Wiem o wszystkim

Wiem o wszystkim to trochę kryminał, trochę thriller, trochę zaś powieść obyczajowa, a zarazem żadna z tych rzeczy w szczególności. Plus minus tego się spodziewałem, aczkolwiek przyznaję, że i tak miałem problem ze wstrzeleniem się we właściwy rejestr.

Powieść przenosi nas do Bydgoszczy, miasta które na łamach literatury kryminalnej i okolicznej pojawia się raczej rzadko - to w sumie miła odmiana. W kawiarnianym ogródku zostaje znalezione ciało mężczyzny i to jest punkt wyjścia dla całej historii. Martwy facet jest mężem jednej z bohaterek, a z dwiema pozostałymi wiąże go, prawdopodobnie, osoba innego mężczyzny.

No właśnie. W powieści mamy aż trzy bohaterki i żadnego bohatera, co jest dość dziwnym rozwiązaniem (byłoby też dziwne w odwrotnym przypadku).

Tutaj jednak nabiera znaczenia fakt, że powieść rozmyślnie - tak przynajmniej sądzę - korzysta z pewnych narzędzi literatury obyczajowej, przez co nastąpiła inna dystrybucja akcentów. Nie o akcję chodzi, nawet poniekąd nie o ustalenie kto jest sprawcą morderstwa i czemu do niego doszło, ale raczej o wyrwanie się z matni, znalezienie przez bohaterki drogi przez labirynt cierpienia i strachu. Trzy kobiece bohaterki mają sens, jeśli spojrzymy na to z tej perspektywy.

Wiem wszystko czytało mi się bardzo powoli. To nie jest rasowy thriller, w którym od szybko przewracanych kartek robi się przeciąg w mieszkaniu. Wszystko dzieje się pomału, z trudem. Nasze bohaterki nie są policjantkami, ale nieco wytarmoszonymi niewiastami, które dopiero odnajdują w sobie siłę i wolę do walki. Spodobała mi się ich dyskretna, nierzucająca się w oczy ewolucja i sposób w jaki przystępowały do działania: zdać by się mogło nie do końca logiczny, momentami kuriozalny i niespójny, ale przez to może właśnie autentyczny.

Odrobinę brakło postaci męskich, które nie byłyby ani byczymi karkami, ani opojami, jednak szybko zrozumiałem, że autorka skupiła się na przedstawieniu ludzi z określonego środowiska, w jakimś stopniu życiowych przegrywów, z trudem wiążących koniec z końcem i egzystujących w realiach, w których nikt - nie ważne: mężczyzna czy kobieta - nie jest sojusznikiem, każdy może natomiast być przeciwnikiem. Nie dziwi, że praktycznie wszystkie relacje tutaj są po prostu toksyczne.

Powieść inna niż typowe kryminały, niejednoznaczna gatunkowo, wielowarstwowa. Gęsta i bardzo "jakaś". Dobra, interesująca, lecz niekoniecznie porywająca. Koniec końców smutna, ale na paru poziomach uczciwa i wiarygodna. Trudna do oceny, niestety. Autorka do obserwowanych.

Wiem o wszystkim to trochę kryminał, trochę thriller, trochę zaś powieść obyczajowa, a zarazem żadna z tych rzeczy w szczególności. Plus minus tego się spodziewałem, aczkolwiek przyznaję, że i tak miałem problem ze wstrzeleniem się we właściwy rejestr.

Powieść przenosi nas do Bydgoszczy, miasta które na łamach literatury kryminalnej i okolicznej pojawia się raczej rzadko -...

Wiem o wszystkim Aleksandry Śmigielskiej to thriller psychologiczny, który trzyma w napięciu pomimo braku wartkiej, dynamicznej akcji. Wydarzenia rozgrywają się w Bydgoszczy w upalne, jak to ostatnio, lato. Ta gorąca, duszna atmosfera towarzyszy bohaterom podczas kilku dni, w których toczy się akcja, a czytelnikowi podczas czytania. Tak dużo tu niewiadomych. Wszyscy mogą być winni. Gdzieś czai się niebezpieczeństwo, ale nie wiadomo gdzie.

