Ciche zwycięstwo. Amerykańska wojna podwodna przeciwko Japonii

Nie mam zastrzeżeń. Jako osoba zainteresowana tą tematyką czytałem z zapartym tchem. Nieraz wiele godzin dziennie.

Nie mam zastrzeżeń. Jako osoba zainteresowana tą tematyką czytałem z zapartym tchem. Nieraz wiele godzin dziennie.

Książka opowiada o tym, jak zaciekle walczyły obie strony i jak wielki wpływ na finalne zwycięstwo Amerykanów miała amerykańska flota podwodna.

Z wielką wiedzą na temat bitew i sprzętu wojskowego autor przeprowadza nas od początku konfliktu przez wybuch dwóch bomb atomowych aż po kapitulację Japończyków dokładnie sześć lat i jeden dzień po rozpoczęciu drugiej wojny światowej przez Hitlera.

W okresie dwudziestolecia międzywojennego w Warszawie krążył żart o tym, że wojna między Japonią i Stanami Zjednoczonymi jest niemożliwa z dwóch powodów.
Po pierwsze dlatego, że dzieli je ocean, a po drugie dlatego, że jest to Ocean Spokojny.

Do konfliktu jednak doszło, a publikacja "Ciche zwycięstwo. Amerykańska wojna podwodna przeciwko Japonii" autorstwa Claya Blaira z wielką pieczołowitością opisuje jego przebieg. Można śmiało powiedzieć, że jest to jedna z najlepszych książek o walkach na morzu poświęconej flocie podwodnej w II wojnie światowej.

Książka opowiada o tym, jak zaciekle walczyły obie strony i jak wielki wpływ na finalne zwycięstwo Amerykanów miała amerykańska flota podwodna.

Z wielką wiedzą na temat bitew i sprzętu wojskowego autor przeprowadza nas od początku konfliktu przez wybuch dwóch bomb atomowych aż po kapitulację Japończyków dokładnie sześć lat i jeden dzień po rozpoczęciu drugiej wojny...

Bardzo dobre opracowanie działalności US Navy w wojnie podwodnej przeciwko Japonii w czasie II wojny światowej. Szczegółowo opisane problemy z wadliwością amerykańskich torped do 1943 roku i brakiem reakcji dowództwa aby ten problem rozwiązać. Opisy patroli wraz z sukcesami i klęskami okrętów podwodnych. Uświadomienie czytelnikom o skali osłabienia japońskiej gospodarki poprzez podwodną blokadę szlaków żeglugowych do Japonii. Brakuje tylko bardziej zdecydowanego potępienia amerykańskich zbrodni wojennych na morzu. Ale zwycięzców się nie sądzi...

Bardzo dobre opracowanie działalności US Navy w wojnie podwodnej przeciwko Japonii w czasie II wojny światowej. Szczegółowo opisane problemy z wadliwością amerykańskich torped do 1943 roku i brakiem reakcji dowództwa aby ten problem rozwiązać. Opisy patroli wraz z sukcesami i klęskami okrętów podwodnych. Uświadomienie czytelnikom o skali osłabienia japońskiej gospodarki...

7/2023

Chylę czoła przed autorem za tą monumentalną pozycję traktującą o cichych bohaterach pokonania Japonii, czyli siłom podwodnym. Blair postawił sobie za cel udokumentowć każdy istotny epizod wojny podwodnej na Pacyfiku i z zadania wywiązał się po mistrzowsku.

Ogólnie jako główne przyczyny kapitulacji Japonii uznaje się bomby atomowe zrzucone na Hiroshimę i Nagasaki lub radziecką inwazję na Mandżurię. I to były z pewnością krople, które przelały czarę goryczy, ale całe to nanaczynie sukcesywnie "zapełniali" amerykańscy podwodniacy. To ofensywa skierowana we flotę handlową Cesarstwa zdruzgotała Japonię już o wiele wcześniej, zanim nadszedł koszmarny sierpień 1945. W latach 1943-1945 amerykańskie siły podwodne na Pacyfiku były po prostu nie do zatrzymania.

Jedyny zarzut dotyczący tej pozycji mam do wydawnictwa Bellona, że taką fantastyczną pozycję wydali na papierze jakością zbliżonym do szarego papieru toaletowego. Wstyd!

7/2023

Chylę czoła przed autorem za tą monumentalną pozycję traktującą o cichych bohaterach pokonania Japonii, czyli siłom podwodnym. Blair postawił sobie za cel udokumentowć każdy istotny epizod wojny podwodnej na Pacyfiku i z zadania wywiązał się po mistrzowsku.

