Felek i Tola i porządki

Pięknie ilustrowana i wydana opowieść o niedźwiadce MruMru, która nie była jak inne misie i nie mogąc zasnąć zimą postanowiła ją zobaczyć 🙂 Pokazuje dzieciom, że warto nie bać się spełniać marzenia i być trochę innym niż przyjęte normy. Na pewno nie raz będziemy ją z Tosią czytały i oglądały🥰

Mądra, wartościowa książeczka. Po części można do niej zastosować przysłowie : ,, Nie miała baba kłopotu, kupiła sobie prosię’’. Pewna staruszka mieszkająca na wsi, narzekała na swoje samotne życie w małej niekomfortowej izdebce. Według niej chatka była taka tyci, tyci, że mieścił się w czterech ścianach tylko stół, krzesła i łóżko. Dla babuni był to za duży ścisk i ciasnota. Kiedyś odwiedził ją prawdziwy mędrzec ,którego nie omieszkała poprosić o pomoc, w związku z powyższym. Stary, doświadczony człowiek doradził jej ,żeby kupiła sobie kurę. Jak jej poradzono, tak zrobiła. Wynikło z tego coś ,czego raczej starsza pani się nie spodziewała, a mędrzec w duchu przewidział. Zrobiło się jeszcze bardziej ciasno, kura fruwała wszędzie. Wnet porcelana staruszki wylądowała w kawałkach na podłodze. Poprosiła kolejny raz uczonego o pomoc. Tym razem według wskazówki filozofa nabyła kozę, która siała spustoszenie w domu ,gdyż żywiła się tym co popadnie. Piękne wykrochmalone firanki z okien zniknęły szybciutko w jej brzuchu . Myśliciel doradzał jej dalej. Dzięki temu w chałupce znalazła się jeszcze świnka, a nawet krowa. Spróbujcie sobie wyobrazić co się działo… Jakie były konsekwencje napływu zwierząt do domu? Czy staruszka w złości wypędziła mistrza z domu, czy też może posłuchała jeszcze jednej ostatniej rady? Czy los się jeszcze do niej uśmiechnął ? Poczytajcie sami kochani ,obejrzyjcie przepiękne obrazki, a znajdziecie odpowiedź na te pytania .Wnioski nasuną się same. Jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma. Doceńcie to co macie. Zwierzątek gospodarskich nie polecałabym raczej do domu, ale zapytajcie o wszystko przemiłą starszą panią, to wszystko Wam wytłumaczy.

Pies Bombik mieszka sam na przepięknej wyspie. Tam robi to, co kocha - słucha muzyki, obserwuje przez lornetkę świat, buduje zamki z piasku, tańczy, czyta.... czasem myśli, jak to by było mieć przyjaciela, ale odrzuca tę myśl -męczą go wątpliwości, czy przyjaciel chciałby się bawić w tę samą zabawę, czy by go nie wyśmiewał? Wtedy na horyzoncie pojawia się mała, przyjazna foczka. Bombik, przyzwyczajony do swojej samotności, na początku był dla niej wrogi i niemiły. Za bardzo się różnili. On piknik na plaży z kanapeczkami, ona - brzydko pachnące rybie przekąski. Dopiero sytuacja zagrażająca bezpieczeństwu małej foczki sprawiła, że Bombik uzmysłowił sobie, jak wiele dla niego znaczy. Ilustracje mnie zachwyciły, a historia też jest wciągająca dla dziecka. Polecam z serduszkiem!

Zastanawiacie się, jak Mikołaj wchodzi do Waszego domu? Na pewno nie tylko Wy! Mnóstwo dzieci zadaje takie pytanie swoim rodzicom! TAJEMNICA ŚWIĘTEGO MIKOŁAJA autorstwa Maca Barnetta z ilustracjami Jona Klassena to wspaniała propozycja, która nie tylko jest bardzo estetyczna, ale również zadaje te same pytania dotyczące Mikołaja, jakie i nam krążą po głowie. Jak święty wchodzi do domu przez komin? Ściska swój ogromny brzuch paskiem, a może rozciąga się? Może kurczy się do wielkości małej myszki lub zamienia w plomien? Co robi Mikołaj, jeśli dom nie ma komina? A jak to jest, że mimo przechodzenia przez komin, Mikołaj jest czysty? Może robi pranie? Te i wiele innych pytań dotyczących świętego Mikołaja można znaleźć z tej właśnie książce. Autor próbuje rozwikłać największą tajemnice Mikołaja, co okazuje się niełatwe, bo pomysłów jest ogrom! Jeśli jesteście zainteresowani, koniecznie sprawdźcie te pozycje!

