(Nie) żenię się. Kuba

Rewelacyjna historia. Początek to subtelna komedia romantyczna, reszta to same emocje. Czułam się uczestnikiem zdarzeń, a nie biernym czytelnikiem. Autorka wspaniale zbudowała relacje między bohaterami, potrafiła też wiarygodnie opisać targające nimi traumy.

Rewelacyjna historia. Początek to subtelna komedia romantyczna, reszta to same emocje. Czułam się uczestnikiem zdarzeń, a nie biernym czytelnikiem. Autorka wspaniale zbudowała relacje między bohaterami, potrafiła też wiarygodnie opisać targające nimi traumy.

Klątwa koszulki z napisem: (Nie) żenię się, jak widać działa, bo Kuba i Agata po kilku latach naprawdę sporych zmagań ze swoimi traumami, dostali swoje szczęśliwe zakończenie.
Agata boi się związku z mężczyzną, po tym co przeżyła z ojcem alkoholikiem, a Kuba boi się kochać i zaangażować w związek, po tym jak stracił przyjaciela w wypadku samochodowym.
Uwielbiałam to, jak Kuba przekazywał wiadomości dla Agaty napisane na koszulkach synka.
Na końcu tej historii, koszulka z klątwą trafia do Adriana. Czekam z niecierpliwością na jego historię miłosną.

Klątwa koszulki z napisem: (Nie) żenię się, jak widać działa, bo Kuba i Agata po kilku latach naprawdę sporych zmagań ze swoimi traumami, dostali swoje szczęśliwe zakończenie.
Agata boi się związku z mężczyzną, po tym co przeżyła z ojcem alkoholikiem, a Kuba boi się kochać i zaangażować w związek, po tym jak stracił przyjaciela w wypadku samochodowym.
Uwielbiałam to, jak...

Czasem jedna zdarzenie powoduje, że nasze życie całkowicie zmienia bieg. Czasem człowiek całkowicie zamyka się na miłość - odrzuca ją. Jest jednak na szczęście coś co może to wszystko postawić na nogi. Polecam

Czasem jedna zdarzenie powoduje, że nasze życie całkowicie zmienia bieg. Czasem człowiek całkowicie zamyka się na miłość - odrzuca ją. Jest jednak na szczęście coś co może to wszystko postawić na nogi. Polecam

Ta część już tak nie bawiła. Może przez to , że poruszyła też problem współuzależnienia rodziny alkoholika? Sama historia dwojga a właściwie trojga bohaterów zbyt zagmatwana według mnie. Wiem że życie piszę jeszcze bardziej zamotane historie. Tyle, że biorąc książki tej autorki szukałam rozrywki. Tym razem się zawiodłam. To dobra powieść obyczajowa, ale nie ubawicie się czytając.

Ta część już tak nie bawiła. Może przez to , że poruszyła też problem współuzależnienia rodziny alkoholika? Sama historia dwojga a właściwie trojga bohaterów zbyt zagmatwana według mnie. Wiem że życie piszę jeszcze bardziej zamotane historie. Tyle, że biorąc książki tej autorki szukałam rozrywki. Tym razem się zawiodłam. To dobra powieść obyczajowa, ale nie ubawicie się...

Bardzo ciekawie poprowadzona fabuła. W pewnym momencie sama miałam wątpliwości jak bym chciała aby skończyła się ta historia. Dobrze, że autorka zapowiedziała część trzecią - dzięki temu mój niedosyt zostanie zaspokojony. Część druga była bardziej emocjonalna niż pierwsza. Polecam i na pewno sięgnę po następną

Bardzo ciekawie poprowadzona fabuła. W pewnym momencie sama miałam wątpliwości jak bym chciała aby skończyła się ta historia. Dobrze, że autorka zapowiedziała część trzecią - dzięki temu mój niedosyt zostanie zaspokojony. Część druga była bardziej emocjonalna niż pierwsza. Polecam i na pewno sięgnę po następną

Bardzo zabawna

Bardzo zabawna

Między czernią i bielą jest cała paleta barw. Dopóki nie zaznasz miłości, możesz iść w zaparte, że coś zrobisz tak czy tak, ale uczucie zweryfikuje twoje plany. Zupełnie inaczej patrzysz na życie, gdy już znasz trochę miłość.*

Agata nie ma dobrych doświadczeń z mężczyznami i alkoholem. Szybko musiała dorosnąć, by sobie poradzić i zająć się młodszą siostrą. Teraz myśli tylko o tym, by ojciec ich nie odnalazł, by były bezpieczne i nie straciła pracy, którą polubiła. Nie w głowie jej mężczyźni, a tym bardziej Kuba, który korzysta z życia oraz krótkich przygód. Nie w głowie mu stałe związki i zobowiązania, a tym bardziej Agatą, która mogłaby być jego córką. Tylko czy ich lęki i traumy pozwolą im trzymać się z dala od siebie?