Ogólnie jako główne przyczyny kapitulacji Japonii uznaje się bomby atomowe zrzucone na Hiroshimę i Nagasaki...

Wspaniała prawie pełna historia amerykańskiej wojny podwodnej przeciw Japonii. Prawie, bo o łamaniu praw wojennych i incydentach podchodzących pod zbrodnie wojenne, te amerykańskie dla jasności, na morzu, tylko minimalne wzmianki.

Wspaniała prawie pełna historia amerykańskiej wojny podwodnej przeciw Japonii. Prawie, bo o łamaniu praw wojennych i incydentach podchodzących pod zbrodnie wojenne, te amerykańskie dla jasności, na morzu, tylko minimalne wzmianki.

Wspaniała to była lektura, nie zapomnę jej nigdy. Książka powstała w latach 70-tych, więc na ten moment nie prezentuje najnowszego stanu badań i część ustaleń pozostaje nieaktualna, co nie zmienia faktu, że mamy do czynienia z dziełem wybitnym. Autor, Clay Blair, w czasie II wojny światowej pływał na okrętach podwodnych i moim zdaniem w czasie lektury doskonale czuć specyfikę walki podwodniaków. Autor pokazuje jak wyglądały patrole amerykańskich okrętów, ich cele, problemy z jakimi mierzono się podczas rejsów, ile celów zatopiono. Może się to wydawać po opisie trochę "suche", ale po przeczytaniu 700 stron tekstu nie jestem ani trochę znudzony. Autor świetnie potrafił przedstawiać dzieje kolejnych patroli, wykorzystując fragmenty raportów dowódców, nie uciekając przy tym od śmiesznych anegdot czy dramatycznych fragmentów mrożących krew w żyłach, dzięki temu doskonale się to wszystko czyta. Poza tym, Clay Blair pokazuje w jaki sposób zmieniała się taktyka okrętów podwodnych, jak wyglądały problemy, badania i rozwój tej broni, jakie nowinki techniczne zastosowano podczas wojny, nie brakuje też rywalizacji na najwyższych stołkach w amerykańskiej generalicji. Ciekawie też wypada porównanie zgłoszonych zatopień do powojennych ustaleń Połączonej Komisji Oceny Armii i Marynarki Wojennej, które znacznie zaniżyły sumy zatopionego tonażu. Książka zawiera również aneksy, gdzie w ujęciu statystycznym zestawił patrole wojenne na Pacyfiku, najlepszych amerykańskich dowódców okrętów podwodnych II wojny światowej według liczby zatopień czy najlepszych patroli. Minusy? Jak na wydanie uzupełnione i poprawione, książka zawiera sporo głupich błędów: Pryce bywa zapisywany jako Fryce, marynarz Platter jest też Flatterem, a historyk marynarki wojennej Samuel Eliot Morison figuruje też jako Moris.

Wspaniała to była lektura, nie zapomnę jej nigdy. Książka powstała w latach 70-tych, więc na ten moment nie prezentuje najnowszego stanu badań i część ustaleń pozostaje nieaktualna, co nie zmienia faktu, że mamy do czynienia z dziełem wybitnym. Autor, Clay Blair, w czasie II wojny światowej pływał na okrętach podwodnych i moim zdaniem w czasie lektury doskonale czuć...

Długo czekałem, aby w końcu dorwać na Allegro w odpowiedniej cenie. Choć słono zapłaciłem, nie żałuję ani złotówki. Praca Blaira jest bardzo ciekawa, ale trzeba mieć od razu jedno zastrzeżenie, Prezentuje ona stan badań z lat 70.XX wieku, a od tego czasu bardzo wiele nowych dokumentów dotyczących amerykańsko-japońskiej wojny zostało udostępnione kolejnym pokoleniom badaczy. Nie umniejsza to jednak samemu dziełu, które w mojej ocenie jest po prostu wybitne. Dzięki lekturze amerykańskiego, byłego podwodniaka, możemy zobaczyć jak ważne było prowadzenie wojny podwodnej na Pacyfiku, bez której nie byłoby możliwe ostateczne odniesienie zwycięstwa nad Japonią.

Długo czekałem, aby w końcu dorwać na Allegro w odpowiedniej cenie. Choć słono zapłaciłem, nie żałuję ani złotówki. Praca Blaira jest bardzo ciekawa, ale trzeba mieć od razu jedno zastrzeżenie, Prezentuje ona stan badań z lat 70.XX wieku, a od tego czasu bardzo wiele nowych dokumentów dotyczących amerykańsko-japońskiej wojny zostało udostępnione kolejnym pokoleniom badaczy....