Czy Wasze dzieci buntują się czasem na stawiane granice? Lub uwielbiają mówić „Nie”, na Wasze prośby? Pozwólcie, że przedstawię Wam Paulę. Postanowiła ona bowiem zrobić sobie dzień na „nie”. „Nie”było słychać na każdą prośbę rodziców. Czy dotyczącą ubrania się, umycia zębów, przebrania się, nie wspominając już o posprzątaniu zabawek i pokoju. Domyślacie czym to skutkowało? Olbrzymim bałaganem i haosem. Gdy tuż przed zaśnięcie mama ostrzegła, że pokój może zamienić się w dżunglę, dziewczynka nic sobie z tego również nie zrobiła. A nagle… tak, tak obudziła się ze snu, a w jej pokoju spał wielki Lew, małpy grasowały w salonie, hipopotam w wannie, a tukany robiły niemiłosierny hałas. A to dopiero początek. Niesamowita książka dla małych buntowników, pomoże im zrozumieć jak ważne w życiu są zasady, reguły. Pomagają wprowadzić porządek, ale i spokój. Przepiękne ilustracje, idealnie wyważona treść i morał dla dzieci, sprawia, że książka bawi, uczy i pomaga. I choć czasem dziecią trudno zrozumieć i zaakceptować prośby rodziców to myślę, że dzięki tej pozycji będzie im ciut łatwiej to zrozumieć, a dla dorosłych będzie to idealny wstęp do rozmów o zasadach i ich przestrzeganiu.

To nasze pierwsze spotkanie z Szym Pansikiem, ale zakładam, że nie ostatnie, bo moje dzieciaki bardzo polubiły tę książkę. W atrakcyjnej wizualnie formie pokazuje ona, z czym kojarzą się walentynki i jak można spojrzeć na nie trochę poważniej i głębiej. Warto okazywać swoje uczucia najbliższym i dawać im poczucie, że są ważni, bo każdy od czasu do czasu potrzebuje sobie o tym przypomnieć.

„Szym Pansik ma zły nastrój” to przezabawna i niezwykle urocza książka, która w prosty, ale trafiający do serca sposób porusza temat, który jest bliski każdemu – zarówno dzieciom, jak i dorosłym – czyli złego humoru, który pojawia się czasem bez wyraźnego powodu. Główny bohater, mała małpka o imieniu Szym Pansik, jest postacią, z którą łatwo się utożsamić. Jego zły nastrój, mimo że wydaje się być bez przyczyny, doskonale ilustruje te chwile, które zdarzają się każdemu dziecku, kiedy wszystko wydaje się nie tak, choć nie potrafią tego wyjaśnić. Co sprawia, że książka jest wyjątkowa, to sposób, w jaki inne zwierzątka próbują pomóc Szym Pansikowi w poradzeniu sobie z jego ponurym dniem. Każde z nich ma swój własny pomysł na poprawienie jego humoru – jedne proponują zabawę, inne radzą szukać pozytywów, ale co ciekawe, żadna z tych metod nie wydaje się skuteczna. Dopiero w naturalnym toku wydarzeń, kiedy bohater sam zaczyna się rozluźniać i zmieniać swoje nastawienie, humor Szyma powoli się poprawia. To pokazuje, że czasami najlepszym sposobem na poradzenie sobie ze złym nastrojem jest po prostu przeczekanie go. Autorka w znakomity sposób ukazuje różnorodność emocji i zmienność nastrojów, z którymi maluchy zmagają się na co dzień. Książka pełna jest humoru, co sprawia, że pomimo trudnego tematu, lektura jest lekka i przyjemna. Jednocześnie stanowi ona doskonałe narzędzie edukacyjne, które pomaga dzieciom lepiej zrozumieć swoje emocje. Dzięki tej książce rodzice i opiekunowie mogą łatwiej wytłumaczyć dzieciom, że każdy ma prawo mieć gorszy dzień, a złe samopoczucie nie jest niczym niezwykłym. Wizualnie książka również zachwyca. Ilustracje są kolorowe, dynamiczne i pełne życia, co dodatkowo wzmacnia przekaz historii. Sympatyczne zwierzątka, które próbują rozweselić Szym Pansika, z pewnością skradną serca małych czytelników. Autorka sprawia, że nawet trudne emocje, takie jak frustracja czy smutek, stają się bardziej zrozumiałe i mniej przerażające. „Szym Pansik ma zły nastrój” to książka, która nie tylko bawi, ale i uczy. Przypomina dzieciom, że każdy czasem ma zły dzień i to jest w porządku. To doskonała pozycja, która zachęca do rozmów o emocjach i pokazuje, że nawet gdy jesteśmy smutni, zawsze znajdzie się coś, co może poprawić nam humor – choćby uśmiech bliskich czy zabawna historia.

