Księga listów PRL-u. Część pierwsza 1951-1956

Poruszająca lektura

Poruszająca lektura

„Księga listów PRL-u” to niezwykle interesujące świadectwo życia zwykłych ludzi. Tom pierwszy prezentuje wybór listów, jakie słuchacze Polskiego Radia nadsyłali do audycji „Fala 49” w latach 1951-1956. Tematyka korespondencji jest dość różnorodna, ale na pierwszy plan wysuwają się problemy podstawowe: brak mięsa, świeżych warzyw, mydła, ogromne kolejki i drożyzna. Robotnice Łódzkich Zakładów Włókienniczych nie mogą dostać materiału na ubrania dla siebie i dla dzieci. Emerytowany górnik, mający na utrzymaniu niepełnosprawną żonę, nie jest w stanie wyżyć z otrzymywanej renty. Ludzie są zwalniani z pracy za chodzenie do kościoła lub za to, że ich rodzice nie chcą się zapisać do spółdzielni rolniczej. Widać wyraźnie rozgoryczenie faktem, że cała krajowa produkcja jest wywożona do ZSRR, a w Polsce tylko sklepy z żółtymi firankami są dobrze zaopatrzone. Słuchacze audycji często proszą o pomoc w zdementowaniu krążących plotek, wytykają absurdy partyjnych postanowień, ale także donoszą na swoich sąsiadów. Oczywiście śmierć Stalina budzi w niektórych rozpacz, ale większe zamieszanie wywołuje obalenie jego legendy. Co ciekawe, pojawiają się listy, w których ludzie domagają się uczczenia pamięci żołnierzy AK walczących w Powstaniu Warszawskim. Poruszana jest także sprawa Katynia. Piszący domagają się wolności religijnej tak szumnie gwarantowanej w konstytucji i całym sercem wspierają strajkujących robotników w Poznaniu.

Z tych listów, mimo specyficznej retoryki, wyłania się obraz Polskich, w której zwykły robotnik nie jest w stanie utrzymać z pensji swojej rodziny. Głód zagląda ludziom w oczy, a sklepowe półki uginają się pod ciężarem butelek wódki. Rząd wymaga ciężkiej pracy przy wykonywaniu kolejnych planów, ale nie zapewnia robotnikom odpowiedniej ilości i jakości pożywienia, by mogli regenerować swoje siły. Chłopi oddają swoje plony do spółdzielni, ale nie mają gdzie kupić odpowiednich narzędzi, by uprawiać pola. Jedynie kierownicy spółdzielni balują, a milicja nie interweniuje w przypadku takich zgłoszeń.

„Księga listów PRL-u” napełnia treścią suche historyczne fakty, ukazuje życie społeczeństwa w tamtych trudnych, powojennych czasach. Pokazuje, że przyjaźń polsko-radziecka to pusty slogan i nawet ludzie, którzy należeli do partii potrafili krytycznie (choć anonimowo) spojrzeć na poczynania ZSRR. Widać w tych listach zaczyn wydarzeń, które w przyszłości doprowadzą do wyborów w czerwcu 1989 roku. Warto przeczytać.

„Księga listów PRL-u” to niezwykle interesujące świadectwo życia zwykłych ludzi. Tom pierwszy prezentuje wybór listów, jakie słuchacze Polskiego Radia nadsyłali do audycji „Fala 49” w latach 1951-1956. Tematyka korespondencji jest dość różnorodna, ale na pierwszy plan wysuwają się problemy podstawowe: brak mięsa, świeżych warzyw, mydła, ogromne kolejki i drożyzna. Robotnice...

Z dużym sentymentem sięgam po całą tę serię. Może dlatego, że dość dobrze pamiętam te czasy. Wtedy każdy mocno skupiony był na swoim świecie, swoich problemach walcząc w wszelkimi niedostatkami, dzięki czemu pewnie skutecznie odciągając się od problemów gospodarczo-politycznych. Dziś, gdy mamy to już w dużej mierze za nami (jako, że ciągle trafiam to miejsc, które nie przeszły jeszcze znaczących zmian ustrojowych),rzut oka na listy innych błyskawicznie uświadamia nam, że rzeczywistość była "kolorowa" (w negatywnym tego słowa znaczeniu) i nieco inna niż nam się wydawało. To doskonały sposób spojrzenia na czasy komunizmu z większego dystansu, zrozumienie jak działał a może nawet zrozumienie celowości ustroju.
Sięgam po te listy od czasu do czasu, gdy nachodzi mnie melancholia, wspomnienia lub chcę przekonać się, że kiedyś wcale nie było tak lepiej...

Z dużym sentymentem sięgam po całą tę serię. Może dlatego, że dość dobrze pamiętam te czasy. Wtedy każdy mocno skupiony był na swoim świecie, swoich problemach walcząc w wszelkimi niedostatkami, dzięki czemu pewnie skutecznie odciągając się od problemów gospodarczo-politycznych. Dziś, gdy mamy to już w dużej mierze za nami (jako, że ciągle trafiam to miejsc, które nie...

Czasem dobrze jest spojrzeć na naszą historię niekoniecznie oczami historyka, ale ludzi zwykłych, prostych, jak my. Wybór listów nadesłanych do Polskiego Radia odsłania nam zbiorowy obraz ludzi, którzy próbują wieść normalne życie w napiętnowanym traumą wojenną kraju. Listy są śmieszne, oburzające, jednak najbardziej zapadają w pamięć te niepoprawne, pisane niewprawną ręką, gdyż są najbardziej wzruszające. Przekrój korespondencji jest szeroki, a sama książka pouczająca i bardzo elegancko wydana. Na prezent idealna!

Czasem dobrze jest spojrzeć na naszą historię niekoniecznie oczami historyka, ale ludzi zwykłych, prostych, jak my. Wybór listów nadesłanych do Polskiego Radia odsłania nam zbiorowy obraz ludzi, którzy próbują wieść normalne życie w napiętnowanym traumą wojenną kraju. Listy są śmieszne, oburzające, jednak najbardziej zapadają w pamięć te niepoprawne, pisane niewprawną ręką,...