Bez przyszłości

Mój największy problem z książkami, w których występuje motyw „układu” między bohaterami, polega na tym, że oni nadal naiwnie wierzą, że mogą wejść w coś takiego, nie raniąc siebie nawzajem. Uwaga, spojler: nie są w stanie. Zawsze przynajmniej jedna ze stron poczuje coś więcej. Co, przy głębszej refleksji, prowadzi do wniosku, że książki tego typu są dość przewidywalne. Jak większość romansów. A my i tak je czytamy i kochamy.

Z twórczością Julii Popiel nie miałam wcześniej przyjemności; myślę że gdyby nie Czekoladowy Klub Książki, nie sięgnęłabym po „Bez przyszłości”.

Przede wszystkim uważam, że jest to dobrze napisana książka, w której znajdziemy wciągającą historię. A to ważne, bo zaangażowałam się w losy bohaterów i z każdym rozdziałem chciałam wiedzieć, co będzie dalej. Nie spotkałam się wcześniej (o ile pamięć mnie nie myli) z sytuacją, w której ktoś byłby więźniem we własnym domu, co dodatkowo wzbudzało emocje. Stosując ten zabieg, autorka miała spore pole do popisu i zgrabnie je wykorzystała.

Natomiast co mi bardzo przeszkadzało i co najchętniej wyrzuciłabym z książki, to sceny zbliżeń. Było ich za dużo jak na mój gust. Muszę jednak zaznaczyć, że to po prostu moje odczucie i nie każdemu będzie to przeszkadzać. Poza tym jednym elementem, powieść jest jak najbardziej godna uwagi.

Może nie zostanie w mojej pamięci na długo ani nie trafi do najlepszych książek, jakie było mi dane przeczytać, ale jest dobra – idealna na oderwanie się, chwilę relaksu i rozrywki.

Mój największy problem z książkami, w których występuje motyw „układu” między bohaterami, polega na tym, że oni nadal naiwnie wierzą, że mogą wejść w coś takiego, nie raniąc siebie nawzajem. Uwaga, spojler: nie są w stanie. Zawsze przynajmniej jedna ze stron poczuje coś więcej. Co, przy głębszej refleksji, prowadzi do wniosku, że książki tego typu są dość przewidywalne. Jak...

Małomiasteczkowy romans z określonym terminem ważności. Relacja bohaterów zaczyna się niezbyt przyjemnie, jednak szybko nieporozumienie zostaje wyjaśnione. Chemia między nimi jest niezaprzeczalna. Jest słodko, jest ostro i jest wzruszajaco. Czyli jest wszystko 😊. Bardzo dobrze się czyta i zdecydowanie mogę polecić!

Małomiasteczkowy romans z określonym terminem ważności. Relacja bohaterów zaczyna się niezbyt przyjemnie, jednak szybko nieporozumienie zostaje wyjaśnione. Chemia między nimi jest niezaprzeczalna. Jest słodko, jest ostro i jest wzruszajaco. Czyli jest wszystko 😊. Bardzo dobrze się czyta i zdecydowanie mogę polecić!

Bardzo dobry romans, tak po prostu :) Bez większych oczekiwań.

Bardzo dobry romans, tak po prostu :) Bez większych oczekiwań.

Jedna z książek, które najdłużej czekały na mojej liście do przeczytania. Myślę, że gdybym podeszła do niej od razu po premierze, podobałaby mi się bardziej. Relacja między głównymi bohaterami była jak na mój gust zbyt szybka i wulgarna. Spodziewałam się raczej czegoś z głębszą treścią, chociaż ostatnia część nieco to ratuje, zwłaszcza wiadomości bohaterów. Pomysł ciekawy, ale niestety nie za dobrze wykorzystany.

Jedna z książek, które najdłużej czekały na mojej liście do przeczytania. Myślę, że gdybym podeszła do niej od razu po premierze, podobałaby mi się bardziej. Relacja między głównymi bohaterami była jak na mój gust zbyt szybka i wulgarna. Spodziewałam się raczej czegoś z głębszą treścią, chociaż ostatnia część nieco to ratuje, zwłaszcza wiadomości bohaterów. Pomysł ciekawy,...

