Ruska miłość

Niedługo potem otrzymał list od Rajskiej, która pisała, że następnego dnia po tych wydarzeniach, które wstrząsnęły Legnicą, nocą tajniacy zabrali Arłamowa do szpitala psychiatrycznego. Ale król Zakaczawia i gruby Bolo już mają z nim kontakt. Dalej powiadamiała go, że ma też drugą niedobrą wiadomość i sama nie wie, jak ma ją mu przekazać. Ale powie wprost. Lena nie żyje.

Król Zakaczawia dowiedział się o tym od swoich ruskich kumpli. Miało to być tajemnicą. Ale nie było. Bo takiej rzeczy nie da się utrzymać w tajemnicy. Znaleziono ją w parku, nieopodal altanki. Wisiała na gałęzi drzewa. Nie znaleziono przy niej żadnej kartki, listu czy jakiegokolwiek słowa pożegnania. I nikt nie wie, dlaczego popełniła samobójstwo, o ile, dodawała, rzecz jasna, to było samobójstwo.

A jeżeli chodzi o Legnicę – pisała - to Legnica przeżyła personalne trzęsienie ziemi.

Polityczna wichura zmiotła ze stanowisk wszystkich sekretarzy partii, dyrektorów placówek kulturalnych i przewodniczącego Rady Narodowej. Dziwnym trafem ostał się tylko dyrektor Burak, który jak zwykle przysiaduje w Tikvoli i popija koniaczek.

***

Kiedy usiadł na ławce, szumiało mu mocno w głowie, dręczyła go jakaś myśl związana z tym dworcem, długo się zastanawiał, aż przypomniał sobie, że mniej więcej siedemdziesiąt lat temu siedział być może w tym samym miejscu Stanisław Wyspiański. Przybył na dworzec, co Mejer ustalił z dokładnością zegarmistrza, czytając kiedyś kalendarium z życia pisarza, 29 lipca 1890 roku, o godzinie 14.37. Miał wtedy dwadzieścia lat. Podróżował wówczas po Europie i był już we Włoszech, Szwajcarii, we Francji, Niemczech i Czechach. I tego dnia właśnie znalazł się w Legnicy. Zajmował się wtedy malarstwem i rysunkiem.



Stanisław Srokowski - pisarz, poeta, dramaturg i publicysta. W swoich powieściach 'Ukraiński kochanek" (2008),"Zdrada" (2009) oraz w zbiorze opowiadań "Nienawiść" (2006) nawiązuje do tragicznych wydarzeń z czasu II wojny światowej, kiedy to ziemie wschodnie II Rzeczpospolitej ogarnęła fala ludobójstwa dokonywanego przez ukraińskich nacjonalistów na Polakach, a także na Ormianach, Czechach, Cyganach. Na kanwie Nienawiści powstał w 2016 roku znakomity film Wojciecha Smarzowskiego „Wołyń”. Jest też autorem tomów poetyckich "Ciszo milcz! Bólu mów!" (2021),oraz "I otworzę wasze ogrody" (2022). Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień, a jego utwory były tłumaczone na kilkanaście języków europejskich. W 2010 otrzymał Krzyż Solidarności Walczącej. Zaś w 2021 odebrał przyznaną mu przez IPN statuetkę Semper Fidelis. W ostatnich latach ukazało się kilka książek publicystycznych: "Skąd się wzięli pożyteczni idioci" (2020),dokument historyczny, "Widma nocy" (2021, dwa tomy książki dokumentalnej o ukraińskim ludobójstwie w Hucie Pieniackiej ('Zanim spłonęli żywcem", 2024, "Z kościoła do piekła", 2025),a także "Dwie miłości licealisty" (2023),"Wiersze miłosne dla Marii" (2023),"Tajemnicza podróż" (2024).