rozwińzwiń
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Awantury arabskie

Okładka książki Awantury arabskie autora Kornel Makuszyński, 9788368018301
Okładka książki Awantury arabskie
Kornel Makuszyński
6,5 / 10
Wydawnictwo: Wydawnictwo CM Seria: Cykl autorski Kornela Makuszyńskiego satyra
142 str. 2 godz. 22 min.
Kategoria:
satyra
Format:
papier
Seria:
Cykl autorski Kornela Makuszyńskiego
Data wydania:
2024-05-10
Data 1. wyd. pol.:
1957-01-01
Liczba stron:
142
Czas czytania
2 godz. 22 min.
Język:
polski
ISBN:
9788368018301
Średnia ocen
6,5 6,5 / 10
17 opinii 115 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Awantury arabskie w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Awantury arabskie

Wojciech Gołębiewski
Wojciech Gołębiewski
książek na półce przeczytane 2453 napisanych opinii 2371

Oceny książki Awantury arabskie

Średnia ocen
6,5 / 10
115 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
7 ocen
9
7 ocen
8
13 ocen
7
31 ocen
6
26 ocen
5
19 ocen
4
3 ocen
3
8 ocen
2
1 ocen
1
0 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Awantury arabskie

avatar
82
38
PaulinaJaskolska
08.02.2026
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Polecam!

Polecam!

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
339
306
olaleksandra
04.01.2026
3 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Trochę przypał..
,
- Wydawnictwo Literackie
,
"anno domini"...

Nie uwodzi mnie taka forma...
Z tego co pamiętam, nabywałam tę pozycję w podobnych okolicach czasowych co inne o tematyce okołopodróżniczej, mające na celu prezentacje jakichś wrażeń z pobytu, i chyba po tej książce też czegoś tego typu się spodziewałam...
Chodzi raczej głównie o prezentowanie odległej kultury, tutaj chyba nawet wręcz cywilizacji, jakby, osobiście po prostu mam problem z przyznaniem autorowi kompetencji. Tym bardziej, że jest i "lekka forma", i jakieś elementu przekazu "mądrości", wręcz idzie w jakieś mitologie i legendy... Jest to może trochę głupawa ocena, bo te ponad sto lat temu na pewno jakieś zagadnienia rasizmu, wyższości białej rasy, były zupełnie inne, w sensie, że trochę nie mam możliwości spojrzeć na tę książkę oczami wtedy współczesnego czytelnika. Nie żebym uważała, że brak tu jakiegokolwiek wdzięku, jednak sama mam sporo bardziej "wyśrubowane" kryteria, oczekiwałabym więcej taktu, jakiegoś zniuansowania, taka forma, owszem, trochę mnie obraża, nie żebym miała pojęcie na temat arabskich awantur w ogóle i w szczególe... -,-...

Nie uwodzi mnie taka forma...
Z tego co pamiętam, nabywałam tę pozycję w podobnych okolicach czasowych co inne o tematyce okołopodróżniczej, mające na celu prezentacje jakichś wrażeń z pobytu, i chyba po tej książce też czegoś tego typu się spodziewałam...
Chodzi raczej głównie o prezentowanie odległej kultury, tutaj chyba nawet wręcz cywilizacji, jakby, osobiście po...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
1591
1466
ewa_13
13.11.2025
10 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Poczucie humoru najwyższej próby. Mistrzostwo języka polskiego pączkującego w metafory, zabawę znaczeniami, odwróconą komunikację - co świetnie ułatwia wschodnia teokracja dawnych czasów. I to właśnie tak silne przejaskrawienie, satyryczne wyolbrzymienie i absurd sytuacyjny podkreśla ostrą krytykę, która się za nimi kryje.

Poczucie humoru najwyższej próby. Mistrzostwo języka polskiego pączkującego w metafory, zabawę znaczeniami, odwróconą komunikację - co świetnie ułatwia wschodnia teokracja dawnych czasów. I to właśnie tak silne przejaskrawienie, satyryczne wyolbrzymienie i absurd sytuacyjny podkreśla ostrą krytykę, która się za nimi kryje.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

273 użytkowników ma tytuł Awantury arabskie na półkach głównych
  • 176
  • 95
  • 2
74 użytkowników ma tytuł Awantury arabskie na półkach dodatkowych
  • 62
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2

