Unfu*k Yourself: Get Out of Your Head and into Your Life

Na początkowych etapach książka ciekawa, przedstawia perspektywę autora odnośnie bycia zdystansowanym do spraw w życiu. Co interesujące, tytuł mógłby wskazywać, że będzie sugerował on podejście "miej w... a będzie Ci dane", realnie jednak szybko okazuje się, że jest inaczej - ludzie powinni się przejmować, jednak tym na czym realnie im zależy. A na czym nam zależy? Cóż, tutaj już trzeba samemu odpowiedzieć na to pytanie, łącznie z ustawieniem sobie systemu priorytetów i systemu własnej wartości, co nie jest takie oczywiste. Niby wiemy co to znaczy ale... czy ktokolwiek z nas kiedyś głębiej się nad tym zastanowił i odpowiedział sobie na tego typu pytania w pełni? No właśnie. W drugiej połowie książki autor trochę odpływa, miałem wrażenie jakby to był zbiór mało ze sobą związanych zasad i przemyśleń, choć co do zasady jest to wartościowa książka, warta przeczytania - szczególnie że jest dość krótka i idzie ją machnąć w dwa/trzy wieczory.

Książka poruszająca różnie typy osobowości, wg. autorskiego podziału Ericksona. Jest on prosty w zrozumieniu, szczególnie dla osób nie związanych z psychologią. Jednak od czasu jego powstania upłynęło dużo wody i powstały lepsze, bardziej precyzyjne narzędzia. Mimo to polecam. Całość ma przyjemną, spójną formę, a liczne anegdoty i przykłady pozwalają w łatwy sposób przyswoić zamysł autora.

Ogólnie bardzo fajna książka, dużo ciekawej wiedzy polecam jeśli chce się dowiedzieć wielu ciekawych rzeczy na temat jelit oraz zdrowia jednak obniżam ocenę za zbyt dużo przepisów na końcu książki, autor mógł dać jakiegoś linka do strony z przepisami a w miejsce tego przepisów wzbogadzic o dodatkową wiedzę

Świetna kontynuacja pierwszej książki z cyklu. Tym razem przenosimy się już tylko w środowisko pracy i przyglądamy się motywacjom, sposobom działania i rozumowania poszczególnych kolorów. Czerwonego szefa choleryka, któremu w mailu można napisać tylko 3 zdania, bo więcej na pewno nie przeczyta, niebieskiego fetyszystę liczbami i szczegółami, któremu zawsze będzie mało instrukcji obsługi i konkretów, towarzyskiego żółtego, gawędziarza i zestrachanego zielonego, który kisi wszystko w sobie niczym ogórki. Książka, po której naprawdę można zrozumieć rzeczy, które dotąd wydawały się niepojęte.

"ROZMYŚLNIK" autorstwa Pana Jacka Walkiewicza tak mnie wciągnął, że podczas obowiązków domowych przełączyłam się na audiobooka żeby kontynuować. Część ROZMYŚLNIKA przeczytałam zatem w fotelu z kawą i ołówkiem w dłoni, a część odsłuchałam gotując obiad. Czy miało to dla mnie jakieś znaczenie w odbiorze treści? Otóż nie - tak bardzo lubię słuchać lub czytać teksty Pana Jacka Walkiewcza, że forma zdobywania wiedzy od niego nie ma już znaczenia - liczy się tylko TREŚĆ. Mogę opisać każdy rozdział z tej książki i dodać jakie wrażenie na mnie zrobił, ale napisze tylko o jednym. Rozdział nr 16 "Zmień swoje słownictwo" Dlaczego ten tak bardzo utkwił mi w głowie? Od jakiegoś czas promuję dewizę i wszystkich uczulam, że ❤️"SŁOWA MAJĄ MOC"❤️ W tym rozdziale Pan Jacek właśnie przekazuje idę tej słownej mocy, cyt.: „Słowa służą mi nie tylko do komunikacji ze światem, ale przede wszystkim do komunikacji z samym sobą.” Warto być świadomym mocy słów, nawet tych wypowiadanych w myślach w rozmowie z samym sobą. Rozmyślnik ten służy rozmyślaniu, zatem nie będę tutaj Wam go streszczać, ale polecam UWADZE tę wyjątkową pozycję. Mam ogromną przyjemność czytać czy słuchać słowa Pana Jacka już jakiś czas i za każdym razem otwierają one w moje głowie coś NOWEGO. Poprzednia biała styczniowa książka zostawiła we mnie motto na ten rok - Autentyczność. Rozmyślnik Pana Jacka Walkiewicza obudził we mnie nowe motto, które dodaje do autentyczności, a jest to "CHCĘ i NIECHCĘ" Zabieram to zatem ze sobą i idę w ten Nowy 2026 rok. A Wy lubicie rozmyślać? Rozmawiać z samym sobą? Pozdrawiam Zaczytana Joana

