Księgi wojny i miłości. Wanda

Z przykrością muszę stwierdzić, że po przeczytaniu książki jestem nią trochę rozczarowana. Ogólnie rzecz ujmując książka jest naprawdę dobra i ciekawa, ale drobne mankamenty sprawiły, że nie czytało jej się z aż taką radością i przyjemnością jak początkowo się spodziewałam.
Na początku bardzo gubiłam się w postaciach, kto jest kim, co go z kim wiążę itp. Wprowadzenie tak wielu postaci od pierwszych stron spowodowało mały chaos fabularny, jednak z każdą kolejną stroną coraz łatwiej przychodziło rozpoznawanie bohaterów. Nie mam pojęcia czym było to spowodowane, ale czytanie wymagało ode mnie dużego skupienia.
Mniej więcej do połowy książkę czyta się naprawdę dobrze. Czytelnik poznaje bohaterów, towarzyszy im w ich codzienności, czyta po prostu powieść. Potem niestety książka z powieści historycznej z akcentem na powieść staje się bardziej powieścią historyczną z akcentem na historię i w tym momencie zaczęła mi się strasznie dłużyć. Wydarzeń, postaci, nazw miejscowości, wszelkich komitetów i rad zaczęło przewijać się tak wiele, że nie jestem w stanie przywołać ani jednej z nich, ani jakkolwiek powiązać ich ze sobą. I nie byłoby w tym nic złego gdyby poza wydarzeniami wojenno-politycznymi działo się coś jeszcze. Bohaterowie są w samym centrum wydarzeń, przy stole lub na spacerze nie rozmawiają o niczym innym niż o nowinkach z frontu, o Leninie, o Piłsudskim, o socjalizmie, o bolszewizmie, o tym co zrobią Rosjanie, co zrobią Niemcy itp. Choć jestem w stanie zrozumieć, że na tamten moment to były palące problemy i ludzie żyli tym wszystkim na co dzień, to trudno mi sobie wyobrazić żeby codzienność ludzi w tamtych czasach opierała się tylko myśleniu "co zrobić aby jutro było lepsze i co tam słychać w polityce". Stąd też, wydaje mi się brak przywiązania do któregokolwiek z bohaterów. Tak naprawdę trudno wczuć się w ich sytuację kiedy jest ich tak wielu i historia co chwilę opowiadana jest z perspektywy kogoś innego. Dodatkowo bohaterom zawsze wszystko się udaje, a ich życie jest względnie stabilne. Nie ma tutaj zwrotów akcji powodujących zaskoczenie lub obrót spraw. Przez całą historię obserwujemy także jak tytułowa Wanda, główna bohaterka przechodzi przemianę i ze skromnej panny zamieszkującej w Wodżigrach staję się socjalistką, która niczym doktor Judym chce walczyć z niesprawiedliwością społeczną. Potem jednak okazuje się, że nie tyle jest socjalistką, co socjalistką demokratyczną podobnie jak jej ukochany. Wmieszanie polityki w budowanie portretu psychologiczne postaci nie przypadło mi do gustu. Mam wrażenie, że poza poglądami politycznymi bohaterowi nie mieli żadnych "innych" cech osobowości. O niczym innym niż polityka nie myśleli i nie marzyli. Wanda z jednej strony jest przedstawiona jako silna kobieta gotowa przeciwstawić się systemowi, a z drugiej strony pod koniec książki w scenie, w której jej serdeczna przyjaciółka Maria jest krzywdzona nie robi nic żeby jej pomóc, a jedynie biernie się przygląda, mimo iż potem wspomina, że jej nic się nie stało, bo miała nóż (?). W innej scenie pociesza swoją koleżanką mówiąc jej banalne "otwórz swoje serce". Trochę się to kłóci.
Książka jest godna przeczytania i chętnie sięgnę po następny tom, jednak mam nadzieję, że więcej będzie w nim losów bohaterów niż faktów historycznych.

