Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Japońskie cięcie

Okładka książki Japońskie cięcie autora Krzysztof Kotowski, 9788366807488
Okładka książki Japońskie cięcie
Krzysztof Kotowski
6,5 / 10
Wydawnictwo: XTEXT Cykl: Agentka Ultra (tom 2) kryminał, sensacja, thriller
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
e-book
Cykl:
Agentka Ultra (tom 2)
Data wydania:
2021-05-20
Data 1. wyd. pol.:
2003-01-01
Język:
polski
ISBN:
9788366807488
Średnia ocen
6,5 6,5 / 10
36 opinii 291 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Japońskie cięcie w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Japońskie cięcie

golteria
golteria
książek na półce przeczytane 911 napisanych opinii 600

Oceny książki Japońskie cięcie

Średnia ocen
6,5 / 10
291 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
18 ocen
9
16 ocen
8
20 ocen
7
87 ocen
6
100 ocen
5
30 ocen
4
7 ocen
3
9 ocen
2
4 ocen
1
0 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Japońskie cięcie

avatar
7668
7646
Monika
05.02.2026
2 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Nie wciągnęła mnie.

Nie wciągnęła mnie.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
1084
1084
Ushikawa
12.09.2025
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Polacy nie gęsi... ?

Rywalizacja polskich służb specjalnych w sposób nie całkiem zgodny z prawem. Rzecz dosyć odjechana, czasami zahaczająca o UFO, ale akcja kręci się żywo, a trup pada gęsto, jednak jak na moje preferencje trochę za gęsto.

Rywalizacja polskich służb specjalnych w sposób nie całkiem zgodny z prawem. Rzecz dosyć odjechana, czasami zahaczająca o UFO, ale akcja kręci się żywo, a trup pada gęsto, jednak jak na moje preferencje trochę za gęsto.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
192
11
Magdalena_0
24.03.2024
2 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Dramat, nie dałam rady dokończyć...

Dramat, nie dałam rady dokończyć...

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

502 użytkowników ma tytuł Japońskie cięcie na półkach głównych
  • 368
  • 128
  • 6
103 użytkowników ma tytuł Japońskie cięcie na półkach dodatkowych
  • 72
  • 9
  • 6
  • 5
  • 4
  • 4
  • 3