Dobry wieczór! ❤️ Nadszedł czas, aby poprosić Was o fajne polecenia książek dla dzieci, które w zabawny i lekki sposób uczą. Znacie takie? 🤔 ** ** ** Dziś wyjątkowo przychodzę do Was z polecajką książki dla dzieci. 🤗 Zobaczyłam ją na tegorocznych jesiennych targach książki, a że mój synek uwielbia przeróżne samochody, to nie było mowy, żebym jej nie kupiła. 😁 Przede wszystkim zachwyciła mnie okładka, ale jej wnętrze jest równie piękne. Ilustracje totalnie nas zachwyciły. A sam tekst czyta się z przyjemnością, gdyż napisany jest w formie rymowanki. 😍 Autor w piękny sposób przybliża nam co stanie się z naszą planetą, gdy nie będziemy sprzątać po sobie śmieci. Seria „Wycieczki śmieciareczki” liczy aż 3 tomy i każdy z nich przybliża zadania oraz obowiązki pojazdów pracujących. Jest to niezwykle mądra i pouczająca książka. Przeczytaliśmy ją wczoraj na dobranoc i synek był zachwycony. 🥰 Z pewnością będziemy polować na kolejne tomy.

Sympatyczna opowieść o determinacji w dążeniu do celu i samodzielności. Ale przede wszystkim - o przyjaźni, pomaganiu innym i o tym, że nie ma nic złego w przyjmowaniu pomocy. Pięknie ilustrowana, z mądrym przesłaniem. Kolejny raz ta Autorka nie zawodzi :)

Pola i Piotruś zobaczyli, że na dworze napadało śniegu. A, że uwielbiają zabawy w śniegu, szybko się ciepło ubrali i wybiegli się bawić. Tam doszło do nieporozumienia. Jak sobie poradzili przyjaciele? Jest to kolejna z serii książeczka o dwójce przyjaciół. Tym razem porusza takie tematy jak się wspólnie bawić mimo różnic. Daje też przykład, że nawet jak się pokłóciło, to warto przeprosić i dość do porozumienia. Dzięki temu dalej można się wspólnie bawić. A to o wile przyjemniejsze niż kłótnia. Książeczka jest urocza oraz daje przekaz ważnym wartościom. Do tego ciekawe ilustracje dodają dla dziecka większej atrakcji przy czytaniu. Polecam, na pewno wraz z maluszkiem nie raz sięgniemy po tę serię.

Przychodzę do Was z wielkim dudniącym słoniem! 🐘 Tumtum, bo to o nim właśnie mowa, był słoniem tak wielkim, że prawie nie mógł chodzić! Słychać go było już daleka, a dźwięki jakie powodowały jego olbrzymie łapy, trzęsły dżunglą w posadach. Przerażeni mieszkańcy panicznie bali się tego nieznanego dźwięku i kiedy tylko do ich uszów zbliżało się TuUuM! TuUum! chowały się gdzie tylko mogli. ⠀ Nasz dudniący słoń, czuł się przez to bardzo samotny. Myślał, że jest jedynym mieszkańcem ogromnej dżungli, bowiem nigdy nie spotkał żadnego innego zwierzęcia! Nie zdawał sobie sprawy z tego, że to on, zupełnie nieumyślnie, straszy wszystkich dookoła. Jednak pewnego dnia, los się do niego uśmiechnął. A wszystko to za sprawą jednej malutkiej Osy, która postanowiła mu pomóc, słysząc jak biedny i nieszczęśliwy jest Tumtum. Z całej siły użądliła go w zadek, a on w panice gnał przed siebie i gnał, aż w końcu przydarzył mu się wypadek! Na szczęście i na ratunek przybyły mu oszołomione zwierzęta, ale nie bacząc już na gabaryty Tumtuma, wszystkie postanowiły mu pomóc. ⠀ Przepiękna, kolorowa książeczka o samotnym słoniu imieniem Tumtum, bardzo nam się spodobała. W ogóle nie spodziewałam się, że jest ona taka duża i piękna! Historia daje dużo do myślenia, mimo tego, że to „tylko” bajka dla dzieci. Bardzo się cieszę, że powstają takie pozycje książkowe dla dzieci, które już od najmłodszych lat mogą uczyć się i rozumieć tak ważne rzeczy. Książeczka uczy nie tylko empatii, ale pokazuje także, że niektóre z tych zwierząt są zagrożone wyginięciem i jak ważne jest to, abyśmy dbali i szanowali przyrodę.

