Gdzie są moje zwłoki?

Okładka książki Gdzie są moje zwłoki? autora Małgorzata Starosta, 9788367341707
Okładka książki Gdzie są moje zwłoki?
Małgorzata Starosta Wydawnictwo: Wydawnictwo Mięta Cykl: Jeremi Organek (tom 1) kryminał, sensacja, thriller
352 str. 5 godz. 52 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Cykl:
Jeremi Organek (tom 1)
Data wydania:
2023-02-08
Data 1. wyd. pol.:
2023-02-08
Liczba stron:
352
Czas czytania
5 godz. 52 min.
Język:
polski
ISBN:
9788367341707
Średnia ocen

7,1 7,1 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Gdzie są moje zwłoki? w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Oceny książki Gdzie są moje zwłoki?

Średnia ocen
7,1 / 10
892 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Gdzie są moje zwłoki?

avatar
1087
590

Na półkach: , ,

„Gdzie są moje zwłoki?” to błyskotliwa komedia kryminalna z bardzo charakterystycznym twistem - łączy lekki, momentami absurdalny humor z całkiem poważnym tłem historycznym.

Patolog Jeremi Organek odkrywa ciało kobiety… które chwilę później znika ze stołu sekcyjnego. Chwilę wcześniej w gardle denatki znajduje tajemniczy klucz. Wraz z wścibską blogerką Lindą rozpoczynają nietypowe śledztwo, które prowadzi ich do okrytego złą sławą szpitala w Mokrzeszowie.

Czarny, inteligentny humor od razu mnie kupił - pełno tu ironii, błyskotliwych dialogów i absurdalnych sytuacji. Nie ma miejsca na nudę. Na plus wypada również nietypowy duet bohaterów - poważny patolog i energiczna historyczka, którzy świetnie się uzupełniają. Autorka umiejętnie łączy lekką, komediową formę z cięższymi tematami. Wątek historyczny sięga mrocznych kart przeszłości - organizacji Lebensborn oraz germanizacji polskich dzieci w czasie II wojny światowej. To sprawia, że powieść nie tylko bawi, ale też porusza. Fragmenty poświęcone temu tematowi są szczególnie przejmujące i chwytają za serce.

To lekki kryminał z inteligentnym humorem, ale też nutą tajemnicy i historii. Po raz kolejny świetnie bawiłam się przy książce autorki 💚

„Gdzie są moje zwłoki?” to błyskotliwa komedia kryminalna z bardzo charakterystycznym twistem - łączy lekki, momentami absurdalny humor z całkiem poważnym tłem historycznym.

Patolog Jeremi Organek odkrywa ciało kobiety… które chwilę później znika ze stołu sekcyjnego. Chwilę wcześniej w gardle denatki znajduje tajemniczy klucz. Wraz z wścibską blogerką Lindą rozpoczynają...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
848
336

Na półkach: ,

Lekka komedia kryminalna z wątkiem historycznym.

Lekka komedia kryminalna z wątkiem historycznym.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
109
9

Na półkach:

Lekki kryminał z dozą humoru.

Lekki kryminał z dozą humoru.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

1420 użytkowników ma tytuł Gdzie są moje zwłoki? na półkach głównych
  • 1 077
  • 343
329 użytkowników ma tytuł Gdzie są moje zwłoki? na półkach dodatkowych
  • 93
  • 47
  • 44
  • 42
  • 37
  • 24
  • 23
  • 19