Tagi i tematy do książki Japońskie cięcie

kotowski zygzak serwal japońskie cięcie marika obława wywiad agenta ultra

Inne książki autora

Więcej
więcej
Krzysztof Kotowski
Krzysztof Kotowski
Polski pisarz, scenarzysta, dziennikarz telewizyjny i radiowy. Z wykształcenia psycholog. Pracował jako prowadzący i DJ w Radiu "Solidarność", "ESKA", Radiu "Zet". W latach 90. był wydawcą, producentem i prowadzącym w TVP między innymi takich programów jak "Kawa czy Herbata", "Żyć Bezpieczniej", "Rhytmiks". Od 2003 roku poświęcił się wyłącznie pisarstwu. Jest autorem książek sensacyjnych i thrillerów z pogranicza polityki, psychologii i fantastyki. Napisał powieści political fiction: Zygzak (2003),Marika (2005),thriller z elementami science fiction - Japońskie Cięcie (2004),sensacyjno - psychologiczny Serwal (2006). W 2008 roku powstał Kapłan (wyd. luty 2008) - odważna, pierwsza na polskim rynku próba połączenia tzw. hipotetycznego science- fiction ze współczesną prozą sensacyjną. Na początku 2009 roku autor wydał Obławę (2009) - powieść wyraźnie odwołującą się do czasów rządów Lecha i Jarosława Kaczyńskich w Polsce. Mimo, iż w "posłowiu" czytamy, że książkę należy traktować jako fikcję literacką, Obława wyraźnie poddaje pod dyskusję metody polityczne wówczas stosowane, na zmianę krytykując je, wyśmiewając, a czasem traktując jako pretekst do tworzenia atrakcyjnych fabularnie wątków. W październiku 2009 roku została opublikowana Niepamięć (2009) - najbardziej ezoteryczna, a jednocześnie eklektyczna gatunkowo powieść autora. W tym psychologicznym thrillerze pisarz podejmuje temat relatywizmu w myśleniu na temat okrucieństwa, zabijania, „dobrych” lub „złych” śmierci,a także egzystencjalnych lęków, poczucia sensu i codziennych motywacji bądź ich braku. Łatwo rozpoznawalny styl Kotowskiego łączy w sobie szacunek do tradycji mistrzów thrillera (John Grisham),powieści fantastycznej (Philip K. Dick),political fiction (Tom Clancy) z nowoczesną, pełną dystansu, autoironii i poczucia humoru próbą przewrotnego połączenia wszystkich tych gatunków w nowy typ powieści rozrywkowej. Sam autor, uprawiany przez siebie gatunek nazywa - thrillerem hipotetycznym i tak to wyjaśnia: "Nasza historia - ta najdawniejsza, ale i także czasy współczesne - mają czarne dziury, o których mało lub w ogóle nic nie wiemy. Wypełniam je teorią, która wydaje mi się najbardziej prawdopodobna i opowiadam czytelnikowi tę historię". Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Dwukrotnie nominowany do Nagrody Wielkiego Kalibru.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Czyściciel Paul Cleave
Czyściciel
Paul Cleave
Ciekawa pozycja. Wciągająca. Inna niż wszystkie z racji punktu widzenia. Zakończenie też ciekawe, choć wydaje się, że dość szybkie. Bo co z Melissą? Co z mamą Joe? Byłam ciekawa, jak skończy się książka, jak do tego dojdzie, i jak Joe będzie postrzegany. Jestem usatysfakcjonowana. Mogę polecić.
Sm00k - awatar Sm00k
ocenił na76 miesięcy temu
Był sobie złodziej Jacek Skowroński
Był sobie złodziej
Jacek Skowroński
Ciekawa książka. Przeczytałam ją jednym tchem, a leżała u mnie na półce dosyć długo. Podobało mi się zakończenie. Główny bohater też fajny, choć czasem odnosiłam wrażenie, że jest trochę za bardzo podkoloryzowany. To taki typ superbohatera, który nie boi się gangusów i na własne życzenie pakuje się w kłopoty, aby na końcu wygrać ze złem. Brakowało mi w nim takich ludzkich odruchów, jak np. wyrzuty sumienia. Ale ogólnie oceniam na plus. Podobała mi się.
seal5656 - awatar seal5656
ocenił na77 lat temu
Ścigany Simon Kernick
Ścigany
Simon Kernick
