Fibi i Jednorożec. Czapki z głów. Tom 7

Okładka książki Fibi i Jednorożec. Czapki z głów. Tom 7 autorstwa Dana Simpson
Okładka książki Fibi i Jednorożec. Czapki z głów. Tom 7 autorstwa Dana Simpson
Dana Simpson Wydawnictwo: Egmont Polska Cykl: FIBI I JEDNOROŻEC (tom 7) komiksy
176 str. 2 godz. 56 min.
Kategoria:
komiksy
Format:
papier
Cykl:
FIBI I JEDNOROŻEC (tom 7)
Data wydania:
2022-06-29
Data 1. wyd. pol.:
2022-06-29
Liczba stron:
176
Czas czytania
2 godz. 56 min.
Język:
polski
ISBN:
9788328149885
Tłumacz:
Mateusz Lis
Siódmy tom wesołej i mądrej opowieści o dziewczynce Fibi, której najbliższą przyjaciółką jest jednorożcowa piękność Marigold Niebiańskie Chrapy. Marigold to nie tylko istota o magicznych zdolnościach, ale też autorka publikacji naukowych, w tym pracy na temat wyższości migotania nad połyskiwaniem! Jakby tego było mało, za pomocą jej rogu można połączyć się z internetem. Czapki z głów!
W tym zbiorze krótkich opowieści o miłej nerdce Fibi i jej nieparzystokopytnej przyjaciółce zobaczymy, jak nasze bohaterki zostały szkolnymi szychami, jakie kostiumy założyły na kolejne przyjęcie halloweenowe i co sprawiło, że jeszcze bardziej doceniły siłę łączącej ich przyjaźni.
Średnia ocen
7,9 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Fibi i Jednorożec. Czapki z głów. Tom 7 w ulubionej księgarniiPorównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Oceny książki Fibi i Jednorożec. Czapki z głów. Tom 7

Średnia ocen
7,9 / 10
16 ocen
Twoja ocena
0 / 10

Opinie i dyskusje o książce Fibi i Jednorożec. Czapki z głów. Tom 7

avatar
137
137

Na półkach:

Książka była bardzo zabawna miła w czytaniu ciekawa wciągająca ogólnie i serio polecam ją przeczytać wygląda dość dziecinnie ale no nie jest taka dzieci No jest taka dosłownie nie wiem w wieku 13 lat można ją czytać nawet polecam!!!

Książka była bardzo zabawna miła w czytaniu ciekawa wciągająca ogólnie i serio polecam ją przeczytać wygląda dość dziecinnie ale no nie jest taka dzieci No jest taka dosłownie nie wiem w wieku 13 lat można ją czytać nawet polecam!!!

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
2526
1581

Na półkach: , ,

Kolejny tom przygód rezolutnej Fibi i jej niezwykłej przyjaciółki.
Co ma wspólnego jednorożec z koniem? Kto jest najskromniejszym jednorożcem na świecie (na pewno nie Marigold)? Co jednorożec chciałby dostać w prezencie? Na te i wiele innych pytań odpowiedzi znajdziecie w tych krótkich i zabawnych historyjkach.

Kolejny tom przygód rezolutnej Fibi i jej niezwykłej przyjaciółki.
Co ma wspólnego jednorożec z koniem? Kto jest najskromniejszym jednorożcem na świecie (na pewno nie Marigold)? Co jednorożec chciałby dostać w prezencie? Na te i wiele innych pytań odpowiedzi znajdziecie w tych krótkich i zabawnych historyjkach.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
143
9

Na półkach:

Trochę śmieszna.

Trochę śmieszna.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

26 użytkowników ma tytuł Fibi i Jednorożec. Czapki z głów. Tom 7 na półkach głównych
  • 22
  • 4
11 użytkowników ma tytuł Fibi i Jednorożec. Czapki z głów. Tom 7 na półkach dodatkowych
  • 4
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1