Moim zdaniem bardzo sensowna i ocena tu jest ciut zaniżona, daje kilka sensownych przykladow tego co mozna zrobic zeby byc bardziej produktywnym. Warto przeczytac, moze nie jest to jakis wyznacznik sukcesu ale kazdy wyciagnie cos dla siebie tym bardziej ze jest dosc krótka. Polecam :)

Autorka przedstawia historię kilku par i opis ich problemów w związkach. Podkreśla wielokrotnie znaczenie dobrej komunikacji, zaangażowania i uważności jako podstawy w budowaniu relacji. Całość słucha się ogólnie dobrze. Poszczegolne historie par opisane są ciekawie. Brakowało mi jednak bardziej wnikliwej analizy konkretnych problemów i sposobów ich rozwiązywania. Nie dowiedziałam się z lektury nic nowego. Ale może takie było faktyczne założenie książki, wedle słów samej autorki, historie mają być inspiracją do przyjrzenia się bliżej swoim relacjom z partnerem. A nie gotowym rozwiązaniem.

Siła tej książki leży w jej uniwersalizmie. Nie jest to podręcznik, co i jak robić, by być bogatym lub sławnym, to zestaw porad, jak co i jak robić, by osiągnąć swój cel. Jakikolwiek by nie był, czy to bycie bogatym, szybszym/ lepszym sportowcem, lepszym rodzicem, lepszym managerem... Jakikolwiek jest Twój cel, autor pokazuje, co, jak i dlaczego robić, by zbliżyć się do jego osiągnięcia. Duży plus dla autora za zróżnicowanych rozmówców, zawodowców z pierwszej ligi w bardzo różnych dziedzinach. Warto czytać po kawałku, żeby przyswoić sobie treść. Jak na poradnik, zawiera dobrą treść, do tego napisaną niezłym językiem.

Jak na książce o motywacji i szukaniu inspiracji do poprawienia swojego życia naprawdę płynnie i przyjemnie się ją czytało, co mocno mnie zaskoczyło jako inne poradniki z którymi miałam styczniość mocno mnie zniechęciły do swojego gatunku. Co do porad w książce, jeszcze ich nie wdrożyłam w życie więc kiedy to zrobię wrócę tu z moimi odczuciami co do ich skuteczności, aczkolwiek sposób ich przedstawienia i historie osób, które aktywnie ich używają zdecydowanie zachęciły mnie do spróbowania.

To co mi najbardziej zapadło to po prostu myśleć pozytywnie i odganiać negatywne myśli. Staram się to robić od dłuższego czasu i to na pewno pomaga. Przeszłości nie zmienimy więc nie ma co do niej wracać...no ale to się łatwo mówi ;) książka zachęca żeby akceptować siebie co też jest istotne. Bez pracy nad sobą ciężko osiągnąć dalszy sukces. Liczyłem mimo wszystko na więcej konkretnych i motywujących zwrotów i przykładów.

Książka, która zbiera chyba wszystkie istotne sposoby na osiągnięcie pełni możliwości. Wszystko poparte badaniami i osobistymi doświadczeniami ludzi sukcesu. Momentami trochę nuży powtarzanie oczywistości, które przykrywają prawdziwe ciekawostki. Ale nie wyobrażam sobie, żebym potrzebowała kiedykolwiek innej książki w tym temacie.