Przeczytać tom I po przeczytaniu III i IV, tylko ja tak potrafię? Poplątałam kolejność, nie szkodzi, nie wpłynęło to na odbiór całości ani każdej książki z osobna. Ciekawie było poznać bohaterów osiowych znając ich przyszłość, taki "selfspoiler" sobie zafundowałam. Konstrukcja fabuły zgrabna, z emocjami towarzyszyłam jednemu z głównych bohaterów, cywilowi, zwykłemu śmiertelnikowi. Zauważyłam, że autor nie oszczędza tych postaci. Na Toma Marrona czekało sporo bomb, polubiłam tę postać i kibicowałam mu na każdym kroku w miarę rozwoju akcji. Zakończenie jak przystało na I tom serii z zakończeniem i bez. Został mi jeszcze tom II, ciekawie mi się to ułożyło. Przeczytam w oczekiwaniu na dostawę nowej Książki Piotra Górskiego :)
Monika78 - awatar Monika78
ocenił na61 miesiąc temu
Serwal Krzysztof Kotowski
Serwal
Krzysztof Kotowski
Uwielbiam ten tom. Jest to 4 tom z cyklu o Agnetce Ultra, a śmiało mógłby być pierwszą książką tej serii. Dlaczego? Ano, dlatego, że właśnie w tym tomie poznajemy początki Agnetki Ultra. Najmocniejsza pozycja ze wszystkich. Bardzo przyjemnie mi się czytało, świetny wątek kryminalny oraz żydowski. Polecam całą serię :)
mulberry - awatar mulberry
ocenił na102 lata temu
Nie szukaj mnie Piotr Wereśniak
Nie szukaj mnie
Piotr Wereśniak
Bardzo mi się podobała. Szybko się czyta jeden wieczór i książka przeczytana. Polecam :) Choć nie nastawiajcie się proszę, że to taka ambitna książka. Temat fajny, tylko wszystko naszej bohaterce wychodzi i troszkę jest to takie banalne i dość mało realne, ale fajnie się czyta i polubiłam Małgosię :)
Beliza - awatar Beliza
oceniła na69 lat temu
Zygzak Krzysztof Kotowski
Zygzak
Krzysztof Kotowski
Fajnie napisana książka, jak "ku pokrzepieniu serc". Mamy dobre tajne służby i fachowców. Tylko w książce, bo faktycznie do kraju wpadają rakiety, helikoptery i chińskie balony meteorologiczne, bez wiedzy ochrony kraju. Książka silnie nawiwna i posiada wiele błędów logicznych, jednakże równoważy w niej to ciekawa fabuła i dobrze złożony tekst oraz dialogi. Ogólnie jest wciągająca, mimo kilku słabych elementów. Niestety zakończenie w książce nie jest prawdziwe, bo Kaczyński i tusk nadal jątrzą w rządzie. Czyli obcy agenci różnych państw, ale nie Polski.
Pulsar - awatar Pulsar
ocenił na62 lata temu
Gdzie mól i rdza Paweł Pollak
Gdzie mól i rdza
Paweł Pollak
„Gdzie mól i rdza” to kryminał, który rozwija się niespiesznie, a jego fabuła obejmuje nie tylko samo śledztwo, lecz także fragmenty z życia prywatnego komisarza Marka Przygodnego. Czy takie rozwiązanie działa na korzyść powieści? Moim zdaniem – zdecydowanie tak. Choć zwykle nie przepadam za historiami, które mogą wydawać się rozwleczone, tutaj autor potrafił utrzymać moją uwagę, a psychologiczne portrety postaci okazały się naprawdę udane. Śledztwo jest szczegółowo poprowadzone, wątki konsekwentnie rozwijane, a finał układa się w spójną całość. Na cykl z komisarzem Przygodnym trafiłam zupełnie przypadkiem, a mimo to mam ochotę sięgnąć po kolejne tomy – czuję, że jeszcze wiele się wydarzy. Dla mnie „Gdzie mól i rdza” to czas dobrze spędzony. Owszem, drobiazgowość autora może momentami irytować, ale w formie audiobooka w ogóle mi to nie przeszkadzało. Wręcz przeciwnie – nawet gdy nie byłam w pełni skupiona, bez trudu śledziłam rozwój wydarzeń. To lektura, która wciąga i daje satysfakcję.
Monika - awatar Monika
oceniła na76 miesięcy temu
Największy lęk Linwood Barclay
Największy lęk
Linwood Barclay
Wciągający thriller. Po nitce do kłębka jest rozwiązywana tajemnica zniknięcia Sydney. Fabuła dość ciekawa, ale jak dla mnie trochę przewidująca, brak tego zaskoczenia (mięsa, grozy) jeśli chodzi o główny przestępczy wątek. Książka idealnie by się nadawała na ekranizację w amerykańskim stylu.
Damian - awatar Damian
ocenił na79 miesięcy temu
Aż po ciemny las Jacek Rębacz
Aż po ciemny las
Jacek Rębacz
