Pro memoria. Tom I: 1948-1952

Stefan Wyszyński (1901–1981) był jedną z najwybitniejszych postaci w historii Kościoła katolickiego w Polsce, pełniąc funkcję prymasa Polski od 1948 roku aż do śmierci. Święcenia kapłańskie przyjął w 1924 roku, a jego działalność naukowa i duszpasterska koncentrowała się na naukach społecznych. Po II wojnie światowej, w trudnych czasach reżimu komunistycznego, Wyszyński stał się obrońcą niezależności Kościoła i praw człowieka. W 1953 roku, w obliczu nasilających się represji, został internowany przez władze komunistyczne i spędził trzy lata w odosobnieniu. W czasie internowania napisał „Śluby Jasnogórskie Narodu Polskiego”, które stały się podstawą wieloletniego programu duchowej odnowy Polski, znanego jako Wielka Nowenna Tysiąclecia. Jego działania umacniały wiarę Polaków i jednoczyły naród wokół Kościoła. Wyszyński był inicjatorem obchodów Tysiąclecia Chrztu Polski w 1966 roku, które stały się symbolem oporu wobec komunistycznej propagandy. Wspierał Karola Wojtyłę w jego drodze do papiestwa i odegrał kluczową rolę w przygotowaniu konklawe w 1978 roku. Za swoje niezłomne świadectwo wiary został beatyfikowany w 2021 roku, a jego życie i posługa pozostają wzorem moralnej odwagi i poświęcenia dla dobra narodu.