Strażnik Pamięci

[współpraca recenzencka]

Książka przypadła mi do gustu swoją pomysłowością i nie typową tematyką. Nie lubię książek, których akcja dzieje się w Polsce, ale to już kwestia gustu, a o gustach się nie dyskutuje. Za mała objętość, jak na tyle wątków fabularnych. Brakowało też czasu, aby przywiązać się i utożsamić z głównym bohaterem. Wydaje mi się też, że powieść nie dostała wystarczająco dużo czasu, aby się rozkręcić. Nie było jakiś bardzo rzucających się w oczy błędów w budowie zdań, czy pisowni. Mniej powtarzania "mężczyzna z warkoczykiem"!

[współpraca recenzencka]

Książka przypadła mi do gustu swoją pomysłowością i nie typową tematyką. Nie lubię książek, których akcja dzieje się w Polsce, ale to już kwestia gustu, a o gustach się nie dyskutuje. Za mała objętość, jak na tyle wątków fabularnych. Brakowało też czasu, aby przywiązać się i utożsamić z głównym bohaterem. Wydaje mi się też, że powieść nie dostała...

Jest to debiutancka książka Ady i uważam, że jest świetna dlaczego? Mamy tu ciekawą tematykę, a pozycja ta jest bardzo wciągająca. Po pierwszych stronach już przepadłam. Główną postacią jest Arché, chłopak ukończył 17 lat i miał zostać członkiem czarnego kręgu, jednak nie wszystko idzie po myśli tamtejszych kapłanów, oraz Bogów, a chłopak ucieka ze swojej wioski Feroz. Na swojej drodze spotyka przyjaciół, ale za to czeka go kara za ucieczkę, ponieważ Feroz, to odosobniona wioska, o której nie wie nikt poza mieszkańcami w środku bariery. Kiedy ludzie wychodzili, tracili pamięć, jednak nie Arché. Według mnie świetne i zdecydowanie polecam, nawet jeśli ktoś ma zastój czytelniczy, bo książka nie jest długa i nie przynudza. Sama główna postać jest już mega ciekawa, chłopak na początku niepotrafiący się odnaleźć, staje się odważniejszy niż na początku i postawił się swoim bogom, jednak czy wyszło mu to na dobre? Dowiecie się, kiedy przeczytacie to cudo.

Jest to debiutancka książka Ady i uważam, że jest świetna dlaczego? Mamy tu ciekawą tematykę, a pozycja ta jest bardzo wciągająca. Po pierwszych stronach już przepadłam. Główną postacią jest Arché, chłopak ukończył 17 lat i miał zostać członkiem czarnego kręgu, jednak nie wszystko idzie po myśli tamtejszych kapłanów, oraz Bogów, a chłopak ucieka ze swojej wioski Feroz. Na...

"Strażnik pamięci" to bardzo udany debiut Ady Glebko, który wciąga czytelnika już od pierwszych stron. Książka liczy zaledwie 169 stron, a mimo to nie sposób się przy niej nudzić.

Akcja toczy się w Feroz, miejscu, gdzie czas jakby stanął w miejscu. Mieszkańcy żyją tu w harmonii z naturą, wykonując proste prace i czcząc bogów. Jednak ta sielanka okazuje się iluzją. Przekonuje się o tym nasz główny bohater, Arché, w Noc Czarnego Kręgu, gdy poznaje mroczną prawdę. Zmuszony by podjąć decyzję o swojej przyszłości, wyrusza w podróż, poczas której przeszłość i współczesność zaczynają się wzajemnie przenikać.

Autorka pisze lekko i przyjemnie, umiejętnie łącząc elementy przeszłości i teraźniejszości, tworząc przy tym atmosferę niepokoju. Fabuła ciekawa i wciągająca, pełna zwrotów akcji, które nie pozwalają na chwilę wytchnienia. Dialogi są dynamiczne, a świat przedstawiony jest dopracowany i przekonujący. Postacie zostały dobrze nakreślone. Autorka zmusza czytelnika do refleksji, zostawiając go z pytaniem o to, czym naprawdę jest pamięć. To wciągająca lektura, która pozostaje w głowie na długo po zakończeniu. Spędziłam z nią miło czas i z przyjemnością powrócę jeszcze do tego świata.

"Strażnik pamięci" to bardzo udany debiut Ady Glebko, który wciąga czytelnika już od pierwszych stron. Książka liczy zaledwie 169 stron, a mimo to nie sposób się przy niej nudzić.

Akcja toczy się w Feroz, miejscu, gdzie czas jakby stanął w miejscu. Mieszkańcy żyją tu w harmonii z naturą, wykonując proste prace i czcząc bogów. Jednak ta sielanka okazuje się iluzją....

Recenzja książki „Strażnik Pamięci” – opowieść, która zostaje w sercu
Są takie książki, które czyta się oczami, ale czuje całym sobą. Książki, które nie tylko opowiadają historię, ale otwierają drzwi do innego świata – nie nachalnie, nie gwałtownie, ale z czułością i spokojem. Taką właśnie książką jest „Strażnik Pamięci” autorstwa Ady Glebko. I choć mogłabym zacząć od opisu fabuły, to nie fabuła była dla mnie najważniejsza.