Tagi i tematy do książki Fibi i Jednorożec. Czapki z głów. Tom 7

Inne książki autora

Czytelnicy Fibi i Jednorożec. Czapki z głów. Tom 7 przeczytali również

Frnck - 3 - Poświęcenie Brice Cossu
Frnck - 3 - Poświęcenie
Brice Cossu Olivier Bocquet
„Frnck” to komiks, który pierwszym tomem mnie zaskoczył. Autorzy zabrali mnie w świat nastolatka, któremu wydaje się, że ma fatalne życie. Mieszkając w sierocińcu ciągle próbuje nowych rzeczy, trafia do kolejnych rodzin, które okazują się ziszczeniem koszmarów. Młody wiek sprawia, że jest zależny od otoczenia. Dotknięty różnorodnymi ograniczeniami i koniecznością podporządkowania się, marzący o samotnym życiu bez zależności od kogokolwiek bohater postanawia coś zmienić, aby nie trafić do kolejnej dziwnej rodziny. Kolejne zabiegi dyrektorki chcącej stworzyć mu prawdziwy dom kończą się katastrofą. Chłopak w żadnym domu nie czuł się dobrze. Każde wpisywanie go w schemat, próba zarażenia stylem życia potencjalnej rodziny kończyła się fiaskiem. Z tego powodu skazany jest na mieszkanie w sierocińcu. Kolejna próba uszczęśliwienia go przybranymi rodzicami kończy się wielką katastrofą. Zagrożenie wyjazdu poza miejsce, w którym czuje się bezpiecznie sprawia, że postanawia uciec i już więcej tu nie wracać. Chce znaleźć swoich prawdziwych rodziców. Od jednego z pracowników sierocińca dowiaduje się, gdzie go znaleziono. I tym sposobem rusza na poszukiwania swoich korzeni. Ma nadzieję dowiedzieć się prawdy o swoim pochodzeniu, poznać rodziców. Okazuje się, że na jego trasie w środku lasu znajduje się strzeżony przez groźne psy plac budowy parku jaskiniowców. Uciekający bohater nie zauważa, kiedy zostaje przeniesiony do innych czasów lub wymiaru, w którym życie jest brutalne, a do tego brakuje takich podstawowych dóbr jak Internet, pizza czy telefony. Mało tego: mieszkańcy posługują się dziwnym niezrozumiałym językiem. Do tego ludzkie życie ciągle narażone jest na różnorodne niebezpieczeństwa ze strony roślin, zwierząt i innych plemion. Franck przyzwyczajony do udogodnień wynikających z dostępu do dóbr cywilizacji przeżyje szok kulturowy i odkryje jak trudne było życie dawnych ludzi. A może nawet odnajdzie swoich przodków? W drugim tomie mamy kontynuację pobytu u jaskiniowców. Franck powoli zaczyna się odnajdować w nowym otoczeniu i chce je zmieniać. Niestety próby wprowadzenia kolejnych nowinek są zwalczane przez głowę rodu, bo ogień wydaje mu się bardzo niebezpieczny. Do tego chłopak zaczyna odkrywać, że przyroda jest jeszcze bardziej brutalna niż mu się początkowo wydawało. Nawet słodkie króliczki mogą być bardzo groźne. Nie wspominając już o gigantycznych mamutach, żarłocznych lampartach i wilkach. Tom trzeci porusza problem diety i walki o przetrwanie. Okazuje się, że nastolatkowi bliski jest pacyfizm i weganizm, a wszystko przez to, że sam musi sobie upolować jedzenie. Konieczność zabicia zwierzęcia sprawia, że owoce i korzonki wydają się bardziej smaczne oraz pożywne. Do tego Franck będzie musiał ratować członków swojej nowej rodziny przed tajemniczą chorobą. Czwarty tom otwiera próba utrwalenia przez Francka otoczenia, w którym się znalazł i „przesłania” telefonu z filmami do współczesności. Po wolnym wstępnie następuje przyspieszenie akcji. W zamieszkałej przez przybraną rodzinę bohatera zaczyna dziać się coś dziwnego. Woda z podziemnego jeziora unosi się niczym w gejzerze, a w jaskini zaczyna pojawiać się lawa… Prehistoryczni ludzie zamiast uciekać pieką nad gorącymi strumieniami mięso, wymyślają potrawy. Kiedy dociera do nich powaga sytuacji okazuje się, że nie ma najmłodszego członka rodziny, który został w jaskini. Co tym razem zrobi Franck? Co odkryje? Wbrew pozorom nie jest to przybijająca i smutna