Kiedy cię odnalazłam

„Kiedy cię odnalazłam” jest pierwszym spotkaniem z piórem Agnieszki Zakrzewskiej. Moim zdaniem pomysł na fabułę powieści trafiony, a cała historia poprowadzona sprawnie i w interesujący sposób. Książka opowiada o dążeniu do rozwikłania rodzinnej zagadki głównej bohaterki Claire Hellemans malarki z Amsterdamu. Poznawanie korzeni oraz przyczyn zachowania matki Claire prowadzi bohaterkę do Polski na Podlasie. W mojej ocenie Autorka świetnie wykreowała wszystkich bohaterów, którzy są wyraziści ale nie przerysowani. Wielu z nich i amsterdamskich i podlaskich bardzo polubiłam. Autorka przepięknie opisała scenerię i klimat zarówno Amsterdamu jak i Drohiczyna oraz mieszkańców. Uważam, że dialogi zostały świetnie skonstruowane i z humorem tam gdzie trzeba, szczególnie w gwarze podlaskiej. Jest to piękna i ciepła książka z przesłaniem, że nie warto przenosić swoich ambicji na dzieci, że nie należy pielęgnować dawnych urazów, że nie powinno się ukrywać rodzinnej prawdy ponieważ nie przynosi to nic dobrego. Lekkie pióro Autorki sprawia, że książkę czyta się szybko i płynnie, natomiast opisana historia pozostawia po sobie przyjemne wrażenie oraz skłania do refleksji nad własnym życiem. Z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że spotkanie z twórczością Pani Agnieszki było udane i z pewnością sięgnę po kolejne książki. Polecam.

„Kiedy cię odnalazłam” jest pierwszym spotkaniem z piórem Agnieszki Zakrzewskiej. Moim zdaniem pomysł na fabułę powieści trafiony, a cała historia poprowadzona sprawnie i w interesujący sposób. Książka opowiada o dążeniu do rozwikłania rodzinnej zagadki głównej bohaterki Claire Hellemans malarki z Amsterdamu. Poznawanie korzeni oraz przyczyn zachowania matki Claire prowadzi...

Kolejna świetna powieść pani Agnieszki Zakrzewskiej. Książki tej autorki są takie ciepłe, otulają czytających taką ciepłą atmosferą . Claire, młoda dziewczyna z Amsterdamu całe życie czuje, że jest niekochana wręcz odrzucana przez własną matkę. Jedynie babcia Omi jest dla niej zawsze serdeczna i kochająca. Kiedy Claire znajduje niespodziewanie na strychu babci zdjęcie, na którym jest ona i dwoje starszych ludzi, nikt nie chce jej powiedzieć prawdy o tym zdjęciu. Jedzie do Polski, musi dowiedzieć się prawdy. Nie można się oderwać od tej książki. Bardzo polecam.

Kolejna świetna powieść pani Agnieszki Zakrzewskiej. Książki tej autorki są takie ciepłe, otulają czytających taką ciepłą atmosferą . Claire, młoda dziewczyna z Amsterdamu całe życie czuje, że jest niekochana wręcz odrzucana przez własną matkę. Jedynie babcia Omi jest dla niej zawsze serdeczna i kochająca. Kiedy Claire znajduje niespodziewanie na strychu babci zdjęcie, na...

Uwielbiam książki Agnieszki Zakrzewskiej. One wciągają jak wir. Historia Klary tak bardzo mnie pochłonęła, że trudno mi było myśleć o czymkolwiek innym. Myślę o wizycie na Podlasiu 🤔. Na razie jednak polecam z całego serca

Uwielbiam książki Agnieszki Zakrzewskiej. One wciągają jak wir. Historia Klary tak bardzo mnie pochłonęła, że trudno mi było myśleć o czymkolwiek innym. Myślę o wizycie na Podlasiu 🤔. Na razie jednak polecam z całego serca