Powieść rozpoczyna się od znalezienia zwłok. W kawiarnianym ogródku ktoś zamordował mężczyznę. W sprawę od razu zostają wplątani właściciele kawiarni. Ewa, jej teściowa Janina i mąż Adam. To właśnie na Adama spadają pierwsze podejrzenia. Mężczyzna odbywał już karę więzienia za zabójstwo. Po kilku latach uznano go za niewinnego, ale zszargane dobre imię trudno odzyskać. Sprawę komplikuje to, że Adam zaginął. Jego matka Janina, żona Ewa i nastoletnia córka Laura próbują dowiedzieć się, kto zabił i za wszelką cenę chcą oddalić podejrzenia od Adama. Sprawę komplikują tajemnicze wpisy w internecie. Ktoś pisze: „wiem o wszystkim” i co kilka godzin publikuje nowe zdjęcia z miejsca zbrodni. Czy będzie na nich widać mordercę?

Bardzo ważną postacią w powieści jest też Weronika. Poznajemy ją gdy naprawia samochód koleżance. Później dostaje tragiczną wiadomość o wypadku swego synka i musi jechać do szpitala. Weronika jest osobą, którą spotkało wiele złego. Jest też powiązana z ofiarą – z zabitym mężczyzną. Jaką rolę odegra w powieści? Trzeba przeczytać do końca. A zakończenie jest naprawdę mocne. Autorka tak umiejętnie prowadzi wszystkie wątki, że nie umiemy trafnie wytypować mordercy. Na pewnym etapie widzimy, że to może być prawie każdy bohater książki.

W powieści śledztwo nie jest prowadzone z punktu widzenia policji. Owszem śledczy się tu pojawiają, ale cały dramat rozgrywa się w sercach kobiet. To z ich perspektywy obserwujemy akcję, to w ich rozterkach i dramatach uczestniczymy. Życie Janiny, Ewy, Weroniki nie było i nie jest proste. W książce przeczytamy o przemocy psychicznej, o znęcaniu się, o toksycznych związkach. Bardzo ciekawie poruszony jest tutaj temat miłości matki do dziecka. Ile matka może zrobić dla swego dziecka? Janina dla Adama, Ewa dla Laury, Weronika dla Pawełka? Autorka, Aleksandra Śmigielska świetnie ujęła ten temat. Kolejna ciekawa myśl podejmowana w powieści to odpowiedzialność za swoje czyny i świadomość tego, że każda nawet drobna decyzja wiąże się dla nas z jakimiś konsekwencjami.

Wiem o wszystkim Aleksandry Śmigielskiej to powieść warta przeczytania. Porusza wiele aktualnych tematów, pozwala spojrzeć na niektóre wydarzenia z kilku perspektyw, trzyma w napięciu do samego końca. Intryga prowadzona jest wyśmienicie. W gąszczu różnych wydarzeń i analizowaniu motywacji każdej z postaci czytelnik znajdzie także przemyślenia o szczęściu i nieszczęściu, szacunku do zwierząt, nowoczesnych technologiach i ich wpływie na społeczeństwo. Duszna atmosfera, mnóstwo tajemnic, ciekawe wątki, rozbudowane psychologicznie postacie i mocne, zaskakujące zakończenie. Polecam.

Wiem o wszystkim Aleksandry Śmigielskiej to thriller psychologiczny, który trzyma w napięciu pomimo braku wartkiej, dynamicznej akcji. Wydarzenia rozgrywają się w Bydgoszczy w upalne, jak to ostatnio, lato. Ta gorąca, duszna atmosfera towarzyszy bohaterom podczas kilku dni, w których toczy się akcja, a czytelnikowi podczas czytania. Tak dużo tu niewiadomych. Wszyscy mogą...

Akcja książki rozgrywa się w Bydgoszczy, w upalne lato.

Trzy kobiety łączy jedna osoba, a właściwie jeden trup…

Weronika - to mama Pawełka, żona Marka. Kobieta nie jest z nim szczęśliwa. Chce uwolnić się od toksycznej relacji i zacząć „nowe życie”.