Inne książki autora

Okładka książki Kwiat paproci i inne legendy słowiańskie Paulina Hendel, Aneta Jadowska, Marta Kisiel, Marta Krajewska, Agnieszka Kulbat, Katarzyna Berenika Miszczuk, Martyna Raduchowska, Jagna Rolska, Małgorzata Starosta, Anna Szumacher
Ocena 6,7
Kwiat paproci i inne legendy słowiańskie Paulina Hendel, Aneta Jadowska, Marta Kisiel, Marta Krajewska, Agnieszka Kulbat, Katarzyna Berenika Miszczuk, Martyna Raduchowska, Jagna Rolska, Małgorzata Starosta, Anna Szumacher
Okładka książki Na tropie tajemnic. Antologia opowiadań detektywistycznych Iwona Banach, Joanna Maria Chmielewska, Justyna Drzewicka, Tomasz Duszyński, Joanna Jagiełło, Agnieszka Jeż, Jacek Łukawski, Alek Rogoziński, Małgorzata Starosta, Marcel Woźniak
Ocena 7,7
Na tropie tajemnic. Antologia opowiadań detektywistycznych Iwona Banach, Joanna Maria Chmielewska, Justyna Drzewicka, Tomasz Duszyński, Joanna Jagiełło, Agnieszka Jeż, Jacek Łukawski, Alek Rogoziński, Małgorzata Starosta, Marcel Woźniak
Małgorzata Starosta
Małgorzata Starosta
Bibliofilka, polonistka, niedyplomowana etnolożka. Zawodowo od wielu lat związana z branżą finansową. Poetka i prozatorka, autorka nagradzanych opowiadań obyczajowych i kryminalnych a także wierszy i bajek dla dzieci. W swojej twórczości porusza tematy poszukiwania siebie, dokonywania trudnych wyborów, budowania relacji. Z przymrużeniem oka opowiada o sile rodziny, przyjaźni i miłości. Zadebiutowała obyczajowo-kryminalną komedią "Pruskie baby" stanowiącą pierwszą część trzytomowego cyklu o tym samym tytule. Jako drugie ukazało się "Wesela nie będzie!".
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Na tropie trupa Małgorzata Starosta
Na tropie trupa
Małgorzata Starosta
Pani Małgorzata niezmiennie w konwencji truposzczej. To Jej trzecia odsłona po „Gdzie są moje zwłoki” i „Komu zginął trup”. Jak słynny ksiądz z Sandomierza z telewizyjnego tasiemca, bohaterka i autorka książki w jednym, niczym magnez gdzie by się nie ruszyła ściąga nieboraków - nieboszczyków Tym razem zapuściła się nie sama bo w towarzystwie szacownego małżonka na Kurpiowszczyznę – miejsce o tyle magiczne co malownicze. Do Nowogrodzkiego skansenu. Sam miałem przyjemność tam gościć także z percepcji wiem, że odpowiednie nastawienie sprawia, że można tam przy odrobinie wyobraźni przenieść się w czasie. Klimat tam panujący na niewielkiej w sumie przestrzeni pozwala pomedytować, skłonić do refleksji – słowem odpłynąć. Taki też zamiar miała nasza bohaterka. Pojechała z przekonaniem, że odpocznie ale przede wszystkim znajdzie wenę na kolejną powieść o dziwo nie kryminał lecz romans historyczny. Bo gdzie jak nie tam - pewnie pomyślała. Jak już zdążyła nas przyzwyczaić autorka we wcześniejszych wcieleniach są rzecz jasna trupy – w końcu tytuł zobowiązuje , zaginięcia i tajemnica ukryta w bursztynie. Dla zainteresowanych tematyką tego cennego kruszcu sporo informacji na ten temat, nawet tych mnie oczywistych. Mnie książka nie zawiodła, chociaż mogło tak być na skutek „zmęczenia materiału”. No bo ile można wałkować ten sam schemat „gdzie ja tam trup” bez ryzyka powtórek i ryzyka zjedzenia własnego ogona. Jak się okazuje można. Zgrabnie, z finezją, z subtelną ironią no i przede wszystkim znakiem firmowym Pani Małgorzaty zaraźliwym humorem. Nie jeden raz kąciki ust samoistnie podnosiły się do góry trudno zliczyć. Mnie ta książka nie zawiodła. Przeciwnie bo po raz kolejny dała sporą dawkę inteligentnej rozrywki, której nigdy dość.
Krzysztof Stefański - awatar Krzysztof Stefański
ocenił na84 miesiące temu
Żony Gniewu Joanna Jodełka
Żony Gniewu
Joanna Jodełka
