Dziewczyna z porcelany

„Dziewczyna z porcelany” to poruszająca powieść obyczajowa o dorastaniu, odpowiedzialności i miłości, która pojawia się w najmniej spodziewanym momencie. Autorka pokazuje, że życie potrafi nagle się zmienić i zmusić człowieka do podjęcia trudnych decyzji. To historia o przemianie i dojrzewaniu pod wpływem bolesnych doświadczeń.

Głównym bohaterem jest Michał, beztroski student, który dotąd unikał poważnych zobowiązań i skupiał się głównie na dobrej zabawie. Nie szukał miłości ani stabilizacji. Wszystko zmienia się w chwili, gdy otrzymuje telefon związany z rodzinną tragedią. Od tego momentu musi zmierzyć się z odpowiedzialnością i wyborami, które wymagają od niego dojrzałości. Musi zająć się swoim młodszym bratem, którego musi bliżej poznać bo tak naprawdę wyjechał na studia i rzadko bywał w domu. W jego życiu ważną rolę zaczyna odgrywać Zuzanna, rudowłosa sąsiadka o delikatnej urodzie i wrażliwym sercu. To właśnie ona pomaga Michałowi spojrzeć na życie inaczej i stopniowo dojrzewać.

Styl Agnieszki Olejnik jest lekki i emocjonalny, a historia napisana jest w sposób przystępny i wciągający. Autorka pokazuje przemianę bohatera w realistyczny sposób, bez przesadnego dramatyzmu. Okładka książki dobrze oddaje jej delikatny i romantyczny charakter. Książka na pewno mnie zaskoczyła, szczególnie rozwojem wydarzeń i przemianą Michała, której nie spodziewałam się aż w takim stopniu. Historia wzbudza wiele emocji i skłania do refleksji nad tym, jak szybko człowiek musi czasem dorosnąć. Uważam, że to wartościowa powieść, która pokazuje, że nawet trudne chwile mogą prowadzić do czegoś dobrego.

„Dziewczyna z porcelany” to poruszająca powieść obyczajowa o dorastaniu, odpowiedzialności i miłości, która pojawia się w najmniej spodziewanym momencie. Autorka pokazuje, że życie potrafi nagle się zmienić i zmusić człowieka do podjęcia trudnych decyzji. To historia o przemianie i dojrzewaniu pod wpływem bolesnych doświadczeń.

Głównym bohaterem jest Michał, beztroski...

Bardzo dobry romans tym razem z perspektywy mężczyzny - duże, pozytywne zaskoczenie. Wciągająca historia, ciekawi bohaterowie, rodzinne sekrety = bardzo przyjemny wieczór.

Bardzo dobry romans tym razem z perspektywy mężczyzny - duże, pozytywne zaskoczenie. Wciągająca historia, ciekawi bohaterowie, rodzinne sekrety = bardzo przyjemny wieczór.

Piękna opowieść , polecam.

Piękna opowieść , polecam.

Bardzo ładnie napisana książka. Milo się ją czyta. Polecam

Bardzo ładnie napisana książka. Milo się ją czyta. Polecam

  🌼 DZIEWCZYNA Z PORCELANY 🌼
        Agnieszka Olejnik

   Po pierwszych stronach zapowiadało się,  że będzie to piękna powieść o stracie, bólu, sile, dojrzewaniu i miłości. Szybko zrozumiałam, że się pomyliłam.  Michał 24- letni student, który raczej nie interesował sie swoją rodziną dostaje wiadomość, że jego rodzice zginęli w wypadku. Zostawia akademickie życie i wraca do rodzinnego domu by zająć się malutkim braciszkiem. W opiece nad chłopcem pomaga mu sąsiadka Zuzanna. Jak by się mogło spodziewać między młodymi rodzi sie uczucie i nie przeszkadza im fakt, że kobieta jest strasza od niego o 7 lat.

   Szczerze wszytskie emocje były po prostu nijakie.  Ból Michała po stracie ukochanych osób był taki sztuczny, że nie trafiał do mnie wcale. Z jednej strony dobrze, że chłopak w jakimś stopniu się ogarnął,  ale wobec Zuzy zachowuje się jak obrażony i niedojrzały gówniarz.
 
   Książkę czyta się w miarę szybko, ale za to akcja toczy się wolno. Cały pomysł na fabułę był dobry, tylko gdzieś po drodze autorka się pogubiła i nie do końca wyszło tak jak tego oczekiwałam.

   Sama relacja tej dwójki nie zaciekawiła mnie. Bardziej interesowały mnie tajemnice rodzinne niż to czy Zuzi i Michał odnajdą siebie. Chyba uczucie, którym siebie obnażyli przyszło za łatwo i za szybko. Szkoda, że autorka nie skupiła się na żałobie i problemach z nią związaną. Nie kupiłam tego, że chłopak, który traktuje dziewczyny przedmiotowo nagle ot tak zakochuje się w kobiecie starszej, z przeszłością,  zaniedbanej i ze słaba opinia wśród sąsiadów.

   Liczyłam, że zakończenie mnie jakoś zaskoczy i uratuje całą powieść. Niestety nie wyszło.

Moja ocena:
4/10⭐️

  🌼 DZIEWCZYNA Z PORCELANY 🌼
        Agnieszka Olejnik

   Po pierwszych stronach zapowiadało się,  że będzie to piękna powieść o stracie, bólu, sile, dojrzewaniu i miłości. Szybko zrozumiałam, że się pomyliłam.  Michał 24- letni student, który raczej nie interesował sie swoją rodziną dostaje wiadomość, że jego rodzice zginęli w wypadku. Zostawia akademickie życie i wraca...

