Duch z Canterville

Pamiętam bardzo stary, jeszcze czarno-biały film z Czesławem Wołłejko, który bardzo mi się podobał. bawiłam się świetnie. Teraz sięgnęłam po pierwowzór i też jest super.

Pamiętam bardzo stary, jeszcze czarno-biały film z Czesławem Wołłejko, który bardzo mi się podobał. bawiłam się świetnie. Teraz sięgnęłam po pierwowzór i też jest super.

Rewelacja. Anty-horror z z nieziemskim humorem :D gorąco polecam. Zakończenie jest lekko romantyczne.

Rewelacja. Anty-horror z z nieziemskim humorem :D gorąco polecam. Zakończenie jest lekko romantyczne.

Zabawne opowiadanie o zmaganiach konserwatywnego brytyjskiego ducha z racjonalną amerykańską rodziną. Punkt odniesienia dla współczesnej literatury, w której zjawy zamiast wywoływać strach, są gnębione, a jednocześnie, zupełnie na przekór, triumf romantyzmu nad racjonalizmem.

Zabawne opowiadanie o zmaganiach konserwatywnego brytyjskiego ducha z racjonalną amerykańską rodziną. Punkt odniesienia dla współczesnej literatury, w której zjawy zamiast wywoływać strach, są gnębione, a jednocześnie, zupełnie na przekór, triumf romantyzmu nad racjonalizmem.

Amerykańska rodzina Otisów kupuje starą angielską posiadłość, mimo że wszyscy ostrzegają ich, że jest nawiedzona. I rzeczywiście, duch Sir Simona de Canterville straszy tam od wieków. Tyle że Otisowie, jako nowoczesna, pragmatyczna rodzina z USA, kompletnie się nim nie przejmują. Tymczasem biedny Sir Simon przeżywa egzystencjalny kryzys.

„Duch z Canterville” to klasyczne opowiadanie, które łączy humor, satyrę i głębokie przesłanie. No coś wspaniałego, chociaż ten język ciut zakurzony i trąca myszką.

Amerykańska rodzina Otisów kupuje starą angielską posiadłość, mimo że wszyscy ostrzegają ich, że jest nawiedzona. I rzeczywiście, duch Sir Simona de Canterville straszy tam od wieków. Tyle że Otisowie, jako nowoczesna, pragmatyczna rodzina z USA, kompletnie się nim nie przejmują. Tymczasem biedny Sir Simon przeżywa egzystencjalny kryzys.

„Duch z Canterville” to klasyczne...

„Duch wysunął się ukradkiem spoza boazerii z jadowitym uśmiechem okalającym jego okrutne, pomarszczone usta...”

Ponad wszelką wątpliwość zostało udowodnione, że wszelkie niematerialne wcielenia, istoty bądź organizmy uważane za widma, mary, zjawy czy upiory, są zwykłą ściemą. Innymi słowy – nie ma czegoś takiego, jak duchy.

I duchy dobrze to wiedzą, dlatego tym, którzy w nie nie wierzą, po prostu schodzą z drogi. A że dzisiejsze czasy nie są łatwe dla duchów, wierzących też wolą unikać. Nauczyły się być dyskretne i cenić sobie prywatność.

Z sir Simonem Canterville – „nieboszczykiem z punktu widzenia prawa” - było zupełnie inaczej. Jego pokutujący duch od z górą trzystu lat prowadził w starej rodzinnej rezydencji działalność, polegającą na straszeniu mieszkańców skrzypieniem desek podłogowych, grzechotem zardzewiałych łańcuchów, uporczywymi plamami krwi na posadzce oraz przebieraniem się za różne przerażające postacie. Jego stylizacje doprowadziłyby do euforii najbardziej fanatycznych fanów Halloween.

Trzeba jednak wyjaśnić, że nie robił tego wszystkiego z własnej woli. Z czystym sumieniem mógłby powtórzyć za klasykiem: „Nie chcem, ale muszem”.

