Game Story: Silent Hill 2

Przeczytałem. Z pewnym trudem. Pokręcona gra. Gry typu survival horror są jednak nie dla mnie. Ja uwielbiam gry strategiczne i RPGi (a najlepiej mix obu gatunków jak na przykład seria Jagged Alliance). Jednak rozumiem jak gra mogła stać się hitem.

Przeczytałem. Z pewnym trudem. Pokręcona gra. Gry typu survival horror są jednak nie dla mnie. Ja uwielbiam gry strategiczne i RPGi (a najlepiej mix obu gatunków jak na przykład seria Jagged Alliance). Jednak rozumiem jak gra mogła stać się hitem.

Mike Drucker stworzył nie tylko przewodnik, czy swoją analizę kultowej gry, to książka znacznie bardziej osobista, refleksyjna i ciekawa analiza między potworami na zewnątrz, a tymi w środku człowieka.

Bardzo pozytywnie zaskoczyła mnie książka, bo już na wstępie podobnie jak gra ma ukryte drugie dno i poszukiwania żony nie są jedynym motywem, bo w tle jest motyw walki z własnymi demonami i słabościami. Właśnie w tym momencie Drucker pokusił się o bardziej filozoficzne rozważania na temat uporania się z żalem, obwinianiem i próbą własnego odkupienia dla spokoju ducha.

Drucker poświecił też nieco miejsca na konstrukcje techniczna gry i analizę miasteczka pod kątem architektury, jak chociażby estetyce budynków hotelowych, częstym klaustrofobicznym korytarzom i wszechobecnej mgle, która gest niczym mleko obciąża nie tylko oczy, ale i psychikę.

Absolutnym majstersztykiem i częścią, która mnie najbardziej usatysfakcjonowała, była ta poświęcona winie i karze. Autor bardzo logicznie i precyzyjnie objaśnił, jak niemal każdy „potwór” jest symbolem różnego aspektu psychologicznego, jak chociażby żal, wstyd, nienawiść, poczucie winy. Właśnie to stworzenie legend gry pozwoliło mi spojrzeć na nią inaczej i zrozumieć, dlaczego jej rezonowanie emocjonalne jest tak silne i bądź co bądź trwałe, bo ta gra wyryła się w pamięci całego mnóstwa graczy.

Dla fanów gier, a zwłaszcza znających Silent Hill ta książka to klasyczny must read. Autor udowodnił mi, że literatura na temat gier komputerowych to nie musi być zwyczajne streszczenie fabuły, a pełna głębokich analiz próba zgłębienia tajemnic ludzkiego umysłu, które w grze mogą być ukryte.

Mike Drucker stworzył nie tylko przewodnik, czy swoją analizę kultowej gry, to książka znacznie bardziej osobista, refleksyjna i ciekawa analiza między potworami na zewnątrz, a tymi w środku człowieka.

Bardzo pozytywnie zaskoczyła mnie książka, bo już na wstępie podobnie jak gra ma ukryte drugie dno i poszukiwania żony nie są jedynym motywem, bo w tle jest motyw walki z...

Myli się ten kto uważa, że "Silent Hill 2" to kolejny zwyczajny survival horror. Choć czerpał m. in. z popularnego wówczas "Resident Evil", proponuje on graczowi rozgrywkę na zupełnie innym poziomie. I nie, to nie potwory są najbardziej przerażające w całej tej historii. Za analizę tego genialnego tytułu zabrał się pisarz i komik Mike Drucker a swoje wnioski zawarł w swojej publikacji z serii Game Story pt.
" Silent Hill 2".

"Silent Hill 2" to horror psychologiczny japońskiego studia Konami. Świat stworzony przez twórców gry wydaje się być nierzeczywisty i ( dosłownie) mglisty. Wszystko, co się w nim dzieje, postacie, które się w nim pojawiają, stanowią odbicie traum przebywających w nim bohaterów. Wraz z Jamesem, głównym protagonistą, przemierzamy miasteczko w poszukiwaniu jego zmarłej żony Mary. Jako wskazówkę pozostawiła mu jedynie list. Z każdym kolejnym krokiem zanurzamy się w odmętach ludzkiej swiadomości, by odkryć to, co głęboko ukryte.