Tagi i tematy do książki Awantury arabskie

Makuszyński zbiór opowiadań arabski azja

Inne książki autora

Więcej
więcej
Kornel Makuszyński
Kornel Makuszyński
Polski prozaik, poeta, felietonista, krytyk teatralny i publicysta, członek Polskiej Akademii Literatury. Przed II wojną światową był jednym z najpoczytniejszych, najbardziej popularnych i najbardziej płodnych literacko polskich pisarzy. Urodził się 8 stycznia 1884 w Stryju, pod zaborem austriackim. Był jedynym synem, a siódmym z kolei dzieckiem Julii z Ogonowskich i Edwarda Makuszyńskiego, emerytowanego wówczas pułkownika wojsk austriackich, pisarza gminnego kancelarii urzędu w Brzozowie koło Krosna, urzędnika galicyjskiego. Ojciec osierocił rodzinę, gdy Kornel miał 10 lat. Przez dwa lata Kornel pozostał jeszcze w Stryju, skończył tam pierwszą klasę gimnazjalną, zarabiał na swoje utrzymanie korepetycjami. Potem przeniósł się do Przemyśla, gdzie mieszkał u swych krewnych i kończył drugą klasę gimnazjalną. Od 1898 uczęszczał do C. K. IV Gimnazjum we Lwowie, gdzie w 1903 ukończył VIII klasę i zdał egzamin dojrzałości. Wynajmował skromną kwaterę u lwowskiego asenizatora i hycla Siegla na Kleparowie. W wieku 14 lat zaczął pisać wiersze. Ich pierwszym recenzentem w cukierni na Skarbkowskiej 11 był Leopold Staff. Pierwsze wiersze opublikował w lwowskim dzienniku „Słowo Polskie”, mając 16 lat. Od 1904 był członkiem redakcji tego dziennika i recenzentem teatralnym. Studiował polonistykę i romanistykę na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Podróżował do Włoch (z Janem Kasprowiczem, Staffem i Władysławem Orkanem). Należał do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Literatów i Artystów Polskich we Lwowie, w ramach którego w 1907 został członkiem wydziału. W 1908–1910 kontynuował studia romanistyczne na Sorbonie w Paryżu. W 1910 poznał we Lwowie studentkę Uniwersytetu Lwowskiego Emilię Bażeńską, która zaprosiła go do Burbiszek na Litwie, majątku swego brata Michała Bażeńskiego (z rodu szlacheckiego von Baysen-Bażeński). Makuszyński poznał okolicę, dwór i dobrze utrzymany majątek. Po roku narzeczeństwa w 1911 Emilia i Kornel pobrali się w Warszawie. Ze swoim licznym rodzeństwem, pozostawionym w Stryju, nie utrzymywał kontaktów. Makuszyński w latach 1913–1914 mieszkał w Burbiszkach. Rozkochany w architekturze zakopiańskiej, przywiózł nawet spod Tatr domek i postawił go w parku dworskim. Tutaj zastała go I wojna światowa, jako wrogiego Rosji obywatela austriackiego aresztowano go i internowano wraz z żoną w głębi Rosji. We wrześniu 1914 Makuszyńscy wyjechali do Kostromy. Dzięki staraniom szwagra Michała Bażeńskiego, a także pomocy aktorów Stanisławy Wysockiej i Juliusza Osterwy, zwolniono ich z internowania i pozwolono w 1915 zamieszkać w Kijowie, gdzie pisarz został prezesem Związku Literatów i Dziennikarzy Polskich oraz kierownikiem literackim Teatru Polskiego. Po zakończeniu wojny w 1918 Makuszyńscy zamieszkali w Warszawie. Właśnie w Warszawie bardzo dynamicznie rozwinęła się jego literacka kariera. Kilka miesięcy w roku spędzali w Zakopanem. Podczas wojny polsko-bolszewickiej w 1920 współpracował w kierowanym przez ppłk. Mariana Dienstla-Dąbrowę Wydziale Propagandy Armii Ochotniczej (służył wtedy w mundurze). W latach 1922–1925 Makuszyńscy bywali w Burbiszkach, ponieważ Emilia miała w sąsiedztwie folwark Pojule, który dzierżawił, a później kupił brat Michał. Emilia zmarła w 1926 na gruźlicę. Pochowano ją na Powązkach obok grobu Władysława Stanisława Reymonta, jej przyjaciela. Po śmierci żony Kornel Makuszyński zerwał związki z Litwą, nigdy więcej już tam nie pojechał. 30 sierpnia 1927 Makuszyński ożenił się powtórnie ze śpiewaczką Janiną Gluzińską (ur. 1896, córką profesora medycyny Uniwersytetu Lwowskiego Antoniego Gluzińskiego). W marcu 1931 zostało mu przyznane honorowe obywatelstwo Zakopanego. Był osobą towarzyską oraz zamożną; zbierał dzieła sztuki. Na początku czerwca 1937 został członkiem Polskiej Akademii Literatury. W latach 1935–1944 mieszkał w Domu Spółki Terenowej Budowy Tanich Mieszkań przy ul. Grottgera 7/9/9A. Po wybuchu II wojny światowej, podczas oblężenia Warszawy w 1939 niemiecka bomba trafiła w budynek, w którym mieszkał, i zniszczyła jego rękopisy oraz zbiory sztuki. Sam Makuszyński ocalał cudem, jednak stracił wszystko, między innymi rękopis Drugich wakacji szatana, planowanych do wydania w grudniu 1939. Okupację niemiecką przeżył w Warszawie, podczas powstania warszawskiego współpracował z prasą powstańczą, potem przez obóz w Pruszkowie dotarł do Krakowa i w listopadzie 1944 zamieszkał na stałe w Zakopanem. Po 1945 objęty został zakazem publikacji i poddany szykanom, co – jak sam sądził – związane było ze sprawą jego przyjęcia w 1937 do PAL (na miejsce usuniętego w atmosferze skandalu, po oskarżeniach o plagiat Wincentego Rzymowskiego, który bezpośrednio po wojnie pełnił funkcję ministra kultury). W 1948 został zadekretowany w polskiej literaturze socrealizm. Makuszyńskiemu udało się już wydać tylko jedną nową książkę List z tamtego świata, jedynie dzięki istnieniu ostatnich prywatnych wydawnictw. W Zakopanem żył w