Ewa – jest mamą nastoletniej Laury oraz żoną Adama, który ma ze sobą mroczną przeszłość.

Janina – to teściowa Ewy. Pomaga jej prowadzić knajpę, przed którą pewnego dnia zostają znalezione zwłoki mężczyzny.

Mało tego ktoś publikuje w mediach zdjęcia, treści świadczące o tym, że wie o wszystkim, co wydarzyło się przed knajpą!

Kto zabił mężczyznę?
Kto kogo i dlaczego kryje?

Tu każdy ma jakieś tajemnice. Autorka myli tropy, wodzi czytelnika za nos.

Książka momentami trochę mi się dłużyła, ale… takiego zakończenia się nie spodziewałam.

Akcja książki rozgrywa się w Bydgoszczy, w upalne lato.

Trzy kobiety łączy jedna osoba, a właściwie jeden trup…

Weronika - to mama Pawełka, żona Marka. Kobieta nie jest z nim szczęśliwa. Chce uwolnić się od toksycznej relacji i zacząć „nowe życie”.

Ewa – jest mamą nastoletniej Laury oraz żoną Adama, który ma ze sobą mroczną przeszłość.

Janina – to teściowa Ewy. Pomaga...

„Wiem o wszystkim" to opowieść o trzech kobietach, które dla swoich dzieci zrobią wszystko. I to w dosłownym sensie.

Wszystkie trzy zostają niejako połączone wspólnym mianownikiem: zwłokami mężczyzny, które zostają znalezione na tyłach bydgoskiego baru.

Janina, emerytka, za wszelką cenę chce ratować swojego syna, Adama. Mężczyzna już raz został zamknięty w więzieniu za morderstwo, po kilku latach go zwolniono jako niesłusznie oskarżonego i jego matka dobrze wie, że trup na zapleczu ich rodzinnej knajpy z łatwością może zostać „mu przyklepany”. W efekcie kobieta robi, co może, aby oczy policji skierować w inną stronę.

Ewa, żona Adama, choć zainteresowana odkryciem prawdy, to jednak najbardziej martwi się o Laurę, swoją córkę. Nastolatka już raz mocno przeżyła proces ojca i jego pobyt w więzieniu i Ewa tak prozaicznie boi się, że kolejna historia z trupem w tle zniszczy jej dziewczynę i wymarzoną przyszłość jako prawniczki.

Wreszcie Weronika, żona zamordowanego, bardziej przejmuje się stanem synka, który po fatalnym upadku z drzewa właśnie wylądował w szpitalu, niż śmiercią męża. Co z czasem przestaje dziwić, bo facet był toksyczny i agresywny.

Każda z tych kobiet ma coś do ukrycia i każda z nich boi się, że jej tajemnice ujrzą światło dzienne. W efekcie każda kombinuje na swój sposób, by zmylić tropy i wprowadzić chaos do toczącego się śledztwa.

I przy tych wszystkich kobietach (poszukujących, snujących intrygi, kombinujących i ściemniających, jeśli tylko potrzeba) najsłabiej wypadają policjanci, którzy zdają się tylko czekać na to, że sprawca sam przygalopuje na komisariat i przyzna się do zbrodni.

Książka całkiem przyzwoita.

„Wiem o wszystkim" to opowieść o trzech kobietach, które dla swoich dzieci zrobią wszystko. I to w dosłownym sensie.

Wszystkie trzy zostają niejako połączone wspólnym mianownikiem: zwłokami mężczyzny, które zostają znalezione na tyłach bydgoskiego baru.

Janina, emerytka, za wszelką cenę chce ratować swojego syna, Adama. Mężczyzna już raz został zamknięty w więzieniu za...

Pierwsze i na pewno ostatnie spotkanie z tą autorką. Straszny chaos, a pomysł na fabułę może i fajny ale kompletnie spartaczony.

Pierwsze i na pewno ostatnie spotkanie z tą autorką. Straszny chaos, a pomysł na fabułę może i fajny ale kompletnie spartaczony.

