Do końca życia

„Bóg ma swój plan i choć teraz wygląda to mrocznie i niepewnie, wiem, że jeszcze wyjdzie słońce.”

Każdy ma w swoim życiu takie chwile, gdy zdecydować o swojej. Prędzej czy później musimy określić, w jakim kierunku podążać, jednak w przypadku bohaterek serii „Ponad czasem” nie jest to takie proste. Ich wybór dotyczy bowiem nie tylko tego, kim chcą być, co robić i z kim iść przez życie, ale również tego, w jakim okresie czasu pragną pozostać. Wszystkie bowiem mają dar przemieszczania się w czasie, który utracą, gdy nadejdzie pora na podjęcie ważnej decyzji.

W trzeciej odsłonie cyklu, pt. „Do końca życia”, poznajemy bliźniaczki Grace i Hope, które żyją równolegle w Salem w Massachusetts w 1692 roku oraz w Nowym Jorku w 1912 roku. Łączą je silne siostrzane więzi i choć znacząco różnią się charakterami to jedno mają jednak wspólne — z utęsknieniem wyczekują swoich dwudziestych piątych urodzin, będąc przekonane, że nie chcą pozostać w XVII wieku, w którym przyszło im żyć w niezwykle trudnych warunkach. Mieszkają i pracują bowiem w karczmie prowadzonej przez ojca, będąc bezsilnymi świadkami narastającej atmosfery strachu i oskarżeń związanych z polowaniami na czarownice. Starają się również odkryć prawdę o tajemniczej śmierci swojej matki, a w poszukiwaniach pomaga im przyjaciel z dzieciństwa. Każdy kolejny krok przybliża siostry do ujawnienia sekretu, który mógłby sprowadzić na nie poważne konsekwencje.

Z kolei w XX wieku Grace pracuje jako dziennikarka śledcza w „New York Globe”, natomiast Hope otrzymuje angaże do drugoplanowych ról scenicznych, choć przede wszystkim marzy o tym, by zapisać się w historii jako pierwsza amerykańska pilotka, która przeleci nad kanałem La Manche. Chce w ten sposób zdobyć środki na uratowanie sierocińca prowadzonego przez rodziców.

Moja przygoda z tą serią rozpoczęła się od drugiego tomu pt.: „W tym momencie”, którym byłam zachwycona. Jestem więc przekonana, że również pierwszy tom, „Gdy nadejdzie dzień”, okazałby się świetną lekturą. Mam nadzieję, że kiedyś uda mi się poznać także tę historię, podobnie jak kolejne części. Do tej pory cykl liczy sześć tomów, ale znalazłam informację, że autorka napisała już tom siódmy, który ukaże się w 2026 roku.

Trzecia część pt.: „Do końca życia”, różni się od poprzednich pod dwoma względami. Po pierwsze — pojawiają się w niej dwie bohaterki, i to bliźniaczki. Po drugie — moment wyboru przypada na ich dwudzieste piąte urodziny, a nie dwudzieste pierwsze, jak miało to miejsce w przypadku Maggie z powieści „W tym momencie”. Wówczas Grace i Hope będą musiały podjąć ostateczną decyzję, w której epoce chcą pozostać: w 1692 czy w 1912 roku, a to wiąże się z koniecznością porzucenia drugiego życia na zawsze.

Charakterystyczne jest również to, że obie daty kończą się cyfrą dwa i wypełnione są wydarzeniami budzącymi silne emocje. Szczególnie te z XVII wieku, związane z procesami czarownic w Salem, do dziś przerażają, intrygują i rozbudzają wyobraźnię. Autorka wykonała w tym zakresie bardzo dokładny research. Jak sama przyznała w posłowiu, dopiero, gdy zagłębiła się w realia tamtych czasów, uświadomiła sobie, jakie braki miała w wiedzy o ówczesnych wydarzeniach. Znakomicie ukazała, jak przesądy, niewiedza, fanatyzm religijny oraz strach przed nieszczęściami potrafią uczynić z ludzi bezduszne, pełne nienawiści i okrutne istoty. Warstwa religijna została w tej części przedstawiona na różne sposoby — zarówno w kontekście procesów i prześladowań niewinnych kobiet, jak i w bardziej refleksyjnej, skłaniającej do przemyśleń formie.