Z przykrością muszę stwierdzić, że po przeczytaniu książki jestem nią trochę rozczarowana. Ogólnie rzecz ujmując książka jest naprawdę dobra i ciekawa, ale drobne mankamenty sprawiły, że nie czytało jej się z aż taką radością i przyjemnością jak początkowo się spodziewałam.
Na początku bardzo gubiłam się w postaciach, kto jest kim, co go z kim wiążę itp. Wprowadzenie tak...

Księgi wojny i miłości Joanny Hempel to mocny tytuł, wiele zapowiadający. Fabuła rozpisana na głosy i narracje kilkorga bohaterów z bliskiego otoczenia głównej postaci-Wandy. W tle pierwsza wojna światowa i rewolucja w Rosji. Po Autorce z takim wykształceniem i społecznym backgroundem oczekiwałam czegoś więcej -dramatyzmu, zwrotów akcji, elementu zaskoczenia, tymczasem pięć lat rozpisane na prawie sześciuset stronach nieco się dłuży. Wanda zakochuje się jak w bajkach, w stylu naiwnej pensjonarki:" wiedziałam, że to będzie on", przy czym nie jest ciekawa doświadczeń, poglądów, planów swojego małżonka. Wewnętrznie niespójna: jak przystało na arystokratkę zna języki, jeździ konno , gra na pianinie, czyta książki, nawet przez chwilę "studiuje" (choć trudno tak nazwać kursy dla panien z dobrych domów) nie docieka jednak gdzie i za co będą z mężem żyć. Chce pracować, ale nie wie na czym ta praca ma polegać. Zdobywa jedzenie, ale stołując się nie zastanawia się skąd gospodyni bierze żywność dla dużej grupy osób skoro w mieście ludzie umierają z głodu na ulicach . Udaje jej się uniknąć gwałtu, ale w żaden sposób nie próbuje pomóc zgwałconej kuzynce etc. Mrozi emocje, czego dowodem brak tęsknoty za siostrą i brak dylematów związanych z opuszczeniem na stałe rodziców i majątku na Litwie .Zatem zabieg ukazania w pełnej krasie pięknej, niezłomnej i odważnej antenatki rodu udał się tylko częściowo.
Do tego bardzo jednowymiarowy obraz rewolucji -brak refleksji nad czynnikami, które powodowały, że mieszkańcy Petersburga, najmniej proletariackiego miasta Rosji szli za Leninem, Trockim czy Dzierżyńskim. Czy młodzi socjaliści to był tylko przetaczający się po ulicach brudny i nieświadomy swoich wyborów "motłoch"? Oczywiście, że nie. Takim postaciom jak Nastia przydałaby się odrobina głębi poza wizjami podziału i zagospodarowania ogromnego, opuszczonego przez polskich bohaterów mieszkania. I na koniec- stereotyp żydówki- przebiegłej, chytrej, egoistycznej dziewczyny, którą trafnie "rozpoznał" Jerzy i której z racji samego pochodzenia "należało się" już w nastoletnich latach miłosne rozczarowanie ...
Na plus: przyroda, Piłsudski w pełnej krasie walki o Polskę i odważne kobiety- Anna, Hania, Ola.

Księgi wojny i miłości Joanny Hempel to mocny tytuł, wiele zapowiadający. Fabuła rozpisana na głosy i narracje kilkorga bohaterów z bliskiego otoczenia głównej postaci-Wandy. W tle pierwsza wojna światowa i rewolucja w Rosji. Po Autorce z takim wykształceniem i społecznym backgroundem oczekiwałam czegoś więcej -dramatyzmu, zwrotów akcji, elementu zaskoczenia, tymczasem pięć...

