A niech to sałata! Czyli jak dogadać się z innymi, pozostając sobą

Trzy historie pełne humoru, z których każda niesie ze sobą wartościowe przesłanie. Dzięki nim dziecko dowiaduje się, że
- fajnie jest być pierwszym, ale równie fajnie jest się tym dzielić,
- spokojna rozmowa sprawdza się lepiej, niż krzyk i pomaga rozwiązywać konflikty z rówieśnikami,
- nie zawsze warto naśladować rówieśników, czy sezonową modę.

Staszek Fistaszek ciągle chce być pierwszy - pierwszy biegnie do łazienki, pierwszy zjada naleśniki i pierwszy odbiera paczkę od kuriera. Młodsze siostry Staszka - Kwik i Fik - też chciałyby być pierwsze! Na szczęście Staszkowi udaje się wypracować rozwiązanie, dzięki któremu tym pierwszeństwem można się dzielić.

Beza wciąż wykrzykuje - z podekscytowania, ze złości oraz w wielu innych sytuacjach. Szybko okazuje się, że jej krzyk wprowadza nieporozumienia i prowadzi do przeróżnych (humorystycznych) incydentów.
Dzięki wsparciu Micha Zdzicha bohaterka dochodzi do wniosku, że spokojna rozmowa sprawdza się zdecydowanie lepiej, niż krzyk.

Lucek zauważa, że wszyscy mieszkańcy Kurzej Łapki z lubością zasłuchują się w piosenkach zespołu Najlepszych Wieprzy. Bohaterowi zdecydowanie nie podoba się ten rodzaj muzyki, ale mimo tego, za namową przyjaciół, również postanawia zostać fanem modnego zespołu. Finalnie Lucek czuje się niesamowicie zmęczony i sfrustrowany, dzięki czemu dochodzi do wniosku, że ta konkretna moda nie jest dla niego i że warto być sobą.

Po każdym opowiadaniu na czytelnika czekają pytania związane z fabułą oraz propozycje tematów do rozmowy z rodzicem.
Książka w całości została skonsultowana z psycholożką dziecięcą.