Czasem z pozoru błache wydarzenie uruchamia lawinę, której przebiegu ani skutków nie można w żaden sposób przewidzieć.
I nie inaczej było w przypadku Clare, która zobowiązała się pomóc w przeprowadzce ukochanej babci Omi. Na strychu gdzieś wśród szaprgałów odnajduje zdjęcie i nawet nie przypuszcza, że ten fakt zawiedzie ją daleko do Polski, na malownicze Podlasie.
Clare usiłuje uzyskać informację od najbliższych kto jest na tym zdjęciu, ale ani babcia ani tym bardziej matka nie kwapią się do odpowiedzi.
W poplątane losy rodzinne autorka wplata dwa światy, ten z Amsterdamu, gdyby nie babcia bardzo chłodny, ale też zupełanie inny niż nasz i ten z Podlasia, swojski, ciepły i bardzo niezrozumiały dla bohaterki. Za to dla czytelnika ten nasz działa jak ciepły kocyk, ile tu spokoju, radości z dnia codziennego , no i ci wspaniali pracownicy z pensjonatu. Z nimi nie sposób sie nudzić podczas lektury.
Powieść niesie takze ważne przesłanie aby nie stawiać swoich ambicji ponad pasje ( to tak odnośnie sytuacji ze szkoły w Amsterdamie) oraz nie pielęgnować dawnych urazów, bo to nie przynosi nic dobrego.
I jeszcze jednen ogromny plus za bohaterów z Podlasia, och ileż tu dowcipu, ciepła, radości, aż sie czujemy tutaj swojsko.

Czasem z pozoru błache wydarzenie uruchamia lawinę, której przebiegu ani skutków nie można w żaden sposób przewidzieć.
I nie inaczej było w przypadku Clare, która zobowiązała się pomóc w przeprowadzce ukochanej babci Omi. Na strychu gdzieś wśród szaprgałów odnajduje zdjęcie i nawet nie przypuszcza, że ten fakt zawiedzie ją daleko do Polski, na malownicze Podlasie.
Clare...

Książka o błędach rodziców, których koszty ponoszą dzieci. Zarówno główna bohaterka Claire, jak jej mały podopieczny w szkole terapii sztuką Jesse, zmagają się z oczekiwaniami rodziców wobec nich. A prawie wszyscy rodzicę uważają, że wiedzą lepiej, co będzie dobre dla ich dzieci, choć nie zawsze to dobre pokrywa się z tym, co uszczęśliwia... Akcja toczy się w dzisiejszych Niderlanadach, Amsterdamie, i w Polsce, na prowincji, w bliżej nieokreślonej terażniejszości. Claire przyjeżdża do Polski, aby odkryć to, co tak bardzo chcę ukryć przed nią matka. Jako dziecko nie mogła się doczekać najmniejszej pochwały, więc na złość matce- wykładowczyni slawistyki na uniwersytecie w tajemnicy nauczyczyła się języka polskiego. To zresztą później ułatwiło jej pierwsze kroki w Polsce.
Ta polska część akcji jest znacznie słabsza, w zasadzie mogłaby się dziać byle gdzie, górale i kociewiacy też są ambitni, no i mają zdecydowanie smaczniejszą kuchnię. O Podlasiu i niewiele się dowiemy, oprócz tego że bez przerwy jedzą. Zasadniczo umiejscowienie akcji na Podlasiu nie ma żadnego znaczenia dla rozwoju akcji. Postacie są schematyczne, czarno- białe, a sama tsjemnica w jednej trzeciej książki przestaje byc taka tajemnicza, jak by chciała autorka. Przywoite czytadełko, którego treść zapomina się zaraz po odłożeniu książki.

Książka o błędach rodziców, których koszty ponoszą dzieci. Zarówno główna bohaterka Claire, jak jej mały podopieczny w szkole terapii sztuką Jesse, zmagają się z oczekiwaniami rodziców wobec nich. A prawie wszyscy rodzicę uważają, że wiedzą lepiej, co będzie dobre dla ich dzieci, choć nie zawsze to dobre pokrywa się z tym, co uszczęśliwia... Akcja toczy się w dzisiejszych...

Powieść „Kiedy Cię odnalazłam” autorstwa Agnieszki Zakrzewskiej była moim pierwszym spotkaniem z twórczością tej autorki. Od dłuższego czasu natrafiałam w mediach społecznościowych na bardzo pochlebne, pełne emocji opinie o jej książkach, co w końcu wzbudziło moją ciekawość. Postanowiłam sprawdzić, czy ten literacki świat przypadnie mi do gustu.
Wybór nie był przypadkowy — opis zapowiadał historię pełną tajemnic, rodzinnych sekretów i emocjonalnych odkryć, czyli dokładnie to, czego szukam w literaturze obyczajowej. Duże wrażenie zrobiła na mnie także nastrojowa okładka oraz osadzenie części fabuły na Podlasiu — regionie rzadko obecnym w powieściach, a niezwykle klimatycznym. Sięgając po książkę, miałam więc spore oczekiwania i dużą czytelniczą ciekawość.