Sir Simon bowiem zamordował swoją żonę, za co poniósł zasłużoną karę z rąk swoich szwagrów. Zamurowano go żywcem, więc nie miał innego wyjścia, jak wyzionąć ducha. Wyzionął, ale spokoju nie zaznał.

Nikt nie żyje wiecznie, a nieśmiertelność jest przekleństwem i w żadnym razie nie można nazwać jej życiem. Duch z Canterville ma jedno marzenie: chciałby w końcu umrzeć. I tu do akcji wkracza amerykańska rodzina, która postanawia zamieszkać w nawiedzonym zamku.

Jeśli ktoś sięgnie po „Ducha z Canterville”, bo chciałby doświadczyć mrożącej krew w żyłach grozy – mile się zawiedzie. Oscar Wilde wziął klasyczny gotycki horror o duchach i nadzwyczaj zgrabnie przerobił go w zabawną opowieść o odwiecznym konflikcie starego z nowym. A jakim językiem to napisał! Poznawanie tej historii było dla mnie zachwycającym doświadczeniem właśnie dzięki prozie Wilde’a, która pozostała świeża i nowoczesna mimo swoich 137 lat. Szkoda, że autor polskiego przekładu jest nieznany - byłoby komu dziękować za znakomitą robotę.

Zachęcam do przeczytania „Ducha z Canterville”, a jeszcze bardziej do skorzystania z dostępnego w Wolnych Lekturach audiobooka. Czyta Jan Staszczyk i robi to tak udanie, że od czasu do czasu słuchacz zanosi się gotyckim (a jakże! ;-)) śmiechem.

Przyznaję „Duchowi…” siedem gwiazdek. Chętnie dałabym więcej, ale przeszkadza mi nieznośny (dla mnie) sentymentalizm, który pojawia się pod koniec opowiadania i parodię horroru zmienia w romansidło.

„Duch wysunął się ukradkiem spoza boazerii z jadowitym uśmiechem okalającym jego okrutne, pomarszczone usta...”

Ponad wszelką wątpliwość zostało udowodnione, że wszelkie niematerialne wcielenia, istoty bądź organizmy uważane za widma, mary, zjawy czy upiory, są zwykłą ściemą. Innymi słowy – nie ma czegoś takiego, jak duchy.

I duchy dobrze to wiedzą, dlatego tym, którzy w...

Audiobook
Całkiem udane i zabawne opowiadanie Oscara Wilde'a w zupełnie innym klimacie niż "Portret Doriana Greya". Mam wrażenie, że to miała być parodia opowiadań, czy powieści grozy i wyszła znakomicie.
Bohaterem jest znudzony duch, który od kilkuset lat straszy w angielskiej posiadłości Canterville doprowadzając do zgonu licznych mieszkańców owego domostwa. Co go niezmiernie cieszy. Zmienia się to, gdy do Canterville wprowadzają się Amerykanie.
Świetnie się bawiłam i nie podejrzewałam autora o takie poczucie humoru. Polecam.

Audiobook
Całkiem udane i zabawne opowiadanie Oscara Wilde'a w zupełnie innym klimacie niż "Portret Doriana Greya". Mam wrażenie, że to miała być parodia opowiadań, czy powieści grozy i wyszła znakomicie.
Bohaterem jest znudzony duch, który od kilkuset lat straszy w angielskiej posiadłości Canterville doprowadzając do zgonu licznych mieszkańców owego domostwa. Co go...

Zabawna nowelka o urażonej dumie wypalonego zawodowo ducha, któremu stawiają czoło dzielni i nieustraszeni Amerykanie.

Zabawna nowelka o urażonej dumie wypalonego zawodowo ducha, któremu stawiają czoło dzielni i nieustraszeni Amerykanie.

Świetna parodia opowiadań o duchach.

Świetna parodia opowiadań o duchach.