Christopher

"Christopher" - Monika Kondas

Amara dorastała w mafijnym świecie, jednak rodzina którą stworzyli jej bliscy sprawiła, że i ona chciała w przyszłości takiej relacji. Dwudziestolatka bardzo długo uciekała od swojego obowiązku, lecz niespodziewanie zostaje postawiona bez większego wyboru. Musi zostać żoną samego Christophera Torrino.

Christopher jestem młodym donem, który od niedawna rządzi całą mafijną rodziną. Nagle w oko mężczyzny wpada młodziutka Amara, dziewczyna od pierwszego spotkania robi na nim ogromne wrażenie, w końcu zdaje się być zupełnie inna niż kobiety dorastające w mafijnym świecie.

Jednak Christopher patrzy na małżeństwo przede wszystkim z perspektywy korzyści, które ma szanse osiągnąć dzięki małżeństwu z córką jednego ze swoich najlepszych i najbardziej lojalnych współpracowników. Amara za nic w świecie nie planuje być potulną żoną, wychowana zupełnie inaczej, jest pewna siebie i odważna. Pragnie być kochana i marzy o prawdziwej miłości, a przede wszystkim nie będzie patrzeć z boku na ignorowanie i ciągłe zdrady męża. Tak więc Christopher może zapomnieć o spokoju, który wymarzył sobie u boku uległej żony.

Związek bohaterów nie raz zostaje wystawiony na próbę, a oni muszą nauczyć się żyć ze sobą. Christopher, który bardzo przeżył śmierć matki i widział ogromną rozpacz ojca boi się miłości i cierpienia, które może spotkać też jego. Lecz obecność Amary zaczyna sprawiać mu wyjątkową przyjemność, a ciepło domowego ogniska zbudowane przez kobietę na nowo jednoczy członków jego rodziny.

Choć wydawać by się mogło, że ta dwójka jest zupełnie inna to, z czasem właśnie te różnice ich do siebie przyciągają i ich jednoczą. Oczywiście "Christopher" to też historia, w której nie brakuje niebezpiecznych i trudnych tematów. Nasi bohaterowie nie raz ocierają się o śmierć, ich życie jest zagrożone, a wszystko przez świat w jakim przyszło im żyć, ale to też uświadamia im jak głębokie są ich uczucia.

Uwielbiam Amarę, za jej waleczność, pomimo swojego pochodzenia walczyła o swoją niezależność. W ukryciu doskonali swoje umiejętności, uczy się i potrafi poradzić sobie ze złością samego dona. Christopher na pozór jest silnym bossem, lecz władza, którą musiał przejść dość niespodziewanie tak naprawdę bardzo mu ciąży. Mężczyzna chwilami sam gubi się w swoich uczuciach i gdzieś tam w środku pragnie zmian.

Historia tej dwójki wzbudziła we mnie wiele pozytywnych emocji, chociaż na początku nie polubiłam się z głównym bohaterem, to z rozwojem akcji miło było patrzeć na jego przemianę. Jako fanka romansów mafijnych cieszę się, że skusiłam się i na tę książkę. Czekam na dalsze losy rodziny Torrino. Polecam 🔥

"Christopher" - Monika Kondas

Amara dorastała w mafijnym świecie, jednak rodzina którą stworzyli jej bliscy sprawiła, że i ona chciała w przyszłości takiej relacji. Dwudziestolatka bardzo długo uciekała od swojego obowiązku, lecz niespodziewanie zostaje postawiona bez większego wyboru. Musi zostać żoną samego Christophera Torrino.

Christopher jestem młodym donem, który...

6/10
Czytało się ta książkę szybkość.Ale brakowało dopracowania, szczegółów. Zachowanie bohaterów też lekko chwiejne, momentami drażniące. Brakowało chemia między bohaterami a jak wybuchało live to nie wiadomo skąd. Książka miała ogromny potencjał ale autorka nie wykorzystała go. Szkoda że redaktor wydający to idiota i nie poprosił autorkę o dopracowanie. Szkoda. Taka sobie i nie rozumiem tego całego łał w internecie.

6/10
Czytało się ta książkę szybkość.Ale brakowało dopracowania, szczegółów. Zachowanie bohaterów też lekko chwiejne, momentami drażniące. Brakowało chemia między bohaterami a jak wybuchało live to nie wiadomo skąd. Książka miała ogromny potencjał ale autorka nie wykorzystała go. Szkoda że redaktor wydający to idiota i nie poprosił autorkę o dopracowanie. Szkoda. Taka...

