Siedem lat wstecz

Niestety polskie wydanie wyrządziło wielką krzywdę tej książce, ale oceniając samą fabułę - Bardzo miła lektura! Historia Clementine i Iwana jest naprawdę słodka. Super pozycja, jeśli szuka się lekkiej komedii romantycznej - choć wplecione są w nią również poważne wątki, to całość ma rozgrzewający serce charakter.

Niestety polskie wydanie wyrządziło wielką krzywdę tej książce, ale oceniając samą fabułę - Bardzo miła lektura! Historia Clementine i Iwana jest naprawdę słodka. Super pozycja, jeśli szuka się lekkiej komedii romantycznej - choć wplecione są w nią również poważne wątki, to całość ma rozgrzewający serce charakter.

DNF 22%

Na moment porzucenia czytania, nie miałam problemów z samą książką. Jednak polskie wydanie jest tragiczne. Na poziomie tłumacz-edycja to doszło do tragedii chyba. W wielu miejscach brakuje słów albo nawet zdań, bo to co następuje po sobie nie ma sensu. Raz nawet była zbitka randomowych liter. Dialogi też wydają się dziwne i dużo tam zgrzyta. Nie da się tego czytać.

DNF 22%

Na moment porzucenia czytania, nie miałam problemów z samą książką. Jednak polskie wydanie jest tragiczne. Na poziomie tłumacz-edycja to doszło do tragedii chyba. W wielu miejscach brakuje słów albo nawet zdań, bo to co następuje po sobie nie ma sensu. Raz nawet była zbitka randomowych liter. Dialogi też wydają się dziwne i dużo tam zgrzyta. Nie da się tego czytać.

Książka sklasyfikowana jako romantasy, czyli gatunek, po jaki sięgam dość rzadko. Napisana w duchu realizmu magicznego, z wątkami przenoszenia się w czasie, tajemniczego mieszkania i ponadczasowej miłości, która z jednej strony zaistniała, a z drugiej przecież nie miała racji bytu.

Naprawdę nie wiem co myśleć o tej historii. Z jednej strony dość spokojna, refleksyjna, relaksująca, z drugiej brakowało mi tego czegoś, co by mnie totalnie zauroczyło, porwało i o czym myślałabym długi czas po zakończeniu lektury.
Fabuła od razu przypomniała mi mój ukochany film „Dom nad jeziorem” – tu bohaterów dzieliły 2 lata, w książce 7, w filmie kontaktowali się za pomocą magicznej skrzynki na listy, w książce Clementine i Iwan spotykają się w magicznym mieszkaniu, które kobieta odziedziczyła po ukochanej ciotce.

W całej historii jest wiele wątków pobocznych, które utrudniały mi wbicie się w jej klimat. Prace zawodowe głównych bohaterów bardziej wychodziły na pierwszy plan niż relacje między nimi. Odniosłam wrażenie, że autorka miała wprawdzie pomysł na „akcję”, ale nie do końca wykorzystała potencjał stworzenia pięknej historii miłosnej przekraczającej granice.

Niemniej doceniam za ciekawy wątek główny, za poruszenie tematu żałoby, ciepłe wspomnienia o bliskiej osobie i pielęgnowanie pamięci o niej. Autorka też w dość ciekawy sposób przedstawiła zmianę Clementine i Iwana na przestrzeni czasu. I obydwoje z nich wolałam sprzed tych siedmiu lat 🙂
Czy polecam? Moooże w kierunku tak, chociaż ja po tej książce spodziewałam się większej ilości emocji i zatracenia się w lekturze.

Książka sklasyfikowana jako romantasy, czyli gatunek, po jaki sięgam dość rzadko. Napisana w duchu realizmu magicznego, z wątkami przenoszenia się w czasie, tajemniczego mieszkania i ponadczasowej miłości, która z jednej strony zaistniała, a z drugiej przecież nie miała racji bytu.

Naprawdę nie wiem co myśleć o tej historii. Z jednej strony dość spokojna, refleksyjna,...

Niezmiernie trudno jest mi ocenić tę książkę. Pomysł na fabułę i na bohaterów bardzo ciekawy. Magiczne mieszkanie, które przenosi w czasie - intrygujące.
Niestety coś bardzo nie gra w tej powieści. Brak iskry, niedokończone albo raczej niedomówione wątki. Mało realistyczny aspekt zakochania się (jak strzała amora). Książkę czyta się technicznie bardzo niekomfortowo, ponieważ redakcja i korekta leżą i kwiczą (czy ktoś w ogóle dokonał korekty tej książki?!). Cała masa błędów, niedokończone zdanie na jednej stronie, literówki, szyki zdań zamienione w taki sposób, że musiałam czytać na głos 3 razy aby zrozumieć co autor miał na myśli...