“Kolorowy potwór idzie do przedszkola“ – propozycja idealna na rozpoczęcie przygody w przedszkolu! Nasz bohater daje się ponieść emocjom… i… robi wszystko niekoniecznie “grzecznie”, ale właśnie dlatego jest tak autentyczny i bliski maluchom. W końcu okazuje się, że przedszkole to nie strach, a nowe możliwości, przyjaźnie i zabawa. 💫𝗗𝗹𝗮𝗰𝘇𝗲𝗴𝗼 𝘄𝗮𝗿𝘁𝗼? 🔹Bohater, który oswaja emocje. Pierwsze dni przedszkola bywają pełne niepewności, ale historia pokazuje, że można sobie poradzić 🔸Przystępna i zabawna fabuła. Prosty i humorystyczny styl opowieści pozwala dzieciom utożsamić się z bohaterem bez poczucia przymusu czy presji. 🔹Empatyczne wsparcie malucha. Potwór także czuje lęk przed zmianą, co uczy, że niepewność jest naturalna, a przedszkole może okazać się miejscem przyjaznym, pełnym przygód. 📌𝗗𝗹𝗮 𝗸𝗼𝗴𝗼? "Kolorowy potwór idzie do przedszkola" to propozycja dla dzieci od 3. roku życia. 📔𝗣𝗼𝗱𝘀𝘂𝗺𝗼𝘄𝗮𝗻𝗶𝗲 Książka o Kolorowym potworze, choć z pozoru niezwykle prosta, niesie za sobą ważny przekaz. Pomaga dziecku uwierzyć w siebie i oswoić nowe środowisko. Pokazuje, że lęk jest naturalny, a wsparcie pomaga przełamywać lęki. Przygoda z Potworem bawi i odpręża dzieci, które przeżywają trudne emocje związane z adaptacją i jest też świetną bazą do rozmowy o uczuciach. My polecamy i to nie tylko tę część - u nas Kolorowy potwór to zdecydowanie lubiana przez dziewczynki postać, a każda książka jest przemyślana i interesującą, mimo bardzo krótkiej i prostej treści.

„ Pola i Piotruś. Potwór” należy do cyklu obecnie składającym się z ośmiu części. Ponieważ na dworze pada deszcz, a Pola się nudzi, postanawia ona upiec babeczki. Wszystko przygotowuje, a następnie zabiera się do pieczenia. Kiedy już wszystko jest gotowe, zauważa za oknem jakąś kosmatą łapę. Następnie ktoś zaczął dobijać się do drzwi. Pola bardzo się przestraszyła. Jak się skończy spotkanie z Potworem? Jest to zabawna i pogodna opowiastka. Maluch wraz z Polą uczy się, że nie wszystko jest takie straszne, jak czasem wygląda. Warto też stawiać czoło swoim strachom. Mogą okazać się one nie takie straszne. Dobrze jest też obserwować innych oraz otoczenie, w jakim się znajdujemy, nigdy nie wiadomo, kiedy nam się to przyda. Poprzez ciekawe ilustracje oraz krótkie treści, nasz maluszek będzie dobrze się bawić wraz z króliczkiem i myszką. Polecam.