zapomnieniu; był jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci minionej epoki – dwudziestolecia międzywojennego. Zajmował niewielkie mieszkanie i żył niedostatnio; żona udzielała lekcji muzyki. Człowiek sukcesu, jeden z najweselszych i najbardziej optymistycznych pisarzy dwudziestolecia międzywojennego zderzył się z nową, nieprzyjazną rzeczywistością. Był odsuwany, ponieważ – jak twierdzili ówcześni prominenci – miał, lub mógł mieć zły wpływ na powojenną młodzież. Zmarł 31 lipca 1953. Został pochowany na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem. Gromadząca po nim pamiątki żona, Janina Makuszyńska zmarła w Zakopanem w sierpniu 1972. Z zasobów jej kolekcji w 1966 powstało Muzeum Kornela Makuszyńskiego w Zakopanem. Kornel Makuszyński jest patronem wielu szkół. Od 1994 przyznawana jest Nagroda Literacka im. Kornela Makuszyńskiego.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Na nic płacze, na nic krzyki, koniec przygód Fiki-Miki Kornel Makuszyński
Na nic płacze, na nic krzyki, koniec przygód Fiki-Miki
Kornel Makuszyński Marian Walentynowicz
Trzecia księga przygód małpki Fiki Miki opisanych przez Kornela Makuszyńskiego, zilustrowanych przez Mariana Walentynowicza nadal jest utrzymana w stylu "Przygód Koziołka Matołka". Małpka i murzynek (nazwa z czasów Makuszyńskiego powszechnie używana) przemierzają odległy i długi szlak z Arabii do Polski, aby odwiedzić koziołka. Jest to kontynuacja przygód z księgi pierwszej "Awantury i wybryki małej małpki Fiki - Miki" oraz księgi drugiej "Fiki - Miki dalsze dzieje, kto to czyta ten się śmieje". Teraz jest to dość egzotyczna pozycja i nie wiem, czy dzieci byłyby nią zachwycone 🤔 Oczywiście ilustracje Mariana Walentynowicza nic nie straciły ze swojej atrakcyjności a krótkie, zabawne wierszyki Kornela Makuszyńskiego są nadal zabawne.
Melissa Tygrys - awatar Melissa Tygrys
ocenił na72 lata temu
Wanda leży w naszej ziemi Kornel Makuszyński
Wanda leży w naszej ziemi
Kornel Makuszyński Marian Walentynowicz
Prekursorska polska forma komiksu z ubiegłego wieku. Treść znana bajka, legenda krakowska, przedstawiona trochę w innej formie. Współpraca Kornel Makuszyński – Marian Walentynowicz. Kolorowe obrazki, mieszczące się w równych prostokątnych kształtach. Oczywiście wtedy nie było jeszcze mowy o dialogach w dymkach. Treść wierszowana. Utrzymany w dalszym ciągu styl ,, Przygód Koziołka Matołka’’ , ,,Awantury i wybryki małej małpki Fiki Miki’’ czy ,, O wawelskim smoku’’. Tak jak ostatnia pozycja z wyżej wymienionych i tym razem, klasyka legendy krakowskiej. Jest to jego kontynuacja . Legenda głosi, że Księżniczka Wanda, znana ze swej niezłomności i lojalności wobec swojego ludu, nie chciała zawrzeć małżeństwa z obcym księciem niemieckim. Wiedziała, że małżeństwo z Niemcem mogłoby doprowadzić do utraty niezależności i narażenia jej poddanych na cierpienia. Chciała zapewnić Polsce dalszy rozwój i dobrobyt. Legenda o Wandzie, która nie chciała Niemca, stała się symbolem polskiej niezależności i patriotyzmu . ,,A gdy księżyc się odmienił , Znów wieść bieży po Krakowie , Że ze stron dalekich jedzie Zalotników całe mrowie’’. Polecam dla maluchów, raczej przedszkolnych. Ilustracje są za drobnych rozmiarów jak dla żłobkowych, żeby całość dotarła do nich. Poczytać im można, ale wiadomo ,że milusińskie lubią jednak obrazki i to takie większe. Poza tym tekst jest za trudny w tym wypadku dla nich.
Anka - awatar Anka
oceniła na711 miesięcy temu
Takie sobie bajeczki Rudyard Kipling
Takie sobie bajeczki
Rudyard Kipling
2/2024 To było naprawdę dziwne. Prawie nic z tego nie zrozumiałam. Chyba tylko jedna bajeczka w pewnym stopniu spodobała mi się. Mąż przeczytał mi i córce całą książkę i On jest tym totalnie zachwycony, Córka słuchała jak zaczarowana, a ja się umęczyłam. 😅
CzytamBoLubię - awatar CzytamBoLubię
ocenił na62 lata temu
Przyjaciel wesołego diabła Kornel Makuszyński
Przyjaciel wesołego diabła
Kornel Makuszyński
Czy znajdziesz obecnie taką książkę dla młodzieży ??? Napisaną ślicznym, przystępnym językiem, bez teraz wszechobecnych bluzgów, pełną humoru, zapadającą w pomięć na całe życie ? Temat, ponadczasowy !!! Moim zdaniem, to kultowa i obowiązkowa pozycja dla dzieci i młodzieży, na pewno nigdy nie zostanie zapomniana !!! Och... tutaj mogę się mylić. Dużo wskazuje na to, że w przyszłości młodzieży mogą wystarczyć tylko obrazki !!! Skoro nie jesteśmy jeszcze tak daleko, to ... POLECAM !!!
ando - awatar ando
ocenił na101 miesiąc temu
Jankes na dworze króla Artura Mark Twain
Jankes na dworze króla Artura
Mark Twain