Czy jest to wybitny romas mafijny? Nie, spodziwałam się czegoś więcej, przede wszystki wykorzystania w historii umiejetności bohaterki. Po co pisać, nawet w opisie o tym jak potrafi sama o siebie zadbać a nie ma jakieś dobrej sceny w której by to wykorzystała. Ogolnie jednak przeczytałam bo styl autorki jest łatwy do przyswojenia.

Czy jest to wybitny romas mafijny? Nie, spodziwałam się czegoś więcej, przede wszystki wykorzystania w historii umiejetności bohaterki. Po co pisać, nawet w opisie o tym jak potrafi sama o siebie zadbać a nie ma jakieś dobrej sceny w której by to wykorzystała. Ogolnie jednak przeczytałam bo styl autorki jest łatwy do przyswojenia.

Czytałam z napięciem w klatce piersiowej i nie umiałam przestać.

@sunai_autorka @editio.red

Od początku czułam, że to historia o władzy, nie tylko mafijnej, ale tej w relacji. O tym, kto kontroluje sytuację, kto pierwszy mrugnie, kto się złamie i czy w ogóle ktoś musi. Nie wciągnęła mnie fabuła jako taka. Wciągnęło mnie napięcie między bohaterami, ta ciągła gra, to przeciąganie liny, w którym każde chce dominować, ale żadne nie chce przyznać, że zaczyna czuć coś więcej. Autorka świetnie balansuje na cienkiej granicy między pożądaniem a obsesją i ani przez moment nie pozwala czytelnikowi poczuć się komfortowo. Najbardziej poruszyło mnie to, że Amara nie jest ofiarą, nawet kiedy sytuacja próbuje ją w tę rolę wcisnąć. Ona może być w niebezpieczeństwie, może być pod presją, ale wewnętrznie pozostaje twarda i to właśnie ta jej wewnętrzna siła sprawia, że cała relacja z Christopherem nie jest jednostronna. On jest potężny, bezwzględny, przyzwyczajony do kontroli, ale przy niej coś zaczyna pękać i to nie jest nagłe, to są małe spojrzenia, reakcje, decyzje. Podoba mi się, jak autorka manewruje tempem. Nie wszystko dzieje się od razu. Napięcie rośnie stopniowo. Sceny są tak skonstruowane, że czujesz ciężar ciszy między bohaterami. Złapałam się na tym, że nie kibicowałam im w sposób oczywisty. Raczej obserwowałam, analizowałam. Zastanawiałam się, gdzie jest granica, ile można poświęcić, żeby kogoś mieć i czy posiadanie w ogóle ma coś wspólnego z miłością. Czy ta historia jest romantyczna? W klasycznym rozumieniu nie. Ona jest raczej intensywna, momentami wręcz przytłaczająca, ale to mi się podobało najbardziej, bo nie dostajemy cukrowej wersji mafijnego świata. Dostajemy relację, która jest niebezpieczna, pełna napięcia i emocji. To historia o tym, co dzieje się, gdy dwoje silnych ludzi wchodzi w relację opartą na kontroli i napięciu. Możemy sobie zadać pytanie, czy z czegoś takiego może narodzić się coś prawdziwego. To nie jest lekki romans na jeden wieczór. To emocjonalna gra o władzę, kontrolę i uczucia, które wymykają się spod kontroli. Napisz mi w komentarzu, czy czytasz takie historie bez wahania, czy jednak omijasz je szerokim łukiem? Ja polecam ją każdemu 💜

Czytałam z napięciem w klatce piersiowej i nie umiałam przestać.

@sunai_autorka @editio.red

Od początku czułam, że to historia o władzy, nie tylko mafijnej, ale tej w relacji. O tym, kto kontroluje sytuację, kto pierwszy mrugnie, kto się złamie i czy w ogóle ktoś musi. Nie wciągnęła mnie fabuła jako taka. Wciągnęło mnie napięcie między bohaterami, ta ciągła gra, to...

On jest potężnym szefem mafii, nazywają go diabeł.
Ona ma być jego zdobyczą...

Wiecie jak jest gdy pierwsza książka autorki cię zachwyci to sięgasz po kolejna jej książkę to takie uzależnienie.

Amara Zantos od zawsze była oczkiem w głowie swoich rodziców. Kochała się uczyć, każdą chwilę spędzała przy książkach. Od dzieciństwa była przygotowywana do roli Włoskiej żony. W tajemnicy przed ojciec, ze swoim ochroniarzem uczyła się samoobrony, strzelania i operowania nożem. Twardo stąpa po ziemi jest pyskata nie ma w niej pokory, ani nie jest skłonna do podporządkowania. Jej spokojne życie zmienia się w dniu przyjęcia z okazji rocznicy ślubu przyjaciółki. Tego dnia pokazała swój nieokiełznany charakter i to przed samym diabłem, który zwrócił na nią uwagę.