Mogło być bardzo ciekawie i spójnie, ale ewidentnie czegoś brakuje - jakby serca, albo w samej historii, albo w jej bohaterce. Brakuje ubrania jej w typowo kobiece rozterki, przemyślenia, ponieważ jest trochę jak robot udający kobietę. Książka przypomina mi trochę moją ulubioną powieść "Ostrożnie z marzeniami" A. Potter, z tym wyjątkiem, że w tamtej jest magia, która aż iskrzy i bohaterka którą chciałoby się być.

I tak nawiasem, o co do jasnej cholery chodzi w rozdziale 38 - kto wszedł do mieszkania?: "Upuściła bagaże, a na jej twarzy pojawiła się najpierw konsternacja, która ustąpiła miejsca zdumieniu. A potem się uśmiechnęła, szeroko i radośnie, i wyciągnęła ręce. Moje serce puchło z rozpaczy, radości i miłości. Tak wielkiej miłości do tego mojego ducha".
To ciocia wróciła do mieszkania czy kto?

W ogólnym rozrachunku historia sprawia wrażenie niechlujnej, napisanej pospiesznie i niedopieszczonej. Natomiast Wydawnictwo Gorzka Czekolada powinno przyłożyć się redakcyjnie w wydawanych przez siebie książkach.

Niezmiernie trudno jest mi ocenić tę książkę. Pomysł na fabułę i na bohaterów bardzo ciekawy. Magiczne mieszkanie, które przenosi w czasie - intrygujące.
Niestety coś bardzo nie gra w tej powieści. Brak iskry, niedokończone albo raczej niedomówione wątki. Mało realistyczny aspekt zakochania się (jak strzała amora). Książkę czyta się technicznie bardzo niekomfortowo,...

Ciekawy pomysł na fabułę, polecam tym, którzy lubią romanse paranormalne. Niestety redakcyjnie ta książka leży.

Ciekawy pomysł na fabułę, polecam tym, którzy lubią romanse paranormalne. Niestety redakcyjnie ta książka leży.

Książka jest przyjemna i spokojn, w sposób delikatny porusza kwestię żałoby i godzenia się z nią. Bohaterowie od pierwszych momentów czują między sobą chemię ale dzieli ich czas.
Czyta się przyjemnie ale były momenty wyhamowujące, lecz nie odbiera to jej uroku.

Książka jest przyjemna i spokojn, w sposób delikatny porusza kwestię żałoby i godzenia się z nią. Bohaterowie od pierwszych momentów czują między sobą chemię ale dzieli ich czas.
Czyta się przyjemnie ale były momenty wyhamowujące, lecz nie odbiera to jej uroku.

Początkowe rozdziały mnie nie zachwycaly, nie wciągnęły. Lecz z biegiem stron nie mogłam się oderwać od historii smakiem i aromatem lemonu gotowanej. Miłość ma swój odpowiedni czas i miejsce. ❤️👍

Początkowe rozdziały mnie nie zachwycaly, nie wciągnęły. Lecz z biegiem stron nie mogłam się oderwać od historii smakiem i aromatem lemonu gotowanej. Miłość ma swój odpowiedni czas i miejsce. ❤️👍

„Siedem lat wstecz” to tytuł, który wyjątkowo często pojawiał się w waszych poleceniach, gdy pytałam o książki do mojego TBR-u na nowy rok. Przyznaję jednak, że początek mnie nie porwał - długo nie mogłam odnaleźć się w tej historii i mój mózg kompletnie nie ogarniał, dokąd to wszystko zmierza. Dopiero gdy kolejne elementy zaczęły wskakiwać na swoje miejsce, wciągnęłam się na dobre.


Clementine dziedziczy mieszkanie po zmarłej cioci, z którą łączyła ją bardzo silna więź. Wspomnienia o niej zajmują w książce sporo miejsca - poznajemy opowieści o niezwykłym mieszkaniu, które rzekomo ma magiczną moc, oraz o miłości, która nie miała szansy przetrwać, bo pojawiła się w niewłaściwym czasie.


Pewnego dnia Clementine zasypia na kanapie, a rano budzi ją nieznajomy. Szybko okazuje się, że mieszkanie jest czymś w rodzaju wehikułu czasu i przenosi ją siedem lat wstecz. Tajemniczy chłopak to Iwan - mężczyzna, któremu ciocia pozwoliła kiedyś zamieszkać w tym lokum na czas wakacji.