opowieść o smutnym życiu sieroty. Wręcz przeciwnie. W pierwszym tomie mamy nastolatka, który wie, czego chce, ale urzędnicy stosujący się do bezdusznych przepisów zechcą uszczęśliwić go na siłę. I to wbrew jego woli. Poruszony jest tu ważny problem decydowania o sobie przez młodych ludzi, ich zależności od innych. Po przeniesieniu do prehistorycznych czasów zobaczymy pełną gaf, śmiesznych sytuacji walkę o przetrwanie. Do tego bohater będzie mógł przyjrzeć się swojemu postępowaniu, zobaczy jak bardzo niechęć do nawiązania jakichkolwiek relacji z nowymi rodzinami sprawiła, że nigdy nie dał szansy żadnej na objęcie nad nim opieki. Drugi tom to pretekst do poruszenia problemu trzymania się tradycji, tego co znane, odcięcia od postępu i braku poszukiwania nowych rozwiązań. Trzeci zmusza do zastanowienia się, czy i na ile powinniśmy być wierni swoim zasadom. Czwarty pokazuje, że czasami trzeba porzucić uprzedzenia, zapomnieć o złych doświadczeniach. Motyw podróży w czasie nie jest tu niczym zaskakującym, ale pozwala na wytrącenie bohatera ze strefy komfortu, pokazanie mu, że w życiu mało rzeczy zależy wyłącznie od nas, a przetrwanie to sztuka kompromisu i ciągłego uczenia się oraz współpracy. Dociera do niego, że człowiek nie może przetrwać w pojedynkę. Do tego z każdym upływającym tygodniem nastolatek zaczyna doceniać to, co stracił, czyli wszystko, co oferowała mu współczesność. Porwany przez nurt zaskakujących wydarzeń nie ma wiele czasu na myślenie. Musi działać. Zwłaszcza, że na horyzoncie pojawiają się ludożercy, a później przychodzi groźny chłód, nowa rodzina choruje lub jest zagrożona śmiercią. Mamy tu pięknie zarysowaną osobowość zbuntowanego nastolatka, ale też pojawiają się ciekawe charaktery jaskiniowców. Wyjątkowo dobrze podkreślono tu wartość stada-rodziny, tworzenia więzi, przetrwania dzięki współpracy i pomysłowości. Napotkana rodzina jaskiniowców bardzo odbiega od marzeń o idealnych bliskich, ale do Francka dociera, że mogą być to jego jedyni bliscy i bez nich życie w brutalnym świecie przyrody nie będzie długie. Problem polega na tym, żeby szybko wyciągnął wnioski, bo zwlekanie może skończyć się tragicznie. Do tego powinien nauczyć się zdobywać pokarm, otworzyć na luźne podejście do cielesności i dbania o higienę. Do tego czeka go wielkie zaskoczenie związane z odkryciem prawdy o swoim pochodzeniu oraz misji. Ciekawe ilustracje pełne szczegółów i szybka akcja z dużą dawką prostego humoru sprawiają, że komiks czyta się bardzo szybko i przyjemnie. Brice Cossu stosuje technikę pokazywania tła, aby osadzić w nim relacje między bohaterami, a później usuwania go, by skupić uwagę na dialogach i emocjach. Ruch jest tu zaznaczony przez kreski i zbliżenia.
AnnaSikorska - awatar AnnaSikorska
oceniła na103 lata temu
Pozytywka. Pióro łagodnego orła Benedicte Carboneill
Pozytywka. Pióro łagodnego orła
Benedicte Carboneill Gijé
“Pozytywka. Pióro łagodnego orła” to piąty tom przygód Noli i jej niesamowitych przyjaciół. W tej części dzieje się naprawdę sporo, ale żeby Wam nie zdradzać, opiszę serię oraz perypetie dziewczynki bardzo ogólnie. Po pierwsze zacznę od tego, że uwielbiam kreskę tego komiksu, fabułę oraz świat w nim przedstawiony. Jest cudowny i jedyny w swoim rodzaju. Z Ziemi można dostać się do niego poprzez pozytywkę, którą Nola odziedziczyła po swojej zmarłej mamie, za którą niesamowicie tęskni i nie potrafi pogodzić się z jej stratą. Kiedy trafia do niesamowitego świata, pełnego przeróżnych stworzeń i mieszkańców, nie może uwierzyć w to, że jej mama nigdy nie pisnęła na ten temat nawet słowa. Dziewczynka odkrywa coraz to nowe sekrety i niestety wiele rzeczy się nie zgadza, wszystko się komplikuje, a ona nie może podzielić się niczym ze swoim ojcem. Może liczyć tylko na swoich nowych przyjaciół, jednak kontakt z nimi jest utrudniony, zarówno jak podróże międzyświatowe. Seria Pozytywka to fantastyczna przygoda, przy której świetnie się bawię. Komiksy pochłaniam błyskawicznie i mam nadzieję, że seria będzie wielotomowa. Świat ma ogromny potencjał, pojawia się w nim mnóstwo magicznych stworzeń, wiele tajemnic do rozwiązania oraz skomplikowane konflikty. Pośrodku tego wszystkiego jest mała Nola, która całym sercem pragnie rozwiązać swój prywatny sekret. Czy jej się to uda?