Podczas czytania miałam wrażenie, że momentami myślę i ogarniam szybciej od służb zajmujących się sprawą morderstwa. Szczególnie pani komisarz - niby jaśniejszy umysł od reszty, ale momentami naiwna i toporna. Sprawa sama w sobie ciekawa, wielopoziomowa ; momentami aż musiałam chwilę przystanąć i uporządkować myśli. Jednak z tej wielopoziomowości wyłania się również kryminalna " Moda na sukces " - każda postać jest o coś oskarżona i w coś wplątana. Na koniec dodam, że zdarzyło mi się kilka razy pomyśleć "wow" , szkoda tylko że dopiero w ostatnich stu stronach.
Averly - awatar Averly
ocenił na69 lat temu
Kryminalista Jacek Głębski
Kryminalista
Jacek Głębski
Uwielbiam seriale związane z więzieniami, dlatego sięgnąłem po tę pozycję. Czy było warto? Zdecydowanie tak. Książka jest bardzo dobrze napisana, przedstawiona z punktu widzenia więźnia osadzonego w celi, do której trafia "świeży" więzień. Cela jest grypsująca, a więc obwiązują tu zasady ludzi grypsujących. I właśnie w tej historii przedstawione prawa jakie rządzą w takiej celi. Co może się stać, jak się do nich dostosujesz lub się im przeciwstawisz. Książka bardzo brutalna i jak dla mnie przerażająca. Można się dużo z niej nauczyć o zasadach i wymaganiach jakie stawia się nowym więźniom. Czy tak jest w rzeczywistości, tego nie wiem, i nie chcę się dowiedzieć, ale książka zostaje w głowie na dłużej, tak więc spełnia swoją rolę. Polecam.
CoolBary - awatar CoolBary
ocenił na81 rok temu
Za blisko domu Linwood Barclay
Za blisko domu
Linwood Barclay
Świetny kryminał, z elementami sensacji. Od początku elektryzuje i trzyma w napięciu. Z pozoru niewinna sztuczka Dereka pozostania w domu kumpla bez niczyjej wiedzy podczas ich rodzinnego wyjazdu aby mieć lokum na chwilę intymności z dziewczyną zamiast randki kończy się tym że chłopak jest świadkiem potrójnego morderstwa, o które zostaje oskarżony. Doskonale spleciona fabuła oraz sympatyczna i uczciwa do bólu postać ojca Dereka sprawiają że czyta się z zapartym tchem i trudno się oderwać kibicując Jimowi Carterowi w walce o wolność syna i przyszłość swojej rodziny. Nie ma tu dłużyzn, są zwroty akcji, nowe poszlaki i wychodzące na jaw tajemnice pośrednio lub bezpośrednio związane z rodziną Carter'ów, przy tym ciekawe, błyskotliwe a czasem zabawne dialogi. Nie będziemy się przy tej książce nudzić. Chociaż jest parę rzeczy których możemy się domyśleć to i tak tych które nas zaskoczą ( zwłaszcza zakończenie) jest znacznie więcej
Artur Bo - awatar Artur Bo
ocenił na83 miesiące temu
Kamuflaż Ewa Maria Ostrowska
Kamuflaż
Ewa Maria Ostrowska
Bałam się wejść w tę powieść. Z dwóch powodów, które były jednocześnie przewrotnymi motywami jej chęci przeczytania. Po pierwsze znałam możliwości autorki. Zarówno te warsztatowo-literackie, jak i posiadaną wiedzę socjologiczno-psychologiczną zdobytą na studiach. Kiedyś, z kilkanaście lat temu, samodzielnie odkryłam jej twórczość bez wcześniejszej wiedzy o niej, poleceń i namów znajomych czy choćby jakiejś reklamy. Byłam pod tak ogromnym wrażeniem przeczytanego wówczas "Owocu żywota twego", że na jednym z forów poświęconych dyskusjom o książkach, wymieniłam autorkę jako jedną z najbardziej niedocenionych polskich pisarek, o której się nie mówi, nie słyszy, nie wspomina i nie dyskutuje nad jej twórczością. Przynajmniej ja mam takie wrażenie. A przecież w swoim dorobku ma kilkadziesiąt książek. Być może bardziej znana jest jako pisarka dla dzieci niż dla dorosłych. Dla mnie była mistrzem w tworzeniu psychospołecznych obrazów małych, zamkniętych społeczności, tak sugestywnych i obrazowych, że książka, którą czytałam, dla mnie namacalnie ociekała ludzkim jadem. A tutaj powieść, jak ostrzegał napis na odwrocie, miała być dodatkowo thrillerem! I to był mój drugi powód do obawy. Lęku, że moja tak podziwiana do tej pory pisarka powieści społeczno-obyczajowych, spłyci swoje możliwości do gatunku o funkcji czysto rozrywkowej. Miałam więc