Emily wraca do domu

Interesujący romans.

Interesujący romans.

Może być, czasem przynudza ale można po nią sięgnąć jak akurat nie ma co się czytać:) mi ją pożyczyła kolezanka.

Może być, czasem przynudza ale można po nią sięgnąć jak akurat nie ma co się czytać:) mi ją pożyczyła kolezanka.

Ciekawa obyczajówka. Szybko się czyta. Bohaterowie sympatyczni, czytelnik im kibicuje. Miło spędziłam czas.

Ciekawa obyczajówka. Szybko się czyta. Bohaterowie sympatyczni, czytelnik im kibicuje. Miło spędziłam czas.

Męczyłam tą książkę i męczyłam.. Dziwię się sobie, że dobrnęłam do końca. Chyba chciałam dać jej szansę i się przekonać, że może się mylę i nie jest to gniot.. Niestety nie myliłam się. Emily faktycznie przez całą książkę wraca do domu - raz jest w rodzinnym domu, z facetem którego kiedyś zostawiła, by potem pojechać na drugi koniec kraju do pracy, potem wrócić, potem pojechać, potem wrócić i tak w koło Macieja. Przeplatane, miałam wrażenie, cały czas niemal identycznymi dialogami, i koncentrujące się na jednym problemie - jak być z facetem, którego się kocha jednocześnie nie rezygnując z pracy. Oj rany, nie polecam. Jest tyle lepszych książek..

Męczyłam tą książkę i męczyłam.. Dziwię się sobie, że dobrnęłam do końca. Chyba chciałam dać jej szansę i się przekonać, że może się mylę i nie jest to gniot.. Niestety nie myliłam się. Emily faktycznie przez całą książkę wraca do domu - raz jest w rodzinnym domu, z facetem którego kiedyś zostawiła, by potem pojechać na drugi koniec kraju do pracy, potem wrócić, potem...

Książka Sherryl Woods „Emily wraca do domu” zupełnie nie pokryła się z moimi oczekiwaniami i wyobrażeniami. Patrząc na książkę z tak piękną okładką z piaskowym zamkiem i widokiem na ocean, chciałam ją zabrać na wczasy nad morzem, by na plażowym leżaku ją przeczytać i wczuć się w klimat książki. Myślałam „wakacyjna książka na leniwe dni”. Dobrze, że przeczytałam ją szybciej a na wymarzone wakacje przygotowałam inną pozycję.

Nie było sielskiego miasteczka, sennej atmosfery ani wakacyjnej laby, tylko gonitwa z czasem. Czytając historię Emily i Boone’a, którzy tak pędzili za karierą zawodową i pracą, zamiast odpocząć i zrelaksować się, zwyczajnie sama się zmęczyłam.

Przeszkadzały mi również sformułowania typu „najpierw musimy rozwiązać problemy”, „dać szansę naszemu związkowi”, „musimy znaleźć kompromis”. Według mnie nadały powieści nutę sztuczności, bo jeśli ludzie naprawdę chcą być razem, nie muszą na siłę walczyć o związek i każdą przeszkodę nadmiernie roztrząsać, tym samym podkreślając, że niewiadomo co z tego wyjdzie. To ukrywanie się również wydało mi się lekkim absurdem.

Ale oczywiście nie oznacza to, że książka tak bardzo mi się nie podobała.

Oprócz wątku romansowego, który niewątpliwie jest na pierwszym miejscu, bardzo lubię książki, w których rodzeństwo, tu siostry, spotykają się po latach na rodzinnym gruncie i próbują odbudować bliższe relacje pod czujnym okiem swojej babci. Szkoda, że nie wyjaśniły się dalsze losy Gabrielli i Samanthy. Jeśli pojawiłyby się kolejne części z tymi bohaterkami w roli głównej, niewątpliwie je przeczytam. Mam pewne podejrzenia odnośni sióstr i jestem ciekawa czy w kolejnych częściach stworzyłyby związku z tymi facetami, których obstawiłam.

Rewelacyjną postacią była również Cora Jane, babcia-swatka i intrygantka, która w wyważony sposób wtrąca się w życie swoich wnuczek, by te znalazły miłość w życiu.

Choć książka nie należy do moich ulubionych, przeczytałam dość szybko i nawet przyjemnie spędziłam czas, pomimo tych minusów.

Książka Sherryl Woods „Emily wraca do domu” zupełnie nie pokryła się z moimi oczekiwaniami i wyobrażeniami. Patrząc na książkę z tak piękną okładką z piaskowym zamkiem i widokiem na ocean, chciałam ją zabrać na wczasy nad morzem, by na plażowym leżaku ją przeczytać i wczuć się w klimat książki. Myślałam „wakacyjna książka na leniwe dni”. Dobrze, że przeczytałam ją szybciej...

Nie jest to książka, która może czymś zaskoczyć. Czyta się ją lekko i przyjemnie.

Nie jest to książka, która może czymś zaskoczyć. Czyta się ją lekko i przyjemnie.

Do przeczytania tej książki zachęcił mnie opis w jakiejś gazecie. Książki jednak nie mogłam dostać w bibliotece, więc przeczytałam ją w pdfie. Zachwytu nie było, nie porwała mnie jakoś specjalnie, ale ogólny pomysł na historię jest na plus.

Do przeczytania tej książki zachęcił mnie opis w jakiejś gazecie. Książki jednak nie mogłam dostać w bibliotece, więc przeczytałam ją w pdfie. Zachwytu nie było, nie porwała mnie jakoś specjalnie, ale ogólny pomysł na historię jest na plus.

Książka z tych ciepłych, łatwych i przyjemnych. Proza typowa dla Sherryl Woods, więc jak ktoś już miał styczność z tą autorką, to wie czego się spodziewać. Jeśli natomiast ktoś nie miał, a ma ochotę na obyczajowy romans, to zachęcam do przeczytania.

Tak naprawdę "Emily wraca do domu" jest częścią pierwszą trylogii Ocean Breeze, ale w Polsce chyba nie są jeszcze dostępne następne tytułu. Ja po przeczytaniu części pierwszej sięgnęłam po oryginał w języku angielskim. Również miły i przyjemny.

Jeśli macie ochotę na odskocznię od ambitniejszych lektur, lub jesteście zmęczeni codziennością i przy gorącej herbacie, pod kocem na kanapie, chcecie odpocząć i zrelaksować się, to zdecydowanie polecam lekturę.

Książka z tych ciepłych, łatwych i przyjemnych. Proza typowa dla Sherryl Woods, więc jak ktoś już miał styczność z tą autorką, to wie czego się spodziewać. Jeśli natomiast ktoś nie miał, a ma ochotę na obyczajowy romans, to zachęcam do przeczytania.

Tak naprawdę "Emily wraca do domu" jest częścią pierwszą trylogii Ocean Breeze, ale w Polsce chyba nie są jeszcze dostępne...

lekka, fajna, trochę przewidywalna...

lekka, fajna, trochę przewidywalna...

czasami trochę przynudzona byłam

czasami trochę przynudzona byłam