Pierwsze spotkanie z autorką bardzo udane, chętnie sięgnę po kolejną książkę :)

Pierwsze spotkanie z autorką bardzo udane, chętnie sięgnę po kolejną książkę :)

Ta pozycja to całkiem poprawny kryminał. Autorka buduje napięcie, podrzucając czytelnikowi różne tropy i prowadząc go do nieoczekiwanego, nieco melodramatycznego zakończenia. W ciągu akcji czytelnik musi kilkakrotnie zadać sobie pytanie, kto jest tutaj dobry, a kto zły. Tak powinien być skonstruowany porządny thriller. A jednak coś mi w tej książce nie zagrało. Czy nieco drętwe dialogi, czy mało przekonywujący bohaterowie , czy też może nieco nudnawe prowadzenie akcji? Pomysł był dobry , realizacja trochę mniej - zostawiam więc 6

Ta pozycja to całkiem poprawny kryminał. Autorka buduje napięcie, podrzucając czytelnikowi różne tropy i prowadząc go do nieoczekiwanego, nieco melodramatycznego zakończenia. W ciągu akcji czytelnik musi kilkakrotnie zadać sobie pytanie, kto jest tutaj dobry, a kto zły. Tak powinien być skonstruowany porządny thriller. A jednak coś mi w tej książce nie zagrało. Czy nieco...

Jakoś niespecjalnie przypadła mi do gustu ta książka, jakkolwiek początkowo dawała nadzieję na ciekawą lekturę. Niestety zagmatwana i dość chaotycznie przedstawiona fabuła, zbyt częste przeskakiwanie z jednego wątku do drugiego, niedopowiedzenia i niejasności; to wszystko powoduje, że w którymś momencie czytelnik czuje się zagubiony.
A wydawało się, że zabójstwo w kawiarnianym ogródku lokalu, należącego do Ewy to dla policji niezbyt skomplikowana sprawa, a jednak to kobiety - matka, żona i córka robią wszystko, aby tę sprawę wyjaśnić, ale nie dlatego aby pomóc organom ścigania; one wszystkie podświadomie boją się, że w to zabójstwo może być zamieszany Adam - syn, mąż i ojciec, który w przeszłości odsiadywał wyrok za tego typu przestępstwo, choć jego skazanie okazało się błędem i pomyłką. Teraz Adam zniknął i nie można z nim nawiązać jakiegokolwiek kontaktu, co nasila obawy kobiet, z których każda na swoją rękę, próbuje znaleźć dowody niewinności mężczyzny, a przede wszystkim dotrzeć do osoby, która do Bydgoskich Newsy'ów sprzedaje zdjęcia z miejsca zbrodni. Robią to dość nieudolnie, w tajemnicy przed sobą, kombinując, preparując dowody, nie mówiąc prawdy policji, która w tym śledztwie czuje się nieco zagubiona i mało skuteczna.

W tej historii pojawia się jeszcze jedna kobieta - Weronika, której synek w dniu zabójstwa doznaje poważnego urazu, spadając czy skacząc z drzewa, zlokalizowanego na przeciwko miejsca zbrodni. Jego stan jest poważny, a rozpaczająca matka dowie się wkrótce, że zamordowanym jest jej mąż, przemocowy facet, od którego kobieta niedawno odeszła.
Co wszystkie te wydarzenia mają z sobą wspólnego, jak zakończy się sprawa zabójstwa, kto w końcu okaże się jego sprawcą? Zakończenie, bardzo krótkie i przedstawione w kilkunastu zdaniach, wprowadza zupełny chaos i zaskoczenie. Mnie ta powieść nie urzekła, choć wydaje się, iż miała niezły potencjał na dobry kryminał.

Jakoś niespecjalnie przypadła mi do gustu ta książka, jakkolwiek początkowo dawała nadzieję na ciekawą lekturę. Niestety zagmatwana i dość chaotycznie przedstawiona fabuła, zbyt częste przeskakiwanie z jednego wątku do drugiego, niedopowiedzenia i niejasności; to wszystko powoduje, że w którymś momencie czytelnik czuje się zagubiony.
A wydawało się, że zabójstwo w...