Bardzo liczyłam na tę książkę, jednak nie do końca dostałam to, co chciałam. Autor nie napisał niczego odkrywczego jeśli chodzi o samą grę i jej interpretację. Raczej zebrał wszystko to, co zostało już na jej temat napisane i powiedziane. Mike odnosi się często do wypowiedzi recenzentów tytułu, artykułów i wywiadów. Szukanie materiału źródłowego oczywiście wymagało sporego nakładu pracy, co należy docenić.

Autor analizuje i interpretuje znaczenie głównych kluczowych postaci, jak choćby Eddiego Dombrowskiego czy monumentalnego i przerażającego Piramidogłowego oraz rozgrywających się w miasteczku wydarzeń. Nie obyło się bez przywoływania konkretnych momentów gry, z tego względu lekturę tej książki, zgodnie z zaleceniem autora i z własnej autopsji, proponuję rozpocząć po ukończeniu rozgrywki. Cała zabawa w tej grze polega na możliwości niespiesznego odkrywania świata i ukrytej w fabule mrocznej prawdy, a w publikacji pojawia się bardzo dużo spoilerów.

I choć "Game Story: Silent Hill 2" czytało mi się szybko, to niestety moim zdaniem analiza fabuły, choć ciekawie napisana, została przez Mike'a potraktowana po łebkach. A szkoda.

Polecam ją tym, którzy już choć raz zagrali w grę i nie wgryźli się dobrze w jej świat. Dla zagorzałych fanów, którzy już znają grę od podszewki, książka nie wniesie niczego nowego.
Książka z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl.

Myli się ten kto uważa, że "Silent Hill 2" to kolejny zwyczajny survival horror. Choć czerpał m. in. z popularnego wówczas "Resident Evil", proponuje on graczowi rozgrywkę na zupełnie innym poziomie. I nie, to nie potwory są najbardziej przerażające w całej tej historii. Za analizę tego genialnego tytułu zabrał się pisarz i komik Mike Drucker a swoje wnioski zawarł w swojej...

Jednym słowem rozczarowanie.
Gra wybitna dostała średnią książkę i tyle. Jeśli byłeś graczem w okresie wychodzenia gry i czytałeś czasopisma growe, poczytałes artykuły na necie to wiesz tyle co autor a może i więcej. Kto nie grał, dostaje opis postaci i ich wątków, opis fabuły o zakończeń i co nieco interpretacji od autora. Liczyłem na pracę bardziej w kierunku akademickim a dostałem wpis blogowy, który powinien znaleźć się w czasopiśmie, a nie dostać książkowe wydanie.

Jednym słowem rozczarowanie.
Gra wybitna dostała średnią książkę i tyle. Jeśli byłeś graczem w okresie wychodzenia gry i czytałeś czasopisma growe, poczytałes artykuły na necie to wiesz tyle co autor a może i więcej. Kto nie grał, dostaje opis postaci i ich wątków, opis fabuły o zakończeń i co nieco interpretacji od autora. Liczyłem na pracę bardziej w kierunku akademickim...

Silent Hill 2 to nie tylko moja ulubiona gra wideo. Dla mnie jest to wyjątkowy tytuł, który otworzył mi oczy na to, że gry mogą być sztuką i potrafią dogłębnie poruszyć człowieka. Produkcja Team Silent wywarła na mnie olbrzymi wpływ i przyczyniła się do ukształtowania mojego gustu. Dlatego Silent Hill 2 jest od prawie ćwierć wieku bliskie mojemu sercu. Nie jestem jedną osobą, która uwielbia ten niezwykły horror psychologiczny. Dlatego na temat tej gry powstała cała rzesza artykułów, materiałów wideo, opracowań naukowych i książek. Jedną z nich miałem ostatnio przeczytać. Czy kolejna podróż do Cichego Wzgórza nauczy mnie czegoś nowego?

Game Story: Silent Hill 2 to książka autorstwa nowojorskiego pisarza i komika Mike’a Druckera. Autor przygląda się kultowej grze, jej promocji i przybliża czytelnikowi Silent Hill 2 ze swojej perspektywy. Tytuł jest jedną z książek w ciekawej serii Game Story wydawnictwa Open Beta. Każda z pozycji wydanych w mniejszym formacie ma koncentrować się na danym wpływowym tytule. Na ten moment poza Silent Hill 2 mamy jeszcze książki o NBA Jam i Jagged Alliance 2.

