Szczęście na wagę

Ewa czuje się wypalona. Całkowicie oddana rodzinie, pewnego dnia odkrywa, że nie udało jej się spełnić żadnego z dziewczęcych marzeń. Mąż wydaje się nią znudzony, a córka zamknęła się w sobie i okazuje matce wrogość. Czy to nie najwyższy czas, by porzucić rolę matki, żony oraz gospodyni domowej, i zawalczyć o siebie? Kiedy na jaw wyjdą od dawna skrywane sekrety, okaże się, że stawką w tej walce jest nie tylko samopoczucie Ewy, ale też sprawy znacznie ważniejsze. Szczęście na wagę pokazuje, jak istotna jest równowaga między poświęceniem dla rodziny i troską o siebie. Niepozbawiona humoru powieść z czułością pochyla się nad ludzkimi wadami i błędami, przypominając, że nigdy nie należy się poddawać.
Ewa ma w klasie trudnego ucznia i postanawia mu pomóc, Ustala z jego ojcem, Andrzejem, spotkania i inne wytyczne, by pomóc Sławkowi. Nie wiedziała, ze to jakiś początek..
Ale w miedzy czasie pojawiaja sie rodzinne problemy, zdrada meża, problemy z córką Klaudią.
Ale Ewa sie podnosi, zapisuje sie na angielski, by miec kontakt z innymi ludzmi. Pomaga Sławkowi, pisze bloga. By pomóc córce, obie pochłanaiaj liteature o zdrowym odzywianiu i zmianie nawyków . Do tego zaczynaja ćwiczyc...Kiedy mąż oświadcza, ze jego kochanka bedzie mic dziecko, Ewa przyjmuje to spokojnie...bo tak z boku jest Andrzej, który trzyma ja za rekę.
Ostatecznie Klaudia poukładała swoje życie, Ewa tez,, choc zakochana, ale samotna. Obie zaczęły chudnąc i pomagac innym. Obie robia cos dla siebie...dalsze losy w kolejnej części. Polecam.

Ewa czuje się wypalona. Całkowicie oddana rodzinie, pewnego dnia odkrywa, że nie udało jej się spełnić żadnego z dziewczęcych marzeń. Mąż wydaje się nią znudzony, a córka zamknęła się w sobie i okazuje matce wrogość. Czy to nie najwyższy czas, by porzucić rolę matki, żony oraz gospodyni domowej, i zawalczyć o siebie? Kiedy na jaw wyjdą od dawna skrywane sekrety, okaże się,...

Niechcący w pierwszej kolejności przeczytałam tom 2 tej serii. Całe szczęście, bo jeśli zaczęłabym od tomu pierwszego, to również na nim bym skończyła. Moja ocena jest zdecydowanie naciągana głównie dlatego, że porusza ważne tematy. Podobał mi się, chociażby sposób, w jaki Ewa próbowała dotrzeć do Sławka, ale zabrakło mi tu trochę lepszego zbudowania relacji. Myślę, że to mogłoby być ciekawe. I zdecydowanie wolałabym czytać o tym niż "mądrości" na temat odżywiania. Właśnie to najbardziej zniechęciło mnie do tej książki. Mam wrażenie, że autorka zainteresowała się odżywianiem i postanowiła nam o tym opowiedzieć. Nie twierdzę, że sposoby, o których pisze są złe, bo na tym się nie znam. Jednak kiedy sięgam po książkę obyczajową, to chcę słuchać historii o bohaterach, a nie porad dotyczących odżywiania. Gdybym szukała tego typu treści sięgnęłabym po poradnik. Zdecydowanie zbyt wiele moralizatorstwa, a zbyt mało skupienia na relacjach.

Niechcący w pierwszej kolejności przeczytałam tom 2 tej serii. Całe szczęście, bo jeśli zaczęłabym od tomu pierwszego, to również na nim bym skończyła. Moja ocena jest zdecydowanie naciągana głównie dlatego, że porusza ważne tematy. Podobał mi się, chociażby sposób, w jaki Ewa próbowała dotrzeć do Sławka, ale zabrakło mi tu trochę lepszego zbudowania relacji. Myślę, że to...

Dostałam w prezencie i bardzo polecam!

Dostałam w prezencie i bardzo polecam!

Od pierwszych rozdziałów łapałam się na tym, że uśmiecham się pod nosem, śledząc perypetie Ewy. Bardzo szybko zaczęłam się zastanawiać, skąd Agnieszka Olejnik tak trafnie oddaje kulisy pracy nauczyciela. Krótki research rozwiał wątpliwości — autorka zawodowo jest nauczycielką języka polskiego i angielskiego. I nagle wszystko stało się jasne. Między mną a Ewą pojawiła się ta niewidzialna nić porozumienia: wspólna perspektywa, podobne doświadczenia, ta sama codzienność, która czasem wzrusza, a czasem doprowadza do szału.

Czytało mi się tę historię naprawdę dobrze, bo problemy poruszane w książce są mi bliskie. Niełatwo jest być mamą nastolatki czy nastolatka. Czasem nasze drogi się rozchodzą, choć wciąż bardzo nam na sobie zależy. Bywa, że przestajemy się… lubić — chociaż nadal kochamy. A trudne, buntownicze zachowania wcale nie muszą oznaczać złej woli czy dążenia do konfliktu. Często są tylko nieporadną próbą zasygnalizowania, że młodego człowieka trapi coś, z czym sam nie potrafi sobie poradzić.
My, dorośli, w pędzie codzienności łatwo bagatelizujemy te emocje, umniejszając ich znaczenie. A one potrafią być dla nastolatków niewyobrażalnie ciężkie.