Wątek religijny, obecny w każdej części serii, nigdy nie dominuje. Stanowi raczej przypomnienie o wartościach i sensie wiary, która dodaje skrzydeł. Autorka zwraca uwagę na wagę wypowiadanego słowa, a przede wszystkim przypomina o boskim planie przygotowanym dla każdego z nas. Nie zawsze potrafimy się z nim pogodzić, nie dostrzegając jego znaczenia, a często dopiero z perspektywy czasu zaczynamy doceniać przebieg wydarzeń i dostrzegać boskie prowadzenie.

Zazwyczaj takie dywagacje mnie zniechęcają, jednak w tym przypadku nie są one nachalne. Wypływają naturalnie z doświadczeń bohaterek i doskonale wpisują się w realia epoki. Szczególnie wyraźnie podkreślona zostaje siła modlitwy, ale nie jako roszczeniowej formułki z listą życzeń czy bezmyślnie powtarzanego ciągu słów, lecz jako próba zrozumienia tego, co Bóg chce nam przekazać poprzez to, czego doświadczamy. To swoista rozmowa z naszym Stwórcą, który nie jest kimś karzącym i surowym, lecz obdarza nieustającą miłością i opieką, jeśli tylko zawierzymy Jego planom. To raczej towarzysz naszych dni niż karcący, srogi, despotyczny sędzia.

Każdy tom czyta się z szybkością pędzącego pociągu, ponieważ autorka potrafi snuć opowieść w taki sposób, że nieustannie chcemy poznawać dalszy wydarzeń i dowiedzieć się, jaką decyzję podejmą bohaterki. W żadnej z części nie byłam w stanie jednoznacznie przewidzieć wyboru konkretnej epoki, bo nie wszystkie były mi równie bliskie i sama z pewnością miałabym dylemat. W obu przestrzeniach czasowych pojawia się również wątek romantyczny, który okazuje się jednym z kluczowych elementów wpływających na decyzję. Grace i Hope są przekonane, że wiedzą, co wybiorą w dniu swoich dwudziestych piątych urodzin, jednak szybko przekonują się, że to właśnie miłość ma największą siłę i to ona najczęściej decyduje o kierunku naszego życia.

Egzemplarz książki otrzymałam od portalu Sztukater

„Bóg ma swój plan i choć teraz wygląda to mrocznie i niepewnie, wiem, że jeszcze wyjdzie słońce.”

Każdy ma w swoim życiu takie chwile, gdy zdecydować o swojej. Prędzej czy później musimy określić, w jakim kierunku podążać, jednak w przypadku bohaterek serii „Ponad czasem” nie jest to takie proste. Ich wybór dotyczy bowiem nie tylko tego, kim chcą być, co robić i z kim iść...

Świetny koncept podwójnego życia

Świetny koncept podwójnego życia

Czy kiedykolwiek marzyliście o tym, by przenieść się w czasie? Zajrzeć do innej epoki, poczuć jej klimat, zapachy, tempo życia?
Ja od dawna jestem absolutnie oczarowana erą wiktoriańską. Wyobrażam sobie te eleganckie, ciężkie suknie, drobiazgowe zasady dobrego wychowania i świat, który dopiero zaczynał pulsować energią rozwijającego się przemysłu. Choć, wiadomo… każda epoka ma swoje cienie… nędzę, niesprawiedliwość, trud codziennego życia niższych warstw. Ale coś w tamtym świecie wciąż mnie niezmiennie fascynuje.
Seria „Ponad czasem” to dla mnie czysta czytelnicza ucieczka. Z każdym kolejnym tomem mam wrażenie, że naprawdę podróżuję między epokami. To idealny miks: odrobina fantasy, nutka historii, szczypta obyczajówki, razem tworzą niezwykle przyjemną, „komfortową” opowieść, od której trudno się oderwać. I choć czasem da się przewidzieć, dokąd zmierza fabuła, wcale nie odbiera mi to radości z czytania.
Bohaterkami są bliźniaczki Grace i Hope, obdarzone niezwykłym darem przemieszczania się w czasie. Jedną nogą stoją w 1692 roku, w samym centrum histerii związanej z czarownicami w Salem, a drugą w Nowym Jorku roku 1912, gdzie świat zaczyna przyspieszać w zawrotnym tempie. Zbliżają się ich dwudzieste piąte urodziny, a z nimi decyzja, której nie da się cofnąć… w której epoce zostaną już na zawsze?
W Salem dziewczęta obserwują narastającą panikę, drgawki i krzyki, które doprowadzają do ślepych oskarżeń, strachu i polowań na czarownice. Każdy dzień może być tam ich ostatnim.
Tymczasem w Nowym Jorku Hope spełnia marzenie o lataniu, zakochuje się i chłonie wolność, jaką daje niebo. Grace z kolei jest uznaną dziennikarką, która z troską kibicuje siostrze… zwłaszcza tej jej niebezpiecznej pasji. Gdy ich rodzice stają na granicy utraty sierocińca, dziewczyny podejmują odważną decyzję: chcą przelecieć przez całe Stany w zaledwie miesiąc, by zdobyć potrzebne pieniądze. Tylko czy ich determinacja wystarczy?
Dwa serca, dwa charaktery, dwie epoki oddalone o setki lat. A jednak siła ich siostrzanej więzi potrafi przebić każdą barierę nawet tę czasową. Ich dar jest piękny, ale i niebezpieczny. Salem grozi śmiercią za najmniejsze podejrzenie, Nowy Jork otwiera przed nimi cały świat. Którą drogę wybiorą?
Ta historia wciąga całkowicie, klimat jest wyjątkowy, poruszający, a tło historyczne dodaje jej niesamowitej głębi. Jeśli lubicie podróże w czasie, a do tego cenicie powieści, które łączą fikcję z historią, ta seria będzie dla Was prawdziwą przyjemnością. Polecam z całego serca.

