Czarna kawa

Przez to, że jest to właściwie zapis występu teatralnego książka dużo straciła - wszystko dzieje się właściwie w obrębie jednego pomieszczenia i wydarzenia są bardzo sztucznie przedstawione, bo co chwila ktoś wchodzi i wychodzi, jak to na scenie. Sama intryga też niezbyt porywająca.

Przez to, że jest to właściwie zapis występu teatralnego książka dużo straciła - wszystko dzieje się właściwie w obrębie jednego pomieszczenia i wydarzenia są bardzo sztucznie przedstawione, bo co chwila ktoś wchodzi i wychodzi, jak to na scenie. Sama intryga też niezbyt porywająca.

Trochę nudna.

Trochę nudna.

Powieść „Czarna kawa” nie została napisana w takim kształcie przez Królową Kryminału, Christie napisała sztukę teatralną o takim tytule, a sztuka ta została zaadaptowana na powieść przez Charles`a Osborne`a.
Wyczuwam tu różnicę. W powieściach Agaty poza zagadką kryminalną najważniejsze były aspekty psychologiczne. Zarówno Herkules Poirot jak też i panna Marple byli znawcami natury ludzkiej i uwielbiali myśleć. W powieściach ważną rolę odgrywał narrator, który wiedział, co kto robi i co myśli. W sztukach teatralnych trudniej jest oddać emocje, bo tego narratora nie ma, widzowie widzą tylko, co kto robi. Partie narratora w „Czarnej kawie” musiał więc dodać Charles Osborne, który ani Królową ani Królem Kryminału nie był. I całość jest przez to płytsza, niż w klasycznych powieściach Agaty Christie.
całość
https://powrot-do-krainy-ksiazki.blogspot.com/2025/12/agata-christie-czarna-kawa.html

Powieść „Czarna kawa” nie została napisana w takim kształcie przez Królową Kryminału, Christie napisała sztukę teatralną o takim tytule, a sztuka ta została zaadaptowana na powieść przez Charles`a Osborne`a.
Wyczuwam tu różnicę. W powieściach Agaty poza zagadką kryminalną najważniejsze były aspekty psychologiczne. Zarówno Herkules Poirot jak też i panna Marple byli...

Nie będzie to moja ulubiona książka od tej autorki. Jest to historia napisana na podstawie sztuki teatralnej i nieco to widać. Ale nie jest to minus tej historii. Minusem jest to, że Herkules Poirot czy jest przyjaciel Hastings nie zachowują się do końca tak, jak zachowują się w innych częściach. I może zakończenie nie do końca mnie usatysfakcjonowało. Nadal jest to ciekawe doświadczenie, ale czuć, że nie do końca autorki.

Nie będzie to moja ulubiona książka od tej autorki. Jest to historia napisana na podstawie sztuki teatralnej i nieco to widać. Ale nie jest to minus tej historii. Minusem jest to, że Herkules Poirot czy jest przyjaciel Hastings nie zachowują się do końca tak, jak zachowują się w innych częściach. I może zakończenie nie do końca mnie usatysfakcjonowało. Nadal jest to ciekawe...

Uwielbiam kryminały retro!

Uwielbiam kryminały retro!

Naprawę niezła

Naprawę niezła

Powieść napisana na bazie sztuki i to wyraźnie się w niej czuje.

Powieść napisana na bazie sztuki i to wyraźnie się w niej czuje.

Doskonały kryminał , niezawodny w swoich ekscentrycznych metodach detektyw Hercules Poirot dzięki swoim nietuzinkowym metodom po raz kolejny obnaża słabości sprawcy morderstwa.

Doskonały kryminał , niezawodny w swoich ekscentrycznych metodach detektyw Hercules Poirot dzięki swoim nietuzinkowym metodom po raz kolejny obnaża słabości sprawcy morderstwa.

,,Czarna kawa''to pozycja nietypowa w dorobku Agathy Christie-królowej kryminału.Choć opublikowana jako powieść,pierwotnie była to sztuka teatralna,napisana przez Christie w 1930 roku.Dopiero w 1998 roku została przekształcona w powieść przez Charlesa Osborna,który wiernie przeniósł dialogi i narrację scenariusza na potrzeby książkowej wersji.
Akcja ,,Czarnej kawy''rozgrywa się niemal w całości w rezydencji wybitnego fizyka sir Clauda Amory'ego,który odkrywa,że .........
Na miejscu zjawia się nie kto inny jak Herkules Poirot-niezrównany detektyw o jajowatej głowie i słynnych ,,szarych komórkach''-w towrzystwie wiernego kapitana Hastingsa .Rozpoczyna się klasyczne śledztwo w duchu zamkniętego kręgu podejrzanych-każdy miał motyw ,okazję i coś do ukrycia.
,,Czarna kawa''to lekki,klasyczny kryminał,idealny na jedno popołudnie.Nie jest to najbardziej złożona czy zaskakująca powieść Agathy Christie,ale dla fanów Poirota i miłośników stylu retro będzie satysfakcjonującą lekturą.To również ciekawostka literacka-okazja,by zobaczyć,jak teatralna forma przenosi się do świata prozy.

,,Czarna kawa''to pozycja nietypowa w dorobku Agathy Christie-królowej kryminału.Choć opublikowana jako powieść,pierwotnie była to sztuka teatralna,napisana przez Christie w 1930 roku.Dopiero w 1998 roku została przekształcona w powieść przez Charlesa Osborna,który wiernie przeniósł dialogi i narrację scenariusza na potrzeby książkowej wersji.
Akcja ,,Czarnej kawy''rozgrywa...

Znany naukowiec podejrzewa, że ktoś z domowników planuje wykraść plany opracowywanej przez niego broni i wzywa na pomoc Poirota.
Książka jest adaptacją sztuki teatralnej i to strasznie widać, bo nikt się nawet nie starał, żeby choć trochę to zatuszować - notabene to nie Agatha Christie była autorką wersji powieściowej. Akcja dzieje się w jednym pomieszczeniu, do którego ciągle ktoś wchodzi i wychodzi, praktycznie widać miejsca, w których musiały się kończyć poszczególne sceny i akty, a całość składa się właściwie wyłącznie z dialogów. Moim zdaniem bardzo cierpi na tym rysunek postaci i, tak zazwyczaj ważne u Christie, tło obyczajowe - tutaj tego po prostu nie ma. Sama intryga również nie jest szczególnie porywająca i z oczywistych względów nie mogła być przesadnie skomplikowana - w końcu ograniczał ją czas trwania przedstawienia teatralnego. Cóż, wydaje mi się, że dużo przyjemniej byłoby "Czarną kawę" oglądać na scenie niż ją czytać.

Znany naukowiec podejrzewa, że ktoś z domowników planuje wykraść plany opracowywanej przez niego broni i wzywa na pomoc Poirota.
Książka jest adaptacją sztuki teatralnej i to strasznie widać, bo nikt się nawet nie starał, żeby choć trochę to zatuszować - notabene to nie Agatha Christie była autorką wersji powieściowej. Akcja dzieje się w jednym pomieszczeniu, do którego...