Miłość prawie doskonała

Przeczytałam książkę. Poczytałam opinie i dalej nie rozumiem… historia pełna sprzeczności. Bohaterka przedstawiona jako uwielbiana przez wszystkich tylko nie przez jej partnerów życiowych. Do tego to zakończenie… gorzki smak.

Przeczytałam książkę. Poczytałam opinie i dalej nie rozumiem… historia pełna sprzeczności. Bohaterka przedstawiona jako uwielbiana przez wszystkich tylko nie przez jej partnerów życiowych. Do tego to zakończenie… gorzki smak.

"Miłość prawie doskonała" Any Greys to historia Anny, kobiety, która wydaje się mieć wszystko: jest piękna, inteligentna i ma dobrą pracę. Jednak jej życie prywatne nie układa się tak dobrze, jak mogłoby. Anna wciąż nie może znaleźć miłości swojego życia. Pewnego dnia poznaje mężczyznę, który od razu wpada jej w oko…

Anna to kobieta, która zmaga się z własnymi demonami z przeszłości. Jest silna i niezależna, ale jednocześnie bardzo wrażliwa. Marzy o prawdziwej miłości, która sprawi, że poczuje się szczęśliwa i spełniona.

"Miłość prawie doskonała" to książka, która mimo licznych opisów i zbędnych treści, porusza. Historia o miłości, nadziei i walce o swoje szczęście. Jest romantycznie i erotycznie. Książka jest napisana w lekkim i przyjemnym stylu.

"Miłość prawie doskonała" Any Greys to historia Anny, kobiety, która wydaje się mieć wszystko: jest piękna, inteligentna i ma dobrą pracę. Jednak jej życie prywatne nie układa się tak dobrze, jak mogłoby. Anna wciąż nie może znaleźć miłości swojego życia. Pewnego dnia poznaje mężczyznę, który od razu wpada jej w oko…

Anna to kobieta, która zmaga się z własnymi demonami z...

Są książki, które czytam i po ich skończeniu długo zajmują myśli. To jedna z największych (761 stron) więc trochę czasu mi to zajęło 😅

" Miłość prawie doskonała" Any Greys jest napisana w sposób szczególny. Główna bohaterka, a zarazem narratorka, opowiada o swoim życiu. Nużące? Nic bardziej mylnego.

Anna powracając wspomnieniami do lat dzieciństwa nie może pozwolić sobie na pominięcie ukochanej babci. To ona w tylko sobie wiadomy sposób potrafiła przekazać tajemnice, które wnuczka miała wykorzystać w dorosłym życiu. Wyjątkowa nić porozumienia w późniejszym czasie wielokrotnie pomoże jej podczas naprawdę wielu zawirowań osobistych.

Często słyszy się, że wszystko czego doświadczamy jest po coś, prawda? Ileż to razy chcieliśmy cofnąć czas, naprawić błędy czy niewypowiedzieć niektórych słów.
Anna nie miała szczęścia do facetów. Im więcej lat w metryce tym więcej porażek na polu osobistym. Do czasu...

Spotkanie tego właściwego mężczyzny jest niczym kliknięcie podczas składania zabawki. Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość nagle ze sobą współgrają i okazują się naprawdę kopalnią wiedzy. Przeszłość kształtuje,uczy. Pomimo morza niepowodzeń zawsze warto doszukiwać się światełka w tunelu. Tym światełkiem dla niej był Michał...

Pouczająca,momentami wręcz zabawna ( naprawdę) i tak realna, że chwilami zastanawiałam się czy to na pewno fikcja literacka .
Trzeba sobie przy niej dobrze rozplanować czas,ale uwierzcie mi warto. Romans w takim wydaniu zaciekawi Was. Długie wieczory przy niej spędzicie miło i ani się obejrzycie a wiosnę przywitacie😅

Są książki, które czytam i po ich skończeniu długo zajmują myśli. To jedna z największych (761 stron) więc trochę czasu mi to zajęło 😅

" Miłość prawie doskonała" Any Greys jest napisana w sposób szczególny. Główna bohaterka, a zarazem narratorka, opowiada o swoim życiu. Nużące? Nic bardziej mylnego.

Anna powracając wspomnieniami do lat dzieciństwa nie może pozwolić sobie...

„Ile dobra dasz, to tyle razy więcej dostaniesz.”

Gdy zobaczyłam uroczą okładkę książki „Miłość prawie doskonała”, od razu chciałam poznać historię zawartą na jej kartach. Mój zapał przygasł, gdy dotarła do moich rąk i ujrzałam grubaśne tomiszcze. Mimo to, bo zachęcona opisem, weszłam w świat wykreowany przez debiutującą na rynki pisarskim autorkę.