Czy kiedykolwiek marzyliście o tym, by przenieść się w czasie? Zajrzeć do innej epoki, poczuć jej klimat, zapachy, tempo życia?
Ja od dawna jestem absolutnie oczarowana erą wiktoriańską. Wyobrażam sobie te eleganckie, ciężkie suknie, drobiazgowe zasady dobrego wychowania i świat, który dopiero zaczynał pulsować energią rozwijającego się przemysłu. Choć, wiadomo… każda epoka...

Książka trzyma poziom serii. Jest piękna i warta przeczytania. Nawet jeśli niektóre wątki są przewidywalne, to w niczym nie przeszkadza. Podoba mi się też wplatanie w treść osób z poprzednich części, które zdążyłam polubić (z tego powodu polecam czytać po kolei).
Spójna, przemyślana koncepcja, rzetelna wiedza historyczna, a także ciepło i urok bohaterek sprawiają, że będę wypatrywać kolejnych części (bo zakończenie pozwala się domyślać, kto w nich będzie). I lepiej niech wydawnictwo się pośpieszy, bo autorka wydała już trzy kolejne części :)

Książka trzyma poziom serii. Jest piękna i warta przeczytania. Nawet jeśli niektóre wątki są przewidywalne, to w niczym nie przeszkadza. Podoba mi się też wplatanie w treść osób z poprzednich części, które zdążyłam polubić (z tego powodu polecam czytać po kolei).
Spójna, przemyślana koncepcja, rzetelna wiedza historyczna, a także ciepło i urok bohaterek sprawiają, że będę...

Niestety to już ostatnia część serii. Czytało się szybko, akcja (podobnie do poprzednich części) bardzo wciąga. Chętnie przeczytałabym kolejne części.

Niestety to już ostatnia część serii. Czytało się szybko, akcja (podobnie do poprzednich części) bardzo wciąga. Chętnie przeczytałabym kolejne części.

,,Czas jest darem – jednym z największych, jaki otrzymujemy”

Grace i Hope są bliźniaczkami, ale ich życie zdecydowanie różni się od codzienności ich rówieśników. Obie mają niezwykły dar przenoszenia się w czasie, który odziedziczyły po rodzicach. Jednego wieczoru zasypiają w Salem, by kolejnego poranka zbudzić się w Nowym Jorku. W dniu dwudziestych piątych urodzin, będą musiały wybrać, w której epoce chcą pozostać. Mimo że one już dawno podjęły taką decyzję, nie przypuszczały jak bardzo przewrotny potrafi być los.

,,Życie jest pełne niespodziewanych zwrotów akcji. Nie zawsze da się przewidzieć, dokąd nas zaprowadzi, ale gdy dajemy mu się prowadzić, okazuje się ono wspaniałą podróżą”

Grace i Hope, stały się bliskie mojemu sercu. Różnią się niczym dzień i noc, ale są dla siebie wzajemnym wsparciem i nieocenioną pomocą. Zostały poddane bardzo trudnej próbie, która okazała się być sprawdzianem ich siostrzanej relacji. Mając serca pełne wątpliwości i smutku, zdobyły się na krok, który miał zapewnić im szczęście i miłość. Nieoczekiwanie odnalazły wszystko czego pragnęły w najmniej spodziewanym miejscu. Zarówno ich postacie, jak i wszystkie pozostałe, są przedstawione bardzo wyraźnie. Autorka wybrała bardzo kontrastowe połączenie epok. Z jednej strony Salem, w którym rządni krwi mieszkańcy, urządzili sobie polowanie na czarownice i z uporem piętnują każdego, kto choćby minimalnie wymyka się spod przyjętych norm. Z drugiej zaś, Nowy Jork. Miasto możliwości, rozwoju, w którym każdy może spełniać swoje marzenia.

