rozwińzwiń

Dziewczyńskie sprawy. Przewodnik po dojrzewaniu

Okładka książki Dziewczyńskie sprawy. Przewodnik po dojrzewaniu autora Nina Brochmann, Ellen Støkken Dahl, 9788381436571
Okładka książki Dziewczyńskie sprawy. Przewodnik po dojrzewaniu
Ellen Støkken DahlNina Brochmann Wydawnictwo: Czarna Owca, ToTamto popularnonaukowa
272 str. 4 godz. 32 min.
Kategoria:
popularnonaukowa
Format:
papier
Tytuł oryginału:
Jenteboka. Ellen og Ninas guide til puberteten
Data wydania:
2021-05-19
Data 1. wyd. pol.:
2021-05-19
Liczba stron:
272
Czas czytania
4 godz. 32 min.
Język:
polski
ISBN:
9788381436571
Tłumacz:
Karolina Drozdowska, Małgorzata Rost
Średnia ocen

8,5 8,5 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Dziewczyńskie sprawy. Przewodnik po dojrzewaniu w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Dziewczyńskie sprawy. Przewodnik po dojrzewaniu



książek na półce przeczytane 1100 napisanych opinii 1031

Oceny książki Dziewczyńskie sprawy. Przewodnik po dojrzewaniu

Średnia ocen
8,5 / 10
33 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Dziewczyńskie sprawy. Przewodnik po dojrzewaniu

avatar
699
696

Na półkach: ,

Książka porusza temat dojrzewania i skierowana jest do dziewcząt. Od zmian fizycznych, przez emocjonalne, z burzą hormonów na czele. Miesiączka i wszystko co się z tym wiąże, a co młoda kobieta powinna wiedzieć. Tematy związane z miłością i bliskością, zarówno te emocjonalne jak i seksualne.
Książka porusza też inne, ważne tematy jak np. bezpieczeństwa, które jest niezwykle istotne w obecnych czasach (temat jest dostosowany do dzisiejszych realiów). Jest także kilka wzmianek dotyczących m.in. transpłciowości.

Wszystko napisane jest rzeczowo, konkretnie i rzetelnie., a rozpiętość tematów jest duża, więc znajdzie się tu niemal wszystko co młodzi ludzie chcieliby wiedzieć, a może wstydzą się zapytać. Myślę, że z uwagi na szeroki zakres omawianych tematów, książka będzie odpowiednie dla raczej starszych dziewczynek (minimum 10+).

Książka będzie też cenna lekturą dla rodziców, którzy dziecko takim tytułom mogą wejść trochę w świat swoich dzieci, który stał się dla nich już częściowo obcy.

Książka porusza temat dojrzewania i skierowana jest do dziewcząt. Od zmian fizycznych, przez emocjonalne, z burzą hormonów na czele. Miesiączka i wszystko co się z tym wiąże, a co młoda kobieta powinna wiedzieć. Tematy związane z miłością i bliskością, zarówno te emocjonalne jak i seksualne.
Książka porusza też inne, ważne tematy jak np. bezpieczeństwa, które jest niezwykle...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
427
419

Na półkach:

