Droga przez kłamstwa

Struktura książki podobna do wcześniejszych pozycji. Postać policjantki Very Stanhope ciekawie zarysowana, ale historie mające miejsce na angielskiej wsi zmęczyły mnie. Kończę serię na tej pozycji i na razie podziękuję.

Struktura książki podobna do wcześniejszych pozycji. Postać policjantki Very Stanhope ciekawie zarysowana, ale historie mające miejsce na angielskiej wsi zmęczyły mnie. Kończę serię na tej pozycji i na razie podziękuję.

Choć klimat jest dość duszny a tajemnice kryją się na każ dym kroku to sama fabuła rozwija się dość leniwie, wątki poboczne przygniatają tempo właściwej sprawy a ciągłe mieszanie perspektyw czasowych jeszcze to pogłębia. Ta część podobnie jak pierwsza przeładowana jest fabułą obyczajową kosztem tempa i napięcia. Jedna ze względu na styl autorki, który bardzo lubię ogólna ocena jest dobra.

Choć klimat jest dość duszny a tajemnice kryją się na każ dym kroku to sama fabuła rozwija się dość leniwie, wątki poboczne przygniatają tempo właściwej sprawy a ciągłe mieszanie perspektyw czasowych jeszcze to pogłębia. Ta część podobnie jak pierwsza przeładowana jest fabułą obyczajową kosztem tempa i napięcia. Jedna ze względu na styl autorki, który bardzo lubię ogólna...

przeczytane kolejny raz ,lubię wracać do tych książek które mi się podobały

przeczytane kolejny raz ,lubię wracać do tych książek które mi się podobały

Droga przez kłamstwa to drugi tom cyklu, który dość mnie zaciekawił.

Zaczynamy od wydarzenia, które będzie napędzać całą historię tego tomu. Po dziesięciu latach odsiadki w więzieniu Jeanie Long, skazana za zabójstwo nastolatki, Abigail, popełnia samobójstwo. Wkrótce okazuje się, że być może Jeanie została niesłusznie skazana, a zabójcą jest ktoś inny.

Nietuzinkowa Pani inspektor Vera Stanhope podejmuje się sprawy, która wciąż wzbudza niepokój mieszkańców. Gdy okazuje się, że morderca jest wciąż na wolności, mieszkańcy zaczynają czuć strach. Czy boją się nieznanego sprawcy, czy samych siebie i swoich uczynków? Vera musi odkryć, co naprawdę wydarzyło się dziesięć lat wcześniej i kto jest odpowiedzialny za śmierć nastolatki. Zanim to zrobi, dochodzi do kolejnego morderstwa. Pojawia się coraz więcej podejrzanych. Kto zabił i dlaczego?

To pytanie będzie przewijać się przez całą książkę, a autorka ma tendencję do trzymania nas w napięciu do ostatnich stron.

Pierwsza część książki dla mnie za bardzo rozwleczona. Prawdziwa zabawa zaczyna sie od II części. Akcja nabiera tępa a inspektor Vera jest jedną z najbardziej interesujących bohaterek.

Autorka świetnie poprowadziła całą historię. Morderca był dla mnie zaskoczeniem a czytanie tej części dużą przyjemnością.

Droga przez kłamstwa to drugi tom cyklu, który dość mnie zaciekawił.

Zaczynamy od wydarzenia, które będzie napędzać całą historię tego tomu. Po dziesięciu latach odsiadki w więzieniu Jeanie Long, skazana za zabójstwo nastolatki, Abigail, popełnia samobójstwo. Wkrótce okazuje się, że być może Jeanie została niesłusznie skazana, a zabójcą jest ktoś inny.

Nietuzinkowa Pani...

Po pierwszym tomie nie byłam pewna, ale teraz już jestem: polubiłyśmy się z panią inspektor, więc z przyjemnością sięgnę po kolejne części. Interesujące historie, ciekawi bohaterowie, zaskakujące (ale nie wyzute z logiki) zakończenia dają mięsisty kryminał i przyjemną porcję rozrywki.

Po pierwszym tomie nie byłam pewna, ale teraz już jestem: polubiłyśmy się z panią inspektor, więc z przyjemnością sięgnę po kolejne części. Interesujące historie, ciekawi bohaterowie, zaskakujące (ale nie wyzute z logiki) zakończenia dają mięsisty kryminał i przyjemną porcję rozrywki.