Po raz kolejny Gabrielle oczarowała mnie swoją powieścią. Po raz kolejny dane mi było odbyć niepowtarzalną podróż, która zostanie ze mną na długo. Mam ogromny sentyment do tej historii. Nie mogłam się do niej oderwać, z zapartym tchem zaczytując się w kolejnych rozdziałach. Już pierwsza strona sprawiła, że poczułam się jej częścią i ogarnął mnie smutek, gdy nadszedł jej kres. Uwielbiam styl autorki i chyba śmiało mogę stwierdzić, że jest jednym z najlepszych jakie poznałam. Ta płynność, niespieszność i cudowny klimat jaki nadaje swoim książkom, jest nie do podrobienia. Nawet to, że momentami była nieco przewidywalna, nie wpłynęło na moją ocenę. Doceniam również przedstawienie perspektywy każdej z sióstr w konkretnym czasie. Uwielbiam tę historię całym sercem i jeśli tak jak ja, pragniesz małej podróży w czasie, to jest to idealna lektura również dla ciebie.

,,Czas jest darem – jednym z największych, jaki otrzymujemy”

Grace i Hope są bliźniaczkami, ale ich życie zdecydowanie różni się od codzienności ich rówieśników. Obie mają niezwykły dar przenoszenia się w czasie, który odziedziczyły po rodzicach. Jednego wieczoru zasypiają w Salem, by kolejnego poranka zbudzić się w Nowym Jorku. W dniu dwudziestych piątych urodzin, będą...

"Dziwna to rzeczywistość stać na skraju tragedii i nie móc jej zatrzymać. Jeszcze dziwniejsza - mieć dwa równoległe życia i wiedzieć, że pewnego dnia będę musiała wybrać jedno z nich, a drugie porzucić na zawsze."

"Do końca życia" to trzecia część cyklu "Ponad czasem" Gabrielle Meyer, w której czytamy o podróżach w czasie. Przyznam, że od zawsze fascynował mnie ten motyw. Jeszcze jako dziecko łudziłam się, że być może jest w nim źdźbło prawdy. Z biegiem czasu przekonanie to nieco zbladło, jednak sentyment do takich historii pozostał. Właśnie dlatego z takim zainteresowaniem przyjęłam dwa poprzednie tomy cyklu oraz ten trzeci, którego premiery wyczekiwałem ze zniecierpliwieniem. Historia opowiedziana na kartach "Do końca życia" w zupełności spełniła moje oczekiwania. Fabuła książki okazała się interesująca, a towarzyszące mi w trakcie lektury emocje nie pozwalały spokojnie zasnąć.

Tym razem głównymi bohaterami są bliźniaczki, wspólnie przenoszące się w czasie między rokiem 1692 i 1912. Mające miejsce w powieści wydarzenia poznajemy z dwóch różnych perspektyw: w 1692 roku widzimy je oczami Grace, zaś w 1912 - Hope. Później, w drugiej części sytuacja się zmienia - to Grace relacjonuje przebieg wypadków z 1912 roku. Akcja powieści rozpoczyna się na kilka miesięcy przed decydującym momentem ich życia, dwudziestymi piątymi urodzinami, kiedy to mają podjąć decyzję o wybraniu jednego z żyć. Im bliżej wyznaczonej daty, tym bardziej wszystko zdaje się komplikować, a ostateczny wybór okazuje się coraz trudniejszy.
Co postanowią dziewczyny?

Jak już wspomniałam, moją uwagę od samego początku zwrócił motyw podróży w czasie, jednak jest on tylko namiastką tego, o czym jest książka. Na kartach powieści z tej serii znajdujemy szczegółowe informacje na temat każdej z epok, w której żyli poszczególni bohaterowie. W przypadku "Do końca życia" mamy do czynienia z wiekiem XVII i polowaniem na czarownice oraz wiekiem XX, kiedy to miało miejsce wiele przełomowych wydarzeń. Autorka wspomina tu nawet o dziewczym rejsie Titanica, który okazał się tragiczny. Dużo czytamy też o pierwszych lotach samolotem oraz przecieraniu szlaków przez postępowe kobiety. Jak wiemy, wiek XX to czas gwałtownego rozwoju w wielu dziedzinach życia.

