Yaoi Market #3

Wciąż lubię ten komiks ale trochę niepodoba mi się to, że umieszczają LGBT postacie. Nie żebym miała coś do tej grupy i na początku nie przeszkadzało mi że Konstanty to był prawdopodobnie w związku z mężczyzną. Pokojówki lezbijki też nie nażekałam, ale kiedy wsadzili kolejną parę geayów w tej części to zaczęłam się zastanawiać czy w kolejnej nie wsadzą dla urozmaicenia transa. Tak jak mówiłam nie mam nic do LGBTQ ale komiks dzieje się w czasach gdy takie coś nie było normą.

Kawał dobrego yuri. Ciekawe, dojrzałe i dopracowane postaci. Oryginalna kreska, która jednak czasem wywoływała we mnie irytację (mam na myśli nos w formie dwóch kropek widziany od przodu albo momentami uwydatnioną górą wargę). Czasami też wydawało mi się, że wszyscy z twarzy wyglądają podobnie, ale myśląc o całości to kreska mega ładna. schludna, oddająca rzeczywistość (kobiety mają sutki, co się nie często zdarza w mangach).

Miałem okazje przeczytać obydwa tomy w papierowej wersji, i choć dla niektórych taka seria może być zbyt specyficzna to uważam że jest dobra a humor idealnie się wpasowuje u młodszych odbiorców, zdecydowanie można polecić wsród fanów romantycznych komiksów :)

Polecam. Pokazuje dość ważne sytuacje, które mogą się wydarzyć w życiu dziewczyny/kobiety. Uświadomienie niektórych rzeczy, a bardziej przypomnienie o tym jaki bywa świat. Zaciekawiło, a nawet utrzymywało moje zainteresowanie do komiksu, różne style rysunku każdej historyjki.

Nie miałem żadnych oczekiwań, ba, nawet nie planowałem czytać. Ale salwy śmiechu żony mnie skusiły. Absurdalna komedia wyśmiewająca realia yaoi / BL. Ale nie tylko - wiele innych klisz z tematu mangi zostaje obśmianych, jest też trochę smaczków handlowych i politycznych. Jeśli nie masz kija w okrężnicy i nie straszna ci komedia absurdów oraz tematyka BL - polecam.

"Ze spokojem zdjęłam sandały jakiejś kobiecie, której ciało nie zaczęło się jeszcze rozkładać, i założyłam je na własne. Stałam się zupełnie inną osobą." Przejmująco smutna historia ukazana w subtelny sposób. Spokojna forma w jakiej ją dostajemy dużo mocniej przemawia do czytelnika, niż gdyby emanowała krzykiem i głośną rozpaczą. Nie dajcie się zmylić sielskiej okładce - ja dałam. To co znajdziemy w środku to głęboka historia ludzi żyjących po spuszczeniu bomby na Hiroszimę. Prosta kreska przywodząca na myśl komiksy dla dzieci wzmacnia przesłanie. Warta przeczytania. Choć boli.

