Chłopiec, który przeżył Auschwitz. Historia prawdziwa

Nie dało się tego audiobooka wysłuchać do końca. Historia opowiedziana w infantylny sposób. Tak wiem, że Grisza był był wtedy dzieckiem, ale jednak. Mnóstwo nierealnych zdarzeń w warunkach obozowych. Po przeczytaniu wielu książek o tej tematyce, ta opowieść przeczy wszelkim dotychczasowym relacjom innych, którzy przeżyli niemieckie obozy. Dużo fikcji dla wypełnienia treści, ale fikcji takiej, że rozkłada to realność tamtej rzeczywistości. Dialogi sztuczne. Dziecko nie może tak szczegółowo pamiętać. Szkoda czasu.

Nie dało się tego audiobooka wysłuchać do końca. Historia opowiedziana w infantylny sposób. Tak wiem, że Grisza był był wtedy dzieckiem, ale jednak. Mnóstwo nierealnych zdarzeń w warunkach obozowych. Po przeczytaniu wielu książek o tej tematyce, ta opowieść przeczy wszelkim dotychczasowym relacjom innych, którzy przeżyli niemieckie obozy. Dużo fikcji dla wypełnienia...

Niesamowita historia Griszy, białoruskiego chłopca, który miał wielką siłę przetrwania i ogromne szczęście. Polecam.

Niesamowita historia Griszy, białoruskiego chłopca, który miał wielką siłę przetrwania i ogromne szczęście. Polecam.

Sam opis bardzo mnie zaciekawił — jeszcze nigdy nie czytałam książki przedstawionej z perspektywy dziecka, które opowiada o tak ogromnej tragedii. Już od pierwszych stron byłam całkowicie pochłonięta historią. Książka była niezwykle poruszająca; zdarzyło mi się nawet uronić łzę, co wcale mnie nie dziwi, bo wszystko opisywało niewinne dziecko.

Najbardziej poruszyła mnie część dotycząca obozu napisana została w sposób tak szczery i realistyczny, że oceniam ją na -10/10.
Jednak później, gdy Grisza zaczynał podróżować od jednego domu dziecka do drugiego, akcja nieco mnie znużyła. Miałam wrażenie, że tempo spadło, przez co mój czytelniczy zapał trochę osłabł. Dlatego tę część oceniam nieco słabiej – 6/10.

Za to zakończenie całkowicie mnie zaskoczyło – było nie tylko wzruszające, ale też bardzo mądre i dające do myślenia. Sam epilog również warto przeczytać to piękne domknięcie historii, które zasługuje na - 10/10.

Podsumowując: książka jest naprawdę wyjątkowa. To poruszająca, pełna emocji opowieść, którą każdy z nas powinien przeczytać.

Sam opis bardzo mnie zaciekawił — jeszcze nigdy nie czytałam książki przedstawionej z perspektywy dziecka, które opowiada o tak ogromnej tragedii. Już od pierwszych stron byłam całkowicie pochłonięta historią. Książka była niezwykle poruszająca; zdarzyło mi się nawet uronić łzę, co wcale mnie nie dziwi, bo wszystko opisywało niewinne dziecko.

Najbardziej poruszyła mnie...

Przepiękna książka, o walce, o woli przetrwania, o woli życia.

Przepiękna książka, o walce, o woli przetrwania, o woli życia.

26.08.2025

26.08.2025

To książka, która głęboko porusza i na długo pozostaje w pamięci. To nie tylko opowieść o wojnie, ale przede wszystkim o dziecku, które musiało stawić czoła piekłu, jakiego nie sposób sobie wyobrazić. Główny bohater – zaledwie kilkuletni chłopiec – zostaje wyrwany ze swojego dziecięcego świata i wrzucony w brutalną rzeczywistość obozu koncentracyjnego.
Lektura pokazuje, jak szybko musiał dorosnąć, by przetrwać – rezygnując z beztroski, zaufania do świata i poczucia bezpieczeństwa. Ale to nie koniec jego dramatycznej historii. Książka opisuje również trudne lata po wojnie – czas, który wcale nie przyniósł ukojenia, a raczej nowe wyzwania i samotność.
Dużym atutem jest wersja audio – w interpretacji Filipa Kosiora historia zyskuje jeszcze większą siłę. Jego głos idealnie oddaje emocje, napięcie i dramatyzm tej opowieści, sprawiając, że trudno oderwać się od słuchania.
To książka, która boli, wzrusza, ale i daje do myślenia. Przypomina, że za wielką historią stoją często ciche, pojedyncze głosy – dzieci, które przeżyły niewyobrażalne. Zdecydowanie warto po nią sięgnąć.

To książka, która głęboko porusza i na długo pozostaje w pamięci. To nie tylko opowieść o wojnie, ale przede wszystkim o dziecku, które musiało stawić czoła piekłu, jakiego nie sposób sobie wyobrazić. Główny bohater – zaledwie kilkuletni chłopiec – zostaje wyrwany ze swojego dziecięcego świata i wrzucony w brutalną rzeczywistość obozu koncentracyjnego.
Lektura pokazuje, jak...

Ciekawie opowiedziana historia o wojnie i życiu w obozie z perspektywy dziecka.