Najważniejsze było miejsce. Feroz.

Feroz… Już samo to słowo brzmi jak szept. Jak coś znanego, a jednocześnie tajemniczego. To miasto, w którym toczy się akcja, stało się dla mnie czymś więcej niż tłem. Ono żyło. Oddychało razem z bohaterami. Miało swoją aurę – delikatną, melancholijną, lekko nostalgiczną. Feroz nie tylko mnie oczarowało – ono mnie pochłonęło. Czy nie zdarzyło się Wam podczas lektury poczuć, że jesteście tam naprawdę? Że kiedy zamykacie oczy, widzicie uliczki, słyszycie szum liści i może nawet… pamiętacie coś, czego nie przeżyliście?

Ale to nie tylko miejsce czyni tę książkę wyjątkową. To przede wszystkim postacie – a zwłaszcza jeden chłopiec.

Arche. Jego historia poruszyła we mnie struny, których nie dotyka żadna codzienność. Jest w nim coś kruchego, delikatnego, a jednocześnie głęboko mądrego. Nie chcę zdradzać zbyt wiele, ale powiem tyle: jeśli macie w sobie choć trochę empatii, przygotujcie się na wzruszenie. Może nawet łzy. Arche nie jest tylko bohaterem literackim – on jest symbolem. Pamięci. Straty. Nadziei. Tęsknoty za czymś, co być może kiedyś było, ale już nie wróci – a mimo to warto to pielęgnować.

Ada Glebko pisze z wyczuciem. Jej język nie krzyczy – on szepcze, koi, czasem tylko lekko uwiera. Ale nigdy nie pozwala się oderwać. Każde zdanie jest przemyślane, pełne treści, a przy tym pięknie brzmiące. Czuć, że to książka pisana z serca. I że nie była tylko „napisana”, ale – przede wszystkim – przeżyta.

Zastanawiałam się długo po przeczytaniu ostatniej strony: co właściwie zostawiła we mnie ta książka? I myślę, że to przede wszystkim pytanie. Pytanie o to, co to znaczy pamiętać?

Recenzja książki „Strażnik Pamięci” – opowieść, która zostaje w sercu
Są takie książki, które czyta się oczami, ale czuje całym sobą. Książki, które nie tylko opowiadają historię, ale otwierają drzwi do innego świata – nie nachalnie, nie gwałtownie, ale z czułością i spokojem. Taką właśnie książką jest „Strażnik Pamięci” autorstwa Ady Glebko. I choć mogłabym zacząć od opisu...

,,Wracaj do kręgu, plugawy śmieciu, albo ból stanie się twoim najlepszym przyjacielem.” – recenzja „Strażnika Pamięci” Ady Glebko
Ocena końcowa: ★★★★★ (8,5/10)
Współpraca barterowa: @ada.glebko

Bardzo dziękuję Pani Adzie za zaufanie ❤️

,,Ale było coś, co wiedziałem na pewno i co nie dawało mi spokoju. Pamiętałem."

,,Strażnik pamięci” to debiutancka powieść Ady Glebko, której pierwsze słowa napisała w 2012 roku w liceum! Pomimo upływu czasu, pozostały one w prawie niezmienionej formie 🤯

Akcja toczy się w małej wiosce zwanej Feroz. Ludzie wykonują tam proste prace: kowalstwo, tkanie lnu, wyrabianie garnków. Nie wynaleziono tam samochodów. Nie ma sklepów, ani waluty. Istnieje jedynie wymiana. I jeszcze te dziwne bariery, które otaczają wioskę. Bogowie nie pozwalają nikomu wychodzić poza granice wioski, a każdy, kto odważy się tego dokonać, zostaje pozbawiony pamięci. Jest jeszcze Arché - siedemnastoletni chłopak, który w Noc Czarnego Kręgu odkrywa potworną prawdę o wierzeniach jego ludu. Przerażony i zmieszany postanawia zostawić wszystkich, których kocha, wszystko, co zna i jak najprędzej uciec z wioski.
Jak potoczą się losy Arché? Dowiecie się tego z książki!

