Przez labirynt autyzmu

Jako 20-letni pasjonat trąbki i jazzu, zawsze szukam inspiracji w życiorysach artystów. Historia Milosza Gąsiora dotarła do mnie podczas lekcji muzyki, kiedy mój nauczyciel pokazał nam kilka jego nagrań na YouTube i opowiedział o jego niezwykłej drodze, którą zna z pierwszej ręki. To zainteresowanie zaprowadziło mnie do książki "Przez labirynt autyzmu," napisanej przez mamę Milosza.

Ta książka to poruszające świadectwo wytrwałości i miłości, które pomogły Miloszowi nie tylko przezwyciężyć trudności wynikające z autyzmu, ale także rozwinąć wyjątkowy talent muzyczny. Jako mój rówieśnik, Milosz stał się dla mnie kimś więcej niż bohaterem biografii – jego historia jest inspiracją, jak można wyrażać siebie poprzez muzykę.

Szczególnie zainteresował mnie opis jego rozwoju muzycznego – od muzyki klasycznej aż po jazz, który sam uwielbiam. Po przeczytaniu książki odnalazłem na YouTube nagrania Milosza grającego jazz i byłem pod ogromnym wrażeniem.

Książka jest napisana przystępnym językiem i pochłonąłem ją w jeden weekend. Polecam ją każdemu, kto interesuje się muzyką, autyzmem lub po prostu historiami, które pokazują, że z determinacją i wsparciem można osiągnąć rzeczy niezwykłe.

Jako 20-letni pasjonat trąbki i jazzu, zawsze szukam inspiracji w życiorysach artystów. Historia Milosza Gąsiora dotarła do mnie podczas lekcji muzyki, kiedy mój nauczyciel pokazał nam kilka jego nagrań na YouTube i opowiedział o jego niezwykłej drodze, którą zna z pierwszej ręki. To zainteresowanie zaprowadziło mnie do książki "Przez labirynt autyzmu," napisanej przez mamę...

GDY NIEMOŻLIWE STAJE SIĘ MOŻLIWYM

Kiedy otrzymałam propozycję zrecenzowania tej książki zawahałam się. Zadałam sobie pytanie: „Co ja wiem o autyzmie i czy jestem w stanie odnieść się do treści lektury?”. I wówczas przypomniałam sobie słowa mojego najlepszego przyjaciela, który swego czasu powiedział: „Jeśli życie stawia przed tobą wyzwanie, dobrze jest je podjąć”. Więc podjęłam. I dziś już wiem, że to była słuszna decyzja.

„Autyzm to nie góra, na którą się wspinasz z nadzieją, że uda Ci się dotrzeć na szczyt, gdzie sytuacja się poprawi, to trwająca całe życie wędrówka w nieznane, przez doliny i wzgórza pełne ekscytacji, walki i zdziwienia. To nie jest miejsce, do którego zmierzasz – to podróż, w której uczestniczysz” [s. 40].

Bożena Gąsior, matka silna (co nie oznacza, że nie miewa gorszych dni),niezwykle zdeterminowana, nie bojąca się prosić czy błagać, wytrwała i nieustająca w swoich działaniach, których celem jest poprawa komfortu życia jej ukochanego dziecka, staje się dla Czytelnika przewodnikiem w niezwykłej podróży, której początkiem są narodziny chłopca, obdarzonego urzekającym imieniem – Miłosz. Chłopca, ktoremu w drugim roku jego życia postawiono diagnozę: „AUTYZM W STOPNIU OD UMIARKOWANEGO DO CIĘŻKIEGO” – choroba nieuleczalna. Tamtego pamiętnego dnia życie rodziców Miłosza Gąsiora i jego starszego brata zmieniło kurs. Od tej pory ich celem stała się pomoc Miłoszowi w zrozumieniu otaczającego go świata, poprawa interakcji społecznych oraz nauka samodzielnego wykonywania codziennych czynności.

Podążając śladami przewodniczki, stajemy się świadkami postawienia diagnozy, po usłyszeniu, której mogą ugiąć się kolana; wspólnie odwiedzamy przedszkole i przemierzamy korytarze kolejnych szkół, do których uczęszczał Miłosz; uczestniczymy w wielu uroczystościach – pierwsze nuty, melodie zagrane na pianinie, wyróżnienia i koncerty.

Droga, którą kroczy rodzina Gąsiorów nie jest łatwa, są sukcesy, są porażki; po drodze wspaniali ludzie oraz tacy, z którymi trzeba się „użerać”. Ciągłe kroczenie do przodu, po to, by temu dziś już młodemu i przystojnemu mężczyźnie umożliwić rozwój i sprawić, by, jak to tylko możliwe, umiał odnaleźć się w świecie, który przez jego umysł postrzegany jest w nienormatywny sposób.