Anna jest piękną, wrażliwą kobietą, która w dzieciństwie przeżyła wiele trudnych chwil. Dopóki żyła jej prababka, dziewczynka razem ze swoim młodszym bratem Andrzejkiem, była bezpieczna i kochana. Niestety, po jej śmierci opieką przejęła nad nimi babka Stasia, mama taty Ani. Razem z nią wprowadziło się dwoje wnucząt Stasi, które są traktowane lepiej, niż mała Ania z braciszkiem. Z ich strony nie otrzymuje miłości, wręcz przeciwnie, Mimo tak ciężkich doświadczeń, zachowała pogodę ducha, pielęgnując w sobie pozytywne nastawienie do tego, co ją spotyka. W dorosłym życiu stara się zachować jak najlepsze uczucia i podchodzić do życia z wrażliwością. Jednak nie ma szczęścia w miłości i wciąż trafia na niewłaściwych mężczyzn, z którymi nie czuje się szczęśliwa.

To książka dla wytrwałych czytelników, gdyż ma ona aż ponad 760 stron. Początek był intrygujący po tajemniczo brzmiącym wstępie, który oznaczony został, jako pierwszy rozdział, ale bardziej miał charakter prologu. Zwraca się w nim do jakiegoś mężczyzny, w narracji pierwszoosobowej, ale w formie tak jakby zwracała się do mężczyzny stojącego przy niej. Kim on jest i jak ma na imię, to objęte jest tajemnicą.

Po tajemniczym początku i rozdziałach opowiadających o dramatycznym i trudnym dzieciństwie bohaterki następuje ciąg zdarzeń związanych z próbami ułożenia sobie dorosłego życia. Część o cierpieniach małych dzieci, dręczonych przez osoby najbliższe, łamie serce, wzbudza oburzenie, tym bardziej, że okrutna wobec Anny i Andrzejka babka Stasia, chodzi do kościoła, modli się niemal każdego dnia i powołuje się na Boga, a sama w sercu nie ma miłości. Ten motyw ma miejsce w pierwszych rozdziałach, a po nich napięcie i emocje trochę spadają. Opisywane relacje damsko - męskie nie są już tak frapujące, być może dlatego, że Anna czasami sama sobie jest winna, gdy pakuje się w kolejny związek, mimo sygnałów ostrzegawczych. Nie brakuje zatem w tej historii emocji, jakie towarzyszą Annie, ale też innym osobom, a które możemy razem z nimi doświadczać.

"Miłość prawie doskonała" to debiut pani Any Greys, co można wyczuć, gdyż jej styl cechuje zbytnie rozdrabnianie się, czasami proste teksty i zbyt duża ilość zbędnych opisów i dialogów., które nie raz kończy zwrot "hahaha", co było irytujące.

Autorka zastosowała zróżnicowaną narrację. Przez większą część widzimy wszystko oczami głównej bohaterki, która ujawnia nam, co czuje, widzi, jak odbiera daną sytuację. Jednak od pewnego momentu narracja zmienia się na męską, niestety, bez oznaczenie i nagle, w nowym akapicie, więc musiałam zorientować się, kto wypowiada daną kwestię. Zbyt jest tego za dużo jak na jeden tom. Za dużo szczegółów, postaci, wydarzeń, co sprawiało, że musiałam zastanowić się, w jakim momencie pojawiła się dana osoba czy wydarzenie. Pomysł ciekawy, z wątkiem Huny i jej niektórych technik, ale nie do końca całość mnie usatysfakcjonowała.

To powieść o kobiecie poszukującej szczęścia i miłości, mająca na uwadze nauki swojej prababki, dzięki której nauczyła się pracy na poziomie energetycznym. Autorka wrzuciła w jedną opasłą powieść kilka wątków, które wiodą nas od jednego romansu do drugiego, gdyż Anna ma pecha, co do mężczyzn, którzy zawodzą ją za każdym razem, nawet wtedy, gdy wydaje się, że w końcu trafiła na tego właściwego. Czytanie szło mi opornie, ale mimo to brnęłam dalej, gdyż chciałam dowiedzieć się, jak to się dla niej skończyło. Z pewnością byłoby lepiej, gdyby autorka zdecydowała się podzielić ją na dwie lub trzy części. Czytając tak obszerną książkę miałam nadzieję, że wszystko wybrzmi do końca i będzie to jednotomowa historia. Tymczasem finał wskazuje na zupełnie coś innego, gdyż autorka pozostawiła otwarty kolejny wątek i zagadkowy epizod.

Książkę przeczytałam, w ramach współpracy z wydawnictwem Novae Res.

„Ile dobra dasz, to tyle razy więcej dostaniesz.”