Tytuł tej książki, Zaufanie czyli waluta przyszłości, teoretycznie jest intuicyjnie zrozumiały: zaufania nie da się kupić za pieniądze, samo staje się środkiem płatniczym, benefitem. Dzięki niemu sklepy i usługodawcy zdobywają stałych klientów. Jednak dopiero po przeczytaniu można zrozumieć, co autor tak naprawdę miał na myśli. Nie tylko to, że zaufaniem można za coś zapłacić, czy zyskać. A to, że zaufanie jest kapitałem, którego zdobycie dopiero daje podstawy do zbudowania sukcesu. I to nie zaufanie klienta do “sprzedawcy”, a sprzedawcy do samego siebie. Michał Szafrański to autor bardzo popularnego bloga Jak Oszczędzać Pieniądze. W swojej kolejnej książce, czyli Zaufanie czyli waluta przyszłości, opisuje kompleksowo cały proces decyzyjny poprzedzający utworzenie tego bloga, wszystkie działania, a później także sposoby, w jakie autor go rozwijał. 🤌Blogowanie na etat Szczegółowo opisuje swoje doświadczenia, na których oparł pomysł na blogowanie, także w kontekście dokładnych rozliczeń finansowych, dających mu poczucie względnego bezpieczeństwa w okresie, gdy blog na siebie jeszcze nie zarabiał. Było to ważne, bo Szafrański podjął decyzję o rezygnacji z pracy, żeby zostać blogerem na cały etat i z tego się utrzymywać. Wydawać by się mogło, że to gruba decyzja. Niewiele w tym przesady, chociaż jeszcze parę lat temu internet wyglądał nieco inaczej. Wartościowych treści nie było aż tak dużo. Z dobrym pomysłem można było się wybić. Myślę, że dzisiaj jest trudniej, ale nadal się da. Tylko trzeba do tego dużo samozaparcia i wytrwałości. Oraz naprawdę dobrego pomysłu, który zainteresuje ludzi masowo, bo walutą bloga jest przecież duży ruch. 🤌 Kumulowanie doświadczeń Zaufanie czyli waluta przyszłości to dobry przykład tego, że sukces, to jest praca przez całe życie, a nie osiągnięcie overnight. To także świetny dowód, że zdobywane doświadczenia sumują się, a porażki uczą o wiele więcej niż to, co się udało. Szanuje Szafrańskiego za transparentność i dojrzałość. Np. pisze o dzieciństwie, jak dorabiał na sprzedaży kwiatów i emocjach jakie wtedy czuł: wstydzie, strachu, przerażeniu ale i euforii, gdy ktoś kupił wiązankę. W ogóle w całej książce jest sporo emocji, bo one są bardzo ważne. Nie da się być dojrzałym i ich ignorować. 🤌 Zaufanie do siebie Autor pisze faktycznie dużo o zaufaniu, ale przede wszystkim zaufaniu do siebie, które ma być podstawą do tego, żeby zaufali nam także inni. Jest ono też barierą ochronną przed krytyką czy kosztem emocjonalnym porażek. W końcu, bez wiary w swoje możliwości trudno jest zaryzykować i zaangażować się w coś, co budujemy sami, od początku. To wszystko jest to bardzo zbieżne z moimi doświadczeniami. Dopiero gdy nabrałam zaufania, że poradzę sobie choćby nie wiem co, oraz, co jest bardzo ważne, zbudowałam poduszkę pieniężną, żeby czuć się bezpiecznie także materialnie, dopiero wtedy udało mi się realnie ocenić własną pozycję na rynku pracy i odnieść własne sukcesy. 🤌 Konkretne rady Zaufanie czyli waluta przyszłości jest upakowane jest też merytoryką. Jest mnóstwo konkretnych rad, gdzie, co, jak i z czym zaczynać tworzenie treści. Powiedziałabym nawet, że to kompletny podręcznik, jak zabrać się do zarabiania na tworzonych treściach, mimo, że nie da się jego doświadczeń wziąć 1:1. Szafrański daje mnóstwo ciekawych spostrzeżeń, np, że popularność w mediach nie szła w parze z większymi zarobkami. Mega fajnie podkreśla rolę małych incydentów, „przypadkowych sekwencji zdarzeń”, jak napisanie do kogoś krótkiego maila, pochwalenie się sukcesem we właściwym czasie. Albo poznanie kogoś, kto w przyszłości może nas poznać z kimś, kto za jakiś czas okaże się kamyczkiem przeważającym szalę na naszą korzyść. Podsumowując, Zaufanie czyli waluta przyszłości to świetna historia. Nie tylko merytorycznie, ale także jako autobiografia człowieka, który zdobywał latami doświadczenia. Nazbierał ich mnóstwo i przekuł je w konkrety liczące kilka milionów złotych.