„Miesiączka jest czymś, jak najbardziej normalnym i naturalnym”.
Dziewczyny, która z nas miała stres i nie wiedziała, co robić kiedy dostała pierwszą miesiączkę. Wtedy powinno się iść do rodziców, starszej siostry czy kogoś zaufanego, natomiast nie każdy ma taką osobę, nie chodzi mi tylko o brak bliskich, ale również o to, że nadal w naszym społeczeństwie i na świecie ten temat, ogólnie też dojrzewania jest traktowany jako tabu, a tak nie powinno być. Przyznaję, że się to zmienia, z kolei czekam na wielkie postępy.
Okres nie jest czymś, czego się trzeba wstydzić, jest czymś normalnym i naprawdę mam nadzieję, że będziemy się wspierać jeśli chodzi wzajemną pomoc, mam tu na myśli dostęp i brak środków higienicznych do higieny intymnej.
„Presja posiadania szczupłego ciała i ideały piękna gloryfikujące szczupłą sylwetkę mają rzecz jasna znaczenie, ale nie chodzi tu wcale o ciało. Chodzi o emocje, które wymknęły się spod kontroli”.
Ile się mówi o posiadaniu idealnej sylwetki? Ale czy taka istnieje? Każda osoba jest indywidualną jednostką, oczywiście trzeba dbać o siebie i swoje zdrowie. Czy trzeba wywierać presje na osobach, które nie mają idealnej sylwetki, czy "płaskiego brzucha" ? Moim zdaniem nie i są naprawdę inne interesujące tematy do rozmowy w towarzystwie, zwłaszcza np. przy stole niż o ludzkim ciele tej konkretnej osoby.
„Podczas erekcji łechtaczka potrafi powiększyć się nawet dwukrotnie! Cały nasz srom może się więc wtedy wydawać większy i ciemniejszy”.
Dużo nowych i interesujących rzeczy dowiedziałam się à propos naszej intymności i stosunków płciowych. Żałuję, że nie było takich książek kiedy sama byłam nastolatką, a myślenie niektórych ludzi jest nadal takie same, jak było wcześniej. Chcę doczekać dnia kiedy edukacja seksualna wejdzie na pełną parą do szkół i będzie przeprowadzona przez wykwalifikowaną kadrę. Ta książka jest świetna. Polecam ją zarówno młodzieży, nastolatkom, jak i rodzicom i po prostu wszystkim. Nina Brochmann i Ellen Støkken Dahl napisały genialną książkę o dorastaniu i seksie.


#Dziewczeńskiesprawy#Sex#niebezpiecznemity#edukacjaseksualna#brakedukacjiseksualnej#miesiączka#łechtaczka#penis#erekcjamolestowanieseksualne#wykorzystanieseksualne#pridemonth#LGBTQIA+#wyjściezszafy#zaburzeniaodżywiania#zdrowiepsychiczne#hormony#dorastanie#orientacjaseksualna$orgazm#gwałt#granice



http://bookaholicandwriter.blogspot.com/2023/05/dziewczynskie-sprawy.html

https://www.instagram.com/p/C0Mr0sCtQLr/?igshid=ODhhZWM5NmIwOQ==

„Miesiączka jest czymś, jak najbardziej normalnym i naturalnym”.
Dziewczyny, która z nas miała stres i nie wiedziała, co robić kiedy dostała pierwszą miesiączkę. Wtedy powinno się iść do rodziców, starszej siostry czy kogoś zaufanego, natomiast nie każdy ma taką osobę, nie chodzi mi tylko o brak bliskich, ale również o to, że nadal w naszym społeczeństwie i na świecie ten...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
235
232

Na półkach:

Dziewczyńskie sprawy” to książka dla nastolatek, które albo zaczynają swoją przygodę z dojrzewaniem, albo po prostu chcą wiedzieć więcej o tym, co dzieje się z nimi w tym czasie. Jest to również dobra pozycja do wspólnego czytania z rodzicem. Niewątpliwym plusem jest prosty język, który trafi nawet do 10-latek. Z drugiej strony jednak może to denerwować trochę starsze czytelniczki, które pewną wiedzę już posiadają. Nie da się jednak stworzyć pozycji dla tak sporego, mimo wszystko, przedziału wiekowego, aby każdemu wszystko odpowiadało.

Jako osoba, które przekazuje wiedzę na temat dojrzewania w szkole podstawowej, śmiało mogę stwierdzić, że nawet ja doszukałam się w tej książce kilku ciekawostek, a także obalone zostały mity, w które ślepo wierzyłam. Mimo, iż oczywiście posiadam wiedzę na temat większości zagadnień poruszanych w książce, to z przyjemnością ją przeczytałam i utrwaliłam sobie to, co już wiem oraz dowiedziałam się czegoś nowego. Teraz czas, aby podsunąć tę pozycję córce.

Oczywiście nie mogę nie wspomnieć o wspaniałej szacie graficznej. Książka ma twardą oprawę, każde zagadnienie jest osobno oznaczone, ważne rzeczy wyróżnione w ramkach, a całości dopełniają adekwatne do treści ilustracje.

Zawarte w „Dziewczyńskich sprawach” informacje dotyczą zarówno rozwoju fizycznego, jak i psychicznego. Zwracają uwagę na aktualne problemy, ale również przekazują wiedzę, jak sobie z nimi radzić, a także co jest uznawane jako „normalne” w okresie dojrzewania, a co powinno nas niepokoić.