Yanes czy Jankes? Wyobraźmy sobie mieszankę lekkiego stylu i błyskotliwej gawędy Marka Twaina z „Podróżami Guliwera”, ale w czasie do czasów z Legend Arturiańskich. A to wszystko z bohaterem wyjętym wprost z kart Wielkiej Amerykańskiej Powieści (np. Steinbecka),który realizuje fantazje podróżników w czasie we wczesnośredniowiecznej Brytanii. Tak krótko można podsumować „Yankesa na dworze króla Artura”. Nasz tytułowy Yankes trafia po śmierci lub w jakiś inny niewytłumaczony sposób do Camelotu (jak w jakimś isekaiu). W swym pozytywistycznym (z naciskiem na scjentyzm) i modernistycznym światopoglądzie decyduje się ucywilizować VI wieczną Anglię. A pierwszym z kim się konfrontuje, to oczywiście Merlin, którego uważa za szarlatana. W ramach swojej drogi i technicznym zacietrzewieniu nasz yankes nie zna legendarium Arturiańskiego ani ówczesnej kultury. Wszystkie dziwne elementy stara się wykorzystać lub zmienić na XIX wieczną modłę. Np. choć sam uważa noszenie cylindrów za głupie, to zmusi rycerzy do ich noszenia, by się z nich naigrywać. Tę chęć zmiany można interpretować w bardzo różnych rejestrach. Z jednej strony można dojrzeć tu krytykę Brzemienia Białego Człowieka i patrzenia na kultury różnicująco ze względu na czas i na miejsce. Czasem jednak widać nieco serca i docenienie osiągnięć cywilizacyjnych. Mark Twain potrafi wchodzić też na poważniejsze tony i pokazać niszczycielską moc techniki. To nie współczesna powieść, gdzie śmierć jest wyjątkiem. Śmierć jest tu mrocznym ostrzeżeniem, którego pewnie nawet M. Twain nie jest świadomy. Gdy pisze o niszczycielskiej broni zabijającej dziesiątkami lub setkami myśli pewnie o ofiarach jako o Indianach bądź Afrykańskich ludach. Nie spodziewa się raczej, że ze swojej perspektywy 1889 roku, za dziesięć lat w czarnym tygodniu (wojna burska) kwiat angielskiego wojska spotka taki sam los, a za trzydzieści całe europejskie armie. M. Twain w swojej pomysłowości przedstawia naukę i technikę jako siłę, która zmienia powierzchowność, ale nie naturę ludzką. Tą ostatnią ubiera w średniowieczne szaty, które raz są przyjemnie zgodne z historią (odpowiedzialność władcy za zbawienie),a raz krzywdząco stereotypowe (wiara w płaską Ziemię i niemycie się). Jednak jak to bywa, by zmienić ludzi, nie wystarcza sama edukacja w myśl Platońskiej absolutnej moralności, w którą wierzyli wszelcy późniejsi oświeceni. A jak napisała Katarzyna II do Diderota: „Papier wszystko przyjmie, ale skóra jest wielce łaskotliwa”. Historycy tak samo wierzą, że natura ludzka jest stała, a tylko objawianie jej zmienia się w czasie i miejscu. M. Twain wykorzystuje ten pogląd, by pod płaszczykiem średniowiecza pokazać pewne prawidłowości swoich współczesnych, niczym z „Podróży Guliwera” Jonathana Swifta. Czy czynione dobro usprawiedliwia potem czynienie potem zła? Albo czy też uszczęśliwianie kogoś na siłę nie jest też najlepszym pomysłem? Burżuazja i arystokracja nie różnią się tak bardzo. W samej powieści zabawne i nie bez winy są obie strony – yankes równie mocno jak postacie z legend. Jednak M. Twain przedstawia mocno satyryczny humor, który operuje językiem, absurdem i różnymi subtelnościami. Słuchając jednym uchem lub czytając nieuważnie, ten delikatny humor może przejść nam koło nosa. Nie jest to w żadnym razie Terry Pratchett. Na szczęście błędy w synchronizacji audio pozwoliły przesłuchać mi pewne fragmenty jeszcze raz i docenić bardziej „Yankesa na dworze króla Artura”. Choć może nie jest to najlepsze dzieło spod ręki M. Twaina, to nadal jest porządną historią, która zręcznie nawiązuje do najróżniejszych legend i opowieści. Jego w sumie lekka forma sprawia, że słucha się go jak gawędy Bohumil Hrabala, pomimo niekiedy mroczniejszych momentów. Pozwala to płynąć słowom i nawet jeśli się słucha jednym uchem, to „Yankes na dworze króla Artura” wciąż może być przyjemną opowieścią.
Adam Słojewski - awatar Adam Słojewski
ocenił na71 miesiąc temu
Bezgrzeszne lata Kornel Makuszyński
Bezgrzeszne lata
Kornel Makuszyński
Hmmmm... tytuł jest mylący, bo to wcale nie są bezgrzeszne lata, lecz raczej... beztroskie i trochę urwisowate. Pierwszy rozdział jest trochę dziwny. Oprócz tego wychodzi z niego podziw autora dla Karola Dickensa i Bolesława Prusa. Drugi rozdział przedstawia zabawę sztubaków w Indian. Natomiast w trzecim rozdziale pojawiają się proste wiersze – krótkie, rymowane i satyryczne. Przy okazji Kornel Makuszyński wspomina o Henryku Sienkiewiczu i Marii Konopnickiej; oboje byli tłumnie witani przez Polaków, gdy pojawili się (nie w tym samym czasie, bo autor trylogii czyni to wcześniej) we Lwowie. Kilkukrotnie przywołuje z pamięci Leopolda Staffa i Jana Kasprowicza. Jednak to są bardzo płytkie reminiscencje znanych pisarzy, bez szczegółów, a szkoda. Pod koniec książki wspomina lakonicznie, ale z radością, o "Syzyfowych pracach" Stefana Żeromskiego (rzeczywiście, to słuszna lektura) przeczytanych przez niego z kolegami w szkolnych czasach. Stąd wynika moja niewysoka ocena. Według mnie "Bezgrzeszne lata" zasługują na ocenę: sześć i pół gwiazdki. Jednak to dziełko oddaje klimat społeczny w Galicji znajdującej się pod austriackim zaborem (najłagodniejszym spośród trzech, dlatego było tutaj tyle swobód narodowych).
Miłośnik-Książek - awatar Miłośnik-Książek
ocenił na74 miesiące temu
Opowieści z Zaczarowanego Lasu Nathaniel Hawthorne
Opowieści z Zaczarowanego Lasu
Nathaniel Hawthorne