Christopher Torrino młody don, bezlitosny, sieje postrach, wyprany z uczuć, twardo rządzi mafijną rodziną i przez to nazwali go diabłem. Amara sama przyciąga bo wyróżnia się w tłumie. Postanawia oraz pragnie zdobyć kobietę i nie zniesie odmowy. Posunie się do tego, by zmusić ją do małżeństwa. Christopher nie przewidział, że ta decyzja przysporzy mu wielu problemów i przez to będzie musiał wiele poświęcić.

◽️Czy Christopher zmieni swoje życie?
◽️Czy Amara pogodzi się z nową rolą?
◽️Czy dwoje obcych ludzi stworzy piękna relacje w świecie mafii?

,,CHRISTOPHER" BRACIA TORRINO #1 to historia pełna emocji, tajemnica, niedopowiedzeń i bólu. Tu od samego początku autorka wciąga nas w wir wydarzeń, które sprawiają, że chce się czytać. To małżeństwo miało być tylko transakcją. Christopher na początku nie został polubiony ale później małymi kroczkami skradł moje serce, bo diabły też mają serce jak je rozgrzejesz. 😁Amare kocham bo jest w niej cos wspaniałego nie jest słodka i pusta, nie daje sobą pomiatać, stawia czoła przeciwnością i ma bardzo dobre serce. Historia jest zaskakująca, wywołująca uśmiech na twarzy i łezkę w oku ale zakochałam się w niej. Relacja głównych bohaterów rozwija się pomalutku z przeciwnościami ale ciągnie ich do siebie o czym się przekonasz. Świetnie wykreowanie bohaterowie a także relacja między nimi. Amara zmienia Christopher bo on otwiera dla niej serce.

Okładka oczarowuje tak jak styl Moniki, która zachęca do sięgnięcia po jej książki. Książka jest bardzo dobrze napisana bo spędziłam z nią cudowny wieczór. Teraz pora zakupić ton drugi i poznać kolejnego braciszka i odkryć nierozwiązane zagadki. Polecam wszystkim przeczytać tą historię ❤❤❤

On jest potężnym szefem mafii, nazywają go diabeł.
Ona ma być jego zdobyczą...

Wiecie jak jest gdy pierwsza książka autorki cię zachwyci to sięgasz po kolejna jej książkę to takie uzależnienie.

Amara Zantos od zawsze była oczkiem w głowie swoich rodziców. Kochała się uczyć, każdą chwilę spędzała przy książkach. Od dzieciństwa była przygotowywana do roli Włoskiej żony....

Wróciłam do historii Christophera i Amary, żeby nastroić się przed nadchodzącą premierą tomu o jego bracie. To była świetna powtórka – książka jest idealna na jeden wieczór, wciąga i nie puszcza aż do ostatniej strony.
Co sprawia, że ta historia jest inna?
• Motyw poświęcenia: Amara nie trafia do Christophera, bo ojciec jej nienawidzi. Wręcz przeciwnie – pochodzi z kochającego domu, a jej ojciec zostaje postawiony pod ścianą.
• Mroczny Christopher: Początek relacji jest trudny. Christopher jako Boss nie uznaje kompromisów – rodzina jest dla niego świętością, a żona ma znać swoje miejsce. Jego brak lojalności i zdrady na początku bolą nie tylko Amarę, ale i czytelnika.

Książka Moniki Kondas to klasyka „mafia romance” w bardzo dobrym wydaniu. Jest tu ból, jest złość na głównego bohatera, ale jest też ewolucja uczuć, która daje satysfakcję. Idealna lektura przed historią drugiego z braci Torrino!

Wróciłam do historii Christophera i Amary, żeby nastroić się przed nadchodzącą premierą tomu o jego bracie. To była świetna powtórka – książka jest idealna na jeden wieczór, wciąga i nie puszcza aż do ostatniej strony.
Co sprawia, że ta historia jest inna?
• Motyw poświęcenia: Amara nie trafia do Christophera, bo ojciec jej nienawidzi. Wręcz przeciwnie – pochodzi z...

Nie wiem skąd tak dużo dobrych opinii,książka jest bardzo słaba,bohaterka miała być taka silna w charakterze a okazuje się ,że to takie "ciepłe kluchy".Nic w tej książce mnie nie porwało,relacja między bohaterami jak i inne wątki przedstawione pobieżnie ,ogólnie nie polecam.