Na końcu książki znaleźć możemy spis miejsc oraz stron internetowych, na których możemy szukać zarówno informacji, jak i pomocy w trudnych, czy też niebezpiecznych sytuacjach. Z pewnością wykorzystam go w czasie prowadzonych przez siebie zajęć, gdyż uważam, że bardzo ważne jest, aby dać młodzieży właśnie taką „ściągę”, z której w każdej chwili będzie mogła skorzystać.

Uważam, że takie pozycje są potrzebne i bardzo dobrze, że pojawiają się na naszym rynku. Rzetelne informacje, poparte wiedzą lub badaniami naukowymi niewątpliwie powinny wygrywać z tymi niesprawdzonymi, które pojawiają się w internecie, czy też niekiedy błędnie przekazywane są z ust do ust. Im więcej takich pozycji, tym większy wybór. Ważne, aby informacje przekazywane były w rzetelny sposób i przez osoby, które mają wiedzę w tym temacie.

Na koniec niestety minus. A mianowicie to, że książka skierowana jest typowo dla dziewcząt. Osobiście uważam, że lepiej by było, gdyby wiadomości o dojrzewaniu były przekazywane ogólnie. Przecież zarówno dziewczyna może być zainteresowana dojrzewaniem chłopców, jak i odwrotnie. Nie ma nic złego w tym, że nastolatkowie chcą wiedzieć więcej nie tylko o sobie, ale również o innych.

Dziewczyńskie sprawy” to książka dla nastolatek, które albo zaczynają swoją przygodę z dojrzewaniem, albo po prostu chcą wiedzieć więcej o tym, co dzieje się z nimi w tym czasie. Jest to również dobra pozycja do wspólnego czytania z rodzicem. Niewątpliwym plusem jest prosty język, który trafi nawet do 10-latek. Z drugiej strony jednak może to denerwować trochę starsze...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

100 użytkowników ma tytuł Dziewczyńskie sprawy. Przewodnik po dojrzewaniu na półkach głównych
  • 62
  • 37
  • 1
17 użytkowników ma tytuł Dziewczyńskie sprawy. Przewodnik po dojrzewaniu na półkach dodatkowych
  • 9
  • 2
  • 2
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1

Tagi i tematy do książki Dziewczyńskie sprawy. Przewodnik po dojrzewaniu

Inne książki autora

Okładka książki Chłopackie sprawy. Przewodnik po dojrzewaniu Nina Brochmann, Ellen Støkken Dahl, Magnhild Winsnes
Ocena 8,7
Chłopackie sprawy. Przewodnik po dojrzewaniu Nina Brochmann, Ellen Støkken Dahl, Magnhild Winsnes
Okładka książki The Wonder Down Under Nina Brochmann, Ellen Støkken Dahl
Ocena 0,0
The Wonder Down Under Nina Brochmann, Ellen Støkken Dahl

