Bachur. Historia rodziny von R.

Pierwsza część nudnawa. W drugiej pojawia się tajemnica, ale wolno się rozkręca. Odniosłam wrażenie że w usta bohaterski zostały wsadzone osobiste wycieczki nt stosunku Polaków do multikulturowosci. Brak multikulturowosci w Polsce, jako powód do wstydu dla Polaków, co czyni nas zaściankiem. Nie porwała mnie ta książka.

Pierwsza część nudnawa. W drugiej pojawia się tajemnica, ale wolno się rozkręca. Odniosłam wrażenie że w usta bohaterski zostały wsadzone osobiste wycieczki nt stosunku Polaków do multikulturowosci. Brak multikulturowosci w Polsce, jako powód do wstydu dla Polaków, co czyni nas zaściankiem. Nie porwała mnie ta książka.

Miała olbrzymi potencjał na wyższą ocenę. Sama historia z przeszłości była świetnym i realistycznym pomysłem. Naprawdę czytałam z wypiekami na twarzy. Podobały mi się też trafne komentarze, co do różnic kulturowych. Ale całość psuje niestety część współczesna, zakończenie, a przede wszystkim postać narratorki. Jej rozchwianie i rozwlekłe przemyślenia, zwłaszcza pod koniec, były bardzo męczące. W moim przekonaniu wręcz niepotrzebne (chyba że miałby to być materiał do analizy dla przyszłych psychologów, czy psychiatrów). Biorąc pod uwagę zakończenie, za dużo tam melodramatyzmu. A szkoda, bo gdyby nie to, książka byłaby naprawdę godną polecenia pozycją.

Miała olbrzymi potencjał na wyższą ocenę. Sama historia z przeszłości była świetnym i realistycznym pomysłem. Naprawdę czytałam z wypiekami na twarzy. Podobały mi się też trafne komentarze, co do różnic kulturowych. Ale całość psuje niestety część współczesna, zakończenie, a przede wszystkim postać narratorki. Jej rozchwianie i rozwlekłe przemyślenia, zwłaszcza pod koniec,...

Nie dokończyłam. Rzadko mi się to zdarza, jednak historia dziejąca się w czasach współczesnych wlokla się jak flaki z olejem. A zapowiadała się fajnie!

Nie dokończyłam. Rzadko mi się to zdarza, jednak historia dziejąca się w czasach współczesnych wlokla się jak flaki z olejem. A zapowiadała się fajnie!

Podobała mi się. Czyta się szybko, fabuła wciągająca i sam sposób przedstawienia bohaterów, ciekawy. To moje pierwsze spotkanie z pisarką, a na książkę trafiłam przypadkowo. Muszę przeczytać jeszcze kolejne książki Pani Majewskiej, by przekonać się czy są równie interesujące.

Podobała mi się. Czyta się szybko, fabuła wciągająca i sam sposób przedstawienia bohaterów, ciekawy. To moje pierwsze spotkanie z pisarką, a na książkę trafiłam przypadkowo. Muszę przeczytać jeszcze kolejne książki Pani Majewskiej, by przekonać się czy są równie interesujące.

W sumie trochę czytadło:) Ale czyta się bardzo dobrze, wciąga, czyta się jednym tchem a przecież o to chodzi. Choć główna bohaterka trochę denerwująca to ogólnie książka bardzo fajna, polecam.

W sumie trochę czytadło:) Ale czyta się bardzo dobrze, wciąga, czyta się jednym tchem a przecież o to chodzi. Choć główna bohaterka trochę denerwująca to ogólnie książka bardzo fajna, polecam.

Kętrzyn i Mazury
Świetna książka. Czytałam z wypiekami na twarzy. Tajemnice, trafne rozważania, przeszłość mieszająca się z teraźniejszością. Nie mogłam się oderwać.

Kętrzyn i Mazury
Świetna książka. Czytałam z wypiekami na twarzy. Tajemnice, trafne rozważania, przeszłość mieszająca się z teraźniejszością. Nie mogłam się oderwać.

Coś poszło nie tak z tą książką, nie mam tylko pojęcia, co dokładnie. O ile pierwsza część była bardzo interesująca i wciągająca (pochłonęłam za jednym razem),to druga moim zdaniem okazała się totalną klapą... irytujący bohaterowie drugoplanowi, chaotyczne przemyślenia głównej bohaterki, zakończenie z czapy. Gdybym miała taką możliwość, chętnie zapytalabym p. Majewską "czemu?".