Nie wiem skąd tak dużo dobrych opinii,książka jest bardzo słaba,bohaterka miała być taka silna w charakterze a okazuje się ,że to takie "ciepłe kluchy".Nic w tej książce mnie nie porwało,relacja między bohaterami jak i inne wątki przedstawione pobieżnie ,ogólnie nie polecam.

Fajna, chodź, między bohaterami mało się działo. Dodatkowo super, mam wrażenie, że 2 część będzie lepsza.

Fajna, chodź, między bohaterami mało się działo. Dodatkowo super, mam wrażenie, że 2 część będzie lepsza.

Był taki moment w moim czytelniczym życiu, tuż po tym jak zapoznałam się z twórczością Cory Reilly, kiedy miałam dziwną słabość do romansów mafijnych, przy czym musiały mieć one określony charakter - nic zbyt brutalnego, za to coś zbliżonego klimatem właśnie choćby do serii Born in blood Mafia Chronicles wspomnianej wcześniej autorki. I chyba jeszcze czasami dochodzą we mnie do głosu echa tamtej słabości, a powieść Moniki Kondas idealnie wstrzeliła się w odpowiedni moment. „Christopher” powiela pewne wątki z innych, podobnych historii - cała fabuła osnuta jest wokół motywu aranżowanego małżeństwa szefa mafii z młodą i nieco niepokorną dziewczyną. To tego rodzaju opowieść, gdzie stosunkowo dużo się dzieje i gdzie relacje między bohaterami bardzo szybko zmieniają swój charakter (nawet na przestrzeni jednego rozdziału, bardzo dużo może się zmienić). Cała mafijna działalność rodziny Torrino stanowi raczej tło i pretekst do tego by wpleść do fabuły jakiś element czyhającego zagrożenia, pościgi, ataki. Czy jest to mocno naciągana historia? No tak. Ale raczej tego spodziewałam się sięgając po lekturę i nieszczególnie mi to przeszkadzało. Trochę szkoda, że autorka nie pokusiła się na pogłębienie relacji chociaż między głównymi bohaterami (zabrakło mi np. potyczek słownych i pozornej wrogości, zwłaszcza że charakter Amary dawał nadzieję na takie sceny),ale za to doceniam że Monika Kondas powoli wprowadza czytelnika w całe „uniwersum” rodziny Torrino i pozwala poznać większą liczbę bohaterów - zarysowana zostaje choćby fabuła drugiego tomu i muszę przyznać, że zdecydowanie mnie ona zaintrygowała. Czy polecam? Tak, pod warunkiem, że szukacie takiej lekkiej, niezobowiązującej lektury, która umili wam wieczór i jesteście w stanie przymknąć oko na pewne przerysowanie i niedociągnięcia. Myślę, że jeżeli jesteście wielbicielami Cory Reilly, zwłaszcza pierwszej jej serii mafijnej, nie powinniście być rozczarowani.

Był taki moment w moim czytelniczym życiu, tuż po tym jak zapoznałam się z twórczością Cory Reilly, kiedy miałam dziwną słabość do romansów mafijnych, przy czym musiały mieć one określony charakter - nic zbyt brutalnego, za to coś zbliżonego klimatem właśnie choćby do serii Born in blood Mafia Chronicles wspomnianej wcześniej autorki. I chyba jeszcze czasami dochodzą we...

Długo nie mogłam wkręcić się w fabułę, gdy już zaczęłam czerpać trochę radości z czytania, bardzo utrudniał mi brak chemii między bohaterami. Czegoś mi tu zabrakło - za mało interakcji między Christopherem a Amarą, nie czułam tego totalnie. Jakoś za mało rzeczywiste to było, za bardzo spłycone.
Niewielka ilość zwrotów akcji i sporo rozpoczętych wątków bohaterów drugoplanowych sprawiło, że książka moim zdaniem powinna nosić tytuł "Rodzina Torrino" a nie Christopher.
Niemniej nie była to najgorsza pozycja, którą czytałam, ale bardzo przeciętna.
Najbardziej spodobał mi się dodatkowy fragment - zapowiedź kolejnego tomu o Cassianie - i zaskakujący plot twist, aczkolwiek nie wiem czy sięgnę po kolejną część.

Długo nie mogłam wkręcić się w fabułę, gdy już zaczęłam czerpać trochę radości z czytania, bardzo utrudniał mi brak chemii między bohaterami. Czegoś mi tu zabrakło - za mało interakcji między Christopherem a Amarą, nie czułam tego totalnie. Jakoś za mało rzeczywiste to było, za bardzo spłycone.
Niewielka ilość zwrotów akcji i sporo rozpoczętych wątków bohaterów...