Mira. Mira #4. #podróż #Paryż #strata

Moja córka (11 lat) nie cierpi czytac. Nie interesuje się komiksami, ani tradycyjnymi lekturami. Książki z obrazkami -też od bolu. Ale serię z Mira przeczytala kilkanaście razy i ciągle dopytuje czy wyjda następne tomy..! Sama przeczytalam z wielkim zainteresowaniem i - o dziwo! znalazlam tam swoje reakcje, komentarze i obawy jako rodzica. Książka zawiera tyle codzinnosci, humoru, kłótni nastolatki z rodziną, momenty poczucia niezrozumienia. Pokazuje przyjzn i dorastanie, zlosc, radosc i smutek, czy poczucie straty bliskiej osoby. A wszystko jest tak lekko opowiedziane, że każdemu powinno przypaść do gustu. A już szczegolnie nastolatce, której wydaje się, że rodzice niczego nie rozumieją ;)

Moja córka (11 lat) nie cierpi czytac. Nie interesuje się komiksami, ani tradycyjnymi lekturami. Książki z obrazkami -też od bolu. Ale serię z Mira przeczytala kilkanaście razy i ciągle dopytuje czy wyjda następne tomy..! Sama przeczytalam z wielkim zainteresowaniem i - o dziwo! znalazlam tam swoje reakcje, komentarze i obawy jako rodzica. Książka zawiera tyle codzinnosci,...

Czy zdarzyło Wam się stracić kogoś bardzo bliskiego? A może jesteście na etapie, gdy Wasze dziecko po raz pierwszy dotyka temat żałoby? Jeśli tak, sięgnijcie po czwartą część komiksu MIRA #4 autorstwa Sabine Lemire z ilustracjami Rasmusa Bregnhøi, wydaną przez Wydawnictwo Dwie Siostry. To książka, która porusza serce i zostaje w głowie na długo. 💔
Tym razem Mira ma dość wszystkiego: mama ciągle się czepia, młodszy brat działa na nerwy, a w szkole nie brakuje niemiłych komentarzy. I wtedy pojawia się babcia – jak zawsze ciepła, serdeczna, rozumiejąca. Wpadają razem na genialny pomysł: pojadą do Paryża! Dziewczynka nie posiada się z radości – będzie to ich wspólna przygoda, coś tylko dla nich dwóch.
Niestety, radosne plany przerywa dramat. Babcia niespodziewanie umiera. Mira nie potrafi się z tym pogodzić. Ból, niedowierzanie, gniew – wszystkie te emocje kotłują się w niej jak w garze z wrzącą wodą. Czy można sobie poradzić z taką stratą, mając naście lat?
Autorka z wielką delikatnością pokazuje żałobę dziecka. To nie jest książka, która cokolwiek tłumaczy wprost. To historia, którą się czuje. Mira z mamą mimo wszystko ruszają do Paryża. I choć nic już nie będzie takie samo, ten wyjazd otwiera przed nimi nową przestrzeń porozumienia. Bo strata nie musi oddalać. Może też zbliżać. ✨
Ta część serii to emocjonalny rollercoaster. Przejmująca, mądra, aktualna. Komiksowa forma nie ujmuje powagi, wręcz przeciwnie – sprawia, że młodzi czytelnicy szybciej się z nią oswoją. A dorośli? Pewnie uronią łzę lub dwie. Ja uroniłam.
Polecamy całym sercem. To książka, która zostaje na długo – jak dobre wspomnienie o kimś, kogo już nie ma. 💞

Czy zdarzyło Wam się stracić kogoś bardzo bliskiego? A może jesteście na etapie, gdy Wasze dziecko po raz pierwszy dotyka temat żałoby? Jeśli tak, sięgnijcie po czwartą część komiksu MIRA #4 autorstwa Sabine Lemire z ilustracjami Rasmusa Bregnhøi, wydaną przez Wydawnictwo Dwie Siostry. To książka, która porusza serce i zostaje w głowie na długo. 💔
Tym razem Mira ma dość...

Czy lubicie komiksy? Ja lubię je bardzo, czytam i oglądam je od dziecka. Najbardziej lubiłam te nasze polskie, ale i zagraniczne też przeglądałam. Mam nawet sporą kolekcję w swojej domowe biblioteczce. Zauważyłam, że ponownie pojawia się coraz więcej na naszym rynku komiksów, również dla dzieci i młodzieży. A powieści w formie graficznej to bardzo dobra propozycja zarówno dla tych, którzy nie lubią zbyt dużo czytać, jak też i dla zapalonych czytelników. Dobrze, że każdy może wybrać coś dla siebie.

"Mira. Mira #4. #podróż #Paryż #strata" to już czwarta część cyklu o Mirze, nastolatce mieszkającej na barce z mamą i jej chłopakiem. I chociaż już słyszałam o tej serii, to dopiero teraz mam okazję go poznać. Przyciągająca okładka aż prosi, żeby wziąć ją w swoje ręce. A ja nie dość, że lubię komiksy, to jako przykładna okładkowa sroka, nie mogłam się oprzeć.
Mira żyje jakby w dwóch rodzinach jednocześnie. Częściej z mamą na barce, ale czasem przebywa też ze swoim tatą i jego żoną oraz przyrodnim bratem, który dość często ją wkurza.
Mira tak naprawdę nie wie, gdzie czuje się najlepiej, bo mama stała się ostatnio zbyt nadopiekuńcza i ciągle chce rozmawiać o dojrzewaniu a poza tym wtrąca się wszędzie, natomiast u taty jest nieznośny młodszy brat. Na szczęście, Mira ma jeszcze przyjaciół i babcię, która jest najlepszą powierniczką. Można jej wyżalić się ze wszystkiego.

"Przyjaciele też są trochę jak pamiętniki, tyle że żywe. Oni też znają moje myśli. Czasem nawet tak dobrze, że bez słów wiedzą, kiedy potrzebuję, żeby do mnie przyszli."
Bycie nastolatkiem nie jest łatwe, zadziwiające jest jednak to, że dorośli tak szybko o tym zapominają. Sami przecież też kiedyś tacy byli. A teraz nic nie rozumieją. Wydaje im się, że wszystkie codzienne sprawy, z którymi borykają się nastoletnie dzieci, są po prostu błahe i nie warte uwagi, lecz dla nastolatków są bardzo istotne.
Kiedy babcia proponuje Mirze wyjazd do Paryża, dziewczyna jest przeszczęśliwa. Gdy jednak niespodziewanie babcia wyrusza w podróż, z której się nie wraca i nikt nie może jej towarzyszyć, Miara jest załamana. Nie tylko tym, że nie pojedzie do Paryża, ale stratą ukochanej babci.

To bardzo dobry komiks łączący w sobie ważne i mniej ważne tematy, które łączy ze sobą spora dawka humoru. A świat dorosłych widziany oczami dziecka jest bardzo realistyczny.

Książkę przeczytałam dzięki BONITO i serwisowi Dobre Chwile.

Czy lubicie komiksy? Ja lubię je bardzo, czytam i oglądam je od dziecka. Najbardziej lubiłam te nasze polskie, ale i zagraniczne też przeglądałam. Mam nawet sporą kolekcję w swojej domowe biblioteczce. Zauważyłam, że ponownie pojawia się coraz więcej na naszym rynku komiksów, również dla dzieci i młodzieży. A powieści w formie graficznej to bardzo dobra propozycja zarówno...