POPKULTUROWY KOCIOŁEK: Zasiadając do lektury Bless poznajemy ucznia szkoły średniej Aia Udagawe, który od swojego dzieciństwa zajmował się modelingiem. Nie jest to jednak spełnienie jego najskrytszych marzeń, od dawna pragnął on bowiem zostać wizażystą. Niestety pragnienie to jest marginalizowane przez ludzi z jego otoczenia, którzy traktują je jako mało poważne. Wszystko zmienia się jednak pewnego dnia, kiedy jego licealna klasa ma wziąć udział w konkursie artystycznym, a dwójka uczniów będzie działać jako model i wizażysta. Ze względu na głosy większości swojej klasy, Aia został obsadzony w roli modela, makijażem ma zaś zająć się skryta i nieśmiała Jun. Pomiędzy tą dwójką dochodzi do pewnego porozumienia i zamiany ról. Szybko okazuje się, że to doskonała decyzja. Jun ma bowiem naturalny talent do modelingu, a dzięki wiedzy kosmetycznej Aia udaje się wydobyć z niej skrywane piękno i potrzebną jej pewność siebie. Oboje zaczynają też rozumieć, że nie chcą unikać swoich marzeń i powinni oni je realizować niezależnie od oceny otoczenia. Historie o nastolatkach próbujących spełnić swoje marzenia nie są w świecie mangi niczym nowym. Yukino Sonoyama w swoim dziele sięga więc po pewne sprawdzone rozwiązania, które jednak potrafi odpowiednio dopasować do własnej wizji. Bardzo udanie splata ona tu narrację dwójki młodych ludzi, tworząc dynamiczną grę pomiędzy ich kontrastującymi osobowościami i doświadczeniami. Duże znaczenie ma tutaj również tematyka pogoni za pięknem. Wątek ten nie jest jednak demonizowany, a przeformułowany przez autorkę w taki sposób, aby podkreślić potencjał makijażu i mody jako jednego z narzędzi do wyrażania siebie i budowania pewności siebie. Scenariusz skupia się także na temacie presji społecznej, pewnych oczekiwań otoczenia i konieczności podjęcia własnych decyzji odnośnie przyszłości. Historia Aia jako wizażysty została przedstawiona z dbałością o szczegóły. Widzimy jego pasję do tego rzemiosła oraz przekształcanie pewnych wizji w rzeczywistość. Dotyczy to również postaci Jun. Jesteśmy świadkami jej początkowej nerwowości i niepewności, ale także jej rosnącej pewności siebie i determinacji w dążeniu do realizacji marzeń. Ponadto Bless w subtelny sposób nawiązuje do samej koncepcji „błogosławieństwa”. To nie jest po prostu słowo pojawiające się w tytule. To temat, który przewija się w całej narracji. Nakładanie makijażu w rękach Aia staje się bowiem formą błogosławieństwa, sposobem na docenienie i celebrowanie piękna, które kryje się w każdej osobie.... https://popkulturowykociolek.pl/szkola-nastolatki-marzenia-recenzja-mangi-bless-tom-1-2/

POPKULTUROWY KOCIOŁEK: Zasiadając do lektury Bless poznajemy ucznia szkoły średniej Aia Udagawe, który od swojego dzieciństwa zajmował się modelingiem. Nie jest to jednak spełnienie jego najskrytszych marzeń, od dawna pragnął on bowiem zostać wizażystą. Niestety pragnienie to jest marginalizowane przez ludzi z jego otoczenia, którzy traktują je jako mało poważne. Wszystko zmienia się jednak pewnego dnia, kiedy jego licealna klasa ma wziąć udział w konkursie artystycznym, a dwójka uczniów będzie działać jako model i wizażysta. Ze względu na głosy większości swojej klasy, Aia został obsadzony w roli modela, makijażem ma zaś zająć się skryta i nieśmiała Jun. Pomiędzy tą dwójką dochodzi do pewnego porozumienia i zamiany ról. Szybko okazuje się, że to doskonała decyzja. Jun ma bowiem naturalny talent do modelingu, a dzięki wiedzy kosmetycznej Aia udaje się wydobyć z niej skrywane piękno i potrzebną jej pewność siebie. Oboje zaczynają też rozumieć, że nie chcą unikać swoich marzeń i powinni oni je realizować niezależnie od oceny otoczenia. Historie o nastolatkach próbujących spełnić swoje marzenia nie są w świecie mangi niczym nowym. Yukino Sonoyama w swoim dziele sięga więc po pewne sprawdzone rozwiązania, które jednak potrafi odpowiednio dopasować do własnej wizji. Bardzo udanie splata ona tu narrację dwójki młodych ludzi, tworząc dynamiczną grę pomiędzy ich kontrastującymi osobowościami i doświadczeniami. Duże znaczenie ma tutaj również tematyka pogoni za pięknem. Wątek ten nie jest jednak demonizowany, a przeformułowany przez autorkę w taki sposób, aby podkreślić potencjał makijażu i mody jako jednego z narzędzi do wyrażania siebie i budowania pewności siebie. Scenariusz skupia się także na temacie presji społecznej, pewnych oczekiwań otoczenia i konieczności podjęcia własnych decyzji odnośnie przyszłości. Historia Aia jako wizażysty została przedstawiona z dbałością o szczegóły. Widzimy jego pasję do tego rzemiosła oraz przekształcanie pewnych wizji w rzeczywistość. Dotyczy to również postaci Jun. Jesteśmy świadkami jej początkowej nerwowości i niepewności, ale także jej rosnącej pewności siebie i determinacji w dążeniu do realizacji marzeń. Ponadto Bless w subtelny sposób nawiązuje do samej koncepcji „błogosławieństwa”. To nie jest po prostu słowo pojawiające się w tytule. To temat, który przewija się w całej narracji. Nakładanie makijażu w rękach Aia staje się bowiem formą błogosławieństwa, sposobem na docenienie i celebrowanie piękna, które kryje się w każdej osobie.... https://popkulturowykociolek.pl/szkola-nastolatki-marzenia-recenzja-mangi-bless-tom-1-2/