W "Do końca życia" mamy możliwość zetknąć się z prawdziwymi dylematami natury moralnej: jak na daleko możemy się posunąć w walce o swoje szczęście?
Czy powinniśmy przedkładać dobro innych nad własne?
Czasem życie stawia nas przed naprawdę trudnymi wyborami, które w znaczący sposób mogą wpłynąć na nasz los. Choć to trudne, musimy znaleźć złoty środek, pewność tego, kiedy powinniśmy o coś walczyć, a kiedy po prostu odpuścić. To naprawdę niełatwe, zwłaszcza gdy na szali leży szczęście bliskich nam osób.

Muszę przyznać, że "Do końca życia" to naprawdę absorbująca lektura. Dzięki niej mogłam udać się w podróż, w której miałam możliwość poznać dawne życie i miejsca oraz doświadczyć wielu różnorodnych emocji.

Moja ocena 9/10.

"Dziwna to rzeczywistość stać na skraju tragedii i nie móc jej zatrzymać. Jeszcze dziwniejsza - mieć dwa równoległe życia i wiedzieć, że pewnego dnia będę musiała wybrać jedno z nich, a drugie porzucić na zawsze."

"Do końca życia" to trzecia część cyklu "Ponad czasem" Gabrielle Meyer, w której czytamy o podróżach w czasie. Przyznam, że od zawsze fascynował mnie ten motyw....

Bardzo lubię książki z motywem podróży w czasie. Dlatego też seria Ponad czasem Gabrielle Meyer, tak przypadła mi do gustu. "Do końca życia" to trzeci tom tego cyklu i bezsprzecznie znów wciągnęła mnie ta historia.
Jej akcja toczy się w 1692 roku w Salem i 1912 w Nowym Jorku. A główne bohaterki, bliźniaczki Grace i Hope podróżują między tymi czasami.
Przyznam, że mnie szczególnie zaciekawił ten 1692 rok i polowanie na czarownice, które wtedy odbywało się w Salem. Autorka naprawdę doskonale oddała te emocje, poczucie strachu, psychozę i purytańską mentalność.
Gabrielle Meyer po raz kolejny udowodniła, że potrafi pisać wciągające opowieści z historycznym klimatem. Że umie rzeczywiście przenieść nas w czasie. Bo czytając czułam się tak, jakbym sama była świadkiem tych wydarzeń. Dodatkowym jej atutem bezsprzecznie jest to, że oparta jest na prawdziwych wydarzeniach.
Bohaterowie są doskonale wykreowani. Są wyraziści i niejednoznaczni, jednych lubimy, innych nie. Ale piękna była ta siostrzana więź łącząca Grace i Hope i to, jak się wspierały i były gotowe na poświęcenie dla siostry.
Mimo tego, że przeskakujemy wraz z bohaterkami z jednej epoki do drugiej, to mamy tu dobrze zachowaną chronologię zdarzeń. Akcja prowadzona jest płynnie a zwroty akcji, jakie w niej znajdujemy, tylko bardziej nas zaciekawiają.
Naprawdę Wam polecam.

Bardzo lubię książki z motywem podróży w czasie. Dlatego też seria Ponad czasem Gabrielle Meyer, tak przypadła mi do gustu. "Do końca życia" to trzeci tom tego cyklu i bezsprzecznie znów wciągnęła mnie ta historia.
Jej akcja toczy się w 1692 roku w Salem i 1912 w Nowym Jorku. A główne bohaterki, bliźniaczki Grace i Hope podróżują między tymi czasami.
Przyznam, że mnie...

Jedna książka, a w niej siostry bliźniaczki podróżujące w czasie pomiędzy latami 1692 i 1912. Czy to jedno zdanie nie jest aż nadto zachęcające? Myślę, że powinno wszystkich zaintrygować i zaciekawić na tyle, aby przyjrzeć się bliżej tej książce, jak i całej serii "Ponad czasem".

