Sakamoto Days #1

Niestety pierwszy tom mangi nie wyróżnia się od innych mang prawie niczym. I choć jestem fanem serii od 3 lat i co tydzień czytam nowe rozdziały to muszę przyznać że pierwszy tom nie zachęcił mnie prawie że wcale. Moim zdaniem akcja zaczyna się rozkręcać dopiero w 4 tomie. Wszystko przed ocenił bym tak na 6.5/10

Niestety pierwszy tom mangi nie wyróżnia się od innych mang prawie niczym. I choć jestem fanem serii od 3 lat i co tydzień czytam nowe rozdziały to muszę przyznać że pierwszy tom nie zachęcił mnie prawie że wcale. Moim zdaniem akcja zaczyna się rozkręcać dopiero w 4 tomie. Wszystko przed ocenił bym tak na 6.5/10

Tą mangą zainteresowałem się , gdy parę tygodni temu obejrzałem na Netflixie pierwszy odcinek anime , który bardzo mi się spodobał i z ciekawości sprawdziłem czy istnieję manga. I nie dość , że odkryłem , że istnieję to dowiedziałem się także , że już wyszło sporo tomów więc od razu zamówiłem sobie dwa pierwsze tomy i właśnie skończyłem czytać i powiem szczerze , że jestem bardzo zadowolony. 1 tom historii Sakamoto jest fantastyczny. Sam Taro jest kapitalną postacią. Polubiłem także Jego żonę i córeczkę. A także Shina , który podziwia Sakamoto odkąd ten był gangsterem , a teraz zaczyna pracować z nim w sklepie i staję się członkiem rodziny. Na plus również moc Shina(Telepatia) Te sceny jak chłopak czyta w myślach Sakamoto , że ten go ciągle uśmierca , gdy coś przeskrobie są kapitalne:D Na plus również postać , która się później pojawia(Lu) i to , że po tym jak Sakamoto i Shin Jej pomogli z chińską mafią również dołączyła do sklepu. A Jej relacja z Shinem jest świetna. Fajnie by było jakby się później spiknęli. Polubiłem również miejscową policjantkę. Szkoda , że nie było Jej więcej , ale mam nadzieję , że jeszcze powróci. Świetna też była scenka jak żona Sakamoto podejrzewała , że ten znów zabija(Przez opowieść Shina) i , gdy go o to pyta wkurzonym wzrokiem ten zaczyna się trząść jak galareta:D Widać kto rządzi w domu;) Tak samo kapitalne było jak po tym wydarzeniu kobieta zostają zakładniczką w porwanym autobusie i zamiast się bać jak inni pasażerowie myśli o tym , że nie zdąży ogarnąć obiadu i na dodatek rozpuszczą Jej się lody , które kupiła:D A na pytanie przestępcy czemu się nie boi odpowiada tylko , że Jej mąż Ją ocali i faktycznie On i Shin ich ratują. Podobało mi się też , że dostaliśmy odpowiedź dlaczego Sakamoto przestał zabijać. I nie chodziło tylko o to , że się zakochał co sugerował początek tomu. Nie mogę się doczekać aż przeczytam kolejne tomy i liczę , że poziom zostanie zachowany

Tą mangą zainteresowałem się , gdy parę tygodni temu obejrzałem na Netflixie pierwszy odcinek anime , który bardzo mi się spodobał i z ciekawości sprawdziłem czy istnieję manga. I nie dość , że odkryłem , że istnieję to dowiedziałem się także , że już wyszło sporo tomów więc od razu zamówiłem sobie dwa pierwsze tomy i właśnie skończyłem czytać i powiem szczerze , że jestem...

Manga o płatnym zabójcy, który postanowił się ustatkować i z tej całej normalności trochę się mu utyło. Całość z przymrużeniem oka, zabawna, a postać Sakamoto świetna. I jeśli chodzi o wygląd i zachowanie stoickiego spokoju w każdej sytuacji. Bo Taro Sakamoto zdaje się liczyć tylko z własną żoną.

Manga o płatnym zabójcy, który postanowił się ustatkować i z tej całej normalności trochę się mu utyło. Całość z przymrużeniem oka, zabawna, a postać Sakamoto świetna. I jeśli chodzi o wygląd i zachowanie stoickiego spokoju w każdej sytuacji. Bo Taro Sakamoto zdaje się liczyć tylko z własną żoną.