Już na początku skojarzyła mi się ta historia z filmem „Dom nad jeziorem”. Jeśli nie oglądaliście to gorąco polecam.


Motyw zabawy czasem zawsze mnie dezorientuje i tutaj bywało podobnie - chwilami czułam się, jakbym była lekko pijana, bo wszystko wydawało się zagmatwane i skomplikowane. Kluczowe jest jednak to, że dla niej te siedem lat było krótsze niż dla niego.


Clementine i Iwan znajdują się na zupełnie różnych etapach życia. Ona przychodzi z przyszłości, on tkwi w przeszłości. Ona wie, jak potoczą się jego losy, on ma je jeszcze przed sobą. I to właśnie on jest w trudniejszej sytuacji, bo to on czeka na to, by z nią być. No dobra, sama nic nie rozumiem z tego, co tu napisałam 🙈


To książka, którą najlepiej przeczytać samemu, by w pełni ją zrozumieć. Stanowi ciekawą odmianę od klasycznych romansów - jest nieco paranormalna i nadprzyrodzona. To historia o stracie i żałobie, o szukaniu siebie, spełnianiu marzeń i o tym, że żeby być szczęśliwym z kimś, najpierw trzeba nauczyć się być szczęśliwym ze sobą.

„Siedem lat wstecz” to tytuł, który wyjątkowo często pojawiał się w waszych poleceniach, gdy pytałam o książki do mojego TBR-u na nowy rok. Przyznaję jednak, że początek mnie nie porwał - długo nie mogłam odnaleźć się w tej historii i mój mózg kompletnie nie ogarniał, dokąd to wszystko zmierza. Dopiero gdy kolejne elementy zaczęły wskakiwać na swoje miejsce, wciągnęłam się...

Absolutnie przepiękna historia o ponadczasowej miłości, która przekracza granice i porusza na wielu płaszczyznach.

Ashley Poston zachwyciła mnie już książką "Poważny i nieromantyczna", więc wiedziałam, że ten tytuł mnie nie zawiedzie. To cudowna opowieść, która budzi nadzieję na lepsze jutro, powoduje uśmiech na twarzy i łzy wzruszenia.

Ona odziedziczyła po ciotce mieszkanie, które ma pewne magiczne właściwości. Spotyka w nim chłopaka, który zarzeka się, że jest jego lokatorem. Tyle, że data w jego kalendarzu jest o siedem lat wstecz. I chociaż ona mogłaby go wyrzucić, to nie robi tego. Daje się ponieść, wplątuje w romans z mężczyzną żyjacym w innym czasie i próbuje odnaleźć w tym wszystkim siebie.

To książka, o której ciężko napisać coś więcej, aby nie zdradzić magii, która kryje się w fabule. Bo wyobraźcie sobie, że oni spotykają się jednocześnie w mieszkaniu i poza nim, ale w każdym z tych miejsc on jest w innym wieku. On już przeżył z nią piękne chwile, a część z nich dopiero przed nią. To piękne, a jednocześnie - łamiące serce.

Absolutnie uwielbiam ten tytuł. Jest tak inny, tak nietypowy i odmienny od tego, co czytam. Relacja tej dwójki jest niewymuszona, zabawna i pokazuje miłość, rodzącą się poza czasem. Szczerze? Widzę ją jako film, który oglądam wciąż i wciąż, znając jego teksty na pamięć!

Absolutnie przepiękna historia o ponadczasowej miłości, która przekracza granice i porusza na wielu płaszczyznach.

Ashley Poston zachwyciła mnie już książką "Poważny i nieromantyczna", więc wiedziałam, że ten tytuł mnie nie zawiedzie. To cudowna opowieść, która budzi nadzieję na lepsze jutro, powoduje uśmiech na twarzy i łzy wzruszenia.

Ona odziedziczyła po ciotce...

"Czasami ludzie, których kochałeś, porzucali cię w połowie opowieści. Czasami odchodzili bez pożegnania"


Bardzo potrzebna książka, o stracie, nadziei, miłości i wierze o lepsze jutro.

Polecam 📚

"Czasami ludzie, których kochałeś, porzucali cię w połowie opowieści. Czasami odchodzili bez pożegnania"


Bardzo potrzebna książka, o stracie, nadziei, miłości i wierze o lepsze jutro.

Polecam 📚