Tylko dlatego daję tak wysoką ocenę, ponieważ powieść czytało mi się nadzwyczaj szybko, gdzie poświęciłam na nią tylko jeden weekend.
Niestety ani w historię, ani w bohaterów nie uwierzyłam.
Miałam wrażenie, że wszystkie tematy jakie są popularne na świecie zostały wplecione w tą powieść m.in. holokaust, Arabowie, pedofila, homoseksualizm, zdrady, morderstwa, przemoc domowa, AIDS i wiele innych.
Dla mnie było tego za dużo. Według mnie historia o pedofilu, nie bardzo pasowała do głównej opowieści, jakby wpleciona na siłę, bo temat ważny, bo dotyczy przemocy. Czytając tą książkę pomyślałam, że autorka wszystkie rodzaje przemocy, jakie zdołała wymyślić, wrzuciła w historię rodziny i osób w jakiś sposób z nią powiązanych.
To nie jest zła powieść, ale ja w nią nie uwierzyłam.

Tylko dlatego daję tak wysoką ocenę, ponieważ powieść czytało mi się nadzwyczaj szybko, gdzie poświęciłam na nią tylko jeden weekend.
Niestety ani w historię, ani w bohaterów nie uwierzyłam.
Miałam wrażenie, że wszystkie tematy jakie są popularne na świecie zostały wplecione w tą powieść m.in. holokaust, Arabowie, pedofila, homoseksualizm, zdrady, morderstwa, przemoc...

Colette - tytułowa bohaterka i postać drugoplanowa własnego życia. Nawet jej śmierć nie była jej.

Zwykle gdy próbuje opowiedzieć komuś o czym są książki Perrin mam wrażenie, że tylko je spłycam. Ilość wątków, bohaterów i ich losów jest ogromna, ale każda ważna i dodająca coś do historii.

Trudny do zaakceptowania plot twist wiele wyjaśnia, ale nie do końca mnie przekonuje w kontekście wcześniej opisanych charakterów postaci.

Colette - tytułowa bohaterka i postać drugoplanowa własnego życia. Nawet jej śmierć nie była jej.

Zwykle gdy próbuje opowiedzieć komuś o czym są książki Perrin mam wrażenie, że tylko je spłycam. Ilość wątków, bohaterów i ich losów jest ogromna, ale każda ważna i dodająca coś do historii.

Trudny do zaakceptowania plot twist wiele wyjaśnia, ale nie do końca mnie...

Agnes otrzymuje informację że zmarła jej ciotka Colette, jednak ta zmarła przecież już trzy lata wcześniej i leży pochowana na cmentarzu.
Fajny pomysł na przedstawienie życia dwóch powiązanych ze sobą kobiet.
Autorka ma rzadką umiejętność pisania w ciekawy sposób o życiu swoich bohaterek i stopniowym odkrywaniu tajemnic z ich przeszłości.
To była bardzo dobra opowieść.

Agnes otrzymuje informację że zmarła jej ciotka Colette, jednak ta zmarła przecież już trzy lata wcześniej i leży pochowana na cmentarzu.
Fajny pomysł na przedstawienie życia dwóch powiązanych ze sobą kobiet.
Autorka ma rzadką umiejętność pisania w ciekawy sposób o życiu swoich bohaterek i stopniowym odkrywaniu tajemnic z ich przeszłości.
To była bardzo dobra opowieść.

Wciągająca powieść, opisująca skomplikowane relacje - na pierwszy rzut oka obcej sobie grupie ludzi, ale jednak w jakiś sposób ze sobą powiązanych.

Akcja dzieje się w 2010 roku, ale za sprawą nagrań, cichej za życia, cioci Colette cofamy się o wiele lat na osi czasu, aby rozwiązać zagadkę dwukrotnego pogrzebu tytułowej bohaterki.

Brzmi thrillerowo, ale to tylko otoczka tej powieści, raczej obyczajowej.

Jestesmy we Francji, w Burgundii, a konkretnie w Gueugnon, ale w powieści nie ma miejsc, zwyczajów, lokalnych ciekawostek. Jest klub piłkarski, który pokonał PSG w 2000 roku i poza tym fabuła skupia się wyłącznie na tej zawiłej siatce powiązań międzyludzkich.