Główną bohaterką powieści jest Claire Hellemans — utalentowana malarka mieszkająca w Amsterdamie. Od najmłodszych lat wychowywana przez surową i emocjonalnie zdystansowaną matkę, nauczyła się samodzielności, ale także tłumienia własnych uczuć. Jedyną osobą, przy której Claire odnajduje ciepło, bezpieczeństwo i bezwarunkową akceptację, jest jej babcia Omi — kobieta o dobrym sercu, mieszkająca nad morzem. Ich relacja stanowi dla bohaterki emocjonalną kotwicę i namiastkę domu, którego zawsze jej brakowało.

Życie Claire zmienia się diametralnie w chwili, gdy podczas porządkowania strychu w domu babci natrafia na tajemniczą fotografię. Zdjęcie przedstawia ją jako dziecko w towarzystwie nieznanych osób, w miejscu, którego nazwa nic jej nie mówi. To jedno, pozornie niewinne znalezisko uruchamia lawinę pytań. Próby uzyskania odpowiedzi kończą się jednak milczeniem i gniewem — matka reaguje gwałtownie, stanowczo zakazując powrotów do przeszłości, a ukochana Omi niespodziewanie unika rozmowy. Ta zmowa milczenia tylko potęguje niepokój i ciekawość bohaterki.
Nie mogąc pogodzić się z niedopowiedzeniami, Claire decyduje się na odważny krok — wyrusza do niewielkiego, malowniczego miasteczka na Podlasiu, związanego z zagadkową fotografią. Ta pozornie spontaniczna podróż staje się początkiem głębokiej życiowej przemiany. To właśnie tam bohaterka zaczyna odkrywać rodzinne sekrety, prawdę o własnej tożsamości i emocje, których przez lata nie dopuszczała do głosu.

„Kiedy Cię odnalazłam” okazało się niezwykle przyjemną i wciągającą lekturą, która od pierwszych stron wciąga w wykreowany przez autorkę świat. Styl Agnieszki Zakrzewskiej jest lekki, naturalny i bardzo przystępny — autorka z dużym wyczuciem prowadzi czytelnika przez fabułę, nie przytłaczając nadmiarem opisów, a jednocześnie umiejętnie dbając o emocjonalną głębię postaci. To jedna z tych książek, które „czytają się same” — wielokrotnie odkładałam ją dopiero wtedy, gdy naprawdę nie było już innego wyjścia.
Szczególnie urzekł mnie sposób budowania atmosfery tajemnicy oraz stopniowego odsłaniania kolejnych elementów rodzinnej historii. Podróż na Podlasie, początkowo impulsywna i pozornie nie do końca przemyślana, szybko nabiera zupełnie innego znaczenia. Staje się nie tylko wyprawą w przeszłość, ale także drogą do konfrontacji z własnymi emocjami, lękami i pytaniami, które od dawna domagały się odpowiedzi. Autorka w subtelny, ale poruszający sposób pokazuje, że odkrywanie prawdy bywa bolesne, lecz jednocześnie może przynieść ulgę i wewnętrzne wyzwolenie. To opowieść o potrzebie poznania własnych korzeni i zrozumienia, jak bardzo przeszłość kształtuje to, kim jesteśmy tu i teraz.
Motyw poszukiwania tożsamości, mierzenia się z trudnym dziedzictwem oraz próby odnalezienia samej siebie został przedstawiony w sposób nienachalny, a przy tym bardzo autentyczny. Bohaterowie są wiarygodni, ich emocje wybrzmiewają naturalnie i łatwo je współodczuwać, co sprawia, że czytelnik szybko się z nimi utożsamia.
Podsumowując, „Kiedy Cię odnalazłam” to powieść, z którą spędziłam bardzo miły czas — idealna zarówno na spokojny wieczór z książką, jak i na chwilę oderwania się od codzienności. To historia, która pozostawia po sobie ciepłe wrażenie i skłania do refleksji nad własnym życiem i przeszłością. Z całą pewnością było to udane pierwsze spotkanie z twórczością Agnieszki Zakrzewskiej i już wiem, że chętnie sięgnę po kolejne jej książki.