Ta książka to nie tylko autobiografia, to także mnóstwo cytatów, które warto zapamiętać, bo dzięki nim łatwiej przejść przez trudy życia. To rady i apele do bliskich osób z syndromem autyzmu, by nie tracili nadziei, by pamiętali, że na swojej drodze spotkają także wspaniałych ludzi, że porażki bywają i bywać będą, i że zamknięcie jednych drzwi oznacza otwarcie innych.

»Kiedy jedne drzwi się zamykają, drugie się otwierają, ale często tak długo patrzymy z żalem na zamknięte drzwi, że nie widzimy tych, które dla nas się otwierają« [s.29].

W książce znajdziemy ciekawe opowieści i trochę historii z życia słynnych muzyków, takich jak choćby, Ludwik van Beethoven oraz wypowiedzi osób (przyjaciół, nauczycieli, lekarzy i terapeutów),których Miłosz spotkał na swojej niełatwej drodze.

Pomimo burz i kłód rzucanych pod nogi, pomimo uginających się kolan, ale też dzięki wspaniałym ludziom, którzy stawali na drodze bohaterów tej książki, udało się autorce uczynić niemożliwe możliwym. Mimo że bohater książki nadal ma problemy z czytaniem ze zrozumieniem i rozumieniem języka mówionego, może się spełniać w muzyce, która jest jego światem. Muzyka stała się dla Miłosza „jego językiem, środkiem komunikacji z innymi”.

Lektura ta wyzwoliła we mnie niezwykłe emocje. Już od pierwszych słów, już od pierwszych zdjęć i od pierwszych dźwięków, które brzmiały gdzieś z tyłu mojej głowy. Interesujący styl i język autorki, barwny, płynny, momentami poetycki sprawiał, że z przyjemnością podróżowałam po kartach książki. To inspirująca, motywująca, jedyna w swoim rodzaju książka. Uważam, że bardzo potrzebna.

Co istotne, to nie jest lektura tylko dla osób, które żyją czy też spotykają się z ludźmi z autyzmem. Osobiście nie spotkałam takich osób, a mimo to książka ta, poza wzbogaceniem mojej wiedzy na temat tej choroby, „dała” mi wiele rad, natchnienia i motywacji, które są potrzebnie w życiu każdego człowieka.

W książce znajdziemy ponad trzydzieści zdjęć z życia Miłosza, które są swoistą „historią w fotografiach”.

Bożena Gąsior powiedziała kiedyś, że gdyby w czasach, kiedy była na początku tej drogi, przeczytała taką książkę, byłoby jej łatwiej. Dlatego stworzyła tę lekturę, aby ludzie mogli poznać ten świat jej oczami i uwierzyć, że ich świat się nie zawalił, lecz otworzyły się przed nimi nowe drzwi.

„Tak bardzo pragnęłabym usłyszeć wtedy historię taką jak Miłosza – historię młodego człowieka, który, mimo że nadal nie potrafi funkcjonować samodzielnie, może prowadzić satysfakcjonujące życie pełne muzyki i dawać poprzez nią pozytywną inspirację oraz nadzieję wielu innym” [s.25].

Na zakończenie dodam, że ta książka ma potencjał, by stać się inspiracją dla scenariusza filmu, który pokazuje, że niemożliwe może stać się możliwe.

Bardzo dziękuję Pani Bożenie Gąsior za możliwość zrecenzowania tak niezwykłej, wartościowej i bezsprzecznie potrzebnej książki.

GDY NIEMOŻLIWE STAJE SIĘ MOŻLIWYM

Kiedy otrzymałam propozycję zrecenzowania tej książki zawahałam się. Zadałam sobie pytanie: „Co ja wiem o autyzmie i czy jestem w stanie odnieść się do treści lektury?”. I wówczas przypomniałam sobie słowa mojego najlepszego przyjaciela, który swego czasu powiedział: „Jeśli życie stawia przed tobą wyzwanie, dobrze jest je podjąć”. Więc...

Piekna, wzruszajaca i dajaca nadzieje opwiesc o Miloszu.
Po przeczytaniu daje duzo pozytywnych refleksji
Bardzo polecam

Piekna, wzruszajaca i dajaca nadzieje opwiesc o Miloszu.
Po przeczytaniu daje duzo pozytywnych refleksji
Bardzo polecam

Przeczytałam książkę "jednym tchem". Jestem pod wrażeniem Waszych przeżyć. Na pewno ta książka o osobliwej Waszej walce z autyzmem Miłosza będzie wsparciem dla wielu rodzin borykających się z diagnozą "autyzm"

Przeczytałam książkę "jednym tchem". Jestem pod wrażeniem Waszych przeżyć. Na pewno ta książka o osobliwej Waszej walce z autyzmem Miłosza będzie wsparciem dla wielu rodzin borykających się z diagnozą "autyzm"

Przeczytałam książkę właściwie jednego dnia, nie mogłam się oderwać. Znam historię Miłosza od lat, mimo to książka wywołała we mnie poruszenie. Historia walki matki o zdrowie dziecka może być elementem mobilizującym dla innych rodziców borykających się z diagnozą "autyzm". Z drugiej strony historia Miłosza może być inspiracją jak można pomóc dziecku odnaleźć drogę życiową pomimo choroby. Polecam wszystkim gorąco.