Coś poszło nie tak z tą książką, nie mam tylko pojęcia, co dokładnie. O ile pierwsza część była bardzo interesująca i wciągająca (pochłonęłam za jednym razem),to druga moim zdaniem okazała się totalną klapą... irytujący bohaterowie drugoplanowi, chaotyczne przemyślenia głównej bohaterki, zakończenie z czapy. Gdybym miała taką możliwość, chętnie zapytalabym p. Majewską...

Agata powraca i dużo czasu nie mija, gdy znowu prowadzi śledztwo z... tak (!) trupem w tle.

Nasza bohaterka pomaga przyjaciółce w otwarciu hotelu w renesansowym pałacu. Wszystko idzie dobrze póki w ogrodzie nie znaleziono zwłok mężczyzny. Dodatkowo nasza celebrytka wśród restauratorów zasiada w jury w telewizyjnym programie o gotowaniu. Co może pójść jeszcze nie tak?

"Wydarzenia zdawały się nabierać tempa, a akcja nieco zagęszczać."

Czy jej koleżanka - pseudonim Caryca, ma powiązania ze zmarłym? Jaką prawdę odkryje?

Na wstępie zaznaczam, że bardzo lubię czytać komedie kryminalne, a zwłaszcza te wychodzące spod ręki Małgorzaty Starosty. Czytana książka dała mi dużo: wrażeń, śmiechu, miło spędzonego czasu, ale też zmuszała mnie do ciagłej analizy oraz przewidywania przyszłości. I o to chodzi! 👍 Jak zawsze fabuła świetnie stworzona i dopracowana. Wszyscy bohaterowie precyzyjnie wykreowani. To jest to! 👏

Agata powraca i dużo czasu nie mija, gdy znowu prowadzi śledztwo z... tak (!) trupem w tle.

Nasza bohaterka pomaga przyjaciółce w otwarciu hotelu w renesansowym pałacu. Wszystko idzie dobrze póki w ogrodzie nie znaleziono zwłok mężczyzny. Dodatkowo nasza celebrytka wśród restauratorów zasiada w jury w telewizyjnym programie o gotowaniu. Co może pójść jeszcze nie...

"BACHUR" Historia rodziny von R." ANNA KLARA MAJEWSKA

Jest to moje pierwsze zetknięcie się z piórem autorki i już wiem, że mam do nadrobienia dziewięć poprzednich powieści.

Świetna historia, bardzo dobrze poprowadzona i przemyślana fabuła. Dużo zaskoczeń i wojennych zawirowań.
Piękny język i styl, który bez problemu pozwala wskoczyć w wykreowany świat i razem z naszymi bohaterami przeżywać to co oni.
Podobało mi się, że całą historię poznajemy dwutorowo dzięki wydarzeniom, które się dzieją na bieżąco oraz dzięki pamiętnikom Odetty.

Wszystko zaczyna się w roku 1939 w posiadłości Lahmberg, należącej do rodziny von Ritthoff.
Jest to znana, poważana i niebywale bogata rodzina.
Mają wszystko, a nawet więcej. Jednak jest coś czego im brak - potomka, dziedzica tego całego bogactwa.
Odette bardzo przeżywa, że przez kilka lat nie udaje się jej mieć dzieci z mężem. Docinki teściowej i celowe skupianie się jej na drugim swoim synu ją upokarza.
Decyduje się nawet na wyjazd do Wilna, do znanego lekarza, aby dowiedzieć się co jest przyczyną jej bezpłodności.
I właśnie wtedy wyburza druga wojna światowa - zmienia się wszystko. Nastają czasy nowe. Inne priorytety i zupełnie inna rzeczywistość.
Niestety zmieniają się też ludzie i zanika człowieczeństwo.

Kilkanaście lat po wojnie pewien mężczyzna Gerd von Ritthoff postanawia odwiedzić Polskę, aby poznać miejsce w którym przyszedł na świat.
Gerard jest kulturalnym i bardzo miłym człowiekiem. Prawdziwym arystokratą. Po śmierci ojca postanawia poznać swoje miejsce.
W podróży i odkrywaniu prawdy o sobie będzie mu towarzyszyć młoda i piękna Polka tłumaczka Iwona.
Na światło dzienne wyjdą bardzo skrzętnie skrywane sekrety, intrygi i niewygodna prawda.
Kim tak naprawdę jest nasz główny bohater ?
Czy warto było poznać prawdę, która przewróci do góry nogami całe życie Gerarda ?

Absolutnie zachęcam Was do poznania tej pięknej historii w tle wojny.

"BACHUR" Historia rodziny von R." ANNA KLARA MAJEWSKA

Jest to moje pierwsze zetknięcie się z piórem autorki i już wiem, że mam do nadrobienia dziewięć poprzednich powieści.