Mnie książka wciągnęła od pierwszych stron. Temat Kresów jest mi bardzo bliski i tło historyczne jest niezwykle rzetelnym obramowaniem życia rodziny. Wiele opisów historycznych uzupełniło moją wiedzę, przykładem jest Dzierżyński, który też proponował moiemu dziadkowi w Moskwie, wstąpienie do partii i rządzenie tym motłochem, jak się raczył wyraziić. Zrozumiałam dlaczego bardzo mu zależało na wykształconych Polakach, gdzie autorka opisuje podejście Dzierżyńskiego do rewolucji, która miała ogarnąć Europę tylko przez Polskę. Tych przykładów historycznych mogłabym tu mnożyć. Opis życia szlachty, warstwy społecznej, która została całkowicie zlikwidowana bezcenny. Czekam z niecierpliwością na II tom.

Mnie książka wciągnęła od pierwszych stron. Temat Kresów jest mi bardzo bliski i tło historyczne jest niezwykle rzetelnym obramowaniem życia rodziny. Wiele opisów historycznych uzupełniło moją wiedzę, przykładem jest Dzierżyński, który też proponował moiemu dziadkowi w Moskwie, wstąpienie do partii i rządzenie tym motłochem, jak się raczył wyraziić. Zrozumiałam dlaczego...

Treści historyczne zawarte w książce i to na plus .
Przeciętna ,napisana mam wrażenie na kolanie .
Bardzo mi się dłużyła raczej dalszych tomów nie przeczytam

Treści historyczne zawarte w książce i to na plus .
Przeciętna ,napisana mam wrażenie na kolanie .
Bardzo mi się dłużyła raczej dalszych tomów nie przeczytam

Uwielbiam historie rodzinne rozgrywające się na tle wojen i dlatego nie mogłam przejść obojętnie obok tej powieści.
Książka jest powieścią historyczną,a opisane tutaj losy Wandy i jej najbliższych są oparte na prawdziwej historii babci autorki.
Pani Joanna bardzo rzetelnie podeszła do sprawy, bardzo szczegółowo opisała wydarzenia i nastroje tamtego okresu, pokazała nam jak zachowywało się społeczeństwo , a także wplotła postacie ,które zapisały się na kartach naszej historii.
Ja jednak wolę jak więcej jest opisów z życia głównych bohaterów,a wydarzenia historyczne stanowią tylko tło powieści .Tu tego było za dużo.

Uwielbiam historie rodzinne rozgrywające się na tle wojen i dlatego nie mogłam przejść obojętnie obok tej powieści.
Książka jest powieścią historyczną,a opisane tutaj losy Wandy i jej najbliższych są oparte na prawdziwej historii babci autorki.
Pani Joanna bardzo rzetelnie podeszła do sprawy, bardzo szczegółowo opisała wydarzenia i nastroje tamtego okresu, pokazała nam...

Historia Wandy na szerokim tle losów jej rodziny, sportretowane litewskie dworki, rewolucyjny Petersburg i czas narodzin niepodległości Polski. Szybko się tę książkę czyta tylko jest taki problem, że wszystkie postacie są papierowe-ani dobre, ani złe, po prostu letnie. Autorka jest Austalijką z pochodzenia, w bibliografii wymienia zagraniczne ksiażki m.in. Daviesa czy Andrzeja Zamoyskiego z których korzystała gdzie historia Polski jest przedstawiona dla zagranicznego odbiorcy i to niestety widać. Albo angażujemy czytelnika w historię i wywołujemy emocje albo trzymamy się z daleka od kartki papieru. Potencjał na historię był ale nie został wykorzystany, szkoda.

Historia Wandy na szerokim tle losów jej rodziny, sportretowane litewskie dworki, rewolucyjny Petersburg i czas narodzin niepodległości Polski. Szybko się tę książkę czyta tylko jest taki problem, że wszystkie postacie są papierowe-ani dobre, ani złe, po prostu letnie. Autorka jest Austalijką z pochodzenia, w bibliografii wymienia zagraniczne ksiażki m.in. Daviesa czy...

Bez wątpienia pamiętniki mogą być niezwykle cennym źródłem informacji historycznych, dostarczając wiedzy o ludziach innych epok oraz ich zawiłych losach na tle wydarzeń dziejowych czy konfliktów zbrojnych. Właśnie po tego rodzaju materiały źródłowe - pamiętniki rodzinne - sięgnęła pisząc "Księgi wojny i miłości" Joanna Hempel, czyniąc ich bohaterami własnych dziadków Wandę i Jerzego.

