Świę­ta to zu­peł­nie od­ręb­na jed­nost­ka cho­ro­bo­wa. Na do­da­tek za­kaź­na, jak widać na za­łą­czo­nym ob­raz­ku.

Był bowiem poczciwy nie tylko w głębi ducha, z wierzchu ducha również.

Żaden Net­flix nie da ci tyle roz­ryw­ki, ile ja!

Albo świat po­trze­bu­je wię­cej cza­rów, albo my je­ste­śmy coraz bar­dziej nie­cier­pli­we i idzie­my na skró­ty.

Ten zmysł ob­ser­wa­cji! Od razu widać, że wy­szko­le­ni śled­czy z do­świad­cze­niem te­re­no­wym!

Go­to­wa­nie mnie uspo­ka­ja, a ostat­nie dwa dni były tak cho­ler­nie ner­wo­we, że ręce mi od­pa­da­ją od mie­sza­nia w ga­rach...

Musi być go­rzej, żeby mogło być le­piej.

Im bli­żej świąt, tym bar­dziej pa­nicz­nie po­lo­wa­no na pre­zen­ty.

Brak my­śle­nia i po­go­da skut­ko­wa­ły nad­uży­wa­niem klak­so­nów i od­gło­sa­mi zgnia­ta­ne­go me­ta­lu.

Nikt roz­sąd­ny wiedź­mie nie od­ma­wiał, zwłasz­cza gdy chcia­ła cze­goś tak drob­ne­go i nie­szko­dli­we­go.

Różo, ró­życz­ko, ucie­kaj, zgiń, prze­pad­nij...

Słowa i język nie miały zna­cze­nia, li­czy­ła się in­ten­cja.

Każda z pór roku miała swój rytm, pul­su­ją­cy w ży­łach wiedź­my i w jej sercu.

Lu­dzie są z na­tu­ry nie­speł­na ro­zu­mu, po­wta­rzam to od wie­ków.

Słu­chaj, je­że­li tak ci za­le­ży na nędzy i roz­pa­czy, Kira może za­in­to­no­wać ko­lę­dę na fle­cie...

Je­stem dużą sy­re­ną, lubię duże gniaz­da.

Dzi­kie seksy, pro­szę bar­dzo, choć­by do bia­łe­go rana, ale potem won na ka­na­pę.

Męż­czyź­ni też mają po­trze­by emo­cjo­nal­ne i też mogą je speł­niać!

Lu­dzie są zdu­mie­wa­ją­co przy­wią­za­ni do kon­cep­cji od­dy­cha­nia.

Ile­kroć pusz­cza­ją go w radiu, na­cho­dzi mnie ocho­ta na pie­czo­ny udziec.

Ze wszyst­kich gier to­wa­rzy­skich, które na prze­strze­ni dzie­jów wy­my­śli­ła ludz­kość, tych im­pre­zo­wych nie lu­bi­ła naj­bar­dziej.

Magia klątw nie cie­szy­ła się szcze­gól­ną estymą.

Coś się skoń­czy­ło i zo­sta­ła bo­le­sna dziu­ra, jak po wy­rwa­niu zęba...

Po­ja­wił się trup, a to ani chybi ozna­cza mor­der­stwo...

Skąp­stwa jesz­cze nie za­li­cza­ją do cho­rób psy­chicz­nych.

Na tę chwilę jest nas Na tę chwilę jest nas dwóch, ale Romek padł ofiarą grawitacji i zmniejszonego tarcia.