Nie jest to fachowa literatura, lecz stanowi dobre, delikatne, wprowadzenie do tematyki. Troszkę taki poradnik, mi udało się jednak znaleźć kilka cennych informacji. Polecam dla mniej wtajemniczonych w temacie na rozpoczęcie wędrówki do bardziej fachowej literatury

Lektura na jeden dzień i to jest cudownie spędzony dzień. Autorzy są genialni, sam pan Rutkowski. Jak na tak krótką książeczkę (nie całe dwieście stron) jest bardzo wartościowa. Skarbnica genialnych myśli, ale wyróżniam dla mnie szczególne: ,,Stajemy się bezmyślnymi, bezmózgowymi amebami. To jest główne działanie alkoholu. Są dwie strategie picia: pierwsza - to picie po pracy dla wyluzowania. Jednak niektórym rozluźnienie nie wystarcza i musi się pojawić stan całkowitego odcięcia zmysłów aż do utraty przytomności". Alkohol wpędza ludzi w otępienie. Nie mówię o jednorazowym wypiciu kieliszka wódki czy puszki piwa. Polacy nie znają umiaru, piją na umór. ,,Czarna pedagogika (stosowana głównie w stosunku do młodych ludzi) doprowadza do frustracji. Jeżeli człowiek non stop dostaje negatywną informację zwrotną - zaczyna wątpić w swoją wartość". Jak tu się rozwijać i zmieniać na lepsze, kiedy non stop, ktoś nazywa Cię od głupoli? Ani jednej pochwały? Takie wychowanie wpędza człowieka w kompleksy. ,,Tak samo jak ty potrzebujesz innych ludzi, tak samo oni potrzebują ciebie. Jeśli coś od nich dostajesz, to wiedz, że automatycznie oni też coś dostają od ciebie. Choćby tylko twoją obecność". Człowiek, to istota społeczna. Każdy z nas jest wyjątkowy na swój sposób, daje coś światu. Dziś Ja pomogę Tobie, Ty jutro bardzo być może pomożesz mi albo ktokolwiek inny, tak jest ten świat urządzony. ,,Wychowywanie dziecka jest pracą zespołową, w której najważniejszy jest wzajemny stosunek rodziców do siebie. Rodzice, którzy się kochają, przytulają, obdarzają ciepłymi słowami, ukształtują szczęśliwego człowieka, który nie będzie postępował, tak jak mu się każe, tylko tak jak mu pokazywali swoim zachowaniem rodzice". Właśnie! Dzielenie ról. Być ojcem dla dziecka, być mamą dla dziecka, aby nigdy nie czuło się niedowartościowane. To najlepszy sposób na wychowanie dobrego człowieka. Książka godna uwagi. Moje drugie spotkanie z autorami i to kolejny strzał w dziesiątkę. Jestem ciekawy pozostałych. Muszę przeczytać i tamte!

Silny umysł odporny na życiową niepogodę - myślisz, że to niemożliwe? To jak najszybciej przeczytaj tą książkę i zmień perspektywę myślenia! Treść opiera się na psychologii poznawczej, o której wiem wiele, albo i jeszcze więcej, więc nie jest dla mnie odkryciem. Jednak miło czasami powraca się do źródeł wiedzy, zarazem przypomniawszy sobie jak niektóre teorie są ważne, a jeszcze ważniejsze jest wprowadzenie ich w życie. Ja akurat już od dawna używam zmodyfikowanej wersji proponowanych w książce trzech kroków. 1. Zwrócić się do wnętrza (poszukiwać dobrostanu wewnątrz samego siebie) 2. Nauczyć się żyć bez obciążeń (umieć wyrzec się wszystkiego) tutaj modyfikacja w zależności od danych sytuacji;-) 3. Doceniać to, co nas otacza (nauczyć się pasjonować życiem) Łatwe, prawda? :) Funkcjonowanie w trybie wabi-sabi jest możliwe dzięki autoterapii kognitywnej i dla chętnych do popracowania nad swoim dobrostanem ta pozycja może być dobrym wstępem. Ale żeby nie było, że jestem aż tak przychylna...kilka rzeczy nie podoba mi się wcale w tej pozycji. Np. wieczne "podpieranie" się osobami niepełnosprawnymi. Tak jakby autor krzyczał - "patrz! on jeździ na wózku, a ile ma w sobie optymizmu! doceniaj, że jesteś zdrowy a nie marudzisz!" Kurcze.. nie tak to działa. A już "wizualizacja na wózku" wymyślona przez Rafaela to szczyt głupoty. I wydaje mi się, że większość osób niepełnosprawnych również nie chce takiego porównywania i wczuwania się w ich indywidualne tragedie. Oni musieli przejść swoją trudną drogę akceptacji i pocieszanie się na ich krzywdzie nie jest w porządku. Wystarczy mówić sobie - mam dwie nogi, dwie ręce, jestem sprawny, mogę pracować itd.itp doceniam to! Wdzięczność bez wytykania innym, że mają gorzej. Nie podobają mi się też niektóre przykłady i fakt, że jest ich za dużo. Promowanie antydepresantów, oraz leków przeciwlękowych mija się z celem tej książki. Albo pracujesz intensywnie nad zmianami w myśleniu, postrzeganiu, albo idziesz na łatwiznę i łykasz "znieczulacze". Jako osoba powiązana z psychologią mówię stanowczo - wdrożenie leków na samym końcu, jak nic nie zadziała tylko i wyłącznie! Jednak nawet z najbardziej czarnych otchłani da się wyjść o własnych siłach. Droga jest wtedy dłuższa, nie na skróty, ale jak już dotrzesz do miejsca docelowego, to mała szansa, że wrócisz do punktu wyjścia, a w gratisie dostaniesz jeszcze wielką, a wręcz ogromną dumę z siebie. Podziękujesz sobie za wytrwałość i siłę, a nie lekom za skuteczność. I ta siła będzie preludium do twojego nowego "ja".