Nolijka - awatar Nolijka
oceniła na93 lata temu
Pozytywka. Tajemnice przeszłości Benedicte Carboneill
Pozytywka. Tajemnice przeszłości
Benedicte Carboneill Gijé
Opowieści o niezwykłych światach, tajnych przejściach zwykle zabierają nas do uniwersum znajdujące się na dużej powierzchni, gdzieś w innym wymiarze. W „Pozytywce” taki alternatywny świat znajduje się w grającej szklanej kuli. Nie jest to oczywiście nowy motyw. Nowe jest spojrzenie na niego oraz poruszane przez autorów tematy. Kiedy w pierwszym tomie poznajemy Nolę ma ona osiem lat. Jest nieszczęśliwa, ponieważ przeżywa żałobę po stracie mamy. Pozostał jej tylko tata, który chce ją pocieszyć, ale też jest przytłoczony smutkiem po stracie ukochanej żony. W dniu ósmych urodzin Nola dostaje od niego pozytywkę, która wcześniej należała do matki dziewczynki. Bawiąc się tym niezwykłym prezentem Nola odkrywa, że w środku znajduje się świat zwany Pandorią. Na pierwszy rzut oka jest to miejsce będące spełnieniem dziecięcych marzeń. Szybko jednak okazuje się, że to pozory, bo piękna i fantazyjna kraina pełna jest niebezpieczeństw. Jednym z nich jest pozorny brak możliwości opuszczenia tej krainy. Sama nazwa krainy wydaje się nawiązywać do mitologii greckiej i Pandory, czyli pierwszej kobiety na świecie (coś na wzór judaistycznej Ewy) zesłanej na ziemię za podstęp Prometeusza przechytrzającego boga i dającego mu kiepską ofiarę. Ulepiona przez Hefajstosa z gliny i wody, pięknie ubrana przez Charyty i hory, nauczona prac domowych przez Atenę (swoją drogą ciekawe, kto tym masom mężczyzn na ziemi wykonywał owe prace),obdarzona urodą przez Afrodytę i wyposażona w kłamstwo i fałsz przez Hermesa została posłana do Epimeteusza (brat Prometeusza),który ją poślubił. W posagu dostała glinianą puszkę, po której otwarciu wydostało się całe zło na świat. Nawiązanie nazwą krainy do tej postaci intryguje. Pierwszy tom pt. „Witamy w Pandorii” jest wprowadzeniem do całej historii. Poznajemy bohaterkę, widzimy, w jakiej jest sytuacji życiowej oraz poznajemy początki jej wypraw do niezwykłego świata, w którym ma okazję zrozumieć, że prawo nie zawsze jest dobre i sprawiedliwe. Odkrywa, że inni mają gorzej od niej, bo są oceniani po pozorach, prześladowani przez rygorystyczne prawo czy zmuszonych ukrywać swoje talenty. Nawet w magicznym świecie istnieją grupy uprzywilejowanych i tych, którym się nie poszczęściło i w stawianiu czoła przeciwnościom losu będą potrzebowali wsparcia. Drugi tom „Pozytywki”, „Sekret Cypriana” pokazuje nam powrót bohaterki do domu, ale widzimy, że nadal ma możliwość wracania tam. Wykorzystuje każdą okazję powrotu do Pandorii i przeżywania tam kolejnych przygód. Z tej możliwości skorzysta też w trzecim tomie pt. „Tajemnice przeszłości”. Zawsze, gdy będzie się czuła przygnębiona i przytłoczona uda się w podróż, aby na swoje otoczenie spojrzeć z innej perspektywy. Zwłaszcza, że dookoła zaczynają dziać się dziwne rzeczy i wydaje się, że któryś mieszkaniec Pandorii złamał zakaz przechodzenia do innego świata. Ale czy to na pewno była ta osoba czy może mroczne siły? Pozostaje sprawdzić, kto za owymi wędrówkami stoi. Przy okazji bohaterka będzie poszukiwania