Tom pierwszy, zatytułowany "Wanda" to imponująca zarówno treścią, jak i rozmachem, opowieść obejmująca lata 1913-1918. Tytułową postać poznajemy w momencie jej wkraczania w dorosłość, co zbiega się niefortunnie z wybuchem pierwszej wojny światowej. Dotychczasowe sielankowe życie młodej arystokratki w litewskim majątku Wodżgiry i otoczeniu kochającej rodziny w mgnieniu oka przestaje istnieć. Zajęcie majątku przez rosyjską armię popycha dziewczynę do wyjazdu do Petersburga. Oprócz motywacji, jaką jest niewątpliwie pragnienie dalszego edukowania się, siłą napędową Wandy są również uczucia, które wywołują w niej sny o tajemniczym mężczyźnie. Mocno wierzy, że tam dokąd się udaje, odnajdzie miłość swojego życia.
Czy jednak Petersburg, wpierw ogarnięty protestami, później zaś rewolucją, to aby właściwe miejsce dla rodzącej się namiętności? Czy dziewczyna odnajdzie obiekt westchnień ze snów i na nowo połączy się z rodziną? Doczytajcie sobie sami...

Polecam gorąco - niesamowita, tętniąca emocjami historia osobistych, rodzinnych, ale i narodowych perypetii. Bohaterowie skrojeni na miarę burzliwych czasów, w jakich przyszło im dojrzewać, kochać i przemijać. Niezwykle autentyczni w swoich uczuciach,wyborach i poczynaniach.

Bardzo wiernie oddano tło historyczne, podkreślając wątki o charakterze patriotycznym. Postaci znane z kart podręczników współdzielą rozgrywającą się fabułę z przodkami autorki. Tu muszę wspomnieć, iż rodzina pani Joanny utrzymywała bliskie kontakty z Józefem Piłsudskim i jego lekarzem, co jeszcze bardziej uwypukla walory historyczne powieści.
Lektura stanowi spore wyzwanie ze względu na ilość występujących postaci oraz ich koligacje rodzinne. Autorka jednak przychodzi nam z pomocą - zamieszcza już na wstępie spisy występujących postaci wraz z objaśnieniami zachodzących między nimi powinowactwa.
Wyjątkowa pozycja, niezbędna w biblioteczce miłośników sag rodzinnych oraz powieści o miłości i uczuciach targanych wichrami historii.

Bez wątpienia pamiętniki mogą być niezwykle cennym źródłem informacji historycznych, dostarczając wiedzy o ludziach innych epok oraz ich zawiłych losach na tle wydarzeń dziejowych czy konfliktów zbrojnych. Właśnie po tego rodzaju materiały źródłowe - pamiętniki rodzinne - sięgnęła pisząc "Księgi wojny i miłości" Joanna Hempel, czyniąc ich bohaterami własnych dziadków Wandę...

Najmłodsza córka Państwa Dowoynów imponuje zaangażowaniem, troską i dobrocią. Na 545 stronach książki poznajemy historie mieszkańców i przyjaciół majątku Wodżgiry... rodziny Dowoynów, arystokratów, służby, studentów i żołnierzy, bo akcja #powieść toczy się głównie podczas I wojny światowej. Księgi przedstawiają przekrój społeczeństwa XX wieku uwikłanych w wojnę, walkę o niepodległość i rewolucję... A na ich tle mamy przyjemność podpatrywać piękną i niewinną miłość. Księgi czyta się z wielkim zainteresowaniem. Autorka świetnie prowadzi czytelnika i opowiada o losach bohaterów - swoich przodków, ale także znanych historycznych postaci.
@wydawnictwoznakpl - z niecierpliwością czekam na kolejny tom Ksiąg.