„Skończ z tym sh*tem!" to książka, która demaskuje nasze wnętrze sabotażysty. Bishop nie owija w bawełnę, a jego prosta, bezpośrednia mowa może początkowo szokować. Jednak to właśnie ta szczerość sprawia, że książka może stać się dla niektórych skuteczna. Autor bez ogródek zwraca uwagę na nasze negatywne przekonania, które często sami sobie wbijamy do głowy. Pokazuje, jak te przekonania wpływają na nasze życie i jak możemy je zmienić. Bishop nie oferuje łatwych rozwiązań, ale za to dostarcza konkretnych narzędzi i wskazówek, które pozwalają przejąć kontrolę nad własnym życiem. Książka może być kopniakiem dla niektórych, który obudzi w nich potrzebę zmian. Do mojego życia ta książka jednak totalnie nic nie wniosła.

Książka w bardzo przyjemny i prosty sposób omawia działanie mózgu. Nie ma tutaj jakoś szczególnie dużo szczegółów, dlatego to dobra pozycja dla każdego, kto chce poznać ten organ, ale nic wcześniej o nim nie wiedział. Jedną gwiazdkę odejmuję, bo autorka do połowy książki narysowała różne rysunki mózgu, a dalej robiła do nich nawiązania w postaci "...hipokamp (rys. 5) odpowiada za...", co jest bardzo niewygodne, bo nie miałem pozaznaczonych stron, gdzie są rysunki. Lepszym rozwiązaniem byłyby grafiki na rozkładanej stronie A4 z tyłu książki lub dać grafiki na sam koniec, może nawet kolorowe.

Bardzo solidny zbiór technik copywritingu i skutecznego pisania. Prosty oraz bardzo przystępny, konwersacyjny styl. Od Artura przebija spora sympatyczność i w czasie lektury czułem się, jakbym rozmawiał ze znajomym. Najbardziej podobała mi się część, w której Artur jasno podważa paradygmat sposobu pisania wynoszonego ze szkoły. Bardzo długie zdania są trudne w odbiorze (a ja akurat lubię takie tworzyć :)). Nie ma się co silić na wyszukaną formę, gdy coś można opisać prościej i lepiej. Dobry wstęp do copywritingu jak i dobra lektura na uporządkowanie wiedzy.

Książka mniej porywająca niż wykłady Pana Jacka. Nie żałuję jej przeczytania, jednak uważam, że mogłoby być mniej słów, a treść byłaby taka sama. Jednak jak na początek przygody z twórczością, która ma pomóc się odnaleźć w dorosłym życiu uważam okej. Osoby, które już swoje w życiu przeczytały zapewne będą się nudzić. Jeśli kilka myśli, które zapadły mi w pamięć i nie żałuję zabrania się za tę pozycję

Dobrze się czyta, mnóstwo życiowych przykładów, po każdym rozdziale podsumowanie- wygodne jak chce się do czegoś wrócić, przypomnieć sobie o co chodzi w danej metodzie. Na pewno warto się zapoznać, a przede wszystkim po trochu wcielać w życie. Generalnie polecam.