Poważny i nieromantyczna

Florence Day to ghostwriterka znanej i poczytnej autorki romansów. Pod wpływem osobistych perypetii i złamanego serca dziewczyna kompletnie straciła wiarę w miłość, a ta strata sprawiła, że Florence nie jest w stanie dokończyć książki.
Jej nowy redaktor - de facto mega seksowny redaktor - podaje jej niewykonalny deadline.
Dziewczyna zaczęła już godzić się z tym, że ją po prostu zwolnią. Ale los nie mógł być gorszy! Śmierć ukochanego ojca to kolejny cios.

Florence wraca do rodzinnego miasteczka, w którym rodzina dziewczyny prowadzi firmę pogrzebową.⌛️ Cała rodzinka ma więc olbrzymi dystans zarówno do śmierci jak i umarłych. Dodatkowo Florence i jej tata dzieli pewnien szczególny dar - widzieli duchy, które miały niedokończone sprawy.

Wielkim zdziwieniem dla Florence okazuje się nagłe pojawienie się przy niej Benjego - przystojnego redaktora, który sam jest duchem.

To spotkanie ma wielkie znaczenie. Ponieważ Benji pomaga Florence odzyskać wenę i wiarę w prawdziwe i szczere uczucia, a Florence próbuje Benowi odkryć jego "niewyjaśnioną" sprawę.
Czy mogą uratować się nawzajem ?!

Książka jest niezwykle urocza i piękna w taki delikatny sposób.
Czasem jest zabawna, czasem mega wzruszająca. Pokazuje wspaniałe relacje rodzinne, niespodziewaną miłość i małomiasteczkową społeczność.
Autorka też świetnie opisuje targające główną bohaterką emocję.

Jest naprawdę dobra. Polecam z całego serduszka. ❤️

I jeden z moich ulubionych cytatów ;)
O bliskości i intymności. Cudo.

"Kochanie się i tworzenie historii były sobie bardzo bliskie. Bezbronni i zaciekawieni podróżujecie przez pejzaże swoich ciał,  ucząc sie, opowiadając historie każdym gestem i każdym dzwiękiem.
Każdy pocałunek jest kropką, westchnienie przecinkiem (...)"

Florence Day to ghostwriterka znanej i poczytnej autorki romansów. Pod wpływem osobistych perypetii i złamanego serca dziewczyna kompletnie straciła wiarę w miłość, a ta strata sprawiła, że Florence nie jest w stanie dokończyć książki.
Jej nowy redaktor - de facto mega seksowny redaktor - podaje jej niewykonalny deadline.
Dziewczyna zaczęła już godzić się z tym, że ją po...

Mogę z pełnym przekonaniem powiedzieć, że takiego romansu jeszcze nie czytałam. Było parę irytujących wątków i cała otoczka domu pogrzebowego sprawiała, że czułam się trochę nieswojo, ale z kolei inne elementy przypominały mi moje ukochane "Julie and the Phantoms" 🥹

Mogę z pełnym przekonaniem powiedzieć, że takiego romansu jeszcze nie czytałam. Było parę irytujących wątków i cała otoczka domu pogrzebowego sprawiała, że czułam się trochę nieswojo, ale z kolei inne elementy przypominały mi moje ukochane "Julie and the Phantoms" 🥹

Wpisałam w aplikacji z audiobookami tytuł Beach Read Emily Henry, bo chciałam wrócić do jednej z moich ulubionych książek. Niestety, tej powieści akurat tam nie było, ale za to wyszukiwarka z wielką pewnością siebie podsunęła mi tę oto pozycję, kusząc opisem: „Jeśli kochasz Beach Read i The Hating Game, ta książka jest dla ciebie”. No więc nie. Nie jest. Tej książce do Beach Read i The Hating Game jest mniej więcej tak daleko, jak stąd na Księżyc. Powiedziałabym wręcz, że to nie romans, tylko obyczajówka z bardzo lekkim wątkiem romantycznym.

Niestety poza wzmianką o Beach Read nie przeczytałam opisu. Gdybym jednak to zrobiła, to prawdopodobnie w ogóle bym po tę książkę nie sięgnęła. Jest mi bardzo daleko do wszelkiej ezoteryki, a tutaj bohaterka widzi duchy... No po prostu świetnie. W tym momencie straciłam dużą część zainteresowania tą historią. Przyspieszyłam więc słuchanie do 2x, żeby jak najszybciej dobrnąć do końca.