Silent Hill 2

W ramach szybkiego wstępu wspomnę o tym, że Silent Hill 2 to survival horror Konami wydany pierwotnie na PlayStation 2 w 2001 roku. Kultowa produkcja jest uważana za najlepszą odsłonę swojej serii i jeden z najlepszych straszaków w historii. Tytuł serwuje niezwykły horror psychologiczny koncentrujący się na poszukiwaniu żony w miasteczku. James Sunderland otrzymuje list od ukochanej kobiety i wybiera się za nią do SIlent Hill. Z tym że kobieta nie żyje od jakiegoś czasu i nie może zapraszać bohatera do spotkania w ich specjalnym miejscu. Mimo to James wybiera się w niezwykłą podróż, która stanie się okazja do zmierzenia się z potworami i własnymi demonami.

W 200 stron

Game Story: Silent Hill 2 to około 200 stron na temat fenomenu genialnej produkcji Team Silent. Książka przybliża fenomen survival horrorów, fabułę gry, ważne postacie, zakończenia gry, a także inne aspekty produkcji. Mamy rozdział o dosyć unikatowym podejściu do grozy, jakie oferował ten tytuł. Jest także trochę o promocji gry, trailerach i tym jak została ona odebrana zaraz po premierze. Nie każdy pamięta bowiem, że zachwyt nad Silent Hill 2 nie był czymś natychmiastowym i dopiero z czasem produkcja stała się wzorcem dla gatunku. Z początku Silent Hill 2 otrzymało raczej mieszane noty od krytyków i potrzeba było czasu, by geniusz tej produkcji został w pełni dostrzeżony. Mamy także rozdział na temat remastera gry wydanego w 2012 roku, który zyskał niesławę przez tandetne wykonanie, masę bugów i jest jednym z wielu przykładów na to, że Konami bardzo często kpi sobie z fanów i graczy.

Całość porusza sporo tematów i prawie każdy z nich mógłby zapełnić naprawdę wiele stron. Tutaj jednak każdy rozdział to kilkanaście stron spostrzeżeń autora, jego analizy danego aspektu gry z odrobiną cytatów z innych publikacji i materiałów na temat Silent Hill 2.

Światopogląd

Co do zasady staram się nie pisać o polityce ani moich przekonaniach. Nie wiem, jak mi to wychodzi, bo pewnie trudno się kompletnie odciąć od własnego światopoglądu i prędzej czy później coś się przebije do tekstu. Czasem zastanawiam się, czy moje zapatrywania, tak czy siak, nie są oczywiste dla odbiorcy? Mike Drucker nie miał z tym najmniejszego problemu i po przeczytaniu Game Story: Silent Hill 2 można bardzo szybko opisać jego poglądy i to, na jaką partię polityczną głosuje. Autor przybliża także pewne wątki z życia prywatnego i swoje nieprzyjemne doświadczenia, które na pewno rzutują na to jak odbiera on całą grę. Wspominam o tym dlatego, że całe Game Story: Silent Hill 2 to spojrzenie na kultowy japoński tytuł z bardzo konkretnej perspektywy. Pewnie ma to swoje plusy, ale jest ryzyko, że analiza tego typu nie przypadnie każdemu do gustu.

Nie zgadzam się

Autor patrzy na Silent Hill 2 w bardzo konkretny sposób. Analiza wpisuje się we współczesne, postrzeganie świata amerykańskiej lewicy. Wiele z głębi tytułu i postaci zostaje sprawdzone do standardowych klisz opresji, białości itd. Historia przedstawiona w ten sposób traci wiele na swojej mocy. Dla mnie jest to niezwykle frustrujące i dziwne. Zwłaszcza że Silent Hill 2 to produkcja z zupełnie innego kręgu kulturowego i taka płytka analiza współczesnej lewicy nie wnosi zbyt wiele ciekawych rzeczy do dyskursu o grze, który twa od ponad 20 lat. Mimo to doceniam możliwość spojrzenia na Silent Hill 2 i okazję do poszerzenia katalogu interpretacji tego tytułu. Moje spojrzenie na Silent Hill 2 jest zupełnie inne i dlatego czytając książkę, wiele razy musiałem zatrzymać się na wdech. Jednak dla mnie wszystko to jest wielkim dowodem na to jak kultowy tytuł od Konami potrafi poruszać i jak wielu rzeczy można się w nim doszukiwać. To coś pięknego i z tej perspektywy Game Story: Silent Hill 2 wypada naprawdę fajnie.