swoich korzeni, próbowała dowiedzieć się jak najwięcej o mamie, odkryć jej tajemnice. „Zagadkowe zniknięcie” to kolejne spotkanie z Nolą. Nadal widzimy jej smutek z powodu straty mamy. Tym razem uczucie powraca w czasie sprzątania jej rzeczy, przenoszenia ich do piwnicy. W czasie tych porządków bohaterka znajduje dziwny kluczyk, którego rysunek znalazła w mamy pamiętnikach. Szuka zamka, do którego on pasuje. Z tego powodu wyprawia się do Pandorii. A tam czekają na nią kolejne zagadki i wyzwania oraz zaskoczenia. Miły sąsiad jej przyjaciół zostaje uwięziony. Znika też nauczycielka muzyki. Nola razem z przyjaciółmi ruszy na poszukiwania, postara się rozwiązać zagadkę tajemniczych wydarzeń. Bardzo podoba mi się to, że w każdym tomie Carbone (właśc. Bénédicte Carboneil) porusza ważne społecznie tematy. Są tam pomówienia, dyskryminacja, przepisy o niemieszaniu ras i wiele restrykcyjnych praw. Pandoria to świat przywodzący nam na myśl totalitaryzm, w którym każdy musi się pilnować, aby nie zostać aresztowanym. Do tego inni są obojętni wobec takiego postępowania władz, aby nie narażać siebie. Scenariusz doskonale dopełniają rysunki Gijé (Jérôme Gillet) znanego m.in. z animacji „Barababor”. Historia o Noli jest jego pierwszym projektem komiksowym i uważam, że bardzo udanym. Za pomocą świetnych rysunków podkreślających różnorodność pokazanych postaci łatwiej jest przekazać młodym czytelnikom ważne przesłanie i uświadomić, że wygląd może stworzyć mylne spojrzenie na bohaterów.
AnnaSikorska - awatar AnnaSikorska
oceniła na103 lata temu
Sixtine - 1 - Złoto Azteków Frédéric Maupomé
Sixtine - 1 - Złoto Azteków
Frédéric Maupomé Aude Soleilhac
Choć nie będzie to morska wyprawa, zapewniam, że nie zabraknie tu emocji niczym na pirackim statku! W końcu otrzymamy to, co na nim najważniejsze – piratów! A ci czekają na Was w komiksie ,,Sixtine’’. Sixtine nie ma łatwego życia, poza typowymi młodzieńczymi problemami, doskwiera jej brak ojca, który odszedł, gdy była jeszcze dzieckiem oraz dom, w którym mieszkają z matką tonie w długach. Na szczęście, od czego są w takich sytuacjach przyjaciele – w szczególności, gdy poza tymi z klasy dziewczyna może liczyć na trójkę duchów i to nie byle jakich – duchów piratów! Na rynku dostępne są już dwa tomu serii ,,Sixtine’’ – ,,Złoto Azteków’’ i ,,Pies z mroku’’ i choć oba opierają się na dość sprawdzonych schematach – mamy tutaj nutkę magii w postaci paranormalnych towarzyszy, przygody dorastającej bohaterki, wątek dramatyczny i pomieszanie dwóch światów realnego oraz nierealnego – to trzeba przyznać, że robią to w zgrabny i wciągający sposób. Komiksy wypełnione są akcją, mimo poważnych elementów wplecionych w fabułę, nie brakuje tu okazji do śmiechu podczas lektury. Największym atutem są jednak bohaterowie, wyraziści, choć nie wszystkich z nich można określić mianem ,,z krwi i kości’’. Jeżeli szukacie współczesnej pirackiej przygody, właśnie trafiliście pod dobry adres! ,,Sixtine’’ dała się poznać, jako bardzo przyjemny w odbiorze komiks, z miłą dla oka kreską i do tego jest naprawdę fajnie wydany. Pozostaje tylko chwycić szable w dłoń i trzymać kciuki by kolejne tomy trzymały ten sam poziom! Recenzja dostępna na stronie Kosz z Książkami. https://koszzksiazkami.pl/sixtine-tomy-1-i-2-recenzja/
Kosz_z_Książkami - awatar Kosz_z_Książkami
ocenił na73 lata temu
Czarolina - 4 - Zmora Paola Antista
Czarolina - 4 - Zmora
Paola Antista Sylvia Douyé