Gdy zobaczyłam uroczą okładkę książki „Miłość prawie doskonała”, od razu chciałam poznać historię zawartą na jej kartach. Mój zapał przygasł, gdy dotarła do moich rąk i ujrzałam grubaśne tomiszcze. Mimo to, bo zachęcona opisem, weszłam w świat wykreowany przez debiutującą na rynki pisarskim autorkę.

Anna jest piękną,...

Przeszłość jest po to, aby prowadzić nas do przyszłości

Anna przeszła wiele trudnych doświadczeń w dzieciństwie, teraz jednak zdaje się że jej życie jest poukładane. Roztacza wokół siebie dobra energię, wszyscy ją lubią, jest piękna i mądra.

A mimo to jeszcze nie znalazła swojej miłości. Porażka po porażce, jednak się nie poddaje i jest pewna, że wreszcie spotka przeznaczonego dla niej mężczyznę.

I tak się dzieje. Wydaje się, że to pokrewieństwo dusz, wyjątkowa więź ciał i duszy, coś o ogromnej sile. Tylko czy to na pewno ta miłość? Dokąd ja to zaprowadzi?

Bardzo obszerna książka ukazująca zwyczajne ludzie życie, i czekanie szukanie tej jednej miłością a gdy już się znajdzie, trudny aby ją utrzymać.

Przeszłość jest po to, aby prowadzić nas do przyszłości

Anna przeszła wiele trudnych doświadczeń w dzieciństwie, teraz jednak zdaje się że jej życie jest poukładane. Roztacza wokół siebie dobra energię, wszyscy ją lubią, jest piękna i mądra.

A mimo to jeszcze nie znalazła swojej miłości. Porażka po porażce, jednak się nie poddaje i jest pewna, że wreszcie spotka...

Przeczytałem i choć tytuł sugeruje romans,to jest to coś o wiele więcej niż romans.Książkę należy czytać bez nastawienia a chłonąć treść,bo wiele informacji jest w tych słowach ukrytych.Tylko ktoś,kto czyta uważnie je wychwyci. Dla niektórych może się wydać mroczna,ale wszystko zależy od tego co masze oczy w realu widziały a uszy słyszały.Książka opisuje realne życie.
Brawo dla autorki za udany debiut i dla wydawnictwa za całą oprawę.Czytałem jednym tchem,trudno się od niej oderwać,bardzo interesująca pozycja.Czekam na resztę ,mam nadzieję,że niebawem.

Przeczytałem i choć tytuł sugeruje romans,to jest to coś o wiele więcej niż romans.Książkę należy czytać bez nastawienia a chłonąć treść,bo wiele informacji jest w tych słowach ukrytych.Tylko ktoś,kto czyta uważnie je wychwyci. Dla niektórych może się wydać mroczna,ale wszystko zależy od tego co masze oczy w realu widziały a uszy słyszały.Książka opisuje realne życie.
Brawo...

Nie udało się dobrnąć do końca. Książka której opis zwyczajnie zakłamuje jej zawartość. Mimo że kilkadziesiąt pierwszych stron zwiastuje coś zupełnie innego. Opowieść o ciężkim dzieciństwie, traumie, pięknej relacji z babcią i myślą że faktycznie odnajdzie się w tej historii to niemal mistyczne przeznaczenie.
Niestety. Im dalej w las tym gorzej. Wszystko sprowadzone do płytkich opisów seksualnych zbliżeń między bohaterką o kolejnymi partnerami. Autorka, która wykreowała ją na (ponoć) romantyczkę, totalnie chyba nie zna definicji tego słowa. I zwyczajnie obraża to ludzi, którzy na prawdę czują się/są romantykami. Nie mniej w "nowoczesnym" świecie takie rzeczy najłatwiej się "sprzedają".
Sam styl literacki i to w jaki sposób książka jest napisana - jest słaby. Kiepsko to się czyta, przeskoki czasowe w fabule są ogromne.
Spory zawód bo były nadzieje na zupełnie inną, magiczną historię.

Nie udało się dobrnąć do końca. Książka której opis zwyczajnie zakłamuje jej zawartość. Mimo że kilkadziesiąt pierwszych stron zwiastuje coś zupełnie innego. Opowieść o ciężkim dzieciństwie, traumie, pięknej relacji z babcią i myślą że faktycznie odnajdzie się w tej historii to niemal mistyczne przeznaczenie.
Niestety. Im dalej w las tym gorzej. Wszystko sprowadzone do...

Testowanie debiutanckich powieści to moja ulubiona rozrywka. A jeśli dana książka jest naprawdę dobra i liczy sobie sporo stron (patrz wyżej) to nie ma dla mnie nic przyjemniejszego jak oddanie się fabule siedząc w ulubionym fotelu. Od początku czułam, że dogadam się z twórczością Any Greys, więc "Miłość prawie doskonała" była dla mnie trafionym wyborem.