Po łebkach

Napisanie o jednej z najlepszych gier w historii i niezwykle wpływowym tytule nie jest łatwą rzeczą. Game Story: Silent Hill 2 jest na to swego rodzaju dowodem. Całość porusza całkiem sporo kwestii związanych z grą, ale nie skupia się zbytnio na żadnej z nich. Mamy trochę o części postaci. Później fragment na temat zakończeń, informacje o promocji i trailerach gry. Na koniec jest jeszcze kilka zdań o tragicznej wersji HD na PlayStation 3 i Xboksa 360, a także wspomnienie o tragicznym stanie marki. Nie ma nic na temat nowej wersji stworzonej przez polskie studio, ale to efekt tego, że książka powstawała we wcześniejszych latach. Trudno się więc o to czepiać. Trochę gorzej, z tym że jak dla mnie cała książka to takie serwowanie Silent Hill 2 po łebkach. Mamy rzucenie tematu idealne do rozpoczęcia jakiejś głębszej dyskusji, ale brak zgłębienia się w dany aspekt gry. Na pomoc przychodzą tutaj co prawda źródła, z których korzystał autor. Dzięki nim można sprawdzić więcej książek i artykułów na temat Silent Hill 2. Są nawet odwołania do całkiem popularnych youtuberów siedzących w temacie Cichego Wzgórza.

Ostatnie słowo

Moja opinia na temat Game Story: Silent Hill 2 może wydawać się na wskroś negatywna. Nie chcę jednak żeby ten tekst tak wybrzmiał. Przyznaję, że Silent Hill 2 jest bardzo bliskie mojemu sercu i nie jestem obiektywny w kwestii tej gry. Dlatego pisanie recenzji remake od Bloober Team było dla mnie takim wyzwaniem. Podobnie jest i z Game Story: Silent Hill 2 i trudno mi w pełni uczciwie spojrzeć na tę pozycję. Jednak niezmiernie cieszy mnie, że na rynek trafia książka na temat mojej ulubionej gry. Nawet jeśli nie jest to coś, z czym się w pełni zgadzam, to i tak super, że więcej osób będzie miało okazję zanurzyć się w magii Cichego Wzgórza.

Ciekawa lektura

Game Story: Silent Hill 2 jest dosyć interesującą pozycją. Czytanie tego tytułu nie było dla mnie zbyt przyjemne i było dosyć frustrujące. Wszystko przez to, że autor narzuca swoją interpretację tytułu, który ma więcej głębi i jest znacznie bardziej złożony. Drażniło mnie to, ale jednocześnie było to ciekawe doświadczenie i okazja do poznania trochę bardziej współczesnego spojrzenia na tytuł z 2001 roku. Udowadnia to w jakimś stopniu, że Silent Hill 2 jest tytułem ponadczasowym i jak wspomniałem we wstępie, jest prawdziwą sztuką, którą można interpretować na wiele sposobów. Game Story: Silent Hill 2 nie jest jednak pozycją dla osób, które nie grały w oryginał sprzed dekad, wersje HD ani Remake. Bez wiedzy o grze, postaciach i fabule można się trochę we wszystkim pogubić. Dlatego jest to pozycja raczej dla fanów, a nie wprowadzenie do jednej z najlepszych gier w historii.

Silent Hill 2 to nie tylko moja ulubiona gra wideo. Dla mnie jest to wyjątkowy tytuł, który otworzył mi oczy na to, że gry mogą być sztuką i potrafią dogłębnie poruszyć człowieka. Produkcja Team Silent wywarła na mnie olbrzymi wpływ i przyczyniła się do ukształtowania mojego gustu. Dlatego Silent Hill 2 jest od prawie ćwierć wieku bliskie mojemu sercu. Nie jestem jedną...