Im dalej tym bardziej mrocznie i tajemniczo. Tak najlepiej można opisać czwarty tom przygód Czaroliny. Już w poprzednim otrzymaliśmy kilka zaskakujących odpowiedzi, ale tym razem jest ich ogrom i to od pierwszej strony. W końcu poznajemy historię narodzin tytułowej bohaterki, sekret Meroda czy... nowego ucznia na wyspie. I ta ostatnia osoba okaże się być elementem w układance, który zdradzi wiele sekretów tego miejsca. Naprawdę wiele. Na początku profesor Balzar tłumaczy swym sekret narodzin Czaroliny, dlaczego jej matka o niczym nie wie oraz budzi dziewczynę z zaklętego snu. Wtedy ta powoli zaczyna odkrywać kolejne kawałki układanki opisującej jej przeszłość. Głównie dzieciństwo i okres przed adopcją. Wtedy na scenę wkracza Charlie, nowy uczeń profesora, który cierpi jednak na pewien defekt - nie widzi stworzeń magicznych. Owszem, chłopak ma łeb na karku i potrafi szybko się uczyć, jednak nie wyczuwa magii, a to problem. Co jednak ważniejsze, to właśnie Charlie jest kluczem do tego, aby czytelnik rozwiązał zagadkę wyspy. Jest to trudne, choć nie niewykonalne. Mimo wszystko finalna strona potrafi zaskoczyć pozostawiając nas z kolejną serią pytań. Tak, w tym albumie sporo się wyjaśnia, jednak dostajemy nowy bagaż zagadek. Poważnych zagadek, na których rozwiązanie przyjdzie nam trochę poczekać. Ciężko też wyrokować jak dalej potoczy się fabuła, bo możliwości jest kilka. Dzięki właśnie takim zagrywkom nadal wyczekuję niecierpliwie kolejnych tomów przygód o Czarolinie.
WPajęczejSieci - awatar WPajęczejSieci
ocenił na83 lata temu
Fibi i Jednorożec. Królowe dram. Tom 8 Dana Simpson
Fibi i Jednorożec. Królowe dram. Tom 8
Dana Simpson
PopKulturowy Kociołek: W najnowszej ósmej części obserwujemy dwie niezwykłe bohaterki, jak radzą sobie one z nadmiarem wolnego czasu podczas trwających wakacji. Okres odpoczynku od szkoły to doskonały moment na rozwijanie swoich pasji. Fibi i Marigold wybierają się więc na obóz teatralny. Będą tam mogły udoskonalić swój kunszt „aktorski” (co Marigold raczej nie jest już potrzebne). Młoda Fibi liczy również na to, że uda się jej spędzić wiele wspaniałych chwil, ze swoją magiczną towarzyszką. Niespodziewanie jednak Marigold na wyprawę tą zabiera ze sobą swoją siostrę Florencję. Już jeden magiczny jednorożec to dawka wielu niezwykłych przygód. Dwa to zwiastun szaleństwa, humoru, niezwykłej rozrywki i wielu kłopotów. Dwa jednorożce i obóz teatralny gdzie trzeba wystawić własną sztukę. Brzmi to dość prosto, ale również na swój sposób ciekawie i dokładnie tak też jest. Każdy, kto miał do czynienia z poprzednimi częściami serii, doskonale wie czego może się spodziewać po nowej odsłonie. Każda kolejna przeczytana strona to dawka rozrywki przypadającej do gustu zarówno małemu, jak i dużemu odbiorcy. Dana Simpson sięga po pozornie proste żarty, w których można się doszukać pewnej większej głębi. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, aby potraktować album jako dawkę niezobowiązującej rozrywki, po którą sięga się, aby zapomnieć o wszystkim innym. https://popkulturowykociolek.pl/recenzja-komiksu-fibi-i-jednorozec-tom-8-krolowe-dram/
PopKulturowy - awatar PopKulturowy
ocenił na73 lata temu
Giganci. Bora i Leap. Tom 3 Lylian
Giganci. Bora i Leap. Tom 3
Lylian James Christ Paul Drouin Lorien Aureyre
Do pierwszego tomu tej serii podszedłem nieco sceptycznie, ale im dalej w przysłowiowy las, tym to się solidniej rozkręca. Drugi tom nie do końca wykorzystał swój potencjał, ale trzeci nadrabia i to z nawiązką. Tym razem przenosimy się do Kambodży, gdzie dwoje rodzeństwa posiada więź z gigantem dzierżącym moc skał. Jednocześnie główna intryga się zagęszcza, bowiem świat już w poprzednim albumie był świadkiem starcia potworów z ogromnym Alypharem, nieudolnie kontrolowanym przez korporację Crossland. Teraz kolejne karty zostają odkryte i świat staje w obliczu nowego zagrożenia. Fabuła naprawdę mocno się rozwinęła, stając się dynamiczniejsza, mniej cukierkowa oraz bardzo angażująca czytelnika. W pierwszym