Zbiór mitów greckich adresowany do dzieci, który powstał w pierwszej połowie XIX w. (1840 to.),gdy literatura pisana dla najmłodszych czytelników dopiero raczkowała. Zawiera mity w łagodnej wersji z misją poznawczą oraz dydaktyczną, które były pisane z najlepszymi intencjami i okraszone dawką serdecznych uczuć, ponieważ pisarz stworzył ten zbiór dla swojego syna. Podobno kiedyś ta książka była lekturą w klasie III szkoły podstawowej. Aż trudno uwierzyć, że uczniowie nauczania początkowego bez szemrania czytali kiedyś książki liczące ponad 300 stron, a ich rodzice nie zarzucali nauczycieli komentarzami typu: "Czy dziecko naprawdę ma przeczytać CAŁĄ książkę?", "To zbyt długie, moje dziecko tego nie przeczyta." itp. "Opowieści z Zaczarowanego Lasu" są wciąż obecne w świadomości starszego pokolenia, w antykwariatach, na portalach sprzedażowych, czasami w bibliotekach lub prywatnych zbiorach. Pomimo tego, że książka niedługo będzie obchodziła dwusetne urodziny, nadal ma oddane grono czytelników. Obecnie to zwykle starsze pokolenia zapoznają z nią dzieci lub wnuki. I to jest bardzo dobry pomysł, bo do rodzinnego czytania w długie zimowe wieczory ta lektura nadaje się doskonale. Można dzięki tym opowieściom zaszczepić w najmłodszych fascynację mitami greckimi, oderwać dzieciaki od ekranów smartfonów. Czasem może wydawać się, że jest to książka nieco anachroniczna, ale stwarza niepowtarzalny klimat a humor i celne spostrzeżenia narratora nie zestarzały się ani trochę. Narrator to świetny gawędziarz, który nawiązuje i podtrzymuje relacje z młodymi czytelnikami, trudno go nie polubić za jego komentarze: 🔸a to porówna dzieci smoczych zębów do jarzyn, bo były zabrudzone ziemią jak marchewki wyrwane z grządki w ogrodzie; 🔸w innym miejscu o woskowych figurach Pigmejów powie, że były "naturalnej małości"; 🔸z kolei za chwilę nie będzie mógł sobie przypomnieć, jak wyglądała czwarta służka Cyrce; 🔸na widok okrutnego mitologicznego monstrum dobrotliwie podsumowuje swą opowieść: 🔰"Mam nadzieję, że ani ja, ani wy nigdy nie natkniecie się na Chimerę." 🔸a w innym miejscu kapitalnie podsumuje wyrocznię w Delfach mówiąc, iż problem z nią polegał na tym, że przemawiała z otworu w skale dość mętnie: 🔰"Słowa te były tak zagadkowe, że równie dobrze mogły pozostać na dnie dziury." Zupełnie nieoczekiwana była dla mnie, przedstawiona w tym zbiorze wersja mitu o puszce Pandory. Kiedy lekkomyślna i ciekawska piękność otworzyła zakazaną puszkę, wypuściła na świat troski i nieszczęścia, te niewdzięczne, pokraczne stwory otoczyły ją i zaczęły bezlitośnie kłuć swoimi żądłami. W ten sposób powabna Pandora od razu i na własnej skórze przekonała się co nabroiła. "Ukłucie troski" - to poetyckie i niezwykle sugestywne określenie, a przy tym doskonały temat na wiersz konfesyjny. Do mnie ta metafora bardzo przemawia... ;) Interesujące jest to, że mity greckie zawarte w tym zbiorze pokazują w znacznie gorszym świetle nie bogów, a ludzi. Mamy tu pełną obfitość: spiskujących krewnych, macochy wysyłające pasierbów z misjami na pewną śmierć, ojców porzucających dzieci i pierwsze żony za podszeptem nowych kochanek. Bogowie nie są w tych opowieściach kapryśni, zapalczywi czy okrutni, nie mają humorów, starają się ludzi wspierać. Najbardziej zaangażowani w pomoc ziemskim śmiertelnikom są "Żywe Srebro", czyli Hermes i Atena. "Opowieści z Zaczarowanego Lasu" to łagodna i przyjazna wersja mitów greckich adresowanych do dzieci, jakże inna od krzykliwych, nachalnych kreskówek kreujących miałki, głupawy humor, brutalność i przemoc.
Iwona ISD - awatar Iwona ISD
ocenił na82 miesiące temu
Gałązka z Drzewa Słońca. Baśnie cygańskie Jerzy Ficowski
Gałązka z Drzewa Słońca. Baśnie cygańskie
Jerzy Ficowski
Zbiór baśni cygańskich, opracowany przez Jerzego Ficowskiego towarzyszył mi w czasie mojego dzieciństwa. Uwielbiałam tę książkę i kochałam bohaterów tych niezwykłych dla mnie, a czasem naiwnych opowieści. Podobały mi się imiona cygańskie - Bakrengro, Andrusz, Keszalia, z zainteresowaniem czytałam o obozowiskach cyganów, tym bardziej, że jako dziecko miałam okazję przyglądać się taborom, które zatrzymywały się w okolicach Starogardu Gd. Przepiękne ilustracje Jerzego Srokowskiego podnoszą walory książki.
Aleksandra Krzemińska - awatar Aleksandra Krzemińska
oceniła na108 lat temu
Bajki Jean de La Fontaine
Bajki
Jean de La Fontaine
Do jego królewskiej wysokości księcia Delfina 6 Konik polny i mrówka 9 Krók i lis 10 Żaba i wół 10 Dwa muły 9 Pies i Wilk 10 Biesagi 10 Jaskółka i ptaszki 10 Mysz domowa i mysz polna 9 Człowiek i jego wizerunek 9 Smok o wielu głowach 9 Złodzieje i osioł 8 Symonides ostrzegany przez bogów 7 Śmierć i nieszczęśliwy człowiek 8 Śmierć i drwal 9 Kawaler średniego wieku i dwie kochanki 7 Lis i bocian 7 Dziecko i bakałarz 10 Kogut i perła 10 Szerszenie i pszczoły 7 Dąb i trzcina 9 Przeciwko wybrednym krytykom 6 Rada szczurów 9 Małpa sędzią w procesie wilka z lisem 9 Dwa buhaje i żaba 7 Nietoperz i dwie laski 9 Ptak raniony strzałą 6 Wyżlica i sąsiadka 7 Orzeł i chrabąszcz 5 Lew i Mucha 9 Osioł z ładunkiem gąbek i osioł z solą 9 Lew i szczur 10 Astrolog wpada do studni 7 Zając i żaby 8 Kogut i lis 9 Kruk naladuje orła 9 Paw skarży się Junonie 9 Kotka zamieniona w kobietę 8 Lew i osioł na łowach 7 Ezop wyjaśnia testament 6 Młynarz, syn jego i osioł 9 Członki i żołądek 8 Wilk pasterzem 7 Żaby proszą o króla 8 Lis i kozioł 8 Orlica, maciora i kotka 