solidne powody do obaw! Ale zaczerpnęłam porządny haust powietrza i zanurzyłam się w jej wykreowany świat miasteczka Nevada, gdzieś w stanie Iowa. Małego, spokojnego, sennego, bezpiecznego, w którym wszyscy mieszkańcy bardzo dobrze znają pozostałych, wiedząc o nich wszystko. Gdzie piastowane funkcje należą do kogoś z rodziny lub do rodziny sąsiada, z którym razem urządza się rodzinny grill. Gdzie "wszyscy, łącznie z okolicznymi farmerami, hodującymi bydło lub uprawiającymi kukurydzę czy soję, są w większym lub mniejszym stopniu ze sobą spowinowaceni lub zaprzyjaźnieni". Z podwórkami o niskich płotach budowanych bez obawy, że ktoś może kogoś okraść. Z niezamykanymi drzwiami samochodu czy domu, bez lęku o ewentualne włamanie. Gdzie ojciec może w spokoju poczytać gazetę, pilnując dziecka bezpiecznie bawiącego się w piaskownicy przed własnym domem, spod którego… znika! A kilka dni później jego matka odnajduje w tym samym miejscu skalp synka. Precyzyjnie zdjęty z czaszki nie post mortem. To jedno, makabryczne wydarzenie nie tylko wstrząsnęło całą społecznością Nevady, nie tylko zachwiało dotychczasowym poczuciem bezpieczeństwa, ale i zapoczątkowało proces dekamuflażu poszczególnych jej członków. Powoli wraz z miejscowym szeryfem Haigem, któremu do tego szokującego wydarzenia tylko wydawało się, że zna swoje miasto, stanowym detektywem Petersem i psycholożką Jennifer, w poszukiwaniu porywacza i mordercy, zaczęłam odkrywać przerażające tajemnice sypialni udanych małżeństw. Wnikać w niedostępne, mroczne zakamarki umysłu powszechnie znanych i szanowanych obywateli. Poznawać ukrywane i spychane w podświadomość okrutne wydarzenia będące udziałem obecnie szczęśliwych i spełnionych kobiet. Przyglądać się nałogom, ukrywanym wieczorami za kuchenną zasłonką przez ludzi sukcesu. Odsłaniać bolesną przeszłość osób lubianych i wzbudzających zaufanie. Na moich oczach portret uśmiechniętego i zadowolonego z życia społeczeństwa, zaczął się zmieniać w przerażający przypadek kliniczny, w którym główną rolę w jego funkcjonowaniu odgrywały najniższe instynkty ludzkie, zmieniające jego członków w psychopatyczne potwory i ich okaleczone fizycznie i psychicznie ofiary. I im dalej posuwałam się drobnymi krokami odkrywającymi kolejną tajemnicę w poszukiwaniu porywacza, tym mroczniejszy otaczał mnie klimat wydarzeń, tym gęstsza i bardziej duszna stawała się otaczająca mnie i bohaterów wiodących atmosfera przesiąknięta lękiem, strachem, zagrożeniem i niepewnością kto jest kim, tym groźniejsi wydawali mi się sympatyczni i mili bohaterowie i tym trudniej, mimo wszystko, było mi oderwać się od poznania do końca całej tajemnicy Nevady. Śledzenie maestrii tworzenia i podtrzymywania kamuflażu przez ludzi fascynowało mnie, ale jednocześnie niepokoiło, pozostawiając we mnie lęk i uczulenie na pewne jego symptomy postrzegane we własnym środowisku, w którym żyję na co dzień. Patrzę na nie i zastanawiam się, co tak naprawdę kryje się pod tym kamuflażem w blasku dnia, pod uśmiechem szanowanych osób, pod życzliwym słowem ludzi znaczących, pod miłym „dzień dobry” sąsiadów i pod czujnym okiem kamer programu Bezpieczne miasto? Mistrzowsko zakamuflowana książka! Od początku czułam, że powieści autorki należy się bać. Bez względu na gatunek, jaki sobie obierze do opowiedzenia o psychice ludzkiej, potrafi skutecznie przerazić, otwierając oczy na to, co niewidoczne. Pod pozorem dobrej rozrywki, przeniosła koszmar do mojej rzeczywistości. I to jest dopiero przerażające! http://naostrzuksiazki.pl/ http://naostrzuksiazki.pl/
Maria Akida - awatar Maria Akida
oceniła na76 lat temu
Godzina śmierci Paul Cleave
Godzina śmierci
Paul Cleave