O tym, że alibi to ważna rzecz.
Dziesięć lat po morderstwie nastolatki, skazana za to przestępstwo kobieta popełnia samobójstwo w więzieniu, pechowo tuż przed tym, jak znajduje się świadek potwierdzający jej alibi. Śledztwo zostaje więc otwarte na nowo.
Książce szczęśliwie udaje się uniknąć bolączek, na które cierpi większość współczesnych kryminałów. Jest w niej coś bardzo klasycznego. Klimat paskudnej zimy w małym nadmorskim angielskim miasteczku budził we mnie skojarzenie z powieściami wiktoriańskimi.
Wśród bohaterów na główny plan wychodzi jedna rodzina. Ojciec - narzucający wszystkim swoją nowo odkrytą wiarę, podporządkowana mu we wszystkim zahukana matka, wycofany, ogarnięty obsesją syn i córka, która lata temu odnalazła zwłoki. To taka kobieta, która nigdy nie będzie w życiu szczęśliwa, nie dlatego że ją spotykają jakieś złe rzeczy, ale dlatego że żyje w świecie fantazji o wielkich namiętnościach i książętach na białym koniu, a przez to zupełnie nie potrafi docenić swojej poukładanej i spokojnej codzienności, która wydaje jej się szara i nudna. Udaną postacią jest też prowadząca śledztwo inspektor Vera Stanhope. To kobieta raczej niepozorna, lekceważona przez innych, głównie z racji dysponowania tzw. urodą dla konesera, trochę cyniczna i zgorzkniała, ale przy tym potrafiąca wyciągać wnioski i podpuszczać kłamliwych świadków. Intryga jest całkiem udana, logicznie umotywowana, po drodze mylone są tropy i co i rusz komuś wypada jakiś trup ukryty w szafie. To całkiem przyjemna lektura, choć początek wydał mi się nieco rozwleczony.

O tym, że alibi to ważna rzecz.
Dziesięć lat po morderstwie nastolatki, skazana za to przestępstwo kobieta popełnia samobójstwo w więzieniu, pechowo tuż przed tym, jak znajduje się świadek potwierdzający jej alibi. Śledztwo zostaje więc otwarte na nowo.
Książce szczęśliwie udaje się uniknąć bolączek, na które cierpi większość współczesnych kryminałów. Jest w niej coś bardzo...

Audiobook.
Vera Stanhope podejmuje się wyjaśnienia mrocznej zagadki z przed lat. To będzie wyboista droga przez sieć kłamstw i domysłów. Co za mroczny sekret skrywa miasteczko Yorkshire??
Słuchało się znakomicie, intryga której nie powstydziłby się najlepszy autor thrillerów.
Granice między prawdą a fałszem zacierają się ale Vera do końca nie ustąpi jak nie odkryje prawdy....
Zdecydowanie polecam 👍👍👍

Audiobook.
Vera Stanhope podejmuje się wyjaśnienia mrocznej zagadki z przed lat. To będzie wyboista droga przez sieć kłamstw i domysłów. Co za mroczny sekret skrywa miasteczko Yorkshire??
Słuchało się znakomicie, intryga której nie powstydziłby się najlepszy autor thrillerów.
Granice między prawdą a fałszem zacierają się ale Vera do końca nie ustąpi jak nie odkryje...

Jeden z najlepszych kryminałów, jakie czytałam. Z wyglądu niepozorny, niezbyt gruby. A jednak naszpikowany zagadkami, ze świetnymi postaciami. Uwielbiam u Ann Cleeves to, że traktuje ludzi z szacunkiem, każdemu przypisując sporą inteligencję. Oczywiście każdy ma też swój mrok. Wyjątkowo Vera mówi tu dużo o sobie, zdradza sprawy ważne. I jak zwykle czuć zimno, błoto, słychać szum fal, swędzą nas nogi i denerwuje hałas. Wyjątkowe.

Jeden z najlepszych kryminałów, jakie czytałam. Z wyglądu niepozorny, niezbyt gruby. A jednak naszpikowany zagadkami, ze świetnymi postaciami. Uwielbiam u Ann Cleeves to, że traktuje ludzi z szacunkiem, każdemu przypisując sporą inteligencję. Oczywiście każdy ma też swój mrok. Wyjątkowo Vera mówi tu dużo o sobie, zdradza sprawy ważne. I jak zwykle czuć zimno, błoto, słychać...

Mam dość mieszane odczucia bo z jednej strony podoba mi się, że bardziej jest to powolne snucie opowieści niż typowy kryminał, ale ciągłe podkreślanie jak bardzo Vera jest monstrualnie gruba i obleśna mnie razi

Mam dość mieszane odczucia bo z jednej strony podoba mi się, że bardziej jest to powolne snucie opowieści niż typowy kryminał, ale ciągłe podkreślanie jak bardzo Vera jest monstrualnie gruba i obleśna mnie razi

Dobry kryminał, ze spokojną akcją, sympatyczną panią inspektor. Trochę niektóre bohaterki zbyt podobne do siebie, dla mnie Jeanie i Emma zlewały się w jedno.

Dobry kryminał, ze spokojną akcją, sympatyczną panią inspektor. Trochę niektóre bohaterki zbyt podobne do siebie, dla mnie Jeanie i Emma zlewały się w jedno.