Powieść Joanny Jodełki, Żony Gniewu, to proza, która od pierwszych stron intryguje nieoczywistym podejściem do gatunku kryminału i thrillera psychologicznego. Autorka, znana z precyzyjnego pióra i dbałości o detale, tym razem kreśli portrety kobiet, które – choć skrajnie różne – zostają spięte klamrą wspólnego losu i mrocznej tajemnicy. Moja ocena to solidne 7/10, ponieważ choć książka zachwyca warstwą stylistyczną i psychologiczną, pozostawia pewien niedosyt w sferze dynamiki finału. Bohaterki i ich perypetie Głównymi filarami opowieści są trzy kobiety, których życia na pierwszy rzut oka nie mają ze sobą nic wspólnego. Każda z nich wnosi do historii inny rodzaj energii i bagażu doświadczeń. Mamy tu do czynienia z postacią, która na pozór osiągnęła wszystko – stabilizację, status i rodzinę, ale pod tą gładką powierzchnią pulsuje narastające poczucie osaczenia. Inna bohaterka to postać bardziej wycofana, wręcz przezroczysta, która jednak w sytuacjach granicznych odkrywa w sobie pokłady siły, o jakie nikt by jej nie podejrzewał. Perypetie tych kobiet zaczynają się od subtelnych pęknięć w ich codzienności – dziwnych telefonów, niedopowiedzeń, poczucia, że ktoś nieustannie obserwuje ich każdy ruch. Jodełka mistrzowsko prowadzi ich losy ku nieuchronnemu spotkaniu. Punktem zwrotnym jest zaginięcie bliskiej im osoby, co uruchamia lawinę zdarzeń, w której każda z bohaterek musi zweryfikować swoją dotychczasową wiedzę o mężach, kochankach i o sobie samych. Autorka zmusza je do konfrontacji z tytułowym gniewem – uczuciem, które przez lata było tłumione, a które teraz staje się siłą niszczącą lub wyzwalającą. Ich perypetie to nie tylko fizyczna ucieczka czy śledztwo, to przede wszystkim bolesna podróż w głąb własnych lęków i niespełnionych ambicji. Styl autorki: Precyzja i atmosfera To, co wyróżnia Żony Gniewu na tle współczesnej polskiej prozy gatunkowej, to bez wątpienia styl Joanny Jodełki. Autorka pisze w sposób niezwykle plastyczny, wręcz malarski. Jej język jest gęsty, nasycony metaforami, które jednak nie przytłaczają akcji, lecz budują gęstą, niemal fizycznie odczuwalną atmosferę zagrożenia. Jodełka ma rzadki dar opisywania stanów wewnętrznych bohaterek poprzez przedmioty martwe, pogodę czy drobne gesty. W jej wydaniu zwykłe wyjście do ogrodu czy przygotowanie posiłku nabiera znamion rytuału, za którym kryje się głęboki niepokój. Styl ten sprawia, że książkę czyta się powoli, delektując się każdym zdaniem, co jest rzadkością w przypadku thrillerów, które zazwyczaj nastawione są na szybką konsumpcję. Ocena 7/10 jest wyrazem uznania dla warsztatu autorki, ale zawiera w sobie również ziarno krytyki. Największym atutem książki jest jej początek i środek – budowanie napięcia, kreślenie relacji i wprowadzanie czytelnika w stan permanentnej niepewności jest tu niemal doskonałe. Jednak w miarę zbliżania się do końca, tempo narracji zdaje się nieco rozmijać z oczekiwaniami budowanymi przez setki stron. Rozwiązanie głównej intrygi, choć logiczne i spójne, wydaje się nieco zbyt pospieszne w stosunku do celebracji, z jaką autorka opisywała wcześniejsze wydarzenia. Niektóre wątki poboczne, choć fascynujące, zostają domknięte w sposób, który pozostawia czytelnika z poczuciem, że można było wycisnąć z nich nieco więcej emocji. Podsumowanie Żony Gniewu to książka bardzo dojrzała, przeznaczona dla czytelnika, który nad tanią sensację przedkłada głębię psychologiczną i literacką jakość. Joanna Jodełka udowodniła, że potrafi stworzyć thriller, który jest jednocześnie ambitną powieścią obyczajową o kondycji współczesnych kobiet i ich roli w rodzinie. To historia o tym, jak łatwo stać się cieniem samego siebie i jak destrukcyjną moc mają skrywane urazy. Solidna siódemka za styl, klimat i odwagę w portretowaniu kobiecej ciemności.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na71 miesiąc temu
Wadliwy klient Olga Rudnicka
Wadliwy klient
Olga Rudnicka