Uderzył mnie sposób opisu obozu i mających tam miejsce okrucieństw. Relacja w tej książce różni się od dotychczas napotkanych przeze mnie relacji. Myślę, że jest to spowodowane wiekiem bohatera. Dzieci dopiero poznają świat, uczą się panujących w nim zasad i praw. Mniej oceniają i analizują, w głównej mierze chłoną to co dzieje się wokół nich. Chłopiec opisuje część zdarzeń ( oczywiście nie wszystkie) jakby to była dla niego w pewien sposób normalność, której jako dziecko nauczył się w tym strasznym miejscu. Wygrzebywanie z ziemi dżdżownic i jedzenie ich by zabić głód, udawanie, że wyrywa się chwasty by nie zostać zaczepionym przez strażnika, przeszukiwanie opuszczonych bunkrów w poszukiwaniu koców i resztek jedzenia, podbieganie do ogrodzenia i ryzykowanie w ten sposób życia w nadziei na otrzymanie choć kawałka pożywienia czy wsadzanie sobie nawzajem kiszek. Brutalna i niewyobrażalnie trudna rzeczywistość, którą musiało spróbować pojąć dziecko i przystosować się do niej by przeżyć. Nie wiem czy to czyste wspomnienia minionych zdarzeń opowiedziane przez Grzegorza czy dodatkowy zabieg autora. Niemniej jednak sposób opisu zrobił na mnie wrażenie.

Pomimo niewyobrażalnych trudności głównemu bohaterowi udało się przetrwać. Późniejsza część książki nie opisuje już losów obozowych chłopca, jednak nadal jest dla mnie ciekawa. Pokazuje jak zdarzenia przeszłości wpływają na bliższą i dalszą przyszłość Grzegorza, w jaki sposób potoczyła się jego konkretna historia, jedna z wielu historii tamtych lat.

Pozycja warta przeczytania, trafiła do mnie i myślę, że zostanie mi w pamięci.

Ciekawie opowiedziana historia o wojnie i życiu w obozie z perspektywy dziecka.

Uderzył mnie sposób opisu obozu i mających tam miejsce okrucieństw. Relacja w tej książce różni się od dotychczas napotkanych przeze mnie relacji. Myślę, że jest to spowodowane wiekiem bohatera. Dzieci dopiero poznają świat, uczą się panujących w nim zasad i praw. Mniej oceniają i analizują, w...

Pierwsza część o obozie super. W drugiej części książka mocno zwalnia. Cenię, że jest pisana na faktach i szanuję za to, ale prawda jest taka, że dla mnie przeciągnięta.

Pierwsza część o obozie super. W drugiej części książka mocno zwalnia. Cenię, że jest pisana na faktach i szanuję za to, ale prawda jest taka, że dla mnie przeciągnięta.

"Chłopiec, który przeżył Auschwitz. Historia prawdziwa" Tomasza Wandzela to książka, która pozostawiła we mnie ślad, jakiego trudno będzie się pozbyć. Ta opowieść, inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, nie jest łatwą lekturą – to historia, która wstrząsa do głębi, wywołuje łzy. Czytając tę opowieść, czułam, jakby ktoś zabrał mnie wprost do mrocznego świata, gdzie niewinność dziecka zderza się z niewyobrażalnym okrucieństwem dorosłych.

Grisza – pięcioletni chłopiec z Białorusi – staje się naszym przewodnikiem przez piekło obozu koncentracyjnego. I choć to on zapamiętuje wszystkie przerażające detale, to my, jako czytelnicy, stajemy się współuczestnikami jego bólu, strachu i osamotnienia. Wandzel z ogromnym wyczuciem oddaje perspektywę dziecka, którego świat został zburzony w najokrutniejszy sposób. W każdej scenie, w każdym słowie wyczuwa się autentyzm – Grisza widzi rzeczy, które wielu dorosłych chciałoby wyprzeć z pamięci, a jednak musimy je zobaczyć jego oczami, by zrozumieć ogrom tej tragedii.

Wandzel z niesamowitą delikatnością, ale i szczerością ukazuje traumę Griszy – jego samotność po stracie bliskich, walkę z chorobą, spotkania z doktorem Mengele. Te fragmenty niemal wyrywają serce, gdy zdajemy sobie sprawę, że to historia, która wydarzyła się naprawdę. Trudno pogodzić się z myślą, że takie cierpienie było udziałem niewinnego dziecka.

Nie potrafiłam oderwać się od książki, choć każda kolejna strona bolała bardziej niż poprzednia. Często miałam wrażenie, że czytam z zaciśniętymi zębami, jakby próbując w ten sposób ochronić siebie przed ciężarem tej historii. A jednak czułam, że muszę dotrwać do końca, bo świadectwa takie jak to są zbyt ważne, by od nich uciekać.

Najbardziej poruszyła mnie determinacja Griszy do przetrwania – jakby mimo całego cierpienia miał w sobie niewyjaśnioną siłę, która kazała mu walczyć o życie. Ten chłopiec nie tylko przeżył Auschwitz, ale też późniejsze lata tułaczki, ciągłe poczucie obcości i samotności. To historia o przetrwaniu, ale i o tym, jak wojna potrafi zabrać dziecku wszystko – rodzinę, dom, a nawet możliwość normalnego dorastania.

Książka Tomasza Wandzela jest dla mnie czymś więcej niż tylko literaturą. To przestroga, przypomnienie i hołd oddany tym, którzy nie mieli szansy przeżyć. Jeśli ktoś zapyta mnie, czy warto ją przeczytać, odpowiem bez wahania: warto. Bo są książki, które trzeba przeczytać, żeby nigdy nie zapomnieć. A ta należy do nich.

"Chłopiec, który przeżył Auschwitz. Historia prawdziwa" Tomasza Wandzela to książka, która pozostawiła we mnie ślad, jakiego trudno będzie się pozbyć. Ta opowieść, inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, nie jest łatwą lekturą – to historia, która wstrząsa do głębi, wywołuje łzy. Czytając tę opowieść, czułam, jakby ktoś zabrał mnie wprost do mrocznego świata, gdzie niewinność...

Książka która daje świadectwo okropnej historii która wydarzyła się w Auschwitz.

Książka która daje świadectwo okropnej historii która wydarzyła się w Auschwitz.