Grace i Hope, bo to o tych bliźniaczkach mowa, do swoich 25-tych urodzin muszą zdecydować, w którym wieku chcą pozostać na zawsze. Obie siostry postanowiły już, w którym roku pragną pozostać, ale na ich drodze staje miłość i to nie byle jaka, bo miłość szczera, bezinteresowna, prawdziwa. Czy będzie ona miała wpływ na zmianę ich decyzji?

Niezwykle intrygującym, fascynującym smaczkiem tej powieści jest rok 1692 oraz miejsce wydarzeń jakim jest Salem. Panujące wówczas polowania na czarownice, tak świetnie opisane przez Autorkę, spowodowały, że ta powieść stała się jeszcze bardziej interesująca.

"Do końca życia" to już trzeci tom serii "Ponad czasem" autorstwa Gabrielle Meyer. Poprzednie części opowiadały o losach mamy oraz babci głównych bohaterek.

Po raz kolejny jestem pod ogromnym wrażeniem pomysłu na fabułę, jak i samego wykonania. Lektura tej powieści dostarczyła mi wielu ściskających serce wzruszeń, ale i radujących, wywołujących uśmiech momentów.

To zachwycająca, niezapomniana opowieść o siostrzanej miłości, wielkim poświęceniu i dramatycznych decyzjach. Każdy wątek, każde przytoczone wydarzenie, są tak pięknie napisane, autentyczne, dopracowane pod każdym względem. Ta historia po części oparta została na prawdziwych zdarzeniach historycznych, co dodało całości głębi i sprawiło, że ta nietuzinkowa podróż w czasie stała się jeszcze bardziej fascynująca i intensywna.
Uwielbiam tę powieść, jak i całą serię i mocno, mocno polecam! Powinno być o niej głośniej!

Jedna książka, a w niej siostry bliźniaczki podróżujące w czasie pomiędzy latami 1692 i 1912. Czy to jedno zdanie nie jest aż nadto zachęcające? Myślę, że powinno wszystkich zaintrygować i zaciekawić na tyle, aby przyjrzeć się bliżej tej książce, jak i całej serii "Ponad czasem".

Grace i Hope, bo to o tych bliźniaczkach mowa, do swoich 25-tych urodzin muszą zdecydować, w...

Do końca życia” to trzeci tom serii Timeless, w której Gabrielle Meyer skupia się na życiu głównych bohaterek, w dwóch równoległych liniach czasowych. Są to siostry bliźniaczki – Grace i Hope, które żyją jednocześnie w roku 1692 w wiosce Salem oraz w roku 1912 w Nowym Jorku. Ich życie pełne jest dramatycznych zwrotów akcji, a największy dopiero ma nadjeść, kiedy to po osiągnięciu 25 urodziny, zdecydować muszą w jakiej epoce pozostać na zawsze.

Autorka łączy w książce elementy obyczajowe i romantyczne, ale największy plus za świetnie odwzorowane elementy historyczne. Oby dwie epoki barwnie opisują realne, historyczne wydarzenia, problemy oraz postęp i rozwój technologiczny. Takie detale sprawiają, że książka nabiera niesamowicie realnego wydźwięku.

Chodź narracja prowadzona jest z perspektywy dwóch bohaterek oraz 2 epok, zachowana jest dokładna chronologia. Nie trzeba się niczego domyślać, dzięki czemu przez książkę dosłownie się płynie. Historia głównych bohaterek, ich rozterki, emocje, tajemnice i miłości, wciągają, aż chce się je dotknąć, poznać, pomóc! Sama fabuła ciekawi i zaskakuje, a kilka zwrotów akcji, jeszcze bardziej ją nakręca. Do samego końca nie byłam pewna zakończenia, a ostatecznie bardzo mnie ono ujęło.

Serdecznie polecam tę lekturę, aż kipi emocjami i uczuciami, niesamowicie mnie wciągnęła i trzymała w napięciu. Miłośnicy powieści historyczno-obyczajowych z wątkiem romantycznym szczególnie powinni być zachwyceni. Co ważne, książkę można czytać samodzielnie, bez znajomości poprzednich części z serii. Ja na pewno nadrobię. Polecam!

Do końca życia” to trzeci tom serii Timeless, w której Gabrielle Meyer skupia się na życiu głównych bohaterek, w dwóch równoległych liniach czasowych. Są to siostry bliźniaczki – Grace i Hope, które żyją jednocześnie w roku 1692 w wiosce Salem oraz w roku 1912 w Nowym Jorku. Ich życie pełne jest dramatycznych zwrotów akcji, a największy dopiero ma nadjeść, kiedy to po...