Urocza, pięknie zilustrowana książka dla każdego, niezależnie od wieku. Strona wizualna jest świetna. A i opowieść o małym niedźwiadku, który dorastając, wciąż porównuje się ze starszym rodzeństwem i czuje się od nich gorszy. W końcu odnajduje tę swoją cechę, tytułową iskierkę odwagi, by iść przez życie bez obaw, z podniesioną głową.

Mimo, że moje córki rozstają się pomału z kartonowkami, miłość do Toli i Felka powoduje, że przed snem czytamy też o urodzinach Henia. Mamy wszystkie 4 części w sztywnych kartkach i ta część jest czytana w pierwszej kolejności. Wszystkie jednakże są bardzo dobre. Tekstu niewiele. Polecałabym już dwulatkom.

Riley miał małe marzenie. Chciał, by jego własnoręcznie zrobiony samolocik się wzniósł w powietrze. Dokładnie złożył papier, podpisał swe dzieło i już, już miał go wypuścić z rąk, gdy powstrzymał go orzeł. Ptak twierdził, że jego praca jest za mała, by mogła spełniać pokładane w niej nadzieje. Papuga natomiast stwierdziła, ze brak jej kolorów, a sokół twierdził, że samolotowi brak szybkości. Każde spotykane zwierzę miało jakieś uwagi, każdy doradzał chłopcu, jak powinien poprawić swą pracę. Chłopiec powoli tracił wiarę w siebie. Urocza i pełna uważności historia o tym jak powinniśmy wspierać dzieci w ich rozwoju i realizacji marzeń. Bez wyręczania, ograniczeń i nakazów. Za to z troską, zainteresowaniem i wsparciem, pamiętając o daniu przestrzeni na własne pomysły, ale także i błędy.

Wszystkie niedźwiedzie, które znała Mru Mru jadły jagody. Mru Mru także je bardzo lubiła, jednak to Wielka była największą miłośniczką tych pysznych owoców. Jagody zaprzątały myśli Wielkiej o każdej porze dnia i nocy. Mru Mru miała wręcz wrażenie, że nawet oczy Wielkiej zaczęły przypominać krągłe, fioletowe jagódki. Pewnego dnia, jak z resztą każdego innego, Wielka zabrała Mru Mru na poszukiwania jagód. Tym razem jednak miały wybrać się daleko, na sam koniec ścieżki, gdzie owoców było podobno więcej niż w innych miejscach. I kto wie, być może Mru Mru cieszyłaby się na myśl o podróży, gdyby nie to, że Wielka na nic jej nie pozwalała. Niedźwiadka nie mogła fikać, biegać, ani zbaczać ze ścieżki. Co więcej, Mru Mru wydawało się, że Wielka nie zwracała uwagi na nic poza celem ich podróży. Nie dostrzegała piękna przyrody, cudnej muzyki lasu, niczego. Wkrótce jednak wydarzy się coś, co sprawi, że Wielka dostrzeże… wszystko! Jak to możliwe? Przekonajcie się sami! „Mru Mru i jagoda” to piękna i poruszająca opowieść o tym, że często droga jest ważniejsza od celu. Mało tego, przygoda małej niedźwiadki uświadomi dzieciom jak ważne jest to, by dostrzegać drobne rzeczy, które sprawiają, że nasze życie jest pełne. Barwne skrzydła motyla, drobne kwiatki na łące, pierzaste chmury w słoneczny dzień – to wszystko czyni świat pięknym! Podróż dwóch niedźwiedzic będzie wspaniałą pochwałą dla uważności i wrażliwości na uroki otaczającej nas przyrody. Jednak najważniejsze przesłanie tej krótkiej historii tkwi tak naprawdę na końcu. Co dostrzeże Wielka? I dlaczego będzie to tak ważne? Kaisa Happonen i Anne Vasko nie odpowiedzą na te pytania wprost. Pozostawią Was z pewnym niedopowiedzeniem, które wydaje się być najlepszym sposobem na zamknięcie (a w zasadzie otwarcie?) tej poruszającej historii. Ta krótka opowieść pozostawia w sercu potrzebę przytulenia najbliższych, zabrania ich na długi spacer i cieszenia się sobą, tak po prostu. I choć jest to książeczka skierowana do dzieci, to uważam, że powinien przeczytać ją każdy rodzic. Pomoże ona nie stracić z pola widzenia tego, co jest najważniejsze! Czytelnicze Podwórko