Charlie budzi się zakrwawiony i obolały. Okazuje się, że poprzedniego wieczoru był uczestnikiem morderstwa dwóch młodych kobiet. Choć to nie on zabił, wszystkie ślady na miejscu zbrodni wskazują właśnie na niego. Mężczyzna wie, że prawdziwym mordercą jest Cyris. Jednak nikt, nawet jego była żona, Jo, nie wierzy w to. W zaistniałej sytuacji Charlie postanawia sam odnaleźć Cyrisa i udowodnić swoją niewinność, w głębi duszy zastanawiając się, czy Cyris nie jest jedynie wytworem jego wyobraźni… „Godzina śmierci” to pierwszy thriller psychologiczny, który dane mi było przeczytać. Podeszłam do gatunku nieco niepewnie – nie do końca wiedziałam, czy przypadnie mi do gustu. Jednakże kupiłam tę książkę na kiermaszu, siedziałam na dworcu PKP, mój pociąg miał ponad godzinne opóźnienie, więc z nudów zaczęłam czytać. Czytałam na dworcu, w pociągu, po powrocie do domu... i nic nie było w stanie oderwać mnie od lektury. „Śmierć wisi w powietrzu. Unosi się tu przez całą noc, może jest tu od tygodnia, ale teraz muska moją spoconą twarz i szeptem mnie żegna.” Charlie to niezwykły facet. Ciężko mi było z początku za nim nadążyć – gdzieś był, widział czyjąś śmierć, a może to właśnie on był mordercą? Sam wątpi w istnienie Cyrisa. Widzi duchy zamordowanych kobiet. Jest złożoną postacią, która znalazła się w złym miejscu o złej porze. Bardzo go polubiłam i z czasem było mi go coraz bardziej żal. W książce autor ukazał jednak nie tylko zagubionego Charliego. Jest Cyris (tak, on istnieje) ze swoim uzależnieniem od leków przeciwbólowych, kochający zabijanie i pastwienie się nad ofiarami, ogarnięty żądzą pieniądza. W końcu jest także Landry, postać według mnie jeszcze bardziej skomplikowana niż sam główny bohater. Policjant, który chce być najlepszy. Który wie, że śledztwo dotyczące zabójstwa tych dwóch kobiet to ostatnia sprawa, którą prowadzi. Ma raka i ostatnie pół roku życia przed sobą. Umiera w samotności. Chce schwytać psychopatycznego mordercę i zyskać respekt w pracy. Chce, by pamiętano o nim, gdy przejdzie na tamtą stronę. Jednak czy nie straci zdrowego rozsądku i przy tym także swojego człowieczeństwa? Autor pisze w pierwszej osobie jako Charlie lub w trzeciej osobie opisując innych bohaterów. Jego powieść jest bardzo ciekawa i intrygująca, ciągle coś się dzieje, jest to faktycznie „Mocna fantastyczna historia trzymająca w napięciu aż do ostatniej strony”, jak to głosi okładka. Czytałam z zapartym tchem, a po ostatniej stronie czułam wręcz niedosyt – autor pozostawił zakończenie otwarte, więc dalszego ciągu historii możemy się jedynie domyślać. Okładka jest głównym czynnikiem, który przyciągnął mój wzrok na kiermaszu. I nie chodzi mi wcale o grafikę – koleś idący słabo oświetlonym korytarzem, cienie i groza, elementy charakterystyczne dla thrillera czy kryminału. Zachwyciło mnie to, jaka jest w dotyku – lekko szorstka, a pod światło tak kusząca, że musiałam wziąć ją do ręki i „pomacać”. :) Reasumując: świetna powieść. Już planuję szukanie innych książek Paula Cleave’a. A tę gorąco polecam.
Ejdżita49 - awatar Ejdżita49
ocenił na611 lat temu
Koń trojański Brian Haig
Koń trojański
Brian Haig
Bywając w bibliotekach lubię sięgnąć do regałów z trochę starszymi książkami. I tak trafiłem na Briana Haiga. To moje pierwsze spotkanie z jego twórczością. Porównywany był do Johna Grishama jednego z moich ulubionych pisarzy zatem ciekawość była duża. Książka jest bardzo dobra, do pewnego momentu aspirowała nawet do noty 8, jednak ostatnie 100 stron gdzie akcja toczyła się wolniej zweryfikowało moje zapędy. Nie wykluczam kiedyś powrotu do prozy Briana Haiga. Podoba mi się cyniczny język głównego bohatera Seana Drummonda.
Jarek - awatar Jarek
ocenił na71 miesiąc temu
Cel Simon Kernick
Cel
Simon Kernick