Byłam pewna, że losy Kuby i Agaty będą równie zabawne, jak poprzedniej pary. I po części dostałam tę dużą dawkę humoru, co jest wręcz konieczne, bo inaczej jestem pewna, że książka byłaby zalana moimi łzami. A i z tymi zabawnymi momentami z moich oczu lały się strumienie łez. Autorka ma niebywały talent do pisania o traumach, ich konsekwencjach i ciężkich przeżyciach, tak by nimi nie przytłoczyć, ale pozwala odczuć wagę tego wszystkiego.

Całość jest przepełniona emocjami, które przechodzą na czytelnika. Wpadłam w tę powieść od pierwszych stron i z bohaterami śmiałam się, płakałam, bałam i miałam nadzieję. Autorka ponownie mi pokazała, jak piękna, ale i skomplikowana oraz bolesna może być miłość. Zwłaszcza gdy w tym wszystkim uczestniczą dzieci i inne osoby, które kochają, ale wiedzą, że nie mają szans. Miałam rozerwane serce, podzielone na pół i gubiłam się w tym, któremu z mężczyzn kibicować. Każdego z nich rozumiałam, każdego w jakimś stopniu uwielbiałam. Każdy z nich w pewnych momentach nawalił swoim działaniem.

Nie mamy tutaj trójkąta miłosnego, ale za to jest dużo wyborów, trudnych decyzji, a co gorsza, obojętnie jaka będzie podjęta, ktoś będzie cierpiał. Przeczytałam ja na raz i zapewniłam swojemu sercu prawdziwą jazdę bez trzymanki, jeśli chodzi o emocje. Tyle emocji i odwagi czuć w tej książce. Tak realnie opisana została walka ze swoimi demonami, terapia, odbudowywanie pewności siebie i walka o miłość.

Czytajcie obie części - warto! A ja czekam na trzeci tom, bo on musi powstać, ktoś jeszcze z tych bohaterów też zasługuje na swój happy end.

#btzanka #btnieżenięsiękuba
#booktour by @blogerka_anka

Między czernią i bielą jest cała paleta barw. Dopóki nie zaznasz miłości, możesz iść w zaparte, że coś zrobisz tak czy tak, ale uczucie zweryfikuje twoje plany. Zupełnie inaczej patrzysz na życie, gdy już znasz trochę miłość.*

Agata nie ma dobrych doświadczeń z mężczyznami i alkoholem. Szybko musiała dorosnąć, by sobie poradzić i zająć się młodszą siostrą. Teraz myśli...

📚 ⓄⓅⒾⓃⒾⒶ 📚

Autor: Nathalie K. Flower
Tytuł: "(Nie) żenię się. Kuba"
Wydawnictwo: Nathalie K. Flower

Książka przeczytana w ramach bt zorganizowanego przez

„W końcu otworzyła oczy, spojrzała prosto na mnie i… o bogowie, nieznacznie się uśmiechnęła. Po raz pierwszy zobaczyłem jej uśmiech. Co z tego, że ledwie zauważalny, znikomy jak tęcza, ale uśmiech. Najpiękniejszy, jaki kiedykolwiek widziałem. Mogłem umierać”.

Agata to silna kobieta, która nie chce się angażować w związki, a mężczyźni dla niej to zło. Przez ojca alkoholika musiała szybko dorosnąć, a wyprowadzając się z domu zabrała swoją młodszą siostrę.
Kuba, kawaler i wieczny żartowniś. Stroni od związków, czerpie radość z życia i krótkich przygód. Agata może być dla niego córką, ze względu na różnice wieku.
Ale czy uczucia pytają o wiek?
Obydwoje z traumami, po trudnych przejściach. Czy uleczą nie nawzajem?

