Home in Carolina

Po przebrnięciu przez pierwsze dwa tomy Słodkich Magnolii postanowiłam nieco przyspieszyć i przeskoczyłam od razu do tomu piątego opowiadającym o związku Ty'a i Annie. Ale, bez obaw, jeśli wystarczy mi sił, wrócę do tomu trzeciego (dotyczącego Helen) i tomu czwartego (historii świątecznej z Jeanette w roli głównej).

Nie ukrywam - Annie jest moją ulubioną bohaterką w serialowej adaptacji "Słodkich Magnolii" i dlatego tak bardzo chciałam zapoznać się z jej własną historią. Moje odczucia względem niej trochę osłabły, gdy poznałam jej książkowy oryginał. W pierwszych dwóch tomach tłumaczyłam to sobie jeszcze tym, że cały świat Serenity wypełniony jest bohaterami, których nie można polubić, a na ich tle Annie wypada całkiem nieźle - jest w końcu nastolatką, jej wybuchy czy decyzje można usprawiedliwić wiekiem czy tym, że dopiero dorasta.

W tomie piątym jednak te wymówki już nie działają. Choć to tylko częściowo jej wina. Podstawowym problemem serii jest całe miasteczko Serenity i jej mieszkańcy. O reakcjach zamieszkałych w małym Serenity pisałam już przy okazji tomu pierwszego i z fascynacją przyglądałam się tym, jak łączą oni rozpad małżeństwa Townsendów z zapaścią ekonomiczną i przemianami społecznymi. Tym ciekawiej patrzy się teraz jak Woods całkowicie odwraca kota ogonem w "Home in Carolina".

"Home in Carolina" ponownie podejmuje wątek niewierności i zdrad. Najwyraźniej jest to dość istotny motyw dla Woods (choć chyba na szczęście nie pojawia się w każdym tomie) i cóż, fajnie, że jeśli już ponownie do niego powraca, to patrzy na niego z innej perspektywy. Jednak nie wówczas, gdy bohaterowie całkowicie zmieniają podejście do tego, czym jest zdrada i jak osoba zdradzona może na nią odpowiedzieć (czyli czy może odejść). W tomie drugim wybaczenie zdrady tłumaczone jest tym, że był to "jednorazowy wyskok". W "Home in Carolina" takie usprawiedliwienie nie mogło zadziałać, bo Ty zdradzał Annie wielokrotnie, do tego z jednej z tych zdrad ma dziecko.

Jak zatem Woods ustami bohaterów tłumaczy Annie, dlaczego powinna wybaczyć? Ma mnóstwo wyjaśnień, na wszystkie Annie ma kontrargumenty. Jako taka jest to ciekawa dyskusja, zderzenie się narracji i światopoglądów, wpływu kulturowego i społecznych oczekiwań. Gorzej, że w ostatecznym rozrachunku wszystkie zarzuty, argumenty Annie zostają wyrzucone przez okno i potraktowane jako nieliczące się, bo jej powinnością jest ślub z Ty'em.

W "Home in Carolina" powraca klasowość (może i zdradzał, ale to sportowiec światowej klasy),mamy też szantaż emocjonalny stosowany w kierunku Annie przez ABSOLUTNIE KAŻDEGO bohatera w tej książce. Byłby to ciekawy do obserwowania przypadek, gdy bohaterka zostaje wmanipulowana w związek, gdyby nie to, że zostaje to ujęte narracyjnie jako coś absolutnie romantycznego (w imię - może i zdradził, ale pasujecie do siebie, więc przestań się dąsać). Ostatecznie czytelnikowi może być smutno, że bohaterka kończy jak kończy, a także skonfundowany tym, że wszystko wpisane jest w ramy romantycznej, uroczej historii.

Jest to dziwne, szczególnie, że dla dopełnienia książki pojawiają się dwa poboczne wątki przyjaciółek Annie - Sarah i Raylene. Są to zapowiedzi kolejnych powieści (odpowiednio - tomu szóstego i siódmego). To, co dzieje się z mężami tych bohaterek jest potraktowane całkowicie inaczej niż w stosunku do Annie. Ze znacznie większą krytyką i wskazówkami jak się nie dać, gdy coś takiego dotknie czytelniczkę. Są to odmienne reakcje, mimo że paradoksalnie są to niezwykle podobne opowieści (szczególnie jeśli chodzi o manipulację emocjonalną). Ale cóż, najwyraźniej jeśli nie jesteś synem głównej bohaterki pierwszego tomu, to na przebaczenie (przynajmniej w tym tomie) liczyć nie możesz.

Po przebrnięciu przez pierwsze dwa tomy Słodkich Magnolii postanowiłam nieco przyspieszyć i przeskoczyłam od razu do tomu piątego opowiadającym o związku Ty'a i Annie. Ale, bez obaw, jeśli wystarczy mi sił, wrócę do tomu trzeciego (dotyczącego Helen) i tomu czwartego (historii świątecznej z Jeanette w roli głównej).

Nie ukrywam - Annie jest moją ulubioną bohaterką w...

Po tym jak lata temu skończyłam czwarty tom serii i obejrzałam serial, zastanawiałam się, o czym mogą być kolejne tomy. I w sumie piąty tom to trochę takie nowe pokolenie, bo akcja dzieje się kilka lat po wydarzeniach z ostatniego tomu i skupia się na historii miłosnej Annie i Tylera. I kurde, nie polubiłam książkowego Ty'a ani trochę w tym tomie :O.

Jest trochę inaczej, niż w pierwszych tomach, historia przybrała zupełnie inny obrót. Wiadomo - z serialem to się rozjechało już w pierwszym tomie, więc potrzebowałam też chwili, aby to sobie w głowie oddzielić. Ostatecznie - dalej strasznie lubię tą serię, coraz bardziej ogólnie lubię taki typ książek i cholernie potrzebuję kolejnego tomu na już.

Po tym jak lata temu skończyłam czwarty tom serii i obejrzałam serial, zastanawiałam się, o czym mogą być kolejne tomy. I w sumie piąty tom to trochę takie nowe pokolenie, bo akcja dzieje się kilka lat po wydarzeniach z ostatniego tomu i skupia się na historii miłosnej Annie i Tylera. I kurde, nie polubiłam książkowego Ty'a ani trochę w tym tomie :O.

Jest trochę inaczej,...