Głównej intrygi domyśliłam się praktycznie od razu, łącznie z tym, jak to wszystko się skończy. Trochę zaskoczył mnie jedynie wątek starszej pisarki — to autorka wymyśliła całkiem ciekawie, choć i tak brzmi to mało wiarygodnie. No bo jak bohaterka mogła z nią tak spokojnie rozmawiać w kawiarni i nikt nie zwrócił na to uwagi?

Między główną parą kompletnie nie ma chemii, nawet gdyby główny bohater nie był duchem. W ogóle nie zrozumiałam, dlaczego oni się po raz pierwszy pocałowali i co właściwie miało ich do siebie przyciągać. 

Przez dużą część książki dostajemy przede wszystkim historię małego miasteczka i przygotowań do pogrzebu właściciela zakładu pogrzebowego. Gdybym miała ochotę czytać o pogrzebach, sięgnęłabym po inną książkę, a nie po coś reklamowanego jako romans. Do tego te tytuły rozdziałów, na przykład „Trumna pełna miłości”... no naprawdę, nie.

Nie powiem, że to książka całkiem zła, bo czytałam dużo gorsze. Widać tu jakiś pomysł i jakąś ideę. Ale całość jest po prostu nudna i nie trafiła w mój gust.

Wpisałam w aplikacji z audiobookami tytuł Beach Read Emily Henry, bo chciałam wrócić do jednej z moich ulubionych książek. Niestety, tej powieści akurat tam nie było, ale za to wyszukiwarka z wielką pewnością siebie podsunęła mi tę oto pozycję, kusząc opisem: „Jeśli kochasz Beach Read i The Hating Game, ta książka jest dla ciebie”. No więc nie. Nie jest. Tej książce do...

Powieść Ashley Poston to jedna z tych książek, które czyta się błyskawicznie, z uśmiechem na ustach, choć niepozbawiona jest pewnych gatunkowych uproszczeń. Autorka zaserwowała nam romans paranormalny, który zamiast na mroku, skupia się na celebracji życia – nawet jeśli połowa głównych bohaterów technicznie rzecz biorąc... nie żyje.

Fabuła: Ghostwriterka i jej osobisty duch
Główna bohaterka, Florence Day, to mistrzyni pisania o miłości, która sama przestała w nią wierzyć. Kiedy jej nowy, zabójczo profesjonalny redaktor, Benji Andor, ginie w nieszczęśliwym wypadku i powraca jako duch, Florence musi zmierzyć się nie tylko z terminami goniącymi jej nową książkę, ale i z własnymi uczuciami. Powrót do rodzinnego miasteczka na pogrzeb ojca staje się tłem dla niezwykłej relacji z „nieżyjącym” Benjim, który okazuje się znacznie bardziej ludzki, niż sugerowałby to brak tętna.

Postacie drugoplanowe – serce całej opowieści
To, co sprawia, że ocena szybuje w górę, to bez wątpienia rodzina Dayów. Ashley Poston stworzyła galerię postaci drugoplanowych, które kradną każdą scenę, w której się pojawiają. Dorastanie w domu pogrzebowym wyposażyło ich w specyficzny, czarny humor, który jednak nigdy nie przekracza granicy dobrego smaku.

Relacje między rodzeństwem są autentyczne, pełne ciepła i wzajemnego wsparcia.

Ich dom to oaza akceptacji, gdzie „dziwność” Florence jest celebrowana, a nie wyśmiewana. To właśnie te interakcje wywołują u czytelnika najszczerszy śmiech i sprawiają, że historia staje się niezwykle „przytulna”.

Wariacja na temat „V” – Życie kontra Śmierć
W powieści odnajdziemy ciekawą wariację na temat „V”, czyli literackiego motywu Vis-à-vis – bezpośredniej konfrontacji życia ze śmiercią. Poston ogrywa to w sposób lekki, niemal bajkowy. Śmierć nie jest tu końcem, lecz raczej przejściem lub „niedokończoną sprawą”. Choć momentami fabuła bywa nieco przewidywalna, a tempo w środkowej części książki mogłoby być bardziej dynamiczne, to sam koncept „poważnego” redaktora uwięzionego między światami dodaje całości świeżości.