7 Pijak i jego żona 10 Podagra i pająk 7 Wilk i bocian 7 Lew powalony przez człowieka 9 Lis i winogrona 8 Łabędź i kucharz 8 Wilki i owce 9 Lew w starości 5 Filomena i Prokne 6 Żona utonęła 10 Łasica w spiżarni 9 Kot i stary szczur 7 Lew zakochany 8 Pasterz i morze 8 Mucha i mrówka 9 Ogrodnik i pan 7 Osioł i piesek 9 Bitwa szczurów i łasic 9 Małpa i delfin 9 Człowiek i bożek drewniany 6 Sójka przybrana w pióra pawie 9 Wielbłąd i kij pływający 9 Żaba i szczur 9 Haracz zwierząt dla Aleksandra 7 Zemsta konia nad jeleniem 7 Lis i popiersie 9 Wilk, koza i koźlę 7 Wilk, matka i dziecię 5 Słowo Sokratesa 8 Starzec i jego synowie 9 Wyrocznia i bezbożnik 6 Skąpiec traci swój skarb 9 Oko pańskie 7 Skowronek z pisklętami i rolnik 6 Drwal i merkury 10 Garnek gliniany i garnek żelazny 6 Rybka i rybak 8 Uszy zająca 6 Lis kusy 8 Starucha i dziewki 9 Satyr i pielgrzym 9 Koń i wilk 9 Rolnik i jego synowie 9 Góra w połogu 5 Szczęście i dziecko 7 Doktorzy 6 Kura złote jaja znosząca 9 Osioł niosący relikwie 9 Jeleń i winogrady 9 Wąż i pilnik 6 Zając i kuropatwa 8 Orzeł i sowa 10 Lwie przygotowania do wojny 9 Niedźwiedź i dwaj kompanowie 8 Osioł w lwiej skórze 7 Pasterz i lew 7 Lew i myśliwy 8 Febus i Boreasz 10 Jowisz i dzierżawca 9 Kogut, kot i myszka 9 Lis, małpa i zwierzęta 10 Muł chełpiący się rodowodem 6 Starzec i osioł 7 Jeleń przeglądający się w wodzie 8 Zając i żółw 9 Osioł i jego panowie 8 Słońce i żaby 6 Chłop i żmija 8 Lew chory i lisy 7 Ptasznik, jastrząb i skowronek 8 Koń i osioł 8 Pies puszczający zdobycz dla cienia 10 Woźnica co ugrzązł w błocie 9 Szarlatan 8 Niezgoda 7 Młoda wdowa 7 Epilog 6 Do Pani de Montespan 6 Mór wśród zwierząt 7 Zły ożenek 8 Szczur anachoreta 6 Czapla 7 Panna 7 Życzenia 7 Na dworze lwa 9 Sępy i gołębie 10 Landara i mucha 8 Mleczarka i dzban z mlekiem 9 Proboszcz i nieboszczyk 6 Człowiek goniący za fortuną i drugi, który śpi czekając na nią 9 Dwa koguty 7 Niewdzięczność i niesprawiedliwość ludzka względem fortuny 6 Wróżki 7 Kot, laska i królik 6 Głowa i ogon żmii 8 Zwierzę na księżycu 8 Śmierć i starzec 7 Szewc i bankier 8 Lew, wilk i lis 8 Potęga bajek 8 Człowiek i pchła 9 Kobiety i sekret 9 Pies niosący obiad swemu panu 6 Żartowniś i ryby 6 Szczur i ostryga 7 Niedźwiedź i miłośnik ogrodów 10 Dwaj przyjaciele 8 Wieprz, koza i baran 9 Tyrzys i amaranta 7 Pogrzeb lwicy 9 Szczur i słoń 8 Horoskop 7 Osioł i pies 6 Basza i kupiec 6 Wartość wiedzy 6 Jowisz i pioruny 8 Sokół i kapłon 6 Kot i szczur 6 Potok i rzeka 7 Edukacja 5 Dwa psy i ośla padlina 9 Wilk i strzelec 9 Nieuczciwy depozytor 8 Dwa gołąbki 7 Małpa i lampart 8 Żołądź i dynia 10 Uczeń, bakalarz i właściciel sadu 7 Rzeźbiarz i posąg jowisza 6 Mysz zamieniona w dziewczynę 6 Błazen sprzedaje mądrość 6 Ostryga i pieniacze 10 Wilk i chudy pies 8 Nic zanadto 8 Świeca woskowa 8 Jowisz i podróżny 7 Kot i lis 9 Mąż, żona i złodziej 9 Skarb i dwaj ludzie 7 Małpa i kot 6 Kania i słowik 7 Pasterz i trzoda 6 Dwa szczury, lis i jajo 5 Człowiek i wąż 9 Żółw i dwa kaczory 9 Ryby i czapla 9 Zagrzebywacz i jego kum 7 Wilk i pasterze 9 Pająk i jaskółka 7 Kuropatwa i koguty 6 Pies, któremu uszy obcięto 8 Pasterz i król 6 Ryby i pasterz grający na flecie 6 Dwie papugi, król i jego syn 8 Lwica i niedźwiedzica 8 Dwaj wędrowcy i talizman 7 Króliki 7 Kupiec, szlachcic, pasterz i syn królewski 7 Lew 7 Bogowie chcą kształcić syna jowiszowego 9 Chłop, pies i lis 8 Sen mieszkańca wschodu 7 Lew, małpa i dwa osły 7 Wilk i lis 9 Chłop znad Dunaju 8 Starzec i trzech młodzieńców 7 Myszy i sowa 7 Epilog 6 Do jego królewskiej mości książęcia Burgundii 6 Towarzysze Ulissesa 5 Kot i dwa wróble 6 Dusigrosz i małpa 5 Dwie kozy 8 O kotku i myszce 9 Stary kot i młoda myszka 9 Chory jeleń 8 Nietoperz, krzak i nurek 7 Kłótnie psów, kotów i myszy 7 Wilk i lis 6 Rak i córka 9 Orzeł i sroka 7 Król, kania i myśliwy 10 Lis, muchy i jeż 7 Miłość i szaleństwo 7 Kruk, gazela, żółw i szczur 8 Las i drwal 7 Lis, wilk i koń 6 Lis i indyki 7 Małpa 6 Scytyjski filozof 5 Słoń i małpa jowisza 8 Głupi i mądry 7 Lis angielski 6 Liga szczurów 7 Dafnis i alcymadura 7 Rozjemca, szpitalnik i samotnik 7
Witkazjan - awatar Witkazjan
ocenił na98 miesięcy temu
Królestwo bajki Ewa Szelburg-Zarembina
Królestwo bajki
Ewa Szelburg-Zarembina Maria Orłowska-Gabryś
WSPANIAŁA - opowieść o zwierzętach, ale to o nas przecież jest... o naszych pragnieniach, marzeniach, planach i tym, co ekscytuje. To także obraz postrzegania innych wedle schematów, niesłusznych bardzo. bo zawsze było tak, a tak i teraz nagle pojawia się nowy, taki na przykład Szczurek i chce wszystko zmienić i nie boi się i jak... on... może ? wspaniała piękna mądra i zachwyca zawsze i wszędzie każdego wydziera z depresji, odgania smutki, stawia do kąta choroby. człowiek czyta i staje się KIMŚ INNYM - lepszym, weselszym, ZDROWSZYM i kimś, kto CHCE ŻYĆ
Agnesto - awatar Agnesto
ocenił na109 miesięcy temu
Bankructwo małego Dżeka Janusz Korczak
Bankructwo małego Dżeka
Janusz Korczak