Powieść „Kiedy Cię odnalazłam” autorstwa Agnieszki Zakrzewskiej była moim pierwszym spotkaniem z twórczością tej autorki. Od dłuższego czasu natrafiałam w mediach społecznościowych na bardzo pochlebne, pełne emocji opinie o jej książkach, co w końcu wzbudziło moją ciekawość. Postanowiłam sprawdzić, czy ten literacki świat przypadnie mi do gustu.
Wybór nie był przypadkowy —...

Po przeczytaniu kilku pozycji autorki takich jak: Obiecuję cię kochać, Nigdy o tobie nie zapomnę, czy Błękitny koliber, które mnie zachwyciły, nabyłam kolejną książkę Agnieszki Zakrzewskiej "Kiedy cię odnalazłam". Uważałam, że to będzie jak zwykle strzał w dziesiątkę.
Jednak pomimo dwukrotnego podejścia do jej odsłuchania, poddałam się.
Pozycja ta nie zainteresowała mnie.
Myślę, że niechęć do przesłuchania do końca książki spotęgował sposób czytania Donaty Cieślik, powodujący, że książka stawała się nudna.

Po przeczytaniu kilku pozycji autorki takich jak: Obiecuję cię kochać, Nigdy o tobie nie zapomnę, czy Błękitny koliber, które mnie zachwyciły, nabyłam kolejną książkę Agnieszki Zakrzewskiej "Kiedy cię odnalazłam". Uważałam, że to będzie jak zwykle strzał w dziesiątkę.
Jednak pomimo dwukrotnego podejścia do jej odsłuchania, poddałam się.
Pozycja ta nie zainteresowała...

To powieść o rodzinie,ludziach,miłości i zaplątanych ludzkich historiach które nie zawsze kończą się według planu.Przepiękna historia, ogromnie ją polecam!

To powieść o rodzinie,ludziach,miłości i zaplątanych ludzkich historiach które nie zawsze kończą się według planu.Przepiękna historia, ogromnie ją polecam!

Schemat na przebój jest tu zachowany: tajemnica z przeszłości, podróż, nowe miejsce i nowe interesujące znajomości, moment prawdy i happy end. Tu jednak okazuje się, że sam schemat to za mało 😕
Dłużyła mi się ta książka i w ogóle mnie nie przekonała. Miejscami zbyt ckliwa, język w całej książce "toporny", postacie przewidywalne.
Nie żałuję, że przeczytałam, ale zachwytów nie rozumiem.

Schemat na przebój jest tu zachowany: tajemnica z przeszłości, podróż, nowe miejsce i nowe interesujące znajomości, moment prawdy i happy end. Tu jednak okazuje się, że sam schemat to za mało 😕
Dłużyła mi się ta książka i w ogóle mnie nie przekonała. Miejscami zbyt ckliwa, język w całej książce "toporny", postacie przewidywalne.
Nie żałuję, że przeczytałam, ale zachwytów...

Orzyjemna I lekka historia o Clair zyjacej w Amsterdamie , oraz jej rodzinie, Ktora skrywa przed nia tajemnice z przeszlosci.
Pewnego dnia dziewczynie wpada w rece Stara fotografia, z czasow gdy byla Ona mala dziewczynka , stoi Ona z ludzmi, ktorych nie zna , a na odwrocie jest nazywa miasta , Ktore jest w Polsce na podlasiu. Matka I babka nie chca nic powiedziec , wiec Clair postanawia sama dowiedziec sie prawdy udajac sie do Polski.
Jaka prawdr odkryje na podlasiu, co wydarzy sie w Amsterdamie. Czy Clair pozna swoja przeszlosc?

Orzyjemna I lekka historia o Clair zyjacej w Amsterdamie , oraz jej rodzinie, Ktora skrywa przed nia tajemnice z przeszlosci.
Pewnego dnia dziewczynie wpada w rece Stara fotografia, z czasow gdy byla Ona mala dziewczynka , stoi Ona z ludzmi, ktorych nie zna , a na odwrocie jest nazywa miasta , Ktore jest w Polsce na podlasiu. Matka I babka nie chca nic powiedziec , wiec...