Wciągająca powieść, opisująca skomplikowane relacje - na pierwszy rzut oka obcej sobie grupie ludzi, ale jednak w jakiś sposób ze sobą powiązanych.

Akcja dzieje się w 2010 roku, ale za sprawą nagrań, cichej za życia, cioci Colette cofamy się o wiele lat na osi czasu, aby rozwiązać zagadkę dwukrotnego pogrzebu tytułowej bohaterki.

Brzmi thrillerowo, ale to tylko otoczka...

Ta książka mnie pokonała i na kilka tygodni zabiła moją chęć do czytania. Czytało mi się ją naprawdę ciężko, fabuła w ogóle mnie nie wciągnęła, a momentami wręcz nudziła. Za każdym razem, gdy miałam chwilę, by sięgnąć po książkę, przypominałam sobie, że to właśnie ją czytam… i skutecznie mnie to zniechęcało.
Nie dałam rady się przez nią przebić. Trudno mi zrozumieć, skąd biorą się te wszystkie pozytywne opinie, mnie ta historia zupełnie nie porwała. Fabuła często się nie klei, bywa chaotyczna, a niektóre wątki sprawiają wrażenie dodanych na siłę, jakby nie były do końca przemyślane.

Ta książka mnie pokonała i na kilka tygodni zabiła moją chęć do czytania. Czytało mi się ją naprawdę ciężko, fabuła w ogóle mnie nie wciągnęła, a momentami wręcz nudziła. Za każdym razem, gdy miałam chwilę, by sięgnąć po książkę, przypominałam sobie, że to właśnie ją czytam… i skutecznie mnie to zniechęcało.
Nie dałam rady się przez nią przebić. Trudno mi zrozumieć, skąd...

Cudowna książka, myślę że dorównuje Życiu Violette. Wielu bohaterów , wiele historii trudno streścić . Można pokochać kilka kluczowych postaci .

Cudowna książka, myślę że dorównuje Życiu Violette. Wielu bohaterów , wiele historii trudno streścić . Można pokochać kilka kluczowych postaci .

Strata czasu. Ciężko mi się zgodzić, że to jest literatura piękna, bieglejsi ode mnie pewnie podadzą konkretne argumenty że tak faktycznie jest, a taki niedzielny czytelnik tego gatunku jak ja, który ostatnimi czasy podziwiał „Stonera” może powiedzieć że to ani piękne, ani mądre. Raczej powieść obyczajowa o wszystkim i o niczym. Dlaczego tak? Otóż autorka postanowiła uraczyć nas jak największą liczbą afer, problemów, dramatów, ciężko wymienić wszystko ale mamy tu zdrady, zabójstwa, molestowanie, pedofilie; również są tematy pozytywne np. znana reżyserka, utalentowani pianiści i skrzypaczki. Wymieniam tylko ułamek z całej listy. Żaden z tematów nie ma szansy odpowiednio wybrzmieć i rezonować, bo autorka ciągle chce nas zaskakiwać czymś nowym, jakby czytelnik na każdej stronie (w moim przypadku w każdym kwadransie, bo słuchałem audiobooka) miał reagować „o ja, teraz to dopiero się porobiło”; ale tak się nie da. Ja się szybko przyzwyczaiłem i kolejne wyskakujące króliki z kapelusza nie robiły żadnego wrażenia, raczej liczba absurdalnych sytuacji wprawiała mnie w rozgoryczenie. Często są przywoływane prawdziwe wydarzenia, osoby, dzieła literackie czy komiksowe (przygody Tintina). To chyba też ma wprawić czytelnika w komfortowy nastrój „ej znam to, ale extra” tylko że nic z tego nie wynika. Lepiej się bawiłem czytając „Kod Leonarda Da Vinci” - tam było wiadomo, że to jest sensacja\thriller i nikt nie udawał, że to ambitna literatura piękna.

Na koniec słowa uznania dla wersji audio. Książkę czyta kliku lektorów co sprawia, że naprawdę dobrze się tego słucha.

Strata czasu. Ciężko mi się zgodzić, że to jest literatura piękna, bieglejsi ode mnie pewnie podadzą konkretne argumenty że tak faktycznie jest, a taki niedzielny czytelnik tego gatunku jak ja, który ostatnimi czasy podziwiał „Stonera” może powiedzieć że to ani piękne, ani mądre. Raczej powieść obyczajowa o wszystkim i o niczym. Dlaczego tak? Otóż autorka postanowiła...