Powieść „Wadliwy klient” autorstwa Olgi Rudnickiej to lekka i pełna humoru komedia kryminalna, która stanowi kolejną część przygód prywatnej detektyw, Matyldy Dominiczak. Książka wyróżnia się przede wszystkim dużą dawką ironii, błyskotliwymi dialogami oraz dynamiczną akcją, dzięki czemu czyta się ją szybko i z prawdziwą przyjemnością. Fabuła rozpoczyna się od pozornie prostego zlecenia - główna bohaterka ma udawać partnerkę bogatego mężczyzny prześladowanego przez byłą kochankę. Sytuacja jednak szybko wymyka się spod kontroli, a niewinna sprawa prowadzi do coraz bardziej niebezpiecznych i absurdalnych wydarzeń, w których nie brakuje tajemnic, intryg oraz nieoczekiwanych zwrotów akcji. Największą zaletą tej powieści jest postać Matyldy – inteligentna, odważna, a jednocześnie nieco chaotyczna i skłonna do pakowania się w kłopoty. Dzięki temu wydaje się bardzo ludzka i łatwo ją polubić. Towarzyszą jej barwni bohaterowie drugoplanowi, którzy wprowadzają dodatkowy humor i sprawiają, że historia nabiera lekkości. Autorka nie skupia się na realistycznym odtwarzaniu pracy detektywa czy mrocznym klimacie zbrodni, lecz raczej na rozrywce. Styl jest prosty, swobodny i pełen dowcipu, a szybkie tempo sprawia, że trudno się oderwać. Podsumowując, „Wadliwy klient” to udana, zabawna i wciągająca książka, która zapewnia dobrą rozrywkę, poprawia nastrój i potwierdza, że autorka świetnie odnajduje się w gatunku komedii kryminalnej.
sylwia - awatar sylwia
oceniła na101 miesiąc temu
Truposz za potwierdzeniem odbioru Monika B. Janowska
Truposz za potwierdzeniem odbioru
Monika B. Janowska
„Truposz za potwierdzeniem odbioru” to pełna humoru i ciepła komedia kryminalna, która z wdziękiem łączy codzienne perypetie z intrygą kryminalną. Autorka (lub autor – w zależności od wydania) proponuje czytelnikowi lekką, ale wciągającą opowieść o kobiecie, której życie w jednej chwili zostaje wywrócone do góry nogami. I to wszystko z powodu… znicza! Krzysztofa i Waldemar to para z piętnastoletnim stażem, która z pozoru wiedzie spokojne i ustabilizowane życie. Jednak ich jubileuszowa wycieczka do Pragi kończy się spektakularną katastrofą. Krzysia, zmuszona przez nagłą potrzebę fizjologiczną i brak toalety, decyduje się na desperacki krok, który staje się symbolicznym punktem zwrotnym w jej życiu. Już sam ten wstęp zapowiada książkę pełną nietuzinkowego humoru i absurdu, który jednak nie przekracza granicy przesady – raczej sprawia, że uśmiech sam pojawia się na twarzy czytelnika. Po powrocie z wycieczki Krzysia zostaje porzucona przez męża i musi zacząć wszystko od nowa. Zajmując się dotąd domem i rodziną, teraz musi zadbać o byt swój i córek. Praca w lokalnej firmie kurierskiej wydaje się szansą na nowy start, choć jej pierwszy dzień to prawdziwa katastrofa – nieomal staje się świadkiem morderstwa! Autorka świetnie balansuje między dramatem życiowym a komedią sytuacyjną, nie zapominając przy tym o emocjach bohaterów. Krzysia jest postacią bardzo ludzką – popełnia błędy, wątpi, ale też nie traci hartu ducha, co sprawia, że łatwo ją polubić i jej kibicować. Prawdziwą perełką książki są jednak postacie drugoplanowe – mama i teściowa Krzysi. Ich decyzja o wprowadzeniu się do niej to istna burza w szklance wody. Te dwie kobiety, z pozoru zupełnie różne, łączy jedno: przekonanie, że poradzą sobie z każdą zagadką kryminalną. Ich amatorskie śledztwo prowadzi do wielu zabawnych sytuacji, nieporozumień i zaskoczeń. Autorka w sposób lekki, ale celny pokazuje dynamikę rodzinną i relacje międzypokoleniowe, a także daje do zrozumienia, że życie po pięćdziesiątce wcale nie musi być nudne. Styl książki jest przyjemny, zgrabnie napisany, a dialogi są pełne dowcipu i naturalności. Kryminalna intryga nie jest zbyt skomplikowana, ale dobrze wpisuje się w konwencję – nie dominuje nad fabułą, a raczej stanowi jej smakowity dodatek. To nie klasyczny kryminał, ale raczej lekka opowieść obyczajowa z wątkiem kryminalnym, idealna na odprężenie. „Truposz za potwierdzeniem odbioru” to opowieść o kobiecej sile, rodzinie, nowym początku i o tym, że nawet najbardziej absurdalne sytuacje mogą prowadzić do niespodziewanych odkryć – zarówno o innych, jak i o sobie. Polecam wszystkim, którzy szukają książki lekkiej, zabawnej, a przy tym niebanalnej.
Bettygreen - awatar Bettygreen
ocenił na911 miesięcy temu

Cytaty z książki Gdzie są moje zwłoki?

Więcej
Małgorzata Starosta Gdzie są moje zwłoki? Zobacz więcej
Małgorzata Starosta Gdzie są moje zwłoki? Zobacz więcej
Małgorzata Starosta Gdzie są moje zwłoki? Zobacz więcej
Więcej