tomie mieliśmy dość szablonową gadkę o ekologii, w drugim nie wykorzystany do końca potencjał głównego bohatera, który jest przykuty do wózka. W obu przypadkach całość wyglądała miejscami dość naiwnie. Trzeci tom jest z tego odarty na każdym polu. Mamy pokazanie życia na ulicach jednego z większych miast Kambodży, brutalność dorosłych wobec dzieci, próbę kontroli polityków oraz zasobów, tym samym sterując całymi społeczeństwami. Tutaj nie ma już miejsca na głaskanie po główce i mówienie, że w końcu będzie lepiej. Teraz dzieciaki muszą działać, albo czeka je śmierć. Jednocześnie mamy Crosslanda i jego korporację oraz próby dążenia do podbicia świata przez zwykły terror. Alyphar to monstrum nie przebierające w środkach. To co odczynia w finale tego tomu jest przerażające i zarazem zmienia całkowicie oblicze serii. Teraz wiemy, że w kolejnych albumach będzie naprawdę mrocznie oraz gorąco. Szkoda, że tak nie było od samego początku, choć z drugiej strony odarcie teraz serii z tej słodkiej otoczki działa jeszcze mocniej na czytelnika. Czekam zatem na czwarty tom, bowiem już czuję w kościach, że będzie się tam sporo działo.
WPajęczejSieci - awatar WPajęczejSieci
ocenił na73 lata temu
Fibi i Jednorożec. Magiczna burza. Tom 6 Dana Simpson
Fibi i Jednorożec. Magiczna burza. Tom 6
Dana Simpson
Fantastyka bardzo wiele zawdzięcza średniowiecznej twórczości. Wizerunki jednorożców na gobelinach, pojawiające się w legendach były uosobieniem czysta, piękna i dobra oraz w pewien sposób bezinteresowności. W popkulturze owe wizerunki są kontynuowane. Postacie te często przynosiły wybawienie, leczyły. Czasami wizerunki tych magicznych istot traktowano z lekkim przymrużeniem oka i ironią. Właśnie z takim podejściem mamy do czynienia w serii komiksów Dany Simpson. „Fibi i Jednorożec” trafił do czytelników dziesięć lat temu w postaci komiksu internetowego, aby następnie pojawiać się w różnorodnych czasopismach. Istniejący na początku w postaci pasków komiks z czasem przerodził się w tomy o określonej tematyce i luźno powiązanej akcji, którą otwiera przygoda 9-letniej Fibi, która przypadkowo uderza jednorożca zapatrzonego w swoje odbicie. Jednorożec jest tu uosobieniem mitycznego Narcyza. Fantastyczny zwierzak o imieniu Marigold Heavenly Nostrils (czyli Marigold Niebiańskie Chrapy) uwolniony z pułapki niemożności oderwania wzroku od własnego odbicia postanawia nagrodzić wyzwolicielkę. Zadanie jednak okaże się bardzo trudne, bo wymaga zaangażowania jednorożca. Rezolutna bohaterka życzy sobie, aby Marigold stała się jej przyjaciółką. Od tej pory stają się niemal nierozłączne. Dzięki temu możemy dowiedzieć się o tych istotach, poznać ich magiczne umiejętności Dzięki nim jest w stanie dokonywać takich wyczynów, jak odwracanie lub przekierowywanie deszczu, wysyłanie wiadomości tekstowych i nadawanie hotspotu Wi-Fi przez klakson. Jednak jej najczęściej używanym zaklęciem jest „Tarcza nudy”, która powoduje, że ludzie postrzegają ją jako nic niezwykłego i pozwala jej na codzienne interakcje. Tytułowa bohaterka jest rezolutną, ale nieco samotną dziewczynką. Przyjaźń z jednorożcem daje jej możliwość wchodzenia w interakcje, nawiązywanie więzi. Nawet jeśli Marigold jest próżna, zapatrzona w siebie i wydaje się uosobieniem Narcyza. Do tego traktuje wszystkich z góry oraz jest cyniczna. Kiedy przypomnimy sobie inspirację wydaje się to dość dziwne, ale z drugiej strony, co my wiemy o tych istotach, ich charakterach? Poza całą masą negatywnych cech wynikających z przerysowania skupienia się na sobie mamy też sporo pozytywnych. Marigold jest przyjazna, chętnie pomaga, bo to pozwala jej podbudować własne ego, co sprzyja tworzeniu żartów. Bohaterki doskonale do siebie