To klasyczna historia w stylu Valerie Perrin. "Colette" porusza takie sprawy jak rodzinne tajemnice, nauka godzenia się z zaznanymi w młodości krzywdami, przyjaźń... dodatkowym plusem był dla mnie wątek muzyczny.

To klasyczna historia w stylu Valerie Perrin. "Colette" porusza takie sprawy jak rodzinne tajemnice, nauka godzenia się z zaznanymi w młodości krzywdami, przyjaźń... dodatkowym plusem był dla mnie wątek muzyczny.

Smutna i przygnębiająca ,dłużyło mi się czytanie.Nie podzielam zachwytów nad tą książką.

Smutna i przygnębiająca ,dłużyło mi się czytanie.Nie podzielam zachwytów nad tą książką.

Jest to pierwsza pozycja autorki która przeczytałam. Na pewni sięgnę po więcej. Bardzo ciekawa i dobrze napisana fabuła. Wielowatkowość momentami przeszkadzała w łatwej interpretacji, ale moim zadniem dodaje książce charakteru. Zaskakujące zakończenie. Polecam

Jest to pierwsza pozycja autorki która przeczytałam. Na pewni sięgnę po więcej. Bardzo ciekawa i dobrze napisana fabuła. Wielowatkowość momentami przeszkadzała w łatwej interpretacji, ale moim zadniem dodaje książce charakteru. Zaskakujące zakończenie. Polecam

Przeczytałam pozostale ksiazki autorki i wszystkie sa fantastyczne. Ta sie ciągnela jak flaki z olejem przez 3/4 ksiazki. Dopiero pod koniec zrobilo sie ciekawie

Przeczytałam pozostale ksiazki autorki i wszystkie sa fantastyczne. Ta sie ciągnela jak flaki z olejem przez 3/4 ksiazki. Dopiero pod koniec zrobilo sie ciekawie

Historia którą słucha się dobrze, jakoś tak nieśpieszna z wieloma łączącymi się wątkami.

Historia którą słucha się dobrze, jakoś tak nieśpieszna z wieloma łączącymi się wątkami.

Nie za bardzo rozumiem fenomen tej książki. Gruba, czego nie lubię, bo po prostu niewygodnie się czyta.

Główna historia jest dość ciekawa. Znana reżyserka dostaje w spadku po ciotce kasety, które stanowią pamiętnik. Dzięki nim odkrywa jaka naprawdę była, wydawało się jej, samotna ciotka i dlaczego sfingowała swoją śmierć.

Wątki poboczne stanowią dużą część fabuły. Monologi wewnętrzne bohaterów to nawet osobne rozdziały! Całkowicie zbędny wydaje mi się wątek z pedofilem - niczego nie wnosi do głównej historii, może Autorka chciała jeszcze rozciągnąć powieść tematem dość aktualnym w naszych czasach.
II wojna światowa, przemocowe/trudne dzieciństwo, zdrada i adopcja, rozwód, morderstwa, z drugiej strony: miłość, pożądanie, szansa na lepszy los.
Uważam, że głównym tematem tej powieści jest dzieciństwo w różnych aspektach. Szczęśliwe z kochającymi, umożliwiającymi rozwój rodzicami i nieszczęśliwe, w którym dziecko skazane jest na oprawcę. Mały człowiek wybiera swoją drogę - dobra lub zła.

Nie za bardzo rozumiem fenomen tej książki. Gruba, czego nie lubię, bo po prostu niewygodnie się czyta.

Główna historia jest dość ciekawa. Znana reżyserka dostaje w spadku po ciotce kasety, które stanowią pamiętnik. Dzięki nim odkrywa jaka naprawdę była, wydawało się jej, samotna ciotka i dlaczego sfingowała swoją śmierć.

Wątki poboczne stanowią dużą część fabuły....

Piękna, wzruszająca książka. Bardzo dobrze się czytało.

Piękna, wzruszająca książka. Bardzo dobrze się czytało.

Fajna

Fajna

Czytanie nieśmieszne, ale dobre. Nawet bardzo. Zgadzam się z wieloma opiniami czytelników. I z tym, że opowieść jest piękna i niesamowita. I z tym, że momentami nieco dłużyła się. Ale dla mnie to piękna książka. Wzruszająca, podejmująca kilka ważnych wątków. Może zbyt wiele. Ale warta jest przeczytania. Naprawdę.

