Zemsta rodziców

Jesteś rodzicem i chcesz za wszelką cenę chronić swoje dziecko przed innym dzieckiem. Jesteś rodzicem dziecka, które jest bite przez tyrana. Dziecko Tyra, które ma już na "swoim koncie" śmierć innego dziecka. Jesteś rodzicem i nie chcesz by twojemu dziecku stała się krzywda.. swojemu już nie. Ale oprawcy ? Czemu nie ?

I tu sie zaczynają schodki. Z jednej strony rozumiesz reakcję rodziców ofiary, ale z drugiej strony wiesz, że tak nie można by było postąpić.

I w ogóle nie rozumiesz reakcji rodziców oprawcy. Nie wierzę, że są tacy rodzice.. Chyba oni powinni większe ponieść konsekwencje.. Większe, ale nie takie jak w tej książce. Przykro się na to patrzyło.. Po prostu..

Jesteś rodzicem i chcesz za wszelką cenę chronić swoje dziecko przed innym dzieckiem. Jesteś rodzicem dziecka, które jest bite przez tyrana. Dziecko Tyra, które ma już na "swoim koncie" śmierć innego dziecka. Jesteś rodzicem i nie chcesz by twojemu dziecku stała się krzywda.. swojemu już nie. Ale oprawcy ? Czemu nie ?

I tu sie zaczynają schodki. Z jednej strony rozumiesz...

Jak na thriller to dość nudne przewidywalne chodź koniec jest zaskakujący niespodziewany zwrot akcji.. Podejscie rodziców do kwestii przemocy tak nieodpowiedzialne głupi, że aż szkoda słów...

Jak na thriller to dość nudne przewidywalne chodź koniec jest zaskakujący niespodziewany zwrot akcji.. Podejscie rodziców do kwestii przemocy tak nieodpowiedzialne głupi, że aż szkoda słów...

Bardzo satysfakcjonująca, czyta się szybko. Polecam

Bardzo satysfakcjonująca, czyta się szybko. Polecam

Matka gnębionego Jacoba, na początku wydaje się typową przewrażliwioną mamusią na punkcie synka. Ojciec nie wiele lepszy. Są aż drażniący.

Rodzice łobuza nie widzą problemu, że gnębi inne dzieci. Dla nich pobicie chłopca jest akceptowalne. Są zadufani w sobie i wyjątkowo irytujący w swojej głupocie.
Samobójstwo dziewczynki, którą dręczył ich syn, nic ich nie nauczyło. Są bez serca i bez sumienia. Niedaleko pada jabłko od jabłoni.

Dramatyczne wydarzenia oraz bezsilność popychają rodziców Jacoba do ostateczności. Aby ich syn odzyskał poczucie bezpieczeństwa muszą się zemścić.
Jest to moja kolejna przeczytana książka Hursta i tym razem autor nie zawiódł 👏👏👏

Matka gnębionego Jacoba, na początku wydaje się typową przewrażliwioną mamusią na punkcie synka. Ojciec nie wiele lepszy. Są aż drażniący.

Rodzice łobuza nie widzą problemu, że gnębi inne dzieci. Dla nich pobicie chłopca jest akceptowalne. Są zadufani w sobie i wyjątkowo irytujący w swojej głupocie.
Samobójstwo dziewczynki, którą dręczył ich syn, nic ich nie nauczyło. Są...

Witajcie moi kochani

Jak myślicie do czego zdolny jest rodzic, aby chronić swoje dziecko?
Dziś chciałabym przedstawić Wam historię, w której została zobrazowana odpowiedź na te pytanie.