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Siedem zmysłów Jak je zrozumieć i wykorzystać, by lepiej żyć Rudiger Braun
Siedem zmysłów Jak je zrozumieć i wykorzystać, by lepiej żyć
Rudiger Braun
„Siedem zmysłów” Rudiger Braun otwiera przed czytelnikiem świat zmysłów jakimi są słuch, wzrok, smak, węch, dotyk, czucie i równowaga ciała, które łączą świat wewnętrzny z zewnętrznym. Poradnik przybliża nam rolę każdego ze zmysłów. Ukazuje co się stanie gdy jednego zabraknie lub jak jeden zmysł może zastąpić drugi. W książce znajdziemy odpowiedzi na wiele pytań dotyczących indywidualnego postrzegania świata przez każdego człowieka. Zmysły, które używamy na co dzień, podświadomie i mimowolnie są pomimo swej prostoty bardzo skomplikowane. Wystarczy spojrzeć na dotyk - jeden z pierwszych zmysłów człowieka. Już w łonie matki poznajemy siebie i otoczenie, właśnie przez dotyk. Dzięki pozostałym zmysłom potrafimy odbierać świat i komunikować się z nim. Polecam tę książkę dla samego głębszego poznania siebie i dla uświadomienia sobie, że 7 zmysłów to nie tylko nazwy, a coś więcej. Można z niej wynieść wiele ciekawostek, które warte są zastanowienia. Ćwiczenia na końcu tekstu pozwolą na lepsze zrozumienie i postrzeganie swojej osoby, a także wpływają na wewnętrzną równowagę. Zwykłe świadome parzenie herbaty, może nas uspokoić. Wystarczy wsłuchać się w dźwięk gotowanej wody, poczuć w palcach liście herbaty, powąchać armat, zobaczyć jak woda nabiera innego koloru - tylko tyle by zwyczajnie odpocząć i trenować zmysły.
Łukasz - awatar Łukasz
ocenił na63 lata temu
Jak kochać swoje dziecko i wyznaczać mu granice Barbara C. Unell
Jak kochać swoje dziecko i wyznaczać mu granice
Barbara C. Unell
Czekałam na taką książkę wiele lat. Przeszłam przez wiele poradników dla rodziców, "Szkołę rodziców" organizowaną przez Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną i terapię, ale dopiero ten wolumin stał się zaczynem pozytywnych zmian w moim myśleniu, postępowaniu i wychowywaniu dziecka. Ciekawa konwencja książki. Całość liczy niecałe 400. stron. Na początkowych 48. stronach przedstawiono wskazówki, które rozjaśniają rodzicowi w głowie. W dalszej części jest omówienie rozwiązań poszczególnych problemów: pyskowanie, agresja, niejedzenie, objadanie się, guzdranie się, przeszkadzanie, kłamanie, kłótnie, problemy z zachowaniem porządku i inne różnego rodzaju nieposłuszeństwa, a także przesadzanie w korzystaniu z ekranów. Każdy znajdzie coś dla siebie. Fajnie i zachęcające jest to, że nie trzeba czytać całej książki od... do..., tylko można skakać po interesujących tematach. Początkowo wkurza trochę przemieszanie treści dla rodziców małych dzieci z tymi dotyczącymi nastolatków. Nie ma co się oszukiwać, lwia część książki dotyczy "maluchów" w przedziale 3-7 lat. Jednak wskazówki stosuję z powodzeniem u mojej opornej 10. latki z ADHD. Poza tym każdy przeciążony mózg wchodzi w tryb dwulatka, kiedy rolę przejmuje układ limbiczny w miejsce kory. Nigdy nie jest za późno na wychowywanie. Autorzy silili się na wszechstronne, kompleksowe a jednocześnie niezwykle proste kompendium. Wyszło całkiem nieźle. Treść jest spójna, porady proste, okraszone mnóstwem przykładów. Tym jeszcze bardziej dziwi mnie niska popularność poradnika. Wychowanie to żmudny i długotrwały proces. Celem autorów jest wpojenie rodzicom wyznaczania granic, wprowadzenia i egzekwowania przestrzegania zasad. Ważne, czego nie widziałam w żadnym do tej pory przeczytanym poradniku dla rodziców, autorki cierpliwie tłumaczą, skąd biorą się zachowania dzieci oraz wskazują jak dzięki zrozumieniu