Z początku nie byłem przekonany. Dawniej prywatny zabójca postanawia się ustatkować i uciec od kryminalnych organizacji? Westchnienie, po czym wzruszam ramionami. Ile razy to przetrawiałem? Pewnie z półtora kilo makulatury o tym opowiadało. Sięgam po tytuł, kartkuję, czytam i jest lepiej niż sądziłem. Faktycznie - mamy typa, który zrywa z nielegalną działalnością, zakłada rodzinę, prowadzi sklep, wiedzie prosty tryb życia mężczyzny z obrączką na palcu. I jak to w historiach o ludziach, którzy marzą o świętym spokoju - mają przechlapane, bo dawni pracodawcy czy mafia nie zapomina, że odszedłeś z branży. Ścigają go i pragną zabić, aby zapamiętał, że nie wolno łamać kodeksu kryminalistów. Sęk w tym, że po jego głowę idzie wierny członek Sakomoto. Także, plan zabicia swojego idola nie idzie w parze z przysięgą, aby wykonywać polecenia odgórnie. Od tej chwili ustatkowany mężczyzna z mroczną przeszłością wybija tę hołotę i stara się posłuchać żony, aby więcej nikogo nie zabijał... Bardzo sprawne rzemiosło, które niczego nie udaje.

To bardziej komedia niż poważna analiza członków byłych gangów i ludzi uwikłanych w paskudne sprawy z krwią na rękach. Ironiczna przeprawa po gatunkach. Wyszkolony zabójca po małżeństwie nabył kilogramów, zapuścił wąsa i wygląda jak podstarzały tatusiek, niż zawodowy morderca. Jego były kumpel z gangu ma super moc, bo potrafi czytać w myślach. Zabawa w dom służy naszemu ex-zabójcy, ale nie zapomniał, jak posługiwać się bronią, obezwładniać przestępców. Ma szansę stanąć po drugiej stronie barykady - jako zamaskowany bohater. Niegdyś kłopoty z prawem, lecz teraz za pan brat broni sprawiedliwości oraz chroni niewinnych od ataków terrorystycznych. Przyjemne, na relaks, bez żyłowania trudnych temat, jak to nasi, byli przestępcy są straumatyzowani. Może faktycznie małżeństwo to jego terapia i uzyskanie spokoju ducha?

Z początku nie byłem przekonany. Dawniej prywatny zabójca postanawia się ustatkować i uciec od kryminalnych organizacji? Westchnienie, po czym wzruszam ramionami. Ile razy to przetrawiałem? Pewnie z półtora kilo makulatury o tym opowiadało. Sięgam po tytuł, kartkuję, czytam i jest lepiej niż sądziłem. Faktycznie - mamy typa, który zrywa z nielegalną działalnością, zakłada...

Nie wiem jak 1 tom ma zachęcić kogoś kto wiele czytał tego typu mang. Postacie nie wyróżniające się. Sakamoto jedynie wyróżnia się swoją małomównością, ale oprócz tego nic nie pokazał takiego, żebym chciała go lepiej poznawać.
Kreska też nie lepsza. Wiem, że później autor się poprawia, ale 1 tom to jak dla mnie porażka.

Nie wiem jak 1 tom ma zachęcić kogoś kto wiele czytał tego typu mang. Postacie nie wyróżniające się. Sakamoto jedynie wyróżnia się swoją małomównością, ale oprócz tego nic nie pokazał takiego, żebym chciała go lepiej poznawać.
Kreska też nie lepsza. Wiem, że później autor się poprawia, ale 1 tom to jak dla mnie porażka.

najzwyklejszy shonen, tylko troszkę ponad średnią, ale nie jestem pewien czy ze względu na scenariusz, tłumaczenie czy kreskę. o tym zdecyduje jednak następna część

najzwyklejszy shonen, tylko troszkę ponad średnią, ale nie jestem pewien czy ze względu na scenariusz, tłumaczenie czy kreskę. o tym zdecyduje jednak następna część

Dobra manga jeśli ktoś szuka połączenia komedii z akcją. W pierwszym tomie fabuła jest epizodyczna i bardziej poznajemy poznanie się trójki bohaterów czyli Pana Sakamoto, Shina oraz Lu. Kreska jest ładna, sceny akcji są dynamiczne i dobrze przedstawione. Wydaje mi się że format do tego typu mangi mógłby być większy. Jak na razie nie jest to nic wybitnego ale czytało się dobrze. Na jeden-dwa wieczory jak znalazł.

Dobra manga jeśli ktoś szuka połączenia komedii z akcją. W pierwszym tomie fabuła jest epizodyczna i bardziej poznajemy poznanie się trójki bohaterów czyli Pana Sakamoto, Shina oraz Lu. Kreska jest ładna, sceny akcji są dynamiczne i dobrze przedstawione. Wydaje mi się że format do tego typu mangi mógłby być większy. Jak na razie nie jest to nic wybitnego ale czytało się...