Jestem pełna podziwu dla Ewy — jej mądrości, cierpliwości, hartu ducha. Dla sposobu, w jaki walczy o córkę, o ucznia… ale przede wszystkim o samą siebie. To bohaterka, której trudno nie kibicować, bo jest silna i autentyczna, a do spotykających ją problemów życiowych podchodzi pragmatycznie i zadaniowo.

„Szczęście na wagę” okazało się dla mnie historią pełną emocji — taką, która otula, a jednocześnie zmusza do kilku cichych, bardzo osobistych refleksji.

Od pierwszych rozdziałów łapałam się na tym, że uśmiecham się pod nosem, śledząc perypetie Ewy. Bardzo szybko zaczęłam się zastanawiać, skąd Agnieszka Olejnik tak trafnie oddaje kulisy pracy nauczyciela. Krótki research rozwiał wątpliwości — autorka zawodowo jest nauczycielką języka polskiego i angielskiego. I nagle wszystko stało się jasne. Między mną a Ewą pojawiła się ta...

Nie pamiętam, kiedy ostatnio trafiłam na książkę po której miałam aż tak mieszane uczucia jak tutaj.
Dużo mądrości w sobie kryje, z wielu życiowych porad mam zamiar skorzystać.
Były jednak momenty, kiedy miałam poczucie, że jest zbyt moralizatorsko a czasem wręcz czułam się nieprzyjemnie...

Nie pamiętam, kiedy ostatnio trafiłam na książkę po której miałam aż tak mieszane uczucia jak tutaj.
Dużo mądrości w sobie kryje, z wielu życiowych porad mam zamiar skorzystać.
Były jednak momenty, kiedy miałam poczucie, że jest zbyt moralizatorsko a czasem wręcz czułam się nieprzyjemnie...

Początkowo miałam mieszane uczucia, jednak szybko obróciło się to o 180 stopni. Książka lekka, postacie, które początkowo nie przypadły mi do gustu, w miarę czytania przekonywały mnie, że podążanie ich losami jest naprawdę ciekawe. Jedyne do czego nie jestem przekonana to bardzo skupienie się na dietach i odchudzaniu. Uważam, że edukowanie na ten temat powinno się zostawić specjalistom. Niemniej historia Ewy i jej rodziny poruszająca parę ważnych kwestii oraz sposób w jaki główna bohaterka radzi sobie z tym co zsyła jej los, okazała się na tyle ciekawa, że chętnie sięgnę po kolejny tom.

Początkowo miałam mieszane uczucia, jednak szybko obróciło się to o 180 stopni. Książka lekka, postacie, które początkowo nie przypadły mi do gustu, w miarę czytania przekonywały mnie, że podążanie ich losami jest naprawdę ciekawe. Jedyne do czego nie jestem przekonana to bardzo skupienie się na dietach i odchudzaniu. Uważam, że edukowanie na ten temat powinno się zostawić...

Fajna, przyjemnie się ją czyta a porusza trudne tematy.

Fajna, przyjemnie się ją czyta a porusza trudne tematy.

Czasem jest tak, że dopiero ostry policzek pozwala nam się przebudzić i zacząć żyć na nowo i trzeźwo popatrzeć na świat. Polecam

Czasem jest tak, że dopiero ostry policzek pozwala nam się przebudzić i zacząć żyć na nowo i trzeźwo popatrzeć na świat. Polecam

To nie jest zła książka, porusza wiele ważnych tematów, jak szukanie i zdefiniowane siebie na nowo, samoakceptacja, naprawa stosunków na linii dziecko-rodzice, ale jednak nie do końca mi podeszła. Po opisie z okładki spodziewałam się czegoś bardziej motywującego, z czym będę w stanie się utożsamić w kwestii walki o utratę wagi, ale dostałam nachalnie wciskany w gardło "jedyny słuszny" sposób żywienia, bardzo zerojedynkowy i stygmatyzujący normalne produkty, co może prowadzić do złych relacji z jedzeniem, a w efekcie do zaburzeń odżywiania. Tak więc zamiast motywacji była irytacja.

To nie jest zła książka, porusza wiele ważnych tematów, jak szukanie i zdefiniowane siebie na nowo, samoakceptacja, naprawa stosunków na linii dziecko-rodzice, ale jednak nie do końca mi podeszła. Po opisie z okładki spodziewałam się czegoś bardziej motywującego, z czym będę w stanie się utożsamić w kwestii walki o utratę wagi, ale dostałam nachalnie wciskany w gardło...

https://czytamdlaprzyjemnosci.pl/2025/04/61-25-szczescie-na-wage-agnieszka-olejnik/

„Szczęście na wagę” Agnieszki Olejnik to historia rodziny, takich jak wiele pośród nas. O problemach życia codziennego, o buncie nastolatki, walki z otyłością, ale też o braku czasu na wspólne rozmowy i dbania o własne potrzeby. Autorka w bardzo sugestywny sposób pokazuje jak łatwo jest stracić nić porozumienia z własnym dzieckiem oraz przeoczyć sygnały o zdradzie męża. Przypomina, że zawsze warto znaleźć czas dla siebie i zadbać o swoje potrzeby. Stawianie potrzeb innych przed swoimi w pewnym momencie może zacząć rodzić frustrację.

W historii Ewy i jej rodziny czeka na was wiele emocji, ale też sytuacji, które możecie znać z własnego doświadczenia.

https://czytamdlaprzyjemnosci.pl/2025/04/61-25-szczescie-na-wage-agnieszka-olejnik/

„Szczęście na wagę” Agnieszki Olejnik to historia rodziny, takich jak wiele pośród nas. O problemach życia codziennego, o buncie nastolatki, walki z otyłością, ale też o braku czasu na wspólne rozmowy i dbania o własne potrzeby. Autorka w bardzo sugestywny sposób pokazuje jak łatwo jest...