budować pozytywny dialog wewnętrzny i empatię rodzica. Mój przepracowany mózg przyjął ten balsam początkowo z oporem, a później z wdzięcznością. Dużo łatwiej współpracuje się z dzieckiem, gdy się rozumie, np. że złoszcząc się i doprowadzając dorosłych do złości, chce przejąć władzę lub nie robi czegoś lub robi coś, bo jest ciekawe świata i lubi odkrywać, dlatego grzebie w moich rzeczach, nie spieszy się, bo to nie jest jego/jej priorytetem i poza wszystkim, nie pojmuje znaczenia słów na "p", typu "pośpiech" i "pilne". Autorzy radzą uzbroić się w cierpliwość. Najważniejsze, że to wszystko naprawdę działa. Doświadczyłam prawdziwych cudów dzięki mojemu pozytywnemu nastawieniu, pochwałom o ignorowaniu tego, czego nie akceptuję w miejsce wzmacniających niepożądane zachowanie uwag, strofowania i agresji. Proste - poświęcasz uwagę temu, co pożądane nawet drobiazgom. Zachowujesz stoicki spokój podczas burzy. Poniżej parę przykładów: • Agresja: -"Dzieci rodzą się wyposażone w zdolność do empatii, więc jak najwcześniej włącz naukę rozumienia uczuć innych ludzi do waszych codziennych lekcji". s.59 -"Chwal, kiedy zgodnie bawi się z innymi". s.60 - "Zasada brzmi: <Jesteśmy dla siebie mili i nigdy nikogo nie krzywdzimy, nawet na niby>." s.66 -"Zachowując spokój, dajesz dziecku przykład panowania nad emocjami za pomocą pozytywnego dialogu wewnętrznego, kiedy coś idzie nie tak." s.67 • Kiedy chce dotykać wszystkiego (zastosowałam w zoo): - "Powiedz <Dotykaj oczami, nie rękami> (...) Będzie łatwiej, jeśli przyłączysz się do dziecka opisując to, co widzisz." s.140 - "Przedstawiając dziecku zasady, ustalasz granice. (...) <Mamy zasadę - jeśli chcesz coś wziąć, proszę, przyjdź do mnie i zapytaj, czy możesz się tym pobawić.> Konsekwentnie upominaj za łamanie zasad, spokojnie, łagodnym głosem. Jeśli nadal grzebie w twoich kosmetykach do makijażu lub szufladzie biurka, upomnij je i zastosuj chwilę spokoju. s.141 - w zoo pomogło też znalezienie czegoś, co można dotykać, bo dzieci "od czubka głowy do pięt przenika radość poznawania świata" to są "okazje do nauki" • W zakresie guzdrania się: - "Lepiej pozwól mu wierzyć, że to ono kontroluje sytuację; w ten sposób unikniecie walki o przewagę" s.108 - "Nastaw timer w telefonie i powiedz: <Myślę, że uda ci się ubrać (czy zrobić cokolwiek innego, czego od dziecka oczekujesz),zanim zadzwoni timer>. Ta technika motywacyjna skłoni dziecko do wykonywania zadań w odpowiednim czasie, wykorzystując jego zamiłowanie do rywalizacji. Możesz również zastosować zasadę babci, mówiąc: <Kiedy wygrasz z timerem, możesz się pobawić przez dziesięć minut, zanim wyjdziemy ze szkoły>. Dziecko samo się przekona, że opłaca się trzymać grafiku." s.109 • Oddala się w miejscach publicznych: - "Dzieci są zafascynowane mnogością i różnorodnością wszystkiego, co można zobaczyć i zrobić" s.296 - "Ucz dziecko, żeby do ciebie podchodziło, kiedy je zawołasz. W neutralnych okolicznościach (...). Ćwiczcie to pięć razy dziennie, stopniowo zwiększając dystans (...). Chwal, jeśli trzyma się blisko ciebie." s.298-299 - "Nie zmieniaj raz ustalonych zasad (...) nawet jeśli twoje dziecko tupie i wrzeszczy. Twoja stanowczość i stałość zapewniają dziecku poczucie bezpieczeństwa." - Jeśli maluch systematycznie łamie zasady, powtórz upomnienie i przestań go zabierać na zakupy, dopóki nie nauczy się przestrzegać reguł, albo dorośnie na tyle, żeby móc się od ciebie oddalać." s.300 • Kłamie: - "Baw się z dzieckiem w udawanie. Żeby pomóc dziecku zrozumieć różnicę między prawdą a fikcją, przeznacz trochę czasu na zmyślanie historii. Potem skonfrontuj czas