pasują, uzupełniają i przeżywają różnorodne przygody. Każdy tom niesie ze sobą różnorodne wyzwania. W większości pojawia się motyw przebierania się, przygotowywania do niezwykłych wydarzeń, ale też pokazują inne spojrzenie przyjaciółek na świat. Sporo tu też scenek związanych ze szkołą, różnymi doświadczeniami, zaangażowaniem w naukę, a także doświadczeniami związanymi z mediami społecznościowymi. Z każdym tomem widać zacieśniającą się więź między bohaterkami. Do tego uświadomimy sobie, że nie tylko Fibi ma taką niezwykłą przyjaciółkę. Można wręcz pokusić się o stwierdzenie, że niezwykłe dzieci mają cudownych kompanów zabaw. I to sprawia, że lepiej się rozumieją. Każdy tom to wycinki z codzienności. Obserwujemy jakieś pół roku z życia dziewczynki i jej przyjaciółki, wchodzimy w obszary problemów, z jakimi spotykają się młodzi ludzie, poszukiwania akceptacji, podążaniem za modami, poczucia własnej wartości, szpanowania i pytania o sens wielu działań społecznych. Bohaterzy są tu bardzo różnorodni. Jedni troszkę fajtłapowaci, inni są takimi miłośnikami technologii, że nawet, kiedy są obok kogoś to wolą do niego pisać niż z nim rozmawiać. Znajdziemy tu postacie popisujące się bogactwem, ale są też oczytane, zaangażowane w zdobywanie wiedzy tak bardzo, że nie dają sobie czasu na wypoczynek nawet w wakacje. Fibi jest zdolną i pilną uczennicą, dzięki czemu zyskała miano kujonki, ale i ona ma słabsze dni, kiedy nie odrobi zadania domowego, bo zew przygody wzywa. A ten wymaga robienia wielu nieprzewidywalnych rzeczy, udawania się na wielkie wyprawy lub zabawy z domowymi zwierzakami. To podsuwa pytania o wolność i zależność od technologii, granice dbania o prywatność. Ósmy tom to piękna opowieść o prawdziwej przyjaźni, ale też o przepracowaniu własnych emocji, zdystansowaniu się do niektórych spraw. Opowieść zaczyna się od przygotowań Fibi do wyjazdu na obóz teatralny. Ma tam spotkać się z Sue. Z kolei Marigold zabierze na wycieczkę swoją siostrę. Dziewczynka bardzo szybko jest rozczarowana postawą zaprzyjaźnionego jednorożca, który więcej czasu poświęca siostrze niż jej. Przyzwyczajona do ciągłego towarzystwa przyjaciółki bohaterka próbuje odnaleźć się w nowej sytuacji. Od siostry Marigold dowiaduje się jak bardzo udało jej się zmienić towarzyszącego jej jednorożca. „Królowe dram” to opowieść o sile przyjaźni. Autorka uświadamia młodym czytelnikom, że przyjaciele to osoby bliskie i zmieniające nas. Do tego pokazuje, że każdy może trafić na bratnie dusze. Nie zawsze chodzimy do szkoły z osobami, z którymi coś nas łączy i w których towarzystwie czujemy się swobodnie. Podkreśla też znaczenie wzajemnej inspiracji, ciągłego uczenia się i zmieniania. „Fibi i jednorożec” to bardzo ciepła seria zawierająca sporą dawkę humoru. Prosta kreska, pastelowe kolory, akcja dostosowana do chwili (czasami mknie, a czasami po prostu musimy się zatrzymać z bohaterami). Autorka wprowadza nas w świat szerokiej gamy emocji: od radości po smutek i tęsknotę. Bardzo spodobało mi się pokazanie świata dorosłych zajętych sobą i od czasu do czasu wchodzących w interakcję z własnym dzieckiem. Widzimy dziecko mające dużą przestrzeń do rozwijania własnej wyobraźni, oddawania się aktywnościom, które lubi, rozwijania swoich umiejętności. Komiksy to ten rodzaj lektury, po którą sięgną nawet najbardziej oporni czytelnicy, dlatego polecam każdemu uczniowi. Może dzięki nim odkryją jaką magią jest czytanie i że wcale nie trzeba spędzać całego dnia w telefonie, aby przeżyć niezwykłą przygodę.
AnnaSikorska - awatar AnnaSikorska
oceniła na83 lata temu

Cytaty z książki Fibi i Jednorożec. Czapki z głów. Tom 7

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Fibi i Jednorożec. Czapki z głów. Tom 7