Książkę Janusza Korczaka pierwszy raz czytałem jakieś 35 lat temu, jako 7 latek. Wtedy była to dla mnie czarna magia co to jest biznes, a słowa takie jak kooperatywa, stalka, a kajet znałem tylko z "obowiązkowego" rosyjskiego, ale to też kilka lat później :) Mimo to czytając to teraz dalej jest to napisane językiem, który obecnie nie jest w użyciu, a może cześć z nich gdzieniegdzie jeszcze funkcjonuje. Mimo, że książka dzieje się w Ameryce to część wydarzeń można było odnieść do rzeczywistości Polskiej. Miło było wrócić do tej książki tym bardziej dlatego, że dostałem tą książkę od mamy i "sam" z własnej woli ja przeczytałem :P
Piotr - awatar Piotr
ocenił na1010 miesięcy temu
Paziowie króla Zygmunta Antonina Domańska
Paziowie króla Zygmunta
Antonina Domańska
Szczególnie polecam ze względu na to, że akcja opowieści rozgrywa się na Wawelu w Krakowie. Pamiętam, że podczas moich wizyt na zamku z rodzicami nie mogłem im uwierzyć, że nie mogę tam spotkać moich książkowych bohaterów. Może Twoje dziecko ich spotka !!! POLECAM !!! Ocal od zapomnienia !!!
ando - awatar ando
ocenił na92 miesiące temu
Daszeńka czyli żywot szczeniaka Karel Čapek
Daszeńka czyli żywot szczeniaka
Karel Čapek
Czasem trzeba poczytać i posłuchać coś w językach naszych sąsiadów. Gdzieś znalazłem stare nagranie z płyty zarejestrowanej przez samego Czapka. Z czeskiego nie wszystko łapię ze słuchu ale mogę wtedy sięgnąć i do książeczki. Dla miłośników psów i dla miłośników słów. A do tego dla miłośników fotografii. Rewelacyjna książka! Napsal Karel Čapek.
Zbigniew_Malinowski - awatar Zbigniew_Malinowski
ocenił na106 lat temu
Porwanie w Tiutiurlistanie Wojciech Żukrowski
Porwanie w Tiutiurlistanie
Wojciech Żukrowski
Nie pamiętam moich wrażeń z lektury tej książki w dzieciństwie. A teraz? Momentami mnie zachwycała (przezabawny opis wojny między Tiutiurlistanem i Blablencją, wzruszająca scena śmierci biedronki),momentami nudziła. Generalnie obawiam się, że to nie jest już lektura dla współczesnych dzieci i w ogóle, że książka może wydawać się bardziej zabawna dorosłym, niż dzieciom.
HannaLukrecja - awatar HannaLukrecja
oceniła na61 rok temu
Klechdy sezamowe Bolesław Leśmian
Klechdy sezamowe
Bolesław Leśmian
Największą siłą książki jest język. Leśmian czaruje słowem, tworzy neologizmy, rytm i obrazy, które działają niemal jak zaklęcia. Opowieści takie jak „Ali Baba i czterdziestu zbójców” czy „Sindbad Żeglarz” zyskują nową głębię — stają się historiami o chciwości, pragnieniu, losie i cenie marzeń.
Tomasz Weśniuk - awatar Tomasz Weśniuk
ocenił na82 miesiące temu
Dawno, dawno temu Alan Alexander Milne
Dawno, dawno temu
Alan Alexander Milne
Wymęczyłam się i ubawiłam. Paradoksalnie. Książka była naprawdę bardzo męcząca, akapity o kolorach atramentu Bellafrygi! Ale jakie smaczne kąski o bezsensie prowadzenia wojen, iluzorycznym poczuciu honoru i dyshonoru, defraudacjach, prostolinijności przeciwstawionej perfidii i magicznej mocy uwodzenia. Może i nie dla dzieci. Ale na pewno dla wszystkich :)
Ficar - awatar Ficar
ocenił na73 lata temu
Bajki Aleksander Fredro
Bajki
Aleksander Fredro
Z dzisiejszej perspektywy chętniej sięgam po erotyczne trawestacje aniżeli wiersze dla dzieci Fredy. To jednak nie odbiera im nic z geniuszu i piękna tych krótkich, rymowanych utworów dla najmłodszych. Z opowieści rodziców wiem, że moim ulubionym był "Paweł i Gaweł". Podobno tarzali się ze śmiechu, gdy dwu/trzyletni ja dokonywał wnikliwej autorskiej interpretacji tego wybitnego utworu. Z dobrą poezją jest jak z dobrym winem. Dopiero z czasem zyskuje na znaczeniu.
Król_Błaznów - awatar Król_Błaznów
ocenił na83 lata temu
Legendy warszawskie Artur Oppman
Legendy warszawskie
Artur Oppman
O Syrence warszawskiej słyszał chyba każdy, jednak mam wrażenie, że niewielu wie, skąd ta syrenka wzięła - jest to jest, tyle. Bazyliszek - szczególnie mojemu pokoleniu i młodszym kojarzy się z Harrym Potterem ewentualnie z potworem z HOMM 3. Legendę o Złotej kaczce znam z kolei z filmu z 1976 roku. Pozostałych legend ze zbiorku nie znałem, to była moja pierwsza styczność z nimi. Legend słuchało się przyjemnie, męczące były jedynie "Kościół Marii Panny" i "Chrystus Cudowny u Fary" ze względu na formę - są wierszowane, jakby na siłę. Warto dodać, że wydanie Wolnych lektur zawiera dodatkowo legendę Biała dama.
Kamil - awatar Kamil
ocenił na62 lata temu
Wielka, większa i największa Jerzy Broszkiewicz
Wielka, większa i największa
Jerzy Broszkiewicz
Książkę znalazłam w biblioteczce w parku. Zakochałam się. Styl pisania - rewelacja. Genialnie dobrane słownictwo. Czyta się to świetnie. Historie - bo są 3 - rewelacja. Pięknie opowiedziane i niosą piękne wartości, którymi zdecydowanie warto się kierować w życiu. Skończyło się na tym, że wypożyczoną z biblioteczki z parku książkę zwróciłam do biblioteczki w parku, aby przeczytały książkę kolejne osoby, a sama zakupiłam dla siebie egzemplarz (niestety dostępne w sprzedaży są już tylko używane),bo zdecydowanie warto ją czytać i mieć na półce. Polecam przeczytać każdemu!
Marta - awatar Marta
oceniła na108 miesięcy temu
Bromba i inni Maciej Wojtyszko
Bromba i inni
Maciej Wojtyszko
