Ten pierwszy raz w Ornecie

Dobra książka taka średnia,spodziewałam się ciekawej lektury,ale okazało się inaczej.

Dobra książka taka średnia,spodziewałam się ciekawej lektury,ale okazało się inaczej.

Z książkami Marty Fox zetknęłam się będąc nastolatką. Wtedy bardzo podobała mi się książka "Niebo z widokiem na niebo". A kiedy zobaczyłam w internecie, że autorka wydaje nowa książkę, stwierdziłam, że w najbliższym czasie muszę po nią sięgnąć.
"Ten pierwszy raz w Ornecie" to książka bardzo przyjemna, ale także melancholijna, która skłania do refleksji. Nie jest to typowy romans, na który pewnie większość czytelników się nastawia. Jest to przede wszystkim książka inna niż wszystkie. Powieść ta jest głęboka i w niektórych momentach na pewno warto się zatrzymać na dłużej i porozmyślać.
Bardzo mi się podobały cytaty na początku każdego rozdziału.

Z książkami Marty Fox zetknęłam się będąc nastolatką. Wtedy bardzo podobała mi się książka "Niebo z widokiem na niebo". A kiedy zobaczyłam w internecie, że autorka wydaje nowa książkę, stwierdziłam, że w najbliższym czasie muszę po nią sięgnąć.
"Ten pierwszy raz w Ornecie" to książka bardzo przyjemna, ale także melancholijna, która skłania do refleksji. Nie jest to typowy...

Przeczytałam do końca jedynie ze względu na miejscowość Orneta. Baardzo ciągnąca się ksiazka, specyficzne słownictwo. Wyraz „podnieta” zdecydowanie nadużywany 😁

Przeczytałam do końca jedynie ze względu na miejscowość Orneta. Baardzo ciągnąca się ksiazka, specyficzne słownictwo. Wyraz „podnieta” zdecydowanie nadużywany 😁

„Ten pierwszy raz w Ornecie“ nie jest może książką idealną i spełniającą oczekiwania, ale wszystko zależy od upodobań czytelnika. Na pewno sprawia, że powracamy myślami do naszych pierwszych zauroczeń, zadając sobie pytanie jak teraz wygląda nasza dawna miłość, co robi, jak potoczyło się jej (jego) życie? Czasami bywa tak, jak w życiu Marty, która odkrywa w sobie nieznane a może ukryte głęboko poczucie winy i smutek ale też docenia to, co obecnie osiągnęła i co posiada.

Cała recenzja: https://ezo-ksiazki.blogspot.com/2019/11/529-ten-pierwszy-raz-w-ornecie.html

„Ten pierwszy raz w Ornecie“ nie jest może książką idealną i spełniającą oczekiwania, ale wszystko zależy od upodobań czytelnika. Na pewno sprawia, że powracamy myślami do naszych pierwszych zauroczeń, zadając sobie pytanie jak teraz wygląda nasza dawna miłość, co robi, jak potoczyło się jej (jego) życie? Czasami bywa tak, jak w życiu Marty, która odkrywa w sobie nieznane a...

Sama nie wiem, co mam myśleć o tej książce. Marta Fox znana mi jest od lat. Wychowałam się na jej książkach dla dzieci i młodzieży, teraz po raz pierwszy sięgnęłam po bardziej dorosłą twórczość.
Trochę mi się dłużyła ta powieść, nie potrafiła mnie wciągnąć od początku do końca. Czegoś mi zabrakło...

Sama nie wiem, co mam myśleć o tej książce. Marta Fox znana mi jest od lat. Wychowałam się na jej książkach dla dzieci i młodzieży, teraz po raz pierwszy sięgnęłam po bardziej dorosłą twórczość.
Trochę mi się dłużyła ta powieść, nie potrafiła mnie wciągnąć od początku do końca. Czegoś mi zabrakło...

Zainteresowałam się książką Marty Fox ze względu na tytuł (Orneta to moje rodzinne miasto). O pisarce wcześniej nie wiedziałam nic, nie miałam więc pojęcia, czego się spodziewać, choć okładka i tytuł kojarzyły mi się z tzw. literaturą dla kobiet, w której jest miła atmosfera, wątek miłosny ze szczęśliwym finałem i niezbyt skomplikowani bohaterowie. Tymczasem dostałam do ręki powieść, którą trudno zaklasyfikować, ale najbliżej jej do powieści obyczajowych. Jest jednak bardzo niespójna fabularnie i stylistycznie. Zaczyna się jak historia o kobiecie, która pewnego dnia dostaje wiadomość od chłopaka z lat młodości. Są listy, sms-y, kwiaty, tajemnice i zagadki. Później nabiera to kształtu jakiejś perwersyjnej gry, mającej coś uświadomić, a może ukarać bohaterkę za jej decyzję sprzed lat. Następnie włącza się do tej układanki mąż i sąsiadka (osoba irytująca, wulgarna i wprowadzona nie wiadomo w jakim celu). Jest jeszcze podróż do miasteczka, z którym wiążą się wspomnienia z czasów pierwszej miłości, wątek dawnej narzeczonej męża i jej córki- chaos i brak konsekwencji. W dodatku autorka ma wyraźny problem z dialogami- jej postaci mówią językiem sztucznym, niespójnym, drętwym.
Doceniam jednak ładne opisy Ornety, jej architektury, historii i legend, ciekawe refleksje na temat pamięci, upływu czasu i wartości rodziny.

Zainteresowałam się książką Marty Fox ze względu na tytuł (Orneta to moje rodzinne miasto). O pisarce wcześniej nie wiedziałam nic, nie miałam więc pojęcia, czego się spodziewać, choć okładka i tytuł kojarzyły mi się z tzw. literaturą dla kobiet, w której jest miła atmosfera, wątek miłosny ze szczęśliwym finałem i niezbyt skomplikowani bohaterowie. Tymczasem dostałam do...

Sięgnęłam po tę książkę dlatego, że Orneta jest mi bardzo bliska. Po książkach Marty Fox myślałam, ze to będzie coś co mnie porwie.
Książka od początku to takie "flaki z olejem". Historia dojrzałej kobiety w szczęśliwym małżeństwie do której nagle zaczyna odzywać się dawna miłość z... Ornety.

Myślę, że osoby które mają sentyment do Ornety jak ja przebrną przez nią ale osoby które sięgną po tą książkę z ciekawości ją odłożą.

Bardzo nudna. Jestem okropnie zawiedziona :(. To chyba mój pierwszy raz gdy wystawiam tak niską ocenę :(.

Sięgnęłam po tę książkę dlatego, że Orneta jest mi bardzo bliska. Po książkach Marty Fox myślałam, ze to będzie coś co mnie porwie.
Książka od początku to takie "flaki z olejem". Historia dojrzałej kobiety w szczęśliwym małżeństwie do której nagle zaczyna odzywać się dawna miłość z... Ornety.

Myślę, że osoby które mają sentyment do Ornety jak ja przebrną przez nią ale...