Czytanie nieśmieszne, ale dobre. Nawet bardzo. Zgadzam się z wieloma opiniami czytelników. I z tym, że opowieść jest piękna i niesamowita. I z tym, że momentami nieco dłużyła się. Ale dla mnie to piękna książka. Wzruszająca, podejmująca kilka ważnych wątków. Może zbyt wiele. Ale warta jest przeczytania. Naprawdę.

Agnes dowiaduje się o śmierci swojej ciotki Colette. I nie byłoby w tym dziwnego, gdyby nie to, że Colette została pochowana 3 lata temu...
Jak się okazuje prawda może być niewygodna. Moze uwierać. W końcu może być śmiertelnie niebezpieczna. Każda rodzina przechowuje jakiś sekret. Ale utrzymanie w tajemnicy tego zasługuje na uhonorowanie najwyższą nagrodą.
Piękna historia pełna ciepła, smutku, tęsknoty i prawdziwej miłości między ludźmi związanymi więzami krwi. O milczeniu, które może zrujnować, ale też pokonać zło.

Agnes dowiaduje się o śmierci swojej ciotki Colette. I nie byłoby w tym dziwnego, gdyby nie to, że Colette została pochowana 3 lata temu...
Jak się okazuje prawda może być niewygodna. Moze uwierać. W końcu może być śmiertelnie niebezpieczna. Każda rodzina przechowuje jakiś sekret. Ale utrzymanie w tajemnicy tego zasługuje na uhonorowanie najwyższą nagrodą.
Piękna historia...

Pani Valérie Perrin pisze fantastycznie, polecam jej wszystkie ksiązki.

Pani Valérie Perrin pisze fantastycznie, polecam jej wszystkie ksiązki.

Zachęcona poprzednimi lekturami sięgnęłam po kolejną powieć autorki i jestem nią rozczarowana. Mnogość wątków i trudnych tematów zaburza odbiór historii. Szczerze odradzam! To historia przesycona brutalnością, ciężka i niestrawna w odbiorze. To nie jest literatura piękna skłaniająca do refleksji!!! Nie polecam!

Zachęcona poprzednimi lekturami sięgnęłam po kolejną powieć autorki i jestem nią rozczarowana. Mnogość wątków i trudnych tematów zaburza odbiór historii. Szczerze odradzam! To historia przesycona brutalnością, ciężka i niestrawna w odbiorze. To nie jest literatura piękna skłaniająca do refleksji!!! Nie polecam!

doskonała :)

doskonała :)

Co tu dużo pisać...zawiodłam sie. Ta książka jest po prostu nudna. Po Życiu Violette liczyłam na coś więcej.

Co tu dużo pisać...zawiodłam sie. Ta książka jest po prostu nudna. Po Życiu Violette liczyłam na coś więcej.

Mam duży problem z książkami tej autorki. Przeczytałam "Życie Violette" i ledwo dociągnęłam do końca. Po wielu wspaniałych recenzjach i dłuższym czasie , postanowiłam raz jeszcze dać szansę pani Perrin i odczucia niestety takie same. Książki pisane pięknym literackim językiem - zgadzam się w 100%. Treść którą niosą też do mnie przemawia, ale..... mam wrażenie czytając je, że zapadam w ciężki sen, nie mogę się obudzić, choć bardzo chcę, tylko przebudzam się na krótkie chwile, aby znowu zapaść w sen. A opowieści są tak tkane właśnie, że za każdym kawałkiem snu śnię to samo , ale inaczej, rwą się wątki, znikają i powracają bohaterowie. Coś kołacze się o głowie, mózg splata te opowiesci, ale też się rwą. Szalenie męczące , więc chyba dam spokój i na tej książce zakończę swoją przygodę z twórczością pani Perrin .

Mam duży problem z książkami tej autorki. Przeczytałam "Życie Violette" i ledwo dociągnęłam do końca. Po wielu wspaniałych recenzjach i dłuższym czasie , postanowiłam raz jeszcze dać szansę pani Perrin i odczucia niestety takie same. Książki pisane pięknym literackim językiem - zgadzam się w 100%. Treść którą niosą też do mnie przemawia, ale..... mam wrażenie czytając je,...

