Uprowadzone

Wstrząsnęła mną ta historia opowiedziana już przez dorosłe kobiety o przeżyciach z dzieciństwa. Pomimo, że książka do lekkich nie należy uważam, że jak najbardziej powinno się takie pisać aby uświadamiać ile zła jest obok nas nawet często się człowiek nie zastanawia co może dziać się zaledwie po sąsiedzku.

Wstrząsnęła mną ta historia opowiedziana już przez dorosłe kobiety o przeżyciach z dzieciństwa. Pomimo, że książka do lekkich nie należy uważam, że jak najbardziej powinno się takie pisać aby uświadamiać ile zła jest obok nas nawet często się człowiek nie zastanawia co może dziać się zaledwie po sąsiedzku.

Dobra książka i bardzo dobra historia. Jest prawdziwa (nie tak jak często tego typu historyjki "na faktach").

Gdyby kogoś interesowało co dalej się działo z dziewczynami.
Książka kończy się tym, że Charlene czeka na dziecko i odnawia przyjaźń z Lisą. Niestety dziecko Charlene umiera po kilku miesiącach od narodzin. Po ok. 2 latach umiera ojciec Charlene. Ta wpada w depresję, odtrąca wszystkich, w tym Lisę. Niedługo po śmierci ojca Charlene znów zachodzi w ciążę i tym razem rodzi zdrowe dziecko, po paru latach kolejne.
Wciąż jest z Williamem i wzięli ślub.

O Lisie informacji jest mniej w internecie. Wiem tylko tyle że ok. 4 lata po narodzinach syna, urodziła córkę. W wieku 23 lat miała już dwójkę dzieci, prawdopodobnie z różnymi ojcami. Raczej jest samotną matką (nigdzie nie ma wzmianki o partnerze, jedynie o dzieciach).

Jak widać, Charlene jednak nie wybaczyła Lisie (choć nie miała czego, no ale może faktycznie tak działała jej psychika, że ją obwiniała). Przyjaźń została odnowiona raptem na kilka miesięcy i umarła raczej bezpowrotnie. Najwidoczniej te dwie dziewczyny nie były sobie "pisane", co oczywiście wprawia czytelnika w smutek.

Czytelnika smuci też, że obie tak szybko zaszły w ciążę, bo jako 17-latki, a Lisa rozstała się z ojcem dziecka. Smuci, bo dostały taką szansę na drugie życie, a trochę ją spieprzyły przerywając szkołę i zawodząc rodziców. Ale życie to nie piękny film, gdzie wszystko się układa tak, jak byśmy sobie życzyli.

Książka porusza też inną ważną kwestię. Psychoterapia to naprawdę nie zawsze dobry pomysł. Czytałam nawet kiedyś badania na ten temat, że osoby chodzące na psychoterapię, dłużej pozostają w bagnie wspomnień, dłużej się podnoszą po traumie. Trzeba wiedzieć i szanować, że niektórzy ludzie chcą o czymś zapomnieć i nie rozdrapywać ran. Obecnie jest szalenie popularny trend, by ze wszystkim chodzić do terapeuty. Ktoś się zwierza z problemów, to słyszy "idź do psychologa / terapeuty". A nie zawsze to najlepszy pomysł.

PS. Jeśli komuś podobała się książka i sposób narracji (dziewczyny pisały na zmianę),to polecam "Nadzieja. 10 lat w ciemności".

Dobra książka i bardzo dobra historia. Jest prawdziwa (nie tak jak często tego typu historyjki "na faktach").

Gdyby kogoś interesowało co dalej się działo z dziewczynami.
Książka kończy się tym, że Charlene czeka na dziecko i odnawia przyjaźń z Lisą. Niestety dziecko Charlene umiera po kilku miesiącach od narodzin. Po ok. 2 latach umiera ojciec Charlene. Ta wpada w...

Bardzo trudna książka. Nie polecam osobą wrażliwym.

Bardzo trudna książka. Nie polecam osobą wrażliwym.

Kolejna książka z cyklu "Potrzebne". Przede wszystkim przestroga dla rodziców. Po drugie - Dla mnie spisane spowiedzi są też pewną formą edukacji. Jak porwane dzieci zostają skrzywdzone fizycznie ale też psychicznie i jak to odbija się na ich dalszym życiu. Forma edukacji dla ograniczonych "betonów" niejednokrotnie twierdzących, że ktoś w wieku 1o lat mógł tego chcieć, i mógł w każdej chwili uciec.

Kolejna książka z cyklu "Potrzebne". Przede wszystkim przestroga dla rodziców. Po drugie - Dla mnie spisane spowiedzi są też pewną formą edukacji. Jak porwane dzieci zostają skrzywdzone fizycznie ale też psychicznie i jak to odbija się na ich dalszym życiu. Forma edukacji dla ograniczonych "betonów" niejednokrotnie twierdzących, że ktoś w wieku 1o lat mógł tego chcieć, i...

