The Rebound

Interesują Was kryzysy gospodarcze? Mnie ogromnie, dlatego kiedy zaczęłam czytać „The Rebound” i bohaterka pracowała tam dla Lehmann Brothers (ok, w powieści nazywają się inaczej) to wpadłam jak śliwka w kompot.

Chociaż powieść nie jest o upadku tej instytucji ani o kryzysie z 2008.

Abby właśnie straciła wszystko przez bankructwo Leh… no tam, INNEGO BANKU, i wraca do rodzimej Irlandii. Myślała, że dobrze przygotowała trasę, ale w Irlandii najwyraźniej PKS jeździ jak w Polsce (ta powieść ma zresztą miły, polski akcent!). Na szczęście jakiś przystojny nieznajomy oferuje jej podwózkę i ona z niej korzysta.

😱🚩mnie to trochę striggerowało, ale może w Irlandii wszyscy się znają?

Abby flirtuje z chłopakiem, ale następnego dnia okazuje się, że faktycznie Irlandia jest mała i ten szarmancki przystojniak to jej kumpel z dzieciństwa. Który słabo reaguje na wiadomość, że Abby jest zaręczona.

Chociaż kocham Christine Walsh, to ta książka była ciut męcząca i za długa 🥵. Sporo dram wynikało z tego, że Abby kłamała, coś sobie ubzdurała albo jej facet nie chciał jej wierzyć. Nie polubiłam jej i w sumie to było mi potem wszystko jedno, co się z nią stanie. Spodziewałam się lepszej pomysłowości od Walsh, ale na pocieszenie dostałam kolejną garść informacji o życiu w Irlandii.

Teraz to koniecznie muszę tam pojechać! 🇮🇪☘️🇮🇪

http://instagram.com/romanse_bez_r

Interesują Was kryzysy gospodarcze? Mnie ogromnie, dlatego kiedy zaczęłam czytać „The Rebound” i bohaterka pracowała tam dla Lehmann Brothers (ok, w powieści nazywają się inaczej) to wpadłam jak śliwka w kompot.

Chociaż powieść nie jest o upadku tej instytucji ani o kryzysie z 2008.

Abby właśnie straciła wszystko przez bankructwo Leh… no tam, INNEGO BANKU, i wraca do...

Po tym jak w zeszłym roku przeczytałam "Kierunek miłość" (i prawie równie dobrych "Zaśnieżonych"),było dla mnie oczywiste, że muszę koniecznie przeczytać inne książki Walsh. Padło na "The Rebound".

I cóż - krótko mówiąc, znowu się nie zawiodłam. Bawiłam się znakomicie - idealnie trafia do mnie brytyjski humor. Walsh ma dryg do tworzenia ciekawych bohaterów - zazwyczaj uwikłanych w jakieś mniej lub bardziej skomplikowane relacje rodzinne. Te wątki rodzinne (tu skupione na wątku sióstr) błyszczą u Walsh nie mniej niż sam wątek romansowy, a tu mają szczególnie dużo miejsca w fabule.

Widać, że to jeden z pierwszych romansów Walsh - nie wszystko jest tu jeszcze wyważone (choćby proporcje części obyczajowej do części romansowej),nie wszystko jest dobrze rozpracowane. Stosunkowo niewiele dowiadujemy się o Luke'u i przez sporą część książki gra drugie skrzypce do historii o poszukiwaniu samej siebie i odkrywaniu na nowo swojego domu.

Sam tytuł też jest nieco przewrotny. To i opis z okładki zapowiadają zupełnie inną książkę niż czytelnik ostatecznie otrzymuje. O ile jeszcze za opis odpowiada wydawnictwo, o tyle za tytuł autorka - i tu trzeba uznać, że to początkowe zwodzenie czytelnika musi być celowe.

To też jeden z niewielu przykładów ostatnio czytanych przeze mnie romansów, któremu udało się mnie zaskoczyć. Zazwyczaj jestem w stanie przewidzieć zakończenie (istnieje w końcu ograniczona liczba klisz i motywów, którymi można się posłużyć),co jednak nie przeszkadza mi w lekturze. Tym razem im dalej w las, tym mniej pewna byłam tego, w jakim kierunku zmierza Walsh. Tak bardzo, że finał wziął mnie nieco z zaskoczenia.

Fantastyczna lektura. Mam nadzieję, że wydawnictwo Kobiece pójdzie za ciosem i wyda także pozostałe powieści Walsh.

Po tym jak w zeszłym roku przeczytałam "Kierunek miłość" (i prawie równie dobrych "Zaśnieżonych"),było dla mnie oczywiste, że muszę koniecznie przeczytać inne książki Walsh. Padło na "The Rebound".

I cóż - krótko mówiąc, znowu się nie zawiodłam. Bawiłam się znakomicie - idealnie trafia do mnie brytyjski humor. Walsh ma dryg do tworzenia ciekawych bohaterów - zazwyczaj...