Dawno nie czytałem/słuchałem tak dobrej książki.
Wielowątkowość, zaskakujące zwroty akcji, fabuła i pomysł rozwoju akcji oraz sama narracja... naprawdę warte przeczytania.

Dawno nie czytałem/słuchałem tak dobrej książki.
Wielowątkowość, zaskakujące zwroty akcji, fabuła i pomysł rozwoju akcji oraz sama narracja... naprawdę warte przeczytania.

Zaczynając tą książkę, myślałam, że będzie to po prostu ciekawsza obczyajówka. Myliłam się, ponieważ ona była bardzo ciekawa. Opowieść pełna bólu, krzywdy, milczenia, skłaniająca do przemyśleń. Do pełnych gwiazdek zabrakło mi pełnego polubienia głównej bohaterki, denerwowały mnie jej ciągłe nawracania do byłego męża, to było męczące.

Zaczynając tą książkę, myślałam, że będzie to po prostu ciekawsza obczyajówka. Myliłam się, ponieważ ona była bardzo ciekawa. Opowieść pełna bólu, krzywdy, milczenia, skłaniająca do przemyśleń. Do pełnych gwiazdek zabrakło mi pełnego polubienia głównej bohaterki, denerwowały mnie jej ciągłe nawracania do byłego męża, to było męczące.

Jedynym problemem Colette jest Violette. „Życie Violette” było lepsze, ale ta książka również się broni. Być może nie skradnie ona serca wszystkim, to raczej literatura dla wrażliwców, lekko rzygających powietrzem. Pełna muzyki, sztuki, nawiązań do filmów i piosenek. Jest też kobieca miłość do piłki nożnej, co mnie niezwykle urzeka. Sama jestem kibicem i mam swoją ukochaną drużynę, i uważam, że kobieca wersja kibicowania to coś wspaniałego. Odejmuje gwizdkę za końcówkę- za bardzo wydłużoną.

Jedynym problemem Colette jest Violette. „Życie Violette” było lepsze, ale ta książka również się broni. Być może nie skradnie ona serca wszystkim, to raczej literatura dla wrażliwców, lekko rzygających powietrzem. Pełna muzyki, sztuki, nawiązań do filmów i piosenek. Jest też kobieca miłość do piłki nożnej, co mnie niezwykle urzeka. Sama jestem kibicem i mam swoją ukochaną...

Bardzo dużo wątków w ciekawej opowieści. Niektóre z opisanych historii są tak zaskakujące, że aż mało wiarygodne. Mimo to jest to mądra i wzruszająca pozycja.

Bardzo dużo wątków w ciekawej opowieści. Niektóre z opisanych historii są tak zaskakujące, że aż mało wiarygodne. Mimo to jest to mądra i wzruszająca pozycja.

Książki tej autorki czyta mi się z dużą łatwością. Mimo licznych bohaterów i tak popularnych współcześnie retrospekcji nie gubię się. Opowieść wciągająca i emocjonująca. Szkoda, że kończy mi się półka tej autorki.

Książki tej autorki czyta mi się z dużą łatwością. Mimo licznych bohaterów i tak popularnych współcześnie retrospekcji nie gubię się. Opowieść wciągająca i emocjonująca. Szkoda, że kończy mi się półka tej autorki.

Ciekawa opowieść, polecam

Ciekawa opowieść, polecam

Literatura piękna, chyba polubię się z tą kategorią. Ciekawie napisana historia, o tym jak ludzkie losy się przeplatają. Bardzo polecam na miłe chwile z książką.

Literatura piękna, chyba polubię się z tą kategorią. Ciekawie napisana historia, o tym jak ludzkie losy się przeplatają. Bardzo polecam na miłe chwile z książką.

Jedna z najpiękniejszych książek jakie ostatnio czytałam. Wzruszająca, skłaniająca do refleksji … po prostu piękna! Książka jest wielowątkowa, porusza wiele ważnych tematów. To było moje pierwsze spotkanie z autorką, ale mam wrażenie, że nie ostatnie.

Jedna z najpiękniejszych książek jakie ostatnio czytałam. Wzruszająca, skłaniająca do refleksji … po prostu piękna! Książka jest wielowątkowa, porusza wiele ważnych tematów. To było moje pierwsze spotkanie z autorką, ale mam wrażenie, że nie ostatnie.