zmyślania z czasem prawdy, kiedy ma opowiedzieć, co się stało. Jeśli wiesz, że mija się z prawdą, powiedz: <Opowiadasz bardzo ciekawą, zmyśloną historię. A teraz opowiedz, co się naprawdę stało>." s.165 • Przezywa: - Porozmawiaj z nim spokojnie i łagodnie: <Jak byś się poczuł, gdyby Klara cię przezywała? Nie podobałoby ci się, prawda? Nie chcemy ranić uczuć innych ludzi, więc nie przezywamy ich, nawet kiedy się rozgniewamy. Kiedy wpadniesz w złość, przede wszystkim powinieneś powiedzieć nauczycielce albo innemu dorosłemu, że jesteś zdenerwowany i dlaczego. Pomogą ci poradzić sobie bez przezywania z tym, co czujesz." s.171 - "Powiedz dziecku: <Kiedy chcesz brzydko kogoś nazwać (...) powiedz <<stop>> i policz do dziesięciu. To ci pomoże się uspokoić, ochłoniesz i zaczniesz lepiej myśleć. Potem możesz porozmawiać z nauczycielką albo ze mną o tym, jak poradzić sobie z sytuacją, która cię zdenerwowała>. Ćwiczcie tę technikę w neutralnych okresach spokoju, odgrywając scenki." s.172 • Nie je: - "Zachęcaj dziecko do pozostania przy wspólnym stole przez czas odpowiedni do wieku. Powiedz: <Timer w telefonie powie nam, kiedy obiad się skończy.> (...) Chodzi o to, (...) żeby nabrało zdrowego nawyku, który pozostanie z nim do końca życia. Podczas posiłków zaspokajamy zarówno głód społeczny, jak i fizyczny. Wciągnij dziecko w rozmowę i chwal za właściwe zachowanie przy stole, żeby chętnie przy nim zostało." s.182-183 -"Nagradzając dziecko uwagą, kiedy nie chce jeść, sprawiasz, że odmawianie jedzenia staje się bardziej interesujące od jedzenia." s.183 Uzbroiwszy się w te i wiele innych "wersetów" można wstać z kolan, przywrócić poczucie wartości własnej lub nawet wejść na wyżyny intelektualne i połasić się o bardziej wyrafinowane metody wychowawcze z innych podręczników. Osobiście, póki co miętolę i zakreślam to, co mam w "tej jedynej konkretnej" (książce, o której mówię, że jest moją biblią) póki nie naprostuję mojej "małej buntowniczki". W ramach wsparcia siebie i metod wskazanych w książce, polecam, bo mi pomogło, uprzednio lub dodatkowo przeczytać fiszki "Agresja rodzica", "Agresja dziecka", książkę "Jak nie krzyczeć na swoje dziecko" Carli Naumburg i mieć w zanadrzu przygotowaną "Jak ograniczać napady złości u dziecka" tejże autorki - sama świadomość istnienia tego woluminu przynosi pokrzepienie w trudnych chwilach. A na trudne chwile warto też przeglądać "Jak powiedzieć dziecku NIE" i ćwiczyć stanowczość i konsekwencję. Bardzo pomocne są również pierwsze trzy, bo nie wiem czy na pozostałe znajdzie się czas, książki "Self-Reg" Agnieszki Stążki-Gawrysiak. A tym, którzy lubią szybkie rozwiązania polecam wziąć plaster, napisać na nim "SUL" z odwróconym "L", tak w stronę "U", nakleić na czoło i patrzeć tak długo w swoje odbicie w lustrze, aż zobaczy się i załączy LUZ. Powodzenia.
Warsztat - awatar Warsztat
ocenił na101 rok temu
Gdy ciało i dusza wysyłają SOS. Jak przyczyny chorób odnaleźć w psychice? Alexander Kugelstadt
Gdy ciało i dusza wysyłają SOS. Jak przyczyny chorób odnaleźć w psychice?
Alexander Kugelstadt
A. Kugelstadt (jako m.in. psychosomatyk) zapewnia nas, czytelników o ścisłym powiązaniu ciała i naszej psychiki. Swoje rozważania zaczyna od osobistego wstępu (wyjaśnienia, dlaczego zajął się tą właśnie tematyką),następnie przechodzi do filozoficznych rozważań, skąd wynika podział na sferę SOMA i PSYCHE. Wskazuje na znaczenie pierwszych lat naszego życia w kształtowaniu się wielu naszych wewnętrznych struktur, pisze o roli emocji, o działaniu układu nerwowego i odpornościowego ... o stresie. Zaznacza, że "psychika wyposażona jest w