Książki Macieja Wojtyszki piszącego dla młodych czytelników nie są mi obce i miałem już z nimi styczność. Postanowiłem sięgnąć po Brombę i inni spodziewając się fantastycznych przygód z lekkim humorem po drodze. Ciekawy byłem co dostanę i czym zaskoczy mnie autor, który umie pisać interesująco wymyślając swoje fantastyczne historie. Książka Bromba i inni jest zbiorem opowiadań o różnych przedziwnych stworzeniach, które przeżywają wiele przedziwnych przygód. Poznajemy w czasie czytania Pciucha potrafiącego dostarczać niezwykłe przesyłki do adresatów. Drugą osobną historią jest o Fumach i ich przygodach jakie przeżywają. Trzecia opowieść o Gżdaczach jest nieco dłuższa i fantastyczna o kontakcie z ludźmi niczym klasyczna fantastyka o takie tematyce okraszona humorem. Tytułowa Bromba pomaga innym gdy potrzebują pomocy mierząc co tylko się daje. Fikander jest kolejnym bohaterem, lecz tym razem otrzymałem zwariowaną nieco opowieść o miłości bardzo ładnie podaną i zabawną. Kajetan Chrums niczym detektyw Holmes rozwiązuje zagadki kryminalne. W dłuższym opowiadaniu w stylu klasycznego kryminału otrzymujemy przewrotną i ciekawą zagadkę. W kolejnym spotykamy Vicerwersów dzikich. Opowieść przypomina zabawną wersje baśni z królem, którego spotykają kłopoty. Bunt Psztymucla jest kolejną interesującą i potraktowaną z humorem opowieścią o ciekawości jednego z nich, który postanawia zbuntować się. Przeżywa wiele przygód wraz ze swoją rodziną podróżując. Następnie poznajemy Glisanda związanego ze sztuką tworzenia, gdzie autor ukazuje jego wpływ na jednego z bohaterów. Gluś-Filmowiec jest historią o najważniejszym dziele filmowym, które ma zawojować kina. Wszystko zamyka przewrotne Zwierzątko mojej Mamy z ciekawą historią potrafiącą bawić. Książka Bromba i inni jest zbiorem opowiadań osadzonych w niezwykłym świecie, gdzie przenikają się absurdalne wydarzenia i dzieją się fantastyczne przygody bohaterów. Wkradająca się groteska i surrealizm prowadzi do przerysowania nie tylko przedstawionego świata, ale też postaci w sposób humorystyczny. Dwa z nich nawiązują nawet do klasycznej opowieści o Alicji w krainie czarów. Mowa o historii z Pciuchem i Vicerwersów czerpiących z niej garściami, lecz autor w swoim stylu dodaje absurdalność i groteskę w wydarzenia. Krótkie kilku stronicowe opowiadania o każdej z postaci jakiej poświęcił czas czyta się szybko i przyjemnie. Świat wykreowany przez autora jest dziwny, absurdalny, przerysowany i nieco niepokojący w czasie czytania. Skierowana do młodego czytelnika zawiera w sobie iskierkę grozy i fantastyczne przygody bohaterów wciągające od pierwszych stron. W tym świecie wszystko jest możliwe i jednocześnie przerysowane za sprawą przedziwnych zdarzeń, nieprawdopodobnych przygód i zwrotów akcji. Przybliżając nam każdą z postaci mamy możliwość poznać ich bliżej i mimo moich obaw dotyczących zarysowania sylwetek, to autor w umiejętny sposób potrafi w kilku zdaniach stworzyć ciekawych i wyrazistych bohaterów. Dlatego nie dostajemy papierowych, ale mających głębie i możemy poczuć do nich sympatie z możliwością polubienia od pierwszych stron. Wciągając nas w ten świat od początku trafiamy do zadziwiających miejsc i niezwykłych wydarzeń. Akcja każdej z opowieści jest prowadzona z wyczuciem, szybko i wiele dzieje się podczas czytania. Wydarzenia mimo swojej dziwności, groteskowości, absurdalności i przerysowania nie zwalniają ani na moment wciągając nas w opowiadane historie bez problemu przy tym można bawić się świetnie przy nich. Napisane przyjemnie, lekko, przystępnie z humorem i absurdem jakim posługuje się autor sprawiło, że nie mogłem oderwać się od czytania. Książka Bromba i inni jest pozycją dla młodego czytelnika i to widać podczas czytania. Jednocześnie nawet starszy czytelnik znajdzie tutaj coś dla siebie i dzięki humorystycznemu podejściu wraz z absurdalnymi wydarzeniami można bawić się przy niej świetnie. W moim przypadku pamiętając poprzednie książki autora jakie miałem przyjemność czytać nie zawiodłem się na przeczytanej, która zapewniła mi wiele atrakcji i sporo zabawy w czasie czytania. Poznając przedziwny świat i bohaterów zostałem wciągnięty w wir groteskowych, absurdalnych i niezwykłych przygód w fantastycznym świecie z nutką klimatu niepokoju po drodze. Autor kolejny raz udowadnia, że stworzył fantastyczną pozycje, którą czyta się od pierwszych stron do ostatnich z przyjemnością. Książka moim zdaniem dla każdego lubiącego zwariowane przygody i abstrakcyjne wydarzenia z humorystycznym zacięciem. Niezwykle sympatyczne podejście do codziennych spraw. i życiowych problemów potraktowanych z delikatnością przedstawienia w przygodach jakie dostajemy. Przygody Bromby wraz z innymi bohaterami wciągają i nie pozwalają oderwać się od niej. Nie duża mała książka sprawiła mi sporo frajdy podczas czytania i fantastycznych przygód jakie otrzymałem. Autor kolejny raz udowodnił, że umie pisać nie tylko dla młodego czytelnika. Na pewno sięgnę po inne jego książki jak będę miał okazje ku temu mając nadzieje na bardzo dobre i napisane z humorem pozycje.
Magnis - awatar Magnis
ocenił na89 miesięcy temu

Cytaty z książki Awantury arabskie

Więcej
Kornel Makuszyński Awantury arabskie Zobacz więcej
Kornel Makuszyński Awantury arabskie Zobacz więcej
Więcej