Przeczytałam książkę właściwie jednego dnia, nie mogłam się oderwać. Znam historię Miłosza od lat, mimo to książka wywołała we mnie poruszenie. Historia walki matki o zdrowie dziecka może być elementem mobilizującym dla innych rodziców borykających się z diagnozą "autyzm". Z drugiej strony historia Miłosza może być inspiracją jak można pomóc dziecku odnaleźć drogę życiową...

Bardzo wciągająca i wzruszająca historia. Mama, która daje nadzieję na lepsze... I chłopiec o ogromnym talencie, który pokonuje wszelkie trudności z pomocą swojej cudownej mamy. Serdecznie polecam.

Bardzo wciągająca i wzruszająca historia. Mama, która daje nadzieję na lepsze... I chłopiec o ogromnym talencie, który pokonuje wszelkie trudności z pomocą swojej cudownej mamy. Serdecznie polecam.

Jest to niezwykła historia matki, która uparcie szuka możliwości promowania talentu autystycznego syna - Miłosza. Każdą wolną chwilę poświęca swojemu dziecku, za wszelką cenę próbuje włączyć go w społeczność poprzez jego grę na pianinie. Jej heroiczna walka o rozwój i przyszłość syna jest godna podziwu. Sięgając po tę książkę poznajemy historię Miłosza, dla którego muzyka stała się pasją, jego całym życiem. Polecam tę książkę w szczególności tym, którzy opiekują się osobami z autyzmem oraz tym, którzy przeżywając trudności, tracą nadzieję.

Jest to niezwykła historia matki, która uparcie szuka możliwości promowania talentu autystycznego syna - Miłosza. Każdą wolną chwilę poświęca swojemu dziecku, za wszelką cenę próbuje włączyć go w społeczność poprzez jego grę na pianinie. Jej heroiczna walka o rozwój i przyszłość syna jest godna podziwu. Sięgając po tę książkę poznajemy historię Miłosza, dla którego muzyka...

Znam historię Miłosza od lat, mimo to książka wywołuje we mnie poruszenie. Jest to historia matki i jej syna z autyzmem. Przeczytajcie i pozwólcie się porwać tej historii a napewno nie będziecie żałować!

Znam historię Miłosza od lat, mimo to książka wywołuje we mnie poruszenie. Jest to historia matki i jej syna z autyzmem. Przeczytajcie i pozwólcie się porwać tej historii a napewno nie będziecie żałować!

Gdy w domu pojawia się choroba, a szczególnie choroba dziecka, świat nagle zwalnia swój bieg. Nastaje ciemność. Jako matka przewlekle chorego dziecka dobrze wiem, jak wygląda ta ciemność, która w momencie diagnozy ogarnia duszę. Pojawiają się pytania - dlaczego ja, dlaczego moje dziecko? Z biegiem czasu przychodzą także te dobre dni i kiedyś zawsze wychodzi słońce. Ta książka opowiada o podróży przez labirynt nieuleczalnej choroby, aby na końcu drogi ostatecznie odnaleźć sens. W przypadku Miłosza jest to muzyka.
Pozwólcie się ponieść w tę inspirującą podróż, niosącą nadzieję na odnalezienie sensu.

Gdy w domu pojawia się choroba, a szczególnie choroba dziecka, świat nagle zwalnia swój bieg. Nastaje ciemność. Jako matka przewlekle chorego dziecka dobrze wiem, jak wygląda ta ciemność, która w momencie diagnozy ogarnia duszę. Pojawiają się pytania - dlaczego ja, dlaczego moje dziecko? Z biegiem czasu przychodzą także te dobre dni i kiedyś zawsze wychodzi słońce. Ta...

Wspaniała książka opisująca historię matki i syna, który boryka się z autyzmem, ale znajduje możliwość wyrażenia swoich uczuć przez muzykę. Historia ta udowadnia że dzięki ciężkiej pracy i zdeterminowaniu można dokonać wiele. Książka inspiruje do działania i wnosi iskierkę nadziei dla wszystkich, którzy borykają się z trudnościami a szczególnie dla osób z autyzmem. Polecam!

Wspaniała książka opisująca historię matki i syna, który boryka się z autyzmem, ale znajduje możliwość wyrażenia swoich uczuć przez muzykę. Historia ta udowadnia że dzięki ciężkiej pracy i zdeterminowaniu można dokonać wiele. Książka inspiruje do działania i wnosi iskierkę nadziei dla wszystkich, którzy borykają się z trudnościami a szczególnie dla osób z autyzmem. Polecam!