Tytuł: Zemsta rodziców
Autor: Daniel Hurst
Wydawnictwo: Filia

Książkę przeczytałam w ramach maratonu „Miesiąc z Hurstem” organizowanym przez @suspense_books

Historia opowiada o małżeństwie, którego piętnastoletni syn doświadcza nękania ze strony rówieśnika. Pokojowe rozwiązanie sprawy staje się nierealne, a do tego zaognia sytuację. Pewnego dnia chłopak wraca do domu cały zakrwawiony, więc jego rodzice postanawiają wziąć sprawy w swoje ręce i rozprawić się z dręczycielem. A dla dobra swego dziecka są gotowi zrobić dosłownie wszystko.

To była dobra lektura.
Fabuła mnie zaciekawiła, ponieważ poruszony został w niej bardzo istotny oraz aktualny w dzisiejszych czasach temat nękania i prześladowania. Także z przyjemnością śledziłam poczynania bohatera, który był sprawcą nagannego czynu oraz bohaterów, którzy doświadczali, zarówno pośrednio jak i bezpośrednio, tegoż działania.

I początkowo bardzo zaangażowałam się w lekturę. Niestety trochę czar prysł w momencie, gdy poznałam działania rodziców, które podjęli, aby chronić syna. Owszem zostały one dobrze przedstawione zarówno pod względem logistycznym, ale również i psychologicznym. Muszę przyznać, iż skutki psychiczne wynikające z podejmowanych przez nich działań zostały świetnie zobrazowane, zwłaszcza w kontekście wyrzutów sumienia. Lecz tak najbardziej zawiodłam się na samym zakończeniu historii.

Gdy poznałam prawdę, gdy zrozumiałam co tak właściwie się wydarzyło, miałam co do tego bardzo mieszane odczucia. Ponieważ z jednej strony stanowiło to idealny obraz tego do czego zdolny jest człowiek, aby chronić członków rodziny, zaś z drugiej strony trochę to było nierealne. Rozumiem zamysł oraz cel takiego zakończenia, ale niestety mnie nie do końca to przekonało.

Jeżeli chodzi o sam styl autora to zauważyłam schematyczność w jego powieściach. Książka rozpoczyna się zakończeniem historii, a następnie następuje rozwinięcie całej fabuły od początku, aż do zakończenia. I początkowo nie mogłam się do tego przyzwyczaić, ale już o kilku powieściach stwierdzam, że nawet mi się to podoba. I przy tej książce był to duży plus, ponieważ dzięki temu już na samym początku byłam zaciekawiona fabułą oraz zastanawiałam się jak do tego wszystkiego doszło.

Reasumując „Zemsta rodziców” to dobra powieść, która umiliła mi czas, a do tego zwróciła uwagę na bardzo istotny temat. Nie można o tym zapominać, w takich sytuacjach trzeba reagować. Także jeżeli szukacie powieści, którą czyta się lekko, przyjemnie i mimo wszystko bardzo szybko to będzie to książka dla Was.

Polecam, strona.394

Witajcie moi kochani

Jak myślicie do czego zdolny jest rodzic, aby chronić swoje dziecko?
Dziś chciałabym przedstawić Wam historię, w której została zobrazowana odpowiedź na te pytanie.

Tytuł: Zemsta rodziców
Autor: Daniel Hurst
Wydawnictwo: Filia

Książkę przeczytałam w ramach maratonu „Miesiąc z Hurstem” organizowanym przez @suspense_books

Historia opowiada o...

Dawno nie czytałam czegoś tak dziwnego. W tej powieści absurd gonił absurd. Miałam wrażenie, że to napisał Franz Kafka. W zakończeniu Autor całkiem odleciał. Daniel Hurst z całą pewnością nie będzie moim ulubionym pisarzem.

Dawno nie czytałam czegoś tak dziwnego. W tej powieści absurd gonił absurd. Miałam wrażenie, że to napisał Franz Kafka. W zakończeniu Autor całkiem odleciał. Daniel Hurst z całą pewnością nie będzie moim ulubionym pisarzem.