Podsumowanie: Dlaczego warto?
„Poważny i nieromantyczna” to idealna lektura na dwa wieczory. Ma swoje braki – niektóre zwroty akcji są łatwe do odgadnięcia, a postać Benjiego mogłaby mieć nieco więcej „pazura” – ale nadrabia to genialnym klimatem małego miasteczka i wzruszającymi wątkami rodzinnymi. To opowieść o tym, że żałoba i miłość to dwie strony tej samej monety, a Ashley Poston potrafi o tym pisać z ogromnym wdziękiem

Powieść Ashley Poston to jedna z tych książek, które czyta się błyskawicznie, z uśmiechem na ustach, choć niepozbawiona jest pewnych gatunkowych uproszczeń. Autorka zaserwowała nam romans paranormalny, który zamiast na mroku, skupia się na celebracji życia – nawet jeśli połowa głównych bohaterów technicznie rzecz biorąc... nie żyje.

Fabuła: Ghostwriterka i jej osobisty...

Piękna...

Piękna...

Bardzo przyjemny romans, nieco ckliwy. Wpleciony temat duchów i zmarłych, ponieważ rodzina Florence prowadzi dom pogrzebowy. Florence pisze książki dla jednej ze znanych pisarek romansów, niestety po rozstaniu z narzeczonym przestała wierzyć w miłość. Termin oddania powieści zbliża się nieubłaganie, a jej nie udaje się przekonać nowego redaktora Bena aby go przedłużył. Wszystko się bardziej komplikuje gdy umiera jej tata, a Ben ginie w wypadku .

Bardzo przyjemny romans, nieco ckliwy. Wpleciony temat duchów i zmarłych, ponieważ rodzina Florence prowadzi dom pogrzebowy. Florence pisze książki dla jednej ze znanych pisarek romansów, niestety po rozstaniu z narzeczonym przestała wierzyć w miłość. Termin oddania powieści zbliża się nieubłaganie, a jej nie udaje się przekonać nowego redaktora Bena aby go przedłużył....

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Przewidywalna, ale tak lekka, że domyślenie się prawie całego przebiegu wątku romantycznego, wcale nie przeszkadzało mi w czytaniu i czerpaniu rozrywki z książki.

Przewidywalna, ale tak lekka, że domyślenie się prawie całego przebiegu wątku romantycznego, wcale nie przeszkadzało mi w czytaniu i czerpaniu rozrywki z książki.

Jako ogromna fanka filmu "Uwierz w ducha" wiedziałam, że ta książka trafi prosto do mojego serducha. To zabawna i rozczulająca historia o samotności i sile uczucia, które nie miało prawa się wydarzyć.

Pokochałam tą książkę przede wszystkim za jej bohaterów. Ona - nieco zakręcona, pełna frustracji i stojąca w miejscu pisarka, którą odarto z życiowej historii. On - jej szef, który staje przed nią jako duch i potrzebuje pomocy. Początkowo nieco gburowaty i zdystansowany, okazuje się być jej najlepszym przyjacielem, powiernikiem sekretów i wyjątkowym mężczyznom.

Wiecie, jakie to jest uczucie czytać o miłości, która skazana jest na niepowodzenie? Niby wiecie, jak to się skończy, ale ZAWSZE macie nadzieję. I tu ona jest kluczowa. Ta książka ją daje, a dodatkowo wprowadza na twarz nieśmiały uśmiech, wywołuje łzy wzruszenia i lekkie rumieńce na policzkach. To historia z tych , które czyta się przyjemnie, ale na koniec myśli się o niej przez cały wieczór.

Jeżeli miałabym wybrać książkę idealną na długie, jesienno-zimowe wieczory, to na pewno wskazałabym ten tytuł. Nostalgiczny, którego akcja dzieje się w dużej mierze w okolicy zmarłych i traktująca o śmierci z pewną lekkością, której mi brakuje. Niezwykła jest walka Florence z duchami przeszłości, ostatnią (nieco szaloną) wolą ojca i Benjim, którego początkowo nie znosi, a ostatecznie nie chce wypuścić z rąk. Czy jednak można puścić kogoś, kogo nawet nie można dotknąć?

Ashley Poston pisze piękne książki o miłości, które rozczulają i rozgrzewają serducho. Sięgnijcie po nie, bo to must have każdej romansiary (i nie tylko).

Jako ogromna fanka filmu "Uwierz w ducha" wiedziałam, że ta książka trafi prosto do mojego serducha. To zabawna i rozczulająca historia o samotności i sile uczucia, które nie miało prawa się wydarzyć.

Pokochałam tą książkę przede wszystkim za jej bohaterów. Ona - nieco zakręcona, pełna frustracji i stojąca w miejscu pisarka, którą odarto z życiowej historii. On - jej...

Uwaga spoiler! Trochę jak film "Jak w niebie". Ogólnie może być, ale bez szału.

Uwaga spoiler! Trochę jak film "Jak w niebie". Ogólnie może być, ale bez szału.