Bydgoszcz !
Jak to cudnie było przenieść się na ulice tego miasta i podążać za bohaterami.
Wrrrróć ... Najpierw muszę jednak wspomnieć o języku, bo to on nadaje tej historii niezwykły puls.
Każde zdanie tchnie emocją, każde słowo ma wagę i sens.
Styl autorki jest dojrzały, ale nieprzesadny, wręcz pełen wdzięku i obrazów.
Czuć, że Ola nie tylko pisze, ale czuje każde wypowiedziane słowo.
Jej narracja jest gęsta od emocji, a jednocześnie klarowna i naturalna, jakby wypływała prosto z serca.
To literatura, która nie potrzebuje fajerwerków, by olśnić ... wystarcza prawda i piękno zawarte w słowie.
To właśnie dzięki tej wrażliwości psychologicznej powieść tak mocno działa na wyobraźnię i emocje.
Autorka pozwala nam naprawdę zbliżyć się do swoich bohaterek ... zajrzeć w ich myśli, poczuć ich strach, gniew, bezradność i miłość.
Widzimy, jak zderzają się z granicami własnych wartości, jak próbują zachować godność tam, gdzie świat zdaje się ją odbierać.
Ewa, Janina i Weronika nie są jedynie postaciami, to kobiety z krwi i kości, z których każda nosi w sobie siłę, ból i bezgraniczne oddanie.
To historia o matczynej miłości, która potrafi jednocześnie budować i niszczyć.
A zakończenie… pozostawia po sobie ciszę. Taką, w której trudno znaleźć oddech.
Nie jest to finał, który można po prostu „przeczytać” i zapomnieć ... on zostaje w człowieku, powraca nieoczekiwanie, kiedy myśl już dawno miała iść dalej.
Zaskoczył mnie, zabolał, roztrzaskał spokój, który próbowałam zachować i choć nie takiego końca się spodziewałam, wiem, że tylko taki mógł być prawdziwy.

Bydgoszcz !
Jak to cudnie było przenieść się na ulice tego miasta i podążać za bohaterami.
Wrrrróć ... Najpierw muszę jednak wspomnieć o języku, bo to on nadaje tej historii niezwykły puls.
Każde zdanie tchnie emocją, każde słowo ma wagę i sens.
Styl autorki jest dojrzały, ale nieprzesadny, wręcz pełen wdzięku i obrazów.
Czuć, że Ola nie tylko pisze, ale czuje każde...

Książka, którą kupiłam jakiś czas temu widząc, że autorka pochodzi z moich rodzinnych stron, a wiadomo, że swoich trzeba wspierać. Ponadto uwielbiam thrillery.

Książka ta to thriller, który skupia się wokół morderstwa mężczyzny. Poznajemy również trzy kobiety, które mają swoje sekrety. Muszę przyznać, że intryga była zawiła, dużo się działo. Ewa, Weronika, Janina, wszystkie trzy kobiety których losy splotły się na kawiarnianym ogródku z niecierpliwością śledzą publikowanie na Instagramie zdjęcia z miejsca zbrodni. Autor zdjęć zapowiada, że " wie o wszystkim".

Zakończenie było dość zaskakujące. Desperacko broniąca syna Janina momentami działała mi na nerwy. To doskonały obraz bezgranicznej i pełnej poświęceń miłości matki do dziecka. Najlepsze wrażenie zrobiła na mnie jednak córka Ewy, Laura.

Autorka też zwraca uwagę na presję jaką wywierają media. Część lokalnego społeczeństwa, która już wydała wyrok na podstawie własnych przypuszczeń.
Ogólnie to bardzo dobrze skonstruowany thriller. Autorka dobrze skonstruowała postacie oraz mistrzowsko stopniowała napięcie. Fabuła, styl i język również są moimi zdaniem bez zarzutu.

Książka, którą kupiłam jakiś czas temu widząc, że autorka pochodzi z moich rodzinnych stron, a wiadomo, że swoich trzeba wspierać. Ponadto uwielbiam thrillery.

Książka ta to thriller, który skupia się wokół morderstwa mężczyzny. Poznajemy również trzy kobiety, które mają swoje sekrety. Muszę przyznać, że intryga była zawiła, dużo się działo. Ewa, Weronika, Janina,...