Arché to główny bohater, który postanawia wziąć sprawy w swoje ręce i porzucić miejsce, które do tej pory nazywał domem. Jego postać jest elastyczna, spostrzegawcza. Mogłabym nawet powiedzieć, że przedsiębiorcza! Stara się znaleźć wyjście z każdej sytuacji, dostrzegać nadzieję w momentach grozy. Jednak pomimo tych wszystkich cech jest także bardzo ludzki w swoich rozterkach. Miewa chwile zwątpienia, odczuwa tęsknotę za bliskimi i momentami dręczą go wyrzuty sumienia. Uważam, że jest naprawdę świetnie zbudowaną postacią, nieprzewidywalną w swoich działaniach.
,,Strażnik pamięci” to doprawdy niesamowity debiut! Pióro pani Ady czyta się naprawdę bardzo przyjemnie. Cudownie wykreowane postaci, zwroty akcji, których kompletnie się nie spodziewałam i wciągająca fabuła. Naprawdę bardzo wciągająca, bo pochłonęłam książkę w niecałe dwie godzinki! Wręcz nie mogłam się oderwać! Dla mnie największym atutem było to, że wszystkie wahania, wątpliwości, wzloty, upadki oraz chwile śmiechu dało się przeżyć razem z bohaterami dzięki precyzyjnemu prowadzeniu dialogów i opisom emocji bohaterów. Emocjonalny rollercoaster. Czego chcieć więcej od książki?
,,Strażnik pamięci” to poruszająca, a przede wszystkim mądra opowieść o tym, że nie zawsze należy ufać pozorom, bo mogą one tylko stwarzać otoczkę na potrzeby ukrycia czegoś znacznie gorszego.
Już nie mogę doczekać się kontynuacji, aby móc ponownie zanurzyć się w stworzonym przez panią Adę, Feroz!
„To, co tyczy się Czarnego Kręgu, w Czarnym Kręgu na wieki pozostaje.”

,,Wracaj do kręgu, plugawy śmieciu, albo ból stanie się twoim najlepszym przyjacielem.” – recenzja „Strażnika Pamięci” Ady Glebko
Ocena końcowa: ★★★★★ (8,5/10)
Współpraca barterowa: @ada.glebko

Bardzo dziękuję Pani Adzie za zaufanie ❤️

,,Ale było coś, co wiedziałem na pewno i co nie dawało mi spokoju. Pamiętałem."

,,Strażnik pamięci” to debiutancka powieść Ady Glebko,...

Czy są tu fani fantastyki? Wielokrotnie powtarzałam, że nie jest to mój ulubiony gatunek literacki, ale jak zobaczyłam piękną i intrygującą okładkę książki z tego gatunku „Strażnik pamięci” Ady Glebko, postanowiłam zaryzykować i poznać tę historię. Zobaczmy zatem, o czym jest ta książka i czy przypadła mi do gustu!

Akcja rozpoczyna się w Feroz, czyli tajemniczym miejscu, w którym czas się zatrzymał. Ludzie wykonują tam proste prace, żyją w zgodzie z naturą, a także składają cześć bogom. Pewnego dnia, kiedy Arché kończy swoje siedemnaste urodziny, poznaje makabryczną prawdę związaną z tym miejscem, która zmusza go do tego, aby zdecydował o swoim dalszym życiu. Postanawia więc wyruszyć w nieznane... Niestety, wtedy przeszłość zaczyna mieszać się ze współczesnością, a zagrożenia, od których chciał uciec, pojawiają się nadal, tylko w innej postaci. Czy Arché zdoła w końcu uciec, przed prześladującym go niebezpieczeństwem? Co go spotka podczas ucieczki?

W książce narracja prowadzona jest w pierwszej osobie. Rozdziały są krótkie i ogólnie szybko się ją czyta. Podczas czytania występowało dużo dialogów, które czasami były nawet zabawne. Już od pierwszych stron zaczęła mnie ciekawić ta książka, co było dla mnie bardzo dziwne, bo zazwyczaj fantasy nie zawsze mi podchodziło. Ale to jeszcze nic... Opisana w niej historia bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła, bo w pewnym momencie akcja przeniosła się do realnego i w dodatku znanego mi miasta, jakim jest Łódź. Przez to książka ta stała mi się bliższa i czytałam ją z jeszcze większym zainteresowaniem. Według mnie fajnie zostały opisane scenki, kiedy oszołomiony Arché znalazł się we współczesnym świecie. Bardzo spodobały mi się również wątki związane z przyjaźnią oraz nowo rodzącym się uczuciem. Podczas czytania, dodatkowo wzbudzało moją ciekawość prześladujące głównego bohatera zagrożenie, przed którym starał się uciec. Tak więc, jak widać na przykładzie tej książki, ucieczka nie załatwia sprawy, ale podczas niej można spotkać wiele ciekawych osób i przeżyć bardzo interesującą i pełną emocji przygodę. 

„Strażnik pamięci” jest powieścią, którą bardzo polecam miłośnikom fantastyki oraz literatury młodzieżowej. Polecam ją też miłośnikom innych gatunków literackich, takim jak ja. Bardzo miło i ciekawie spędziłam czas z tą książką i cieszę się, że mogłam poznać opisaną w niej historię. Ma ona małą objętość, ale gwarantuję Wam, że jeśli ją przeczytacie, będziecie ciekawi dalszych losów bohaterów!

Czy są tu fani fantastyki? Wielokrotnie powtarzałam, że nie jest to mój ulubiony gatunek literacki, ale jak zobaczyłam piękną i intrygującą okładkę książki z tego gatunku „Strażnik pamięci” Ady Glebko, postanowiłam zaryzykować i poznać tę historię. Zobaczmy zatem, o czym jest ta książka i czy przypadła mi do gustu!

Akcja rozpoczyna się w Feroz, czyli tajemniczym miejscu, w...