Moje pierwsze spotkanie z twórczością Julia Popiel i już wiem, że na pewno nie ostatnie. Bez przyszłości to wciągająca powieść obyczajowa z tajemnicą rodzinną w tle, osadzona w klimacie małego miasteczka, gdzie przeszłość wciąż ma ogromny wpływ na teraźniejszość.
Z jednej strony mamy trudną historię sprzed lat, sekrety rodzinne i pytania bez odpowiedzi, a z drugiej młodą bohaterkę, która próbuje odkryć prawdę o swoich korzeniach i zrozumieć, kim naprawdę jest. Ta podróż w głąb przeszłości okazuje się nie tylko bolesna, ale też niezwykle oczyszczająca. Wątek odkrywania rodzinnych tajemnic przeplata się tu z subtelną historią miłosną, która daje nadzieję i pokazuje, że nawet po trudnych doświadczeniach można odnaleźć swoje miejsce i szczęście.
Bardzo podobał mi się klimat małego miasteczka i stopniowe odsłanianie kolejnych warstw historii. To jedna z tych książek, które słucha się z ciekawością, bo chce się jak najszybciej poznać prawdę. A jednocześnie jest w niej dużo emocji, refleksji o przeszłości i o tym, jak wpływa ona na nasze życie.
To była naprawdę przyjemna i wciągająca historia o rodzinie, miłości i szukaniu siebie. Jeśli lubicie powieści obyczajowe z tajemnicą, sekrety rodzinne i klimat małego miasteczka, zdecydowanie warto sięgnąć.

Moje pierwsze spotkanie z twórczością Julia Popiel i już wiem, że na pewno nie ostatnie. Bez przyszłości to wciągająca powieść obyczajowa z tajemnicą rodzinną w tle, osadzona w klimacie małego miasteczka, gdzie przeszłość wciąż ma ogromny wpływ na teraźniejszość.
Z jednej strony mamy trudną historię sprzed lat, sekrety rodzinne i pytania bez odpowiedzi, a z drugiej młodą...

Bardzo spoko romans, dobrze się bawiłam, ale wolę wolniej rozwijające się relacje

Bardzo spoko romans, dobrze się bawiłam, ale wolę wolniej rozwijające się relacje

Mimo, że relacja Marianne i Ashtona opierała się głównie na jednym, to i tak ich uczucie jest silne i wyjątkowe. Książka bardzo mi się podobała, jest wciągająca i bardzo dobra. Uwielbiam bohaterów i mogłabym czytać o nich w nieskończoność. No i kocham ten soundtrack! Jest wyśmienity!

Super! Super! Super!

Mimo, że relacja Marianne i Ashtona opierała się głównie na jednym, to i tak ich uczucie jest silne i wyjątkowe. Książka bardzo mi się podobała, jest wciągająca i bardzo dobra. Uwielbiam bohaterów i mogłabym czytać o nich w nieskończoność. No i kocham ten soundtrack! Jest wyśmienity!

Super! Super! Super!

Przyjemna, dobrze napisana (bardzo lubię styl autorki),ale jednak w przyznaniu wyższej oceny przeszkodziło mi powtarzalne zachowanie bohaterów i powielanie schematów, które ogromnie mnie irytują.

Przyjemna, dobrze napisana (bardzo lubię styl autorki),ale jednak w przyznaniu wyższej oceny przeszkodziło mi powtarzalne zachowanie bohaterów i powielanie schematów, które ogromnie mnie irytują.

Bardzo mnie zmęczyła już po kilku rozdziałach. Zapowiadała się ciekawie przez chwilę ale szybko zmieniła się w tani i słaby erotyk, z głównym bohaterem o toksycznych zachowaniach i gburowatym usposobieniu. Nie kręcą mnie klimaty bohaterek podniecających się mężczyzną tylko dlatego, że traktuje je w bezczelny, wulgarny i toksyczny sposób już na początku relacji.

Bardzo mnie zmęczyła już po kilku rozdziałach. Zapowiadała się ciekawie przez chwilę ale szybko zmieniła się w tani i słaby erotyk, z głównym bohaterem o toksycznych zachowaniach i gburowatym usposobieniu. Nie kręcą mnie klimaty bohaterek podniecających się mężczyzną tylko dlatego, że traktuje je w bezczelny, wulgarny i toksyczny sposób już na początku relacji.

Nawet dobrze się czytało. Duży plus za historię, która trzyma w napięciu. I ma tak dobre zakończenie.

Nawet dobrze się czytało. Duży plus za historię, która trzyma w napięciu. I ma tak dobre zakończenie.