Zacznijmy od tego, że autorka od początku miała pomysł na fabułę. Historia jest intensywna w odbiorze, ponieważ sięga po problemy codziennego życia, nawiązuje do niełatwych sytuacji, pokazuje jak charakter człowieka kształtuje się pod presją przeszłości i dorastania w niełatwym środowisku. Na co dzień ktoś pochodzący z trudnej rodziny nie daje po sobie po znać jak ciężko mu radzić sobie na równi z rówieśnikami. Greys bardzo emocjonalnie i szczerze uchwyciła tą tematykę niczego nie ugładzając i tym sposobem budując bardzo intrygujące tło dla losów głównej bohaterki.

Anna budzi sympatię. Piękna, inteligentna oraz świadoma podejmowanych decyzji. Nie miała łatwego startu w życiu, ale otacza się pozorami, które nie przywołują złych wspomnień. Jednak w życiu prywatnym nie dzieje się dobrze. Anna nie potrafi bowiem zbudować trwałego związku. Każde nowe niepowodzenie pozostawia ślad w jej sercu a mimo to nie poddaje się i walczy dalej. Poznaje mężczyznę, który wydaje się spełnieniem marzeń, tym jedynym i ostatecznym, więc podejmuje wszelkie działania, by zatrzymać go przy sobie. Tylko czy uda jej się spełnić marzenia, gdy przeszłość puka do drzwi?

Fabułą jest rozległa, liczy sobie naprawdę sporą liczbę stron i sięga po wiele motywów. Z jednej strony to dobrze, ponieważ historia bogata jest w detale uwiarygadniające wydarzenia, ale z drugiej myślę, że bez problemu można było uciąć trochę z opisów, które w pewnym momencie stawały się troszkę męczące. Otrzymujemy bogaty obraz życia Anny, tym samym rozumiemy co się dzieje wokół niej i dlaczego podejmuje takie a nie inne decyzje, natomiast natłok myśli miejscami był trochę zbyt ciężki. Nie czułam jednak potrzeby odłożenia powieści, wręcz przeciwnie: byłam ciekawa jak potoczy się życie bohaterki z którą tak wielu z nas mogłoby się utożsamić.

"Miłość prawie doskonała" to historia pełna skrajnych emocji. Trochę smutku, nadziei i poczucia braku kontroli nad własnym życiem mieszają się z dążeniem do założonych celów a także spełnieniem sercowych potrzeb. Ana Greys debiutuje w dobrym stylu i nawet jeśli jej powieść była odrobinę rozciągnięta to i tak cieszę się, że miałam możliwość poznać losy tak cudownej postaci jaką była Anna. Jeśli więc lubicie długie powieści to polecam! Zdecydowanie teraz, kiedy jesienne wieczory dają o sobie znać.

Testowanie debiutanckich powieści to moja ulubiona rozrywka. A jeśli dana książka jest naprawdę dobra i liczy sobie sporo stron (patrz wyżej) to nie ma dla mnie nic przyjemniejszego jak oddanie się fabule siedząc w ulubionym fotelu. Od początku czułam, że dogadam się z twórczością Any Greys, więc "Miłość prawie doskonała" była dla mnie trafionym wyborem.

Zacznijmy od tego,...

Podobno nie ocenia się książki po okładce czasami nawet nie po samym tytule , ale okładka przykuła moje oko a tytul sam w sobie opisuje dokładnie zawartość tego dzieła.
Milosc prawie doskonala i sam tytul wskazuje na to ze jest to romans ale Od rozdziału do rodzialu coraz bardziej pokazane jest tez jak oceniamy ludzi na pierwszy rzut oka albo mając szczątkowe informacje nie zagłębiając się w dana osobę co przeżyła co przeszła z vzym borykala sie od najmlodszych lat w swoim życiu co sprawiło że jest jaka jest tu i teraz a potrafimy tylko oceniać . Nie jestem zwolennikiem tego typu ksiazek ale cieszę się że wpadla w moje ręce można z niej wiele wyciągnąć serdecznie polecam ksiazke czyta się z lekkością i bardzo ciężko jest się oderwać od tej lektury bo bez reszty chce się poznawać i zaglebiac w dalsze losy bohaterki.

Podobno nie ocenia się książki po okładce czasami nawet nie po samym tytule , ale okładka przykuła moje oko a tytul sam w sobie opisuje dokładnie zawartość tego dzieła.
Milosc prawie doskonala i sam tytul wskazuje na to ze jest to romans ale Od rozdziału do rodzialu coraz bardziej pokazane jest tez jak oceniamy ludzi na pierwszy rzut oka albo mając szczątkowe informacje...

Szczerze i magicznie opisane życie dzielnej kobiety.

Szczerze i magicznie opisane życie dzielnej kobiety.