Co byście zrobili gdyby Wasze dziecko padło ofiarą przemocy ze strony rówieśnika?
Matka wie, kiedy własnemu dziecku dzieje się krzywda. Tak to właśnie jest w przypadku Sary. Kiedyś jej syn Jacob wracał ze szkoły z uśmiechem, chętnie opowiadał co się w niej działo. Jednakże teraz zaczął inaczej się zachowywać. Nie ma już na twarzy psotnego uśmiechu i chodzi przygaszony. Jest niechętny do jakichkolwiek rozmów. Kiedy wraz z mężem Guyem dowiadują co kryje się za zachowaniem dziecka próbują załagodzić sytuację rozmawiając z dyrektorką szkoły i z rodzicami chłopca, który znęca się nad ich synem. Jednakże to drugie tylko zaostrza sytuację i Jacobowi staje się jeszcze większa krzywda. Nie należy zapomnieć, że młody oprawca dopuścił się już kiedyś krzywdy na innej dziewczynce, która w konsekwencji popełniła samobójstwo. Rodzice Jacoba planują więc zemstę, ale jak daleko są w stanie się posunąć?
Rozdziały podzielone są pomiędzy obydwu rodziców. Całą historię możemy poznać z ich perspektywy. Mimo iż znajdują się w takiej samej sytuacji, przeżywają te same emocji, jednakże ich zachowania są zupełnie odmienne. Od samego początku to Sara odczuwa niepokój z zachowaniem syna, co niektórzy odbierają za przesadę. Jest osobą metodyczną, logicznie myślącą nad podjętymi krokami, nie jest impulsywna. Natomiast Guy w wyniku jednej niezbyt przemyślanej decyzji pod wypływem alkoholu ściągnął na siebie i na rodzinę poważne konsekwencje, doprowadzając do jeszcze gorszej sytuacji. Jednak ich zemsta jest dopracowana w najmniejszym stopniu, każdy szczegół jest przemyślany i nie ma mowy o pomyłce, a co z wykonaniem? Musicie przekonać się sami.
Bardzo zastanawia mnie reakcja rodziców chłopca, który dopuścił się krzywdy na drugim człowieku. Wykazali się bezdusznością, brakiem jakiejkolwiek moralności. Nie widzieli żadnego problemu w zachowaniu syna, które powtórzyło się w przeciągu kilku lat. Nie zrobili nic, aby wpłynąć na syna, a winą obarczają ofiary. Dla mnie jest to niepojęte. Tacy ludzie nie powinni być rodzicami!
Pierwszy raz czytałam tak krótką książkę. Ma zaledwie 268 stron, dzięki czemu nie ma miejsca na zbędne opisy i nic nie wznoszące wydarzenia. Wszystko jest idealnie wyważone, a akcja toczy się w szybkim tempie, co uważam za wielki plus. Książka mimo że opisuje okrutne wydarzenia jest bardzo ciekawa i pozwala zrozumieć z czym borykając się rodziny nękanych dzieci. A zakończenie? To istny majsterszczyk. Kompletnie nie spodziewałam się takiego zakończenia.

Co byście zrobili gdyby Wasze dziecko padło ofiarą przemocy ze strony rówieśnika?
Matka wie, kiedy własnemu dziecku dzieje się krzywda. Tak to właśnie jest w przypadku Sary. Kiedyś jej syn Jacob wracał ze szkoły z uśmiechem, chętnie opowiadał co się w niej działo. Jednakże teraz zaczął inaczej się zachowywać. Nie ma już na twarzy psotnego uśmiechu i chodzi przygaszony. Jest...

Sara nagle czuje, że jej syn coś ukrywa. Nie jest już tym samym roześmianym nastolatkiem, który wcześniej spędzał z nią wspólne wieczory i śmiał się z tych samych żartów. Teraz siedzi zamknięty w pokoju i twierdzi, że źle się czuje. Matczyny instynkt daje o sobie znać. Dzieje się coś złego...