mechanizmy obronne, które spychają do obszaru nieświadomości niepożądane, bo nierozwiązywalne konflikty i wynikające z nich napięcia". Na konkretnych przykładach - historiach swoich pacjentów wyjaśnia, w jaki sposób objaw somatyczny wiąże się z problemem psychicznym. Książka buduje pewną świadomość czytelnika i zachęca do pracy nad sobą, niestety rady autora (bez wsparcia specjalisty) nie zawsze wydają się możliwe do zastosowania. A. Kugelstadt zamieszcza bardzo wiele objaśnień (czasem jest to objaśnienie do objaśnienia;) co czyni książkę nie do końca konkretną. Nie mniej bardzo poruszyła mnie historia kobiety, która nagle straciła władzę w nogach i wyjaśnienie psychosomatyka tej sytuacji (a następnie praca z pacjentką). Publikacja do przeczytania i do przemyślenia ...
Anna_Kowalska - awatar Anna_Kowalska
oceniła na64 miesiące temu
Dlaczego pływamy. Zaskakujące opowieści o relacji człowieka z naturą Bonnie Tsui
Dlaczego pływamy. Zaskakujące opowieści o relacji człowieka z naturą
Bonnie Tsui
Lubicie morskie kąpiele, wpatrywanie się w taflę jeziora, a może w wolnym czasie chodzicie na basen? Dlaczego obecność wody działa na nas relaksująco? Dlaczego tak wiele ludzi, myśląc o wakacjach, automatycznie myśli o miejscu, które leży nad wodą? Czy w ogóle kiedyś się nad tym zastanawialiście? Woda to mój żywioł. Przebywanie w pobliżu oceanu czy też morza to dla mnie najpiękniejsze momenty życia, dlatego też zainteresowała mnie ta książka. A czytałam ją akurat na greckiej wyspie Andros, na której codziennie zażywałam morskich kąpieli. Autorka przeplata osobiste doświadczenia z historiami zawodowych pływaków, klubem pływackim w ogarniętym wojną w Bagdadzie, historiami z igrzysk olimpijskich, Brytyjkami z epoki wiktoriańskiej i wieloma innymi historiami, w których w roli głównej występuje woda. Bonnie Tsui pisze także o tym, jaki wpływ na nasze ciało ma woda. Odnosi się również do historii, aby podkreślić, że obcowanie z wodą zawsze było ważnym elementem życia człowieka. Nie jest to książka idealna, miała kilka momentów, które mnie nudziły. Ale mimo wszystko polecam, bo to również książka o cieszeniu się życiem i przeżywaniu pięknych momentów nad wodą. Myślę, że po lekturze tej książki każdy znajdziecie swoją własną odpowiedź na pytanie, co takiego sprawia, że czujemy tak silną więź z wodą.
wanderlust_bookish - awatar wanderlust_bookish
ocenił na71 rok temu
Alchemia Zaskakująca moc pomysłów, które pozornie nie mają sensu Rory Sutherland
Alchemia Zaskakująca moc pomysłów, które pozornie nie mają sensu
Rory Sutherland
🌟 Alchemia - Zaskakująca moc pomysłów, które pozornie nie mają sensu! 🌟 Czy zastanawialiście się kiedyś, dlaczego niektóre produkty odnoszą sukces, pomimo że na pierwszy rzut oka wydają się dziwaczne lub niedopasowane do naszych gustów? Rory Sutherland, legenda reklamy i znany mówca TED Talks, przekonuje nas, że kluczem do osiągnięcia geniuszu jest irracjonalność. W swojej przełomowej książce "Alchemia" Sutherland przedstawia fascynujące opowieści i przykłady, które ukazują, że nasze wybory często opierają się na magii intuicji, a nie na logicznych rozważaniach. Czy wiecie dlaczego napój Red Bull, mimo że wielu go nie lubi, jest tak popularny? A dlaczego peronowe tablice odliczające czas do odjazdu pociągu zmniejszają naszą frustrację wobec opóźnień? Autor podaje przykłady z dziedziny reklamy, marketingu i biznesu, które dowodzą, że ludzie kierują się często emocjami, estetyką, a nie wyłącznie rozumem. Nasze wybory są nierzadko niezrozumiałe dla naukowego podejścia, ale to właśnie ta irracjonalność sprawia, że pewne pomysły odnoszą spektakularne sukcesy. Sutherland wyjaśnia, że ludzkie decyzje kształtują czynniki takie jak sygnalizowanie, hakowanie podświadomości, zadowalanie i psychofizyka. To właśnie te tajemnicze mechanizmy wpływają na nasze wybory zakupowe, i to jest to, czym powinniśmy się zainteresować, jeśli chcemy dotrzeć do klientów. 