Nie podzielam zachwytów innych i nie dam tej pozycji 10 gwiazdek; jest wg mnie słabsza niż "Hitlera wojna U-bootów" (a i ta książka na zasługuje ma tak wysoką ocenę).
"Ciche zwycięstwo" to jednak książka wyjątkowa, bo wojna podwodna Stanów Zjednoczonych jest opisana przez jednego z jej uczestników - marynarza US Navy. Dzięki temu czytelnik ma możliwość poczuć autentyczną atmosferę patroli na Pacyfiku, ale z drugiej strony - książka jest napisana zbyt emocjonalnie. Co rusz dochodzą do głosu uczucia autora, co razi tam, gdzie oczekiwałem chociaż próby bezstronnej oceny (proszę porównać styl Blaira z tym, który charakteryzuje np. Kershawa lub Beevora - u nich często spotykamy przytoczone opowieści uczestników wydarzeń, ale będące tylko ilustracją wnikliwej analizy tego, co się zdarzyło). Stąd też trudność w sklasyfikowaniu tej pozycji - sytuuje się gdzieś na pograniczu książki historycznej, reportażu, wspomnień i powieści. To też trochę mnie raziło podczas czytania - brak konsekwencji stylistycznej.
Jest to więc książka jedyna w swoim rodzaju; niewątpliwie dla miłośników marynistyki i II wojny światowej pozycja obowiązkowa, choć nie pozbawiona kilku wad. Warto jednak ją przeczytać, bo podwodna wojna przeciwko Japonii nadal nie jest tak znana, jak bitwy flot lotniskowców, jak zatopienie pancerników Yamato czy Musashi albo jak bitwa o Atlantyk.

Nie podzielam zachwytów innych i nie dam tej pozycji 10 gwiazdek; jest wg mnie słabsza niż "Hitlera wojna U-bootów" (a i ta książka na zasługuje ma tak wysoką ocenę).
"Ciche zwycięstwo" to jednak książka wyjątkowa, bo wojna podwodna Stanów Zjednoczonych jest opisana przez jednego z jej uczestników - marynarza US Navy. Dzięki temu czytelnik ma możliwość poczuć autentyczną...

Bardzo dobrze napisana, świetna merytorycznie pozycja. Czytałem jak powieść sensacyjną, trudno się było oderwać.

Bardzo dobrze napisana, świetna merytorycznie pozycja. Czytałem jak powieść sensacyjną, trudno się było oderwać.

Kolejne ARCYDZIEŁO!!!!

Najlepiej opisana wojna podwodna na Pacyfiku w historii - przez człowieka, który sam pływał na okrętach podwodnych.
Clay Blair był marynarzem, w czasie wojny pływał na USS "Guardfish" (SS-217).
"Biblia" zawiera opisy wszystkich mniejszych i większych potyczek amerykańskiej US Navy z Cesarską Marynarka Wojenną Japonii.
W "biblii" są opisane wadliwe torpedy, których "Jankesi" długo nie mogli wyeliminować, co było przyczyną wielu niepowodzeń w czasie wojny podwodnej na Pacyfiku.
W "biblii" jest pokazane jak niewiele mieli "samuraje" do powiedzenia w czasie wojny podwodnej. Nie potrafili zatapiać amerykańskich okrętów podwodnych. Trwało to do pewnego momentu, kiedy jeden z marynarzy amerykańskich wygadał się w pubie, że Japończycy ustawiają za małą głębokość na amerykańskie okręty podwodne. Wiadomość oczywiście dotarła do Japonii i od tego momentu "Jankesi" zaczęli tracić okręty podwodne.
Mimo tego "Jankesi" zadali "samurajom" niesamowite straty posyłając na dno 1178 statków o tonażu 5.300.000 ton BRT oraz bardzo dużo okrętów wojennych, tracąc przy tym 52 okręty podwodne oraz 3506 marynarzy.
"Straty w broni podwodnej sięgały więc 22% i były najwyższe ze wszystkich rodzajów sił zbrojnych i służb Stanów Zjednoczonych" – Clay Blair.

Przynajmniej raz w życiu każdy interesujący się historią człowiek powinien ją przeczytać!!!

Absolutne ARCYDZIEŁO!!!

Moja ocena: 10.0!!!!

Kolejne ARCYDZIEŁO!!!!

Najlepiej opisana wojna podwodna na Pacyfiku w historii - przez człowieka, który sam pływał na okrętach podwodnych.
Clay Blair był marynarzem, w czasie wojny pływał na USS "Guardfish" (SS-217).
"Biblia" zawiera opisy wszystkich mniejszych i większych potyczek amerykańskiej US Navy z Cesarską Marynarka Wojenną Japonii.
W "biblii" są opisane wadliwe...