Kolejna świetna powieść sensacyjna od tego brytyjskiego pisarza. Kolejny tom z serii z Tiną Boyd. Świetna, trzymająca w napięciu historia, która pędzi na złamanie karku. Autor, którego już 3 inne powieści mam za sobą, nadal nie nudzi... Dodatkowym walorem tego audiobooka jest głos Filipa Kosiora, który zajął się interpretacją tego sensacyjnego thrillera. #lubimyczytac #simomkernick #cel #terroryzm #porwanie #płatnyzabojca #powiescsensacyjna #thrillersensacyjny #audiobook #filipkosior
Anna - awatar Anna
oceniła na72 miesiące temu
Złodziej twarzy Jacek Dąbała
Złodziej twarzy
Jacek Dąbała
Książka nie najgorsza, ale jakoś czegoś mi w niej brak. Początkowa akcja wciąga, kobieta, która straciła twarz odzyskuje ją za sprawą męża lekarza, który pozyskał twarz od innej osoby. Dlaczego i do czego to doprowadzi. Co ze wszystkim wspólnego ma gangster.
kiniamala - awatar kiniamala
oceniła na74 lata temu
Kanalia Paweł Pollak
Kanalia
Paweł Pollak
„Kanalia” Pawła Pollaka przeczytałam z takim dziwnym uczuciem, jakby ktoś podglądał mnie przez ramię, tylko że zamiast mojego życia oglądał zbrodnie innych ludzi. Historia zaczyna się od serii brutalnych morderstw – kobieta wyłowiona z rzeki, narkoman, pani architekt – a każdy przypadek wydaje się bardziej pokręcony i niepokojący niż poprzedni. Inspektor Markowski, komisarz Senik i młody aspirant Lepka prowadzą śledztwo, które nie tylko wymaga logiki, ale też odporności na to, co człowiek potrafi zrobić drugiemu człowiekowi. Drażniło mnie kilka konkretnych elementów. Po pierwsze, fabuła miejscami wydaje się przeładowana wątkami pobocznymi, co powoduje, że główna linia śledztwa traci tempo i momentami gubi się w gąszczu postaci. Po drugie, niektóre postacie, zwłaszcza młody aspirant Lepka, są przedstawione schematycznie – ich decyzje bywają przewidywalne, a rozwój psychologiczny ograniczony. Po trzecie, choć autor dobrze buduje napięcie, momentami dialogi brzmią sztucznie i powtarzalnie, co odciąga od naturalności śledztwa. Wreszcie, opisy brutalnych scen są miejscami przesadnie szczegółowe, co może nużyć lub wręcz odciągać uwagę od głównej intrygi. Te elementy sprawiają, że książka, mimo mocnego pomysłu i klimatu, nie jest w pełni spójna ani maksymalnie wciągająca.
oczytana - awatar oczytana
oceniła na63 miesiące temu
Wyrok Mariusz Zielke
Wyrok
Mariusz Zielke
Wróciłem do „Wyroku”, gdy zorientowałem się, że dziennikarz śledczy Jakub Zimny pojawił się w kolejnych dwóch powieściach. Doszedłem do wniosku, że warto sobie przypomnieć jak to wszystko się zaczęło, zanim udam się w dalszą drogę. Powtórna lektura przyniosła podobne wrażenia jak ta sprzed lat. Zielke potrafi wykorzystać w swojej prozie fragmenty naszej (w tym przypadku głównie giełdowej) rzeczywistości w kreatywny sposób. Miejscami ma się wrażenie czytania powieści z kluczem Choć autor mocno się od tego odżegnuje (pewnie z ostrożności procesowej),trudno nie łączyć niektórych fikcyjnych postaci z realnymi osobami. Widać też, że Zielke mocno zafascynowany jest twórczością Stiega Larssona. Z jednej strony niestety daleko mu do jego maestrii literackiej, z drugiej na szczęście jeszcze dalej od jego moralizatorskiego zafiksowania na krytyce kapitalizmu. Nic wybitnego, ale na tle konkurencji nadal solidna sensacja. Sięgam więc po drugą część przygód Zimnego z Saskiej Kępy z nadziejami.
paszczak - awatar paszczak
ocenił na72 lata temu
Trzydzieści sześć dusz Sam Bourne
Trzydzieści sześć dusz
Sam Bourne
Całkiem dobra pozycja czytelnicza, gatunkowo podobna thrillerom religijnym Dana Browna. Jednak nie dorównuje mistrzowi. Miejscami przegadana, miejscami zbyt szybko rozwiązywane są zagadki. Ale ogólnie akcja dynamiczna. No i zawiera sporo ciekawych informacji o Chasydach, Kabale i cadykach. A także zmusza do przemyśleń na temat dobra i zła.
Beata - awatar Beata
oceniła na72 lata temu

Cytaty z książki Japońskie cięcie

Więcej
Krzysztof Kotowski Japońskie cięcie Zobacz więcej
Krzysztof Kotowski Japońskie cięcie Zobacz więcej
Więcej