Najmłodsza córka Państwa Dowoynów imponuje zaangażowaniem, troską i dobrocią. Na 545 stronach książki poznajemy historie mieszkańców i przyjaciół majątku Wodżgiry... rodziny Dowoynów, arystokratów, służby, studentów i żołnierzy, bo akcja #powieść toczy się głównie podczas I wojny światowej. Księgi przedstawiają przekrój społeczeństwa XX wieku uwikłanych w wojnę, walkę o...

To pierwszy tom obszernej sagi rodzinnej opartej na faktach. Akcja toczy się w czasie pierwszej wojny światowej. Główną bohaterką jest młoda szlachcianka, Wanda Dowoyna. Poznajemy jej rodzinę w przeddzień ślubu jej siostry. Postaci jest bardzo dużo, na szczęście na początku książki jest ich wykaz, do którego często wracałam. Książka liczy niemal 600 stron, więc czytałam ją na raty przez dłuższy czas.

Wojenne losy bohaterów osnute są na dziejach rodziny autorki, jednej z czołowych australijskich dramaturżek, której korzenie wywodzą się z Polski. W powieści widać talent pisarki, która przedstawia mnóstwo osób i szczegółowo opisuje obyczajowość początków XX wieku.

W wydarzenia historyczne wpleciony został wątek miłosny, ale nie jest on dominujący. Książkę należy czytać uważnie, bo każdy szczegół ma znaczenie. To nie jest łatwa lektura. Do tego ma dość drobny druk.

Uprzedzam, że powieść wciąga i kiedy już zaczniecie, bez reszty przepadniecie w tym świecie. Rym niezamierzony.

Dzięki takim dziełom wręcz chłonę całą historyczną otoczkę, której w szkole nie zanosiłam. Jest to książka warta polecenia.

To pierwszy tom obszernej sagi rodzinnej opartej na faktach. Akcja toczy się w czasie pierwszej wojny światowej. Główną bohaterką jest młoda szlachcianka, Wanda Dowoyna. Poznajemy jej rodzinę w przeddzień ślubu jej siostry. Postaci jest bardzo dużo, na szczęście na początku książki jest ich wykaz, do którego często wracałam. Książka liczy niemal 600 stron, więc czytałam ją...

„Księgi wojny i miłości. Wanda”, otwiera rodzinną sagę, której Autorką jest Australijka, polskiego pochodzenia: Joanna Hempel. Języka polskiego nauczyła ją babcia – tytułowa bohaterka serii, której historię postanowiła opisać, zatrzymując pamięć o swoich przodkach w sercach czytelników. Zrobiła to z wyjątkową dbałością o szczegóły, starannością na płaszczyźnie wydarzeń historycznych – uwiarygodniając je poprzez umieszczenie w powieści prawdziwych postaci.
Na kartach tej barwnej i napisanej pięknym językiem historii, poznajemy losy wielu bohaterów, których dzieli lub łączy wojna. Wachlarz emocji, miejsc i przeżyć, towarzyszących bohaterom i czytelnikowi w tej podróży do początków XX wieku jest niezwykle bogaty i mocno absorbujący. Ktoś może powiedzieć, że losy rodziny Dowoynów są zbyt zagmatwane i zbyt nieprawdopodobne, lecz musimy pamiętać o tym, że czas wojny do przewidywanych okresów nie należy, a wtedy jak w okresie pokoju może wydarzyć się wszystko, jeszcze bardziej zaskakującego i bolesnego zarazem.
Dla wielbicieli sag rodzinnych, ta powieść oparta na losach rodziny Autorki, z bogatym tłem historycznym będzie prawdziwą ucztą!

„Księgi wojny i miłości. Wanda”, otwiera rodzinną sagę, której Autorką jest Australijka, polskiego pochodzenia: Joanna Hempel. Języka polskiego nauczyła ją babcia – tytułowa bohaterka serii, której historię postanowiła opisać, zatrzymując pamięć o swoich przodkach w sercach czytelników. Zrobiła to z wyjątkową dbałością o szczegóły, starannością na płaszczyźnie wydarzeń...