Mega drażniąca postać niedojrzałego Michała. Książka moim zdaniem miała potencjał jednak od momentu kiedy Michał musi stać się dorosły czytało się ją jak zwykłe romansidło. Zresztą sam Michał, który miał ocenić opowiadanie swojej kuzynki trafnie stwierdził, że opisy romansu w jej książce są infantylne. Tak też odebrałam je w dalszych częściach. Dziecinne myślenie i chaotyczne działania, rozmyślania naszego bohatera denerwowały i czasem śmieszyły.
Ogólnie książka przyjemna jednak nie będę do nie wracać.

Mega drażniąca postać niedojrzałego Michała. Książka moim zdaniem miała potencjał jednak od momentu kiedy Michał musi stać się dorosły czytało się ją jak zwykłe romansidło. Zresztą sam Michał, który miał ocenić opowiadanie swojej kuzynki trafnie stwierdził, że opisy romansu w jej książce są infantylne. Tak też odebrałam je w dalszych częściach. Dziecinne myślenie i...

Czytanie tej książki wciąga, trudno przełożyć dalsze czytanie na później, więc noc zarwana. Książka skłania do przemyśleń, główny bohater zmuszony jest do zmiany swojego życia, z lekkoducha przeobraża się w odpowiedzialnego opiekuna młodszego brata, odkrywa kolejne tajemnice rodziców. Te tajemnice powodują wiele perypetii w jego związku z mądrą sąsiadką. Powieść o odpowiedzialności, dorastaniu i miłości.

Czytanie tej książki wciąga, trudno przełożyć dalsze czytanie na później, więc noc zarwana. Książka skłania do przemyśleń, główny bohater zmuszony jest do zmiany swojego życia, z lekkoducha przeobraża się w odpowiedzialnego opiekuna młodszego brata, odkrywa kolejne tajemnice rodziców. Te tajemnice powodują wiele perypetii w jego związku z mądrą sąsiadką. Powieść o...

Michał uwielbia wszystko co perfekcyje. Jego zdjęcia sa idealne, podobnie jak modelki oraz kobiety, które pojawiają się w jego życiu. Jednak z dnia na dzień, jego życie ulega zmianie. Opuszcza znany, misternie zbudowany przez siebie świat, żeby zajać się młodszym bratem. Jego nowe życie nie ma nic wspólnego z ułożonym planem, do którego realizacji dążył...a kobieta, która po mału zajmuje ważne miejsce w jego życiu i sercu, jest daleka od kanonów piękna, które wyznawał. Kobiece kształty, jej oryginalna uroda, ciepło, które ma w sobie powoduje, że zaczyna cos czuć do tej kobiety. Towarzyszące mu uczucia zaskakują go. Ciekawa jest narracja z punktu widzenia mężczyzny oraz to, jak bardzo zmienia się wewnętrznie nasz bohater i jego potrzeby. Miło patrzeć na jego rozwój i pozytywna zmianę, jak z powierzchonego człowieka, staje się dobrym bratem i wartościowym człowiekiem. Książka ciekawa i godna poleceni:)

Michał uwielbia wszystko co perfekcyje. Jego zdjęcia sa idealne, podobnie jak modelki oraz kobiety, które pojawiają się w jego życiu. Jednak z dnia na dzień, jego życie ulega zmianie. Opuszcza znany, misternie zbudowany przez siebie świat, żeby zajać się młodszym bratem. Jego nowe życie nie ma nic wspólnego z ułożonym planem, do którego realizacji dążył...a kobieta, która...

Szczupła, młoda dziewczyna na okładce obejmująca chłopaka z krótkimi włosami zupełnie nie oddaje treści. To tak na początek. Książka sprawia wrażenie napisanej... przez faceta. Nie wiem jak inaczej to wyrazić - styl i sposób przedstawiania relacji nie miał w sobie zupełnie kobiecego pierwiastka. Albo autorce tak łatwo przychodzi przyjęcie męskiej perspektywy w książce pisanej z punktu widzenia męskiego bohatera, albo ktoś tu pisze pod pseudonimem (ale to już taka drobna moja teoria spiskowa). Główny bohater jest okropny, niedojrzały (jak na 20-kilkulatka) i właściwie niewiele się zmienia - jedyne zmiany jakie w nim zachodzą, to to, że DOWIADUJE się wielu rzeczy. Jest też kolosalnym hipokrytą - zdradzającym zazdrośnikiem - co właściwie nie zostaje u niego wyplenione. Na plus w książce jest tylko w miarę ciekawa historia rodzinna, choć trochę naciągana i niepotrzebnie zagmatwana. Ogólnie nie polecam.

Szczupła, młoda dziewczyna na okładce obejmująca chłopaka z krótkimi włosami zupełnie nie oddaje treści. To tak na początek. Książka sprawia wrażenie napisanej... przez faceta. Nie wiem jak inaczej to wyrazić - styl i sposób przedstawiania relacji nie miał w sobie zupełnie kobiecego pierwiastka. Albo autorce tak łatwo przychodzi przyjęcie męskiej perspektywy w książce...

Bardzo mi się podobała. Prosta historia o dorastaniu, odpowiedzialności i oczywiście o miłości.. Najsłabszy element książki to tytuł - niewiele mówi o powieści, a tytułowa dziewczyna z porcelany, jest dorosłą kobietą i wcale nie jest taka krucha.

Bardzo mi się podobała. Prosta historia o dorastaniu, odpowiedzialności i oczywiście o miłości.. Najsłabszy element książki to tytuł - niewiele mówi o powieści, a tytułowa dziewczyna z porcelany, jest dorosłą kobietą i wcale nie jest taka krucha.