🎯 "Alchemia" to książka, która rozbudzi waszą ciekawość, pobudzi wyobraźnię i doda odwagi do podejmowania nieszablonowych pomysłów. Rory Sutherland opowiada w niej o tajemnicach manipulacji, magii intuicji i sposobach wpływania na ludzkie zachowania. To zbiór luźnych obserwacji, ale nie tylko - przemyślenia autora bazują na wieloletnich doświadczeniach i badaniach. 💡 Jeśli chcecie odkryć sekrety skutecznej reklamy, marketingu i zarządzania biznesem, ta książka jest dla was! Dowiedzcie się, jak wykorzystać irracjonalne zachowania klientów, by wpłynąć na ich wybory i zdobyć ich zaufanie. Poznajcie tajniki magii, która skrywa się w codziennych sytuacjach i wybierzcie drogę, którą niewielu odważyło się podążać. 📚 "Alchemia" to fascynująca podróż w świat irracjonalnych wyborów i tajemniczych mechanizmów ludzkiego umysłu. Czytajcie, inspirujcie się i odkrywajcie potęgę niewidzialnej magii, która kryje się za pozornie niezrozumiałymi decyzjami. ✨ #Alchemia #RorySutherland #Reklama #Marketing #Biznes #Geniusz #Irracjonalność #MagiaIntuicji #Przekształcanie #Manipulacja #Tajemnice #Niezwykłość #Kreatywność #Ciekawość #Sukces #Wybory #Klient #Książka #Czytanie #Inspiration #NiezapomnianeWybory #Zaskoczenie #SekretyZachowań #Tajniki #NiewidzialnaMagia
Patryk_k - awatar Patryk_k
ocenił na72 lata temu
Jak się dogadywać mimo różnic? Instrukcja obsługi typów osobowości Stefanie Stahl
Jak się dogadywać mimo różnic? Instrukcja obsługi typów osobowości
Stefanie Stahl
„Samopoznanie jest istotne nie tylko, by móc dowiedzieć się kim się jest, ale także kim się nie jest”. [s.299] DLA KOGO: Jeżeli chcesz lepiej dogadać się z ludźmi wokół siebie, zrozumieć czemu postępują w dany sposób i czemu nie zawsze się rozumiecie – to dla Ciebie :) CO W ŚRODKU: - Na podstawie teorii typów osobowości Junga, Autorka stworzyła 16 ministrów. Postanowiła nazwać ich właśnie ministrami, by podkreślić, że wszyscy są potrzebni do sprawnego funkcjonowania społeczeństwa. „Dzieje się tak, ponieważ każdy z typów ma specyficzne zdolności i talenty, dzięki którym wnosi swój wkład we wspólnotę” [s.77]. - Książka rozpoczyna się opisem wstępnym typów osobowości na czterech wymiarach psychologicznych (między innymi lubiana przez wszystkich introwersja i ekstrawersja). Dalej znajduje się test o podobno 90% skuteczności [s.85]. Na początku była sceptyczna, ale opisał mnie zadziwiająco dobrze. Zrobiłam go też bliskiej osobie i chociaż „literkowy” wynik mnie zaskoczył, to opis również się zgadzał! - Większość książki to opis poszczególnych ministrów, tego jak działają w życiu, pracy, relacjach międzyludzkich oraz jaki mają potencjał rozwojowy i co może w nim przeszkadzać. Dlatego na początku polecam wykonać wspomniany test. - Po książkę sięgnęłam zachwycona inną pozycją Autorki „Odkryj swoje wewnętrzne dziecko”. Tamta książka była dla mnie niesamowicie wartościowa, wiele uświadamiając. Ta jest po prostu ciekawa, dostarczając wiedzy o sobie i innych, jednak nie zawiodła mnie. W planach mam przeczytanie kolejnych pozycji spod pióra Autorki.
Sunny - awatar Sunny
ocenił na73 lata temu

Cytaty z książki Dziewczyńskie sprawy. Przewodnik po dojrzewaniu

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Dziewczyńskie sprawy. Przewodnik po dojrzewaniu


Ciekawostki historyczne