Opis mnie przekonał. Kupiłem pierwsze dwa tomy i nie żałuje, chociaż spodziewałem się bardziej opowieść i o mocnym kryzysie egzystencjalnym głównego bohatera niż fajnie rozwijającego się romansu. Podczas czytania czuć emocje. Niby się nic nie dzieje, a jednak. Po pierwszym tomie jestem już fanem i brnę w to dalej. Kreska jest bardzo dobra. Jestem podekscytowany :)

Ja raczej dość szybko zapomnę tę lekturę. Z reguły ruszają mnie takie historie, tutaj jednak czegoś mi zabrakło. "Znarszczki" Roca dużo bardziej ze mną rezonował. Mimo wszystko warto sięgnąć po ten tytuł, choć w mojej opinii jest on stanowczo przereklamowany.

Manga bardzo przypadła mi do gustu, kreska oraz dialogi są coraz lepsze od autorki, aż miło popatrzeć. Historia dwóch głównych bohaterów nie może być już bardziej zawikłana przez co strasznie długo czeka się na jakiekolwiek deklaracje. Choć widać już na pierwszy rzut oka chemię między głównymi bohaterami, to oni starają się jak najbardziej ją ukrywać przed sobą nawzajem i samym sobą. To prawda, że wszystkie mangi które czytałam od Nagisy Furuya są jak na jedno kopyto, jednak w niektórych z nich można znaleźć coś więcej. Tak jest w tym przypadku. Oby drugi tomik dotrzymał tempa i zakończył to jeszcze lepiej.

Ostatnia manga jaka została mi do przeczytania od Tomo Serizawa, mam nadzieję, że autor pracuje już nad nową mangą i niedługo wyjdzie, ponieważ poznawszy całą twórczość mangaki mogę spokojnie stwierdzić, iż stał się jednym z moich ulubionych. Kolejna manga którą czytało się z wielką przyjemnością, ciężko było odłożyć ją na bok, historia bardzo wciągająca. Ta manga w porównaniu do pozostałych autora jest bardziej odważna, dużo pikantnych scen, w tej mandze to właściwie było głównym nurtem co zaskoczyło, gdyż myślałam, że nie jest to jedna z domen tego autora, jednak po przeczytaniu tej mangi można powiedzieć, iż autor dotknął wielu różnych stylów i spróbował wszystkiego. Kolejna manga z dziedziny sztuki, którą jest aktorstwo oraz charakteryzacja. Nie powiem, że jestem rozczarowana mangą, jednak liczyłam na odrobinę więcej. Mimo wszystko jest to dobra manga, historia wciąga, bohaterowie coś w sobie mają i jest ciekawy wątek wprowadzony związany z poświęceniem aktorów. Warto przeczytać.

