O czym szumią wężymordy

Gdyby Aya Koda była przyrodnikiem, to pewnie tak wyglądałyby jej teksty w zbiorze "Drzewa".
Pan Wiesław Fałtynowicz w swoich tekstach zabiera nas we wspaniałą podróż nie tylko po łąkach, lasach, w nadwodne szuwary, ale znajduje bujne życie nawet w betonowych pustyniach miast. Mamy tu odrobinę o faunie, zdecydowanie więcej o florze, tak o tej wielkiej jak drzewa, jak o tej mikrej, widocznej pod mikroskopem.
Przez teksty przebija perspektywa pasjonata, człowieka żyjącego badaną i opisywaną naturą. Mamy tutaj przemyślenia, umiejętnie wplataną poezję.

Jest tu sporo zdrowego rozsądku - tego tekstu nie pisał kolejny nawiedzony pseudoekolog. Raczej ktoś, kto ubolewa nad tym, że środowisko badaczy samo nie dba o popularyzację swojej dziedziny.

Książka świetna, ale lepiej czytałoby się ją wiosną lub jesienią, zima nie pasuje do jej klimatu.

Gdyby Aya Koda była przyrodnikiem, to pewnie tak wyglądałyby jej teksty w zbiorze "Drzewa".
Pan Wiesław Fałtynowicz w swoich tekstach zabiera nas we wspaniałą podróż nie tylko po łąkach, lasach, w nadwodne szuwary, ale znajduje bujne życie nawet w betonowych pustyniach miast. Mamy tu odrobinę o faunie, zdecydowanie więcej o florze, tak o tej wielkiej jak drzewa, jak o tej...

Wciąż jesteśmy ślepi i głusi na Naturę. Wciąż wydaje nam się, że świat to my. Autor, który jest profesorem nauk biologicznych, udowadnia tą książką, że w świecie przyrody nasz gatunek nic nie znaczy. Ona bez nas sobie poradzi (było to bardzo widoczne w czasie pandemii, kiedy obowiązywał lockdown),my bez niej nie przeżyjemy.
Wiesław Fałtynowicz otwiera przed nami świat, o jakim wielu z nas nie ma pojęcia. Po lekturze zupełnie inaczej patrzę na trawniki, łąki, drzewa, kamienie czy nawet miejski beton, który wciąż wypiera z naszych miast i miasteczek wszystko, co zielone. I co innego widzę.
Góry, pagóry, pustynia, wydmy, resztki puszcz, polne miedze, trzcinowiska, łąki - wszystko to pulsuje życiem. Od tego, jak długo to życie przetrwa, zależy nasze przetrwanie.
To książka niezwykła, nie tylko dlatego, że w bardzo przystępny, obrazowy sposób opisuje świat, który jest tuż obok nas, a którego nie dostrzegamy. Jest niezwykła również dlatego, że autor obficie cytuje w niej poezję. I dlatego, że - jakby od niechcenia - uczy szacunku dla przyrody. I ostrzega. A te wszystkie fascynujące opowieści uzupełniają piękne fotografie.
Polecam serdecznie!

Wciąż jesteśmy ślepi i głusi na Naturę. Wciąż wydaje nam się, że świat to my. Autor, który jest profesorem nauk biologicznych, udowadnia tą książką, że w świecie przyrody nasz gatunek nic nie znaczy. Ona bez nas sobie poradzi (było to bardzo widoczne w czasie pandemii, kiedy obowiązywał lockdown),my bez niej nie przeżyjemy.
Wiesław Fałtynowicz otwiera przed nami świat, o...

DNF , doczytałam do setnej strony i mam już dość.
Bajdurzenie samozwańczego filozofa. Jak to postęp technologiczny jest zły, jak to młodzież nic nie umie…
Poza tym są to felietony pisane przez autora w latach 1998-2007 dla nieistniejących już gazet.
Więc jak chce ktoś poczytać o przyrodzie nas otaczającej, to nic z tego. Jest dużo odniesień do przyrody innych kontynentów. Dużo nawiązań do literatury i poezji. A wszystko strasznie protekcjonalne.
Słabizna.

DNF , doczytałam do setnej strony i mam już dość.
Bajdurzenie samozwańczego filozofa. Jak to postęp technologiczny jest zły, jak to młodzież nic nie umie…
Poza tym są to felietony pisane przez autora w latach 1998-2007 dla nieistniejących już gazet.
Więc jak chce ktoś poczytać o przyrodzie nas otaczającej, to nic z tego. Jest dużo odniesień do przyrody innych kontynentów....