Kto sieje wiatr

Lubię wracać, a raczej na nowo odkrywać zapomniane powieści. Historie, o których się już nie mówi, ale one nadal trwają wciśnięte gdzieś w ciemny kąt regału. Kiedy przychodzi czas porządków często pozbywamy się tych pożółkłych woluminów. Nie raz, nie dwa zdarzyło mi się zbierać te porzucone książki i szukać im nowego domu. Nie potrafię przejść obojętnie obok żadnej księgarni, antykwariatu czy samotnie leżącej książki oczekującej na nowego czytelnika.
W podobny sposób wpadła mi w ręce powieść Marii Józefackiej. Kiedyś , w zamierzchłych czasach młodości czytelniczej, zdarzało mi się czytać utwory tej autorki. Pamiętam, że już wtedy darzyłam ją estymą, dlatego z chęcią i niemałym sentymentem sięgnęłam po tę książkę.
„Kto sieje wiatr” to historia grupy młodzieży, której losy splatają się na przestrzeni kilku letnich miesięcy. Spędzając wakacje w Tatrach, włócząc się po okolicy Wojtek, Heniek wraz z Anią i Dorotą rozsmakowują się w górskiej przyrodzie i dziejach okolicy. Poznają zwyczaje, kulturę i codzienną ciężką pracę górali z Podhala. Wszystko to byłoby zwyczajnymi letnimi przygodami, gdyby nie afera z pewnym czerwonym taunusem. Kiedy chłopcy już raz rozsmakowują się w detektywistycznym fachu nie potrafią porzucić sprawy, w którą uwikłali się już w drodze do Zakopanego.
Książka Marii Józefackiej to powieść trzymająca w napięciu do ostatniej strony, to historia w której barwne opisy przyrody, wartka akcja, młodzieńcze uczucia i rozterki przeplatają się z gorzką i trudną historią Podhala. Podhala, którego pomimo niedostępności i hardego klimatu historia nie szczędziła. Autorka wykazała się niemałym kunsztem wykorzystując każdą nadarzającą się okazję, żeby przekazać czytelnikowi emocje towarzyszące bohaterom, ich myśli, motywy którymi się kierowali. Zakopane z kart tej powieści wcale nie różni się tak bardzo od tego (nam) współczesnego. Czytelnik może się przekonać, że już wtedy (ponad 40 lat temu) Tatry były celem wycieczek wielu turystów. Nie każdy jednak wiedział, z czym wiąże się wyprawa w góry. Autorka w kilku przykładach stara się ukazać, że z górami nie ma żartów, że wobec skalistych olbrzymów trzeba mieć pokorę w sercu i rozsądek w głowie. Człowiek jest i za chwilę go nie ma, a góry trwają nadal.
„Kto sieje wiatr” poleciłabym każdemu, kto choć odrobinę interesuje się Tatrami, ich historią i kulturą. Pewnie niejednego zniechęciłyby opisy przyrody, czy moralizatorskie (wręcz patetyczne) wypowiedzi niektórych z bohaterów, ale czy właśnie nie tego czasami potrzebujemy? Zatrzymania się. Zastanowienia nad tym, co tu i teraz, co nas zawiodło w miejsce, w którym się znaleźliśmy. Często słyszymy, że nieważne co się zdarzyło (tego już zmienić nie możemy),ważne co przed nami, ale właśnie, żeby to co przed nami nie stało się gorzką przeszłością trzeba z tej ostatniej wyciągnąć nauki. Nie roztrząsać, nie dzielić włosa na czworo, ale wyciągnąć wnioski i nie popełniać tych samych błędów.

Lubię wracać, a raczej na nowo odkrywać zapomniane powieści. Historie, o których się już nie mówi, ale one nadal trwają wciśnięte gdzieś w ciemny kąt regału. Kiedy przychodzi czas porządków często pozbywamy się tych pożółkłych woluminów. Nie raz, nie dwa zdarzyło mi się zbierać te porzucone książki i szukać im nowego domu. Nie potrafię przejść obojętnie obok żadnej...

Ciąg dalszy książki pt.: "Karkołomna gra". Wojtek i Heniek jadą razem na wakacje w góry. W Krakowie poznają przypadkiem dwóch studentów: Cześka i Romana. Biorą wraz z nimi udział w pościgu za pewnym człowiekiem, który dokonywał przestępstw gospodarczych w gospodarstwie rolnym, w którym pracowała dziewczyna Romana. Miała ona przez tego człowieka spore nieprzyjemności. Chłopcy trafiają na ślad tego człowieka w Zakopanem, koło którego spędzają wakacje.
Książka ta to udane połączenie historii kryminalnej z powieścią przygodową dla młodzieży, ze sporą domieszką opowieści o trudnych losach mieszkańców Podhala podczas niemieckiej okupacji w trakcie II wojny światowej. Bardzo fajnie się ją czytało.

Ciąg dalszy książki pt.: "Karkołomna gra". Wojtek i Heniek jadą razem na wakacje w góry. W Krakowie poznają przypadkiem dwóch studentów: Cześka i Romana. Biorą wraz z nimi udział w pościgu za pewnym człowiekiem, który dokonywał przestępstw gospodarczych w gospodarstwie rolnym, w którym pracowała dziewczyna Romana. Miała ona przez tego człowieka spore nieprzyjemności....