Ta manga coraz bardziej mi się podoba... Romans wcale nie gra tu pierwszych skrzypiec, mamy za to dużo humoru. Co mamy w tym tomie? Okazuje się, że Kondo, nasz korposzczur, nie jest odporny na magię. Również mana jest dla niego szkodliwa. Indrak bierze go pod opiekę – wybiera, co ten ma jeść, zakazuje nadgodzinowej pracy i tak dalej. Dla Konto jest to prawdziwe utrapienie i nie odbiera tego jako troskę. Przez swoje rygorystyczne podejście do pracy i potrzebę kontrolowania wydatków Królestwa Kondo wpada w poważne tarapaty. Ale jego anioł stróż pod postacią Indraka, ponownie przychodzi mu z pomocą.

👡Sąsiedzka opowieść👡 4,5/5 Q - childhood friends to lovers - hot or not? Marząca o karierze projektantki mody Mikako to pilna uczennica Technikum Artystycznego Yazawa (potocznie nazywanego Yazagaku). Mieszkający po sąsiedzku Tsutomu to przyjaciel, z którym trzyma się praktycznie od urodzenia. Mikako nie potrafi ukryć smutku spowodowanego tym, że Tsutomu po rozpoczęciu nauki w Yazagaku poznaje nowy świat w pojedynkę… (Opis pochodzi od wydawcy) Sięgnęłam po tę mangę nie wiedząc o niej za wiele poza tym kim jest autorka oraz, że jest to prequel bardzo dobrego Paradise Kiss (główna bohaterka jest starszą siostrą Miwako z poprzednio wspomnianej serii). A, że uwielbiam mangi Yazawy, tak jej kolejny tytuł znowu pokochałam! Jest to niby kolejna typowa manga shoujo, ale cały ten tytuł jest w sobie perełką. Największym plusem jest na pewno Mikako, czyli nasza główna bohaterka. W Paradise Kiss ciężko mi było się o niej wypowiedzieć, z powodu zbyt krótkiej obecności postaci w tej mandze, ale nastoletnią Mikako nie da się nie lubić! Inne postaci poboczne też zostały świetnie nakreślone, każdy z nich ma w sobie coś wyjątkowego, dzięki czemu nie da się ich nie lubić! Nigdy nie przestanę się zachwycać kreską Yazawy. Mimo swej specyfiki, jest jak dla mnie oryginalna, designy postaci są świetne. Bohaterowie tej mangi wyglądają jak z gazet o modzie (chyba przez to, że większość z nich uczęszcza do technikum artystycznego). Co, co czytali inne mangi od osoby autorskiej, zapewne wiedzą, jak realistyczne są postaci Yazawy, tak w tej mandze jest identycznie. Jeżeli lubicie shoujo w oldschoolowym stylu oraz modę, śmiało można sięgnąć po ten tytuł. Jeżeli nawet lubicie mangi od Ai Yazawy - musicie „Sąsiedzkie opowieści” przeczytać! Czekam z niecierpliwością na wydanie kolejnych tomów (tak jak ParaKiss, manga jest zakończona na 5 tomach) #gokinjomonogatari #neighbourhoodstory #aiyazawa #aiyazawamanga #mikakokouda #manga #mangastagram #bookstagram #bookstagrampolska #2025 #may2025

Dobra obyczajowa rzecz o wypaleniu zawodowym z jednej strony, a stawianiem siebie na piedestale z drugiej. Spora domieszka erotyki. Nie spodobała mi się końcówka z cofnięciem do młodości bohatera. Wolałbym dowiedzieć się czegoś więcej o jego relacji z kobietą o kocich oczach, aczkolwiek totalnie rozumiem, czemu tak to jest poprowadzone.

I NEED MORE WOMEN IN LOVE oraz potrzebuje wiecie słodkich, nieśmiałych i zabujanych w sobie po uszy dziewczyn bo to jest właśnie to co tu dostaje i nie mam z tym żadnego problemu, wręcz się cieszę i chce więcej. Art styl jest super i zielone wstawki?? mega trochę taki brat vibe xd ale pasuje tu mega plus tu wszyscy są tak pięknie ale "realistycznie" narysowani