Z dziejów medycyny w Rabce

Monografia stanowi ważną pozycję dla zainteresowanych historią medycyny i dziejami Rabki, ale także będzie ciekawą propozycją dla osób chcących prześledzić przebieg zmian powodowanych procesami powszechnymi w skali lokalnej. Medycyna w Rabce zmieniła bowiem oblicze tej miejscowości, powodując przekształcenie góralskiej wioski w znane uzdrowisko. W książce poddano analizie między innymi początki lecznictwa w Rabce, w tym postać doktora Kopernickiego, dzieje kolonii leczniczej dla dzieci z gruźlicą oraz ofertę leczniczą dla kuracjuszy pochodzenia żydowskiego. Opisane zostały skomplikowane losy instytucji medycznych oraz organizacja lecznictwa w czasie konfliktów zbrojnych. Szczegółowo przedstawiono historię Uzdrowiska Rabka, Sanatorium im. „Pstrowskiego” (obecnie Śląskiego Centrum Rehabilitacyjno-Uzdrowiskowego im. A. Szebesty) i Szpitala Miejskiego, a także naukowe osiągnięcia Instytutu Gruźlicy i Chorób Płuc oraz nowatorstwo tego ośrodka w dziedzinie terapii szpitalnej i rehabilitacji dzieci. To pierwsza tak obszerna publikacja, poruszająca niezwykle ważne dla Rabki-Zdroju zagadnienie, jakim jest medycyna.


Celem poznawczym recenzowanej książki jest przedstawienie wyników systematycznych badań nad historią medycyny w Rabce, od momentu założenia uzdrowiska do czasów współczesnych. Redaktorzy monografii zamierzali ukazać, w jaki sposób zmiany w standardzie wiedzy medycznej wpłynęły na kształtowanie się w Rabce instytucji uzdrowiskowych, tworzenie się elementów infrastruktury, a także zmiany w zakresie ich funkcjonowania. Książka przedstawia również sylwetki osób zasłużonych dla rozwoju miasta i uzdrowiska. Cele, jakie stawiali przed sobą redaktorzy recenzowanej monografii, uważam za zrealizowane. […]

Książka wnosi istotny wkład do polskiej historiografii medycyny. Ma duże walory poznawcze, napisana jest na podstawie licznych źródeł i właściwie dobranego piśmiennictwa. Poszerza zasób dotychczasowej wiedzy na temat historii Rabki. Napisana jest dobrym, potoczystym stylem. […]

Monografia stanowi dobry przykład badań realizowanych w standardzie mikrohistorii. Na przykładzie dziejów jednego miasteczka i stosunkowo niewielkiej grupy osób, zaangażowanych w zapoczątkowanie i podtrzymanie w nim działalności o charakterze uzdrowiskowym, możemy śledzić zmiany przebiegające w całej Europie Środkowej i w Polsce na przestrzeni prawie dwóch stuleci. Jest to niezwykle cenna perspektywa poznawcza, pozwala bowiem ukazać w sposób dobrze udokumentowany w źródłach, jak wydarzenia polityczne istotne w skali świata (I i II wojna światowa) oraz Polski (zmiany ustroju politycznego i gospodarczego) wpływają na działania konkretnych ludzi.
Z recenzji prof. dr hab. Bożeny Płonki-Syroki