Kiedy Sara i Guy, rodzice Jacoba, dowiadują się, że ich w szkole jest dręczony, każdorazowo przeżywają stres, gdy ten wychodzi z domu. Próbują załatwić sprawę w szkole i z rodzicami dręczyciela, ale to tylko wszystko pogarsza. I kiedy ich dziecku staje się krzywda, nie chcą na nią bezradnie patrzeć, chcą działać!

Przerażający był fakt, że wcześniej samobójstwo popełniła dziewczynka, która była również prześladowana przez tego samego chłopaka, który kompletnie nie poczuwa się do odpowiedzialności za tę tragedię. Mało tego, nawet jego rodzice uważają, że wina leży jedynie po stronie dziewczyny, wręcz totalna znieczulica. Książka pełna emocji, tym bardziej dla rodziców, którzy mają już dzieci w wieku nastoletnim. Wyobraźnia zaczyna pracować i przywoływać wiele sytuacji, które mogą spotkać i nasze pociechy. Czy wtedy bylibyście przygotowani do walki o ich bezpieczeństwo i ile byście zrobili?

Wciągająca lektura na dłuższe wieczory, nie za długa, wręcz w sam raz wystarczy, aby pozostała z Wami ta historia na długo po jej przeczytaniu. Zakończenie, którego nawet byście się nie spodziewali, może wręcz Was powalić na kolana. Polecam.

Sara nagle czuje, że jej syn coś ukrywa. Nie jest już tym samym roześmianym nastolatkiem, który wcześniej spędzał z nią wspólne wieczory i śmiał się z tych samych żartów. Teraz siedzi zamknięty w pokoju i twierdzi, że źle się czuje. Matczyny instynkt daje o sobie znać. Dzieje się coś złego...

Kiedy Sara i Guy, rodzice Jacoba, dowiadują się, że ich w szkole jest dręczony,...

To książka, która budzi gniew, niepokój i wiele trudnych pytań. Przemoc wśród nastolatków, bezradność dorosłych i cienka granica między sprawiedliwością a zemstą splatają się tu w duszną historię małego miasteczka.
Jeden nastolatek terroryzuje otoczenie, niszcząc życie innym — aż w końcu Swoimi prześladowaniami doprowadza do śmierci dziewczyny. Gdy ofiarą staje się także syn Sary i Guya, rodzice stają pod ścianą. Rozmowy rodzicami Masona zaognia zamiast złagodzić konflikt. Pojawia się gniew i pragnienie odwetu.
Choć rozumiałam ich motywacje, bohaterowie wzbudzali we mnie sprzeczne emocje. Ich działania były chaotyczne, impulsywne i momentami pozbawione moralnego kompasu. Fabuła wciąga, choć dość szybko domyśliłam się rozwiązania zagadki.
To nie jest książka, która daje komfort. To historia, która pyta, ile jesteśmy w stanie poświęcić i kim się stajemy, gdy bierzemy sprawy w swoje ręce.

To książka, która budzi gniew, niepokój i wiele trudnych pytań. Przemoc wśród nastolatków, bezradność dorosłych i cienka granica między sprawiedliwością a zemstą splatają się tu w duszną historię małego miasteczka.
Jeden nastolatek terroryzuje otoczenie, niszcząc życie innym — aż w końcu Swoimi prześladowaniami doprowadza do śmierci dziewczyny. Gdy ofiarą staje się także...

Sposób rozwiązania całej zagadki bardzo prosty, wręcz prymitywny i znany mi z innych powieści innych autorów. Brak plot-twistów, zaskoczeń i uniesień. Irytujący, nadopiekuńczy, momentami wręcz infantylni główni bohaterowie. Średniak.

Sposób rozwiązania całej zagadki bardzo prosty, wręcz prymitywny i znany mi z innych powieści innych autorów. Brak plot-twistów, zaskoczeń i uniesień. Irytujący, nadopiekuńczy, momentami wręcz infantylni główni bohaterowie. Średniak.