Po pierwszej części, która miała w sobie mega dużo humoru, spodziewałam się tego samego tutaj. Częściowo dostałam. Ale moje serce pękło, a łzy lały się strumieniami. Bohaterowie mierzą się z traumami przeszłości, które odcisnęły na nich piętno i nie chcą ich opuścić. Ta historia to rollercoaster emocji. Będziemy się śmiać, płakać, wściekać i przeżywać wszystko z nimi. Więc pudełko chusteczek musicie mieć przygotowane.
Ja z niecierpliwością czekam na trzeci tom, a po zakończeniu wiem, że będzie.

📚 ⓄⓅⒾⓃⒾⒶ 📚

Autor: Nathalie K. Flower
Tytuł: "(Nie) żenię się. Kuba"
Wydawnictwo: Nathalie K. Flower

Książka przeczytana w ramach bt zorganizowanego przez

„W końcu otworzyła oczy, spojrzała prosto na mnie i… o bogowie, nieznacznie się uśmiechnęła. Po raz pierwszy zobaczyłem jej uśmiech. Co z tego, że ledwie zauważalny, znikomy jak tęcza, ale uśmiech. Najpiękniejszy, jaki...

Zdecydowanie lepsza od pierwszej części. Dla relaksu, zadumy, uśmiechu, wzruszenia. To był miło spędzony czas. Czekam na kolejną część.

Zdecydowanie lepsza od pierwszej części. Dla relaksu, zadumy, uśmiechu, wzruszenia. To był miło spędzony czas. Czekam na kolejną część.

Druga część cyklu „(Nie) żenię się” skupia się na losach nowej pary – Kuby i Agaty, którzy dotąd przewijali się w tle. Tym razem to ich relacja staje się centrum opowieści, a autorka serwuje nam romans typu slow burn, w którym bohaterowie mają za sobą trudne przejścia.

Różni ich przepaść pokoleniowa - Kuba mógłby być ojcem Agaty. Oboje noszą w sobie traumy z przeszłości, które utrudniają im zbliżenie się do siebie. Agata po śmierci matki przejęła opiekę nad młodszą siostrą, a życie z uzależnionym ojcem odcisnęło na niej trwałe piętno. Alkohol budzi w niej lęk, a przemoc, której doświadczyła, sprawia, że wciąż ogląda się za siebie. Na szczęście potrafi się obronić – co zaskakuje Kubę, który przybywa z zamiarem „ratowania” jej niczym rycerz na białym koniu.

Ich relacja zaczyna się rozwijać podczas wspólnych wakacji z Różą i Amadeuszem. Jednak to nie bajka – to długa, wyboista droga, pełna niepewności i wewnętrznych barier. Kuba nosi w sobie poczucie winy za tragedię z przeszłości i nie chce już być za nikogo odpowiedzialny. Agata boi się, że koszmar sprzed lat zniszczy coś, co mogłoby być piękne.

Autorka z dużą wrażliwością pokazuje, jak wygląda życie w rodzinie z problemem alkoholowym, jak destrukcyjne mogą być pewne schematy i jak trudno się z nich wyzwolić. Agata, dzięki rozmowie z terapeutką, zaczyna rozumieć, że jej doświadczenia nie są odosobnione – wiele osób dorasta w podobnych warunkach i zmaga się z podobnymi ranami.

„(Nie) żenię się. Kuba” to romans, ale nie lekki i zabawny. To opowieść o ludziach, którzy muszą zmierzyć się z własnymi demonami, zanim będą mogli stworzyć prawdziwą, głęboką relację. Autentyczność emocji i realistyczne przedstawienie problemów psychicznych sprawiają, że ta historia zostaje z czytelnikiem na dłużej. Bohaterowie drugoplanowi przypominają, jak kruche i nieprzewidywalne bywa życie – dlatego warto się odważyć i zawalczyć o bliskość.

To książka nie tylko o miłości, ale też o odwadze, terapii i odbudowywaniu siebie kawałek po kawałku. Polecam tym, którzy cenią niebanalne powieści z wątkiem romantycznym.

Druga część cyklu „(Nie) żenię się” skupia się na losach nowej pary – Kuby i Agaty, którzy dotąd przewijali się w tle. Tym razem to ich relacja staje się centrum opowieści, a autorka serwuje nam romans typu slow burn, w którym bohaterowie mają za sobą trudne przejścia.

Różni ich przepaść pokoleniowa - Kuba mógłby być ojcem Agaty. Oboje noszą w sobie traumy z przeszłości,...