Książka opowiada o prawdziwym porwaniu dwóch 10-letnich przyjaciółek : Lisa i Charlene i porywacz więził je 4 dni i wielokrotnie gwałcił i w końcu policja je odnalazła , a sprawcę aresztowano , a dziewczynki wróciły do domu. Jednak nie było tak kolorowo , ponieważ : dziewczynki otrzymywały chore listy od zboczeńców , mama Lisy porzuciła rodzinę i związała się z innym kolesiem , który zachowywał się niestosownie wobec Lisy i wypytywał o szczegóły porwania , a Charlene wyznała , że gdy była młodsza przyjaciel cioci molestował ją i teraz policja wszczęła śledztwo , ale koniec końców nie skazano go , bo zaprzeczał i nie było konkretnych dowodów. I w trakcie tego wszystkiego Charlene stała się wredna dla Lisy i wraz z nowymi koleżankami dokuczała jej , a robiła to , bo winiła Lisę za porwanie(porywacz śledził Lisę) uważała , że ma gorzej od Lisy i do tego doszła jeszcze zazdrość , bo Lisa miała inne koleżanki i Charlene czuła się porzucona i ostatecznie ich przyjaźń się rozpadła i tak mijały lata i każda z dziewczyn żyła po swojemu(Charlene była w toksycznym związku , a Lisa zaszła w ciążę ze swoim chłopakiem) Jednak w pewnym momencie ich wspólny kolega zginął w wypadku i Charlene zrozumiała , że Lisa jest jej prawdziwą przyjaciółką i zadzwoniła do niej z przeprosinami i ich przyjaźń powróciła , a nawet stała się silniejsza. I obie mieszkają obok siebie i są nierozłączne i Charlene spodziewa się dziecka i jest w udanym związku. Natomiast Lisa rozstała się z chłopakiem , ale i tak jest szczęśliwa i skupia się na synku. I na koniec Lisa piszę , że zawsze będą się przyjaźnić , bo się kochają. Historia jest naprawdę szokująca i było mi bardzo szkoda dziewczynek , a jak były opisane gwałty to miałem ochotę zabić tego skurwiela. Dobrze , że dziewczynki zostały uratowane i pomimo problemów teraz są szczęśliwe. Choć muszę przyznać , że Charlene mnie wkurzała tym jak traktowała Lisę po powrocie. Jednak widać też , że już w dzieciństwie łączyła je wielka przyjaźń , bo w trakcie porwania Charlene mogła uciec , bo gnój lekko ją trzymał , ale została , bo nie chciała by Lisa była sama. Jednak , gdy sprawdziłem w Internecie co się dziś dzieję z dorosłymi już dziewczynami przeczytałem, że podobno już się nie przyjaźnią , bo po tym jak Charlene straciła pierwsze dziecko popadła w depresję i odtrąciła Lisę i w Internecie jest wypowiedź Charlene , że mimo tego , że ma teraz dwie córeczki i , że to nie jest wina Lisy to i tak minęło 10 lat od ostatniej rozmowy między nią , a Lisą. Mam nadzieję , że to tylko plotka albo źle przetłumaczony tekst i nadal są ze sobą blisko

Książka opowiada o prawdziwym porwaniu dwóch 10-letnich przyjaciółek : Lisa i Charlene i porywacz więził je 4 dni i wielokrotnie gwałcił i w końcu policja je odnalazła , a sprawcę aresztowano , a dziewczynki wróciły do domu. Jednak nie było tak kolorowo , ponieważ : dziewczynki otrzymywały chore listy od zboczeńców , mama Lisy porzuciła rodzinę i związała się z innym...

Trudno oceniać tego typu książki z uwagi na jakość, czy umiejętności pisarskie autorki/autorek. Ta opowieść jest przede wszystkim ostrzeżeniem dla rodziców i opiekunów dzieci i młodzieży. Świat jest przepełniony okrucieństwem, a nowe technologie jeszcze bardziej usprawniają poczynania złoczyńców, więc niebezpieczeństwo może się kryć w najmniej oczekiwanym miejscu. Autorki mówią również o swych trudnościach i pełnym traumy życiu, które wiodły po uwolnieniu się ze szpon psychopaty.

Trudno oceniać tego typu książki z uwagi na jakość, czy umiejętności pisarskie autorki/autorek. Ta opowieść jest przede wszystkim ostrzeżeniem dla rodziców i opiekunów dzieci i młodzieży. Świat jest przepełniony okrucieństwem, a nowe technologie jeszcze bardziej usprawniają poczynania złoczyńców, więc niebezpieczeństwo może się kryć w najmniej oczekiwanym miejscu. Autorki...

Ciekawa książka. Zachowanie otoczenia dziewczynek było dla mnie zaskakujące. Książka pokazuje też jak nasze przeżycia wpływają na osobowość i postrzeganie siebie.

Ciekawa książka. Zachowanie otoczenia dziewczynek było dla mnie zaskakujące. Książka pokazuje też jak nasze przeżycia wpływają na osobowość i postrzeganie siebie.

Poruszająca historia dwóch dziewczyn, które jako dzieci zostały porwane w drodze do szkoły przez pedofila. Mimo ,że udało się odnaleźć dziewczynki po 4 dniach, horror który tam przeżyły odbił się piętnem na całym ich późniejszym życiu. Historie opowiadają same dziewczyny na przemian, czyta się błyskawicznie. Zapada w pamięć.. polecam.

Poruszająca historia dwóch dziewczyn, które jako dzieci zostały porwane w drodze do szkoły przez pedofila. Mimo ,że udało się odnaleźć dziewczynki po 4 dniach, horror który tam przeżyły odbił się piętnem na całym ich późniejszym życiu. Historie opowiadają same dziewczyny na przemian, czyta się błyskawicznie. Zapada w pamięć.. polecam.

Jedna z nielicznych książek z tej serii, gdzie faktycznie pamiętam, o czym była. Wstrząsa, daje do myślenia, a jeśli masz dzieci - dwa razy zastanów się, zanim spuścisz je z oczu.

Jedna z nielicznych książek z tej serii, gdzie faktycznie pamiętam, o czym była. Wstrząsa, daje do myślenia, a jeśli masz dzieci - dwa razy zastanów się, zanim spuścisz je z oczu.

Super książka. Temat trudny ale pochłonęła mnie

Super książka. Temat trudny ale pochłonęła mnie