Świetna historia, bardzo dobrze poprowadzona i przemyślana fabuła. Dużo zaskoczeń i wojennych zawirowań.
Piękny język i styl, który bez problemu pozwala wskoczyć w wykreowany świat i razem z naszymi...

To „von” w nazwisku zawsze wskazuje, że artystokracja, czyli wyższe sfery, często zapatrzona w siebie i oderwana od przyziemnego świata- tego dla większości ludzi bez „von”. Tak ma też Odette von R. Jakby fakt, że Niemcy się zbroją, faszyzm wkrada się pod jej dach, coraz więcej jakiś dziwnych rzeczy dookoła, zupełnie jej nie dotyczył. W swoim prawie idealnym świecie stworzonym dzięki „von” to wszystko wydaje się być nieistotne. A że od czasu do czasu otwierają się jej oczy… Całe szczęście, że tylko na chwilę. I wcale nie zmuszają do jakiegoś działania te otwarte oczy.

Wojna jednak się dzieje. A jej udaje urodzić się wymarzone dziecko. I tak z dzieckiem przy boku przetrwa tą wojnę. Z jaką stratą? Tego nie zdradzę.

Po latach wielu potomek rodu von R., niejaki Gerd, nawiązuje kontakt z młodą tłumaczką Polką, która ma mu towarzyszyć w odkrywaniu rodzinnej historii, która swego czasu rozgrywała się w dawnych Prusach Wschodnich, czyli na teraźniejszych Mazurach. Przypadają sobie do gustu, no i wspólne działanie oczywiście zbliża ich do siebie. Nie dość, że pracują nad odkryciem tajemnic rodowych von R, to jeszcze sami tworzą coraz większe.

No i wreszcie do tejże samej kobiety, wtedy tłumaczki, po latach trafia syn potomka von R. I tutaj historia zaczyna się i plątać i łączyć i generalnie łatwo nie jest.

To tyle, żeby nie zdradzić treści za bardzo. A teraz o tym, o czym dla mnie faktycznie jest ta książka. Opisana historia to tylko pretekst. Mazury noszą w sobie wiele takich. Związanych z ich porzuceniem i niechcianymi powrotami. Bo Niemcy musieli opuścić swoje mazurskie posiadłości. I zostawić najczęściej wszystko. A potem i z czasem zaczęli wracać, aby zobaczyć, co pozostało po ich dawnym życiu.

Reakcja Polaków, którzy przeżyli wojenną traumę i w końcu mogli żyć w miarę spokojnie, nie mogła być inna. Bali się, że znowu ktoś im wszystko odbierze. Nie mogli pogodzić się z tym, że Niemcy mieli po wojnie nie mieć nic, a wracali na swoje przedwojenne tereny wypasionymi mercedesami. Że byli uprzejmi, mili i pobłażliwi porównując Polaków do krajów zacofanej Afryki. I wreszcie, że w ich obecności czuliśmy się/czujemy- Bóg wie dlaczego- gorsi.

O tym wszystkim jest ta książka. I jeszcze o wielu innych aspektach związanych z naszą nacją i historią, z których na co dzień nie zdajemy sobie sprawy, że były/są aż tak ważne.

To, że Mazury mają taką a nie inną historię, nie oznacza, że w innych regionach Polski było inaczej. Dokładnie pamiętam jak moja babcia przestraszona opowiadała nam, że nawiązała z nią kontakt Niemka, która mieszkała w jej domu. Chciała zobaczyć jak dom wygląda po wojnie i poznać jego nowych mieszkańców. Wiecie jak bardzo babcia bała się, że jej go odbierze? A druga babcia nie chciała, żebym uczyła się niemieckiego. Bo wtedy miałabym kontakt z Niemcami. A jego lepiej unikać. Tak bardzo po latach rany nie były zabliźnione. Dlatego może ta historia była dla mnie taka prawdziwa. I taka smutna.

I tak sobie myślę, że książkę tą można odebrać dwojako, albo jako po prostu smutną historię kilku bohaterów na przekroju prawie wieku, albo wyłapując te wszystkie- niby na marginesie podane -wątki, pójść trochę głębiej. Ale to Wy sami decydujecie na którą z tych dróg chcecie wejść.

Ps. Bachur to po mazursku bękart. Tytuł nieprzypadkowy.

To „von” w nazwisku zawsze wskazuje, że artystokracja, czyli wyższe sfery, często zapatrzona w siebie i oderwana od przyziemnego świata- tego dla większości ludzi bez „von”. Tak ma też Odette von R. Jakby fakt, że Niemcy się zbroją, faszyzm wkrada się pod jej dach, coraz więcej jakiś dziwnych rzeczy dookoła, zupełnie jej nie dotyczył. W swoim prawie idealnym świecie...