Patronat LC 
Patronat LC 
Igor Kostin, przez „Washington Post” nazwany „człowiekiem legendą”, 26 kwietnia 1986 roku, zaledwie kilka godzin po wybuchu reaktora, przeleciał helikopterem nad płonącym czwartym blokiem elektrowni atomowej w Czarnobylu. W trakcie lotu wykonał kilkanaście zdjęć, ale promieniowanie zniszczyło film. Jedyna ocalała fotografia z kliszy obiegła cały świat.
Wstrząśnięty rozmiarami katastrofy i milczeniem władz, pozostał na miejscu, by udokumentować ewakuację ludności, ich rozpacz i cierpienia, skrajne lekceważenie bezpieczeństwa, ludzką lekkomyślność, ale też nieprawdopodobne poświęcenie likwidatorów i innych osób biorących udział w akcji ratunkowej.
Dwadzieścia lat po tych zdarzeniach, zmagając się z chorobą popromienną, wydał niezwykłą książkę, w której opisał udokumentowane zdjęciami dni tuż po wybuchu oraz tragiczne, rozciągające się na lata skutki katastrofy.
Szukamy ofert...
Ogromną popularnością cieszył się ostatnimi czasy wyprodukowany przez HBO serial „Czarnobyl”. Dla niektórych było to dzieło niemalże doskonałe. Inni wprawdzie postawili producentom kilka zarzutów, jednak dominowały głosy podziwu dla twórców, którzy tak wiernie oddali realia Związku Radzieckiego. Nic dziwnego, że produkcja zapoczątkowała wysyp książek na temat nie tak odległej katastrofy. Wśród publikacji pojawiło się wznowienie „Spowiedzi reportera” autorstwa Igora Kostina, zdobywcy pięciu nagród World Press Photo.
Książka ukraińskiego fotografa to relacja bezpośredniego świadka wydarzeń, mających miejsce w kwietniu 1986 roku oraz kilka lat później, w trakcie likwidacji skutków wybuchu. Każdy z czternastu rozdziałów poprzedzony został krótkim wstępem, w którym autor dość lapidarnie, ale w bardzo przekonujący sposób opowiada o historii Czarnobyla. Istotą publikacji Kostina pozostają oczywiście fotografie i to one stanowią najbardziej przejmujące świadectwo czarnobylskiej tragedii. Wśród nich znajduje się zdjęcie elektrowni wykonane kilka godzin po wybuchu – jedyne, które ocalało, ponieważ pozostałe kadry zostały zniszczone przez silne promieniowanie.
Na kolejnych ujęciach widać likwidatorów Czarnobyla, ewakuowanych mieszkańców Prypeci, opuszczone miasta. W tych prostych kadrach dominuje smutek, poczucie beznadziei, ale czuć też determinację likwidatorów katastrofy. „Widziałem ludzi, którzy gołymi rękami przenosili bryły radioaktywnego grafitu – opowie później Kostin. – Coś takiego wydarzyło się pierwszy raz w historii. Sądzę, że było to możliwe tylko w tym kraju. W kraju, gdzie życie jednego człowieka nie ma żadnej wartości”.
Wstrząsającą książkę o Czarnobylu napisała Swietłana Aleksijewicz. W tym roku wyszła u nas nowa pozycja Kate Brown, która udowadniała, że rejony w sąsiedztwie elektrowni nadal nie są bezpieczną strefą, zaś katastrofa miała ogromny wpływ na zdrowie mieszkańców całej Europy. U Kostina obywa się bez zbędnych zdań, wystarczy jedno spojrzenie na fotografię bujno rosnących maków, spośród których spogląda na nas złowieszczo znak ostrzegający o silnym napromieniowaniu terenu. Tym samym publikacja fotografa zdaje się potwierdzać starą prawdę, iż jeden obraz jest w stanie powiedzieć więcej niż tysiąc słów.
„Spowiedź reportera” to pozycja obowiązkowa dla osób zainteresowanych tematem Czarnobyla, a także publikacja mogąca zainteresować miłośników serialu. Jeśli chcecie dowiedzieć się, jak mocno jego producenci musieli wzorować się nie tylko na książce Aleksijewicz, lecz również na fotografiach Kostina, koniecznie zapoznajcie się ze zdjęciami ukraińskiego dziennikarza. Gwarantuję, że nawet po latach robią one niesamowite wrażenie, upamiętniając największą katastrofę w historii energetyki jądrowej.
Ewa Szymczak
Opinia
Igor Kostin w swojej książce poprzez własnego autorstwa fotografie pozwala czytelnikowi "wejść" na zakazane tereny Czarnobyla i okolic. Dzięki jego fotografiom (często bardzo wymownym, bywa, iż wstrząsającym) możemy zobaczyć zarówno ogrom katastrofy tuż po wybuchu (jako, że Kostin był jednym z nielicznych fotoreporterów na miejscu katastrofy niedługo po wybuchu), jak i ogrom skutków po katastrofie w Czarnobylu także wiele lat później.
Posiadam kilka tytułów o katastrofie elektrowni w Czarnobylu, jednakże to właśnie od książki Igora Kostina chciałam rozpocząć lekturę książek na ten temat. Niewiele w niej tekstu, spisane tu wspomnienia autora bardzo dobrze oddają ducha tamtych chwil, a czytelnik niemal namacalnie może poczuć się jakby to on miał odebrać telefon z serii: "Przyjeżdżaj natychmiast, coś się wydarzyło w Czarnobylu!"
Aczkolwiek w kilku fragmentach można się doczepić i zarzucić autorowi informacyjną wybiórczość. Są aspekty, w których ma się wrażenie, jakoby autor jedynie zahaczał o temat, w związku z czym da się wyczuć niedosyt.
Fotografie natomiast robią wrażenie. Jest ich bardzo dużo, są zarówno czarno-białe, jak i barwne. Intrygują, wprawiają w zadumę. Mają wszystko to, czego z pewnością nie miałabym, gdybym najpierw sięgnęła choćby po "Czarnobylską modlitwę" Swietłany Aleksijewicz, czy też po "Czarnobyl. Instrukcje przetrwania" Kate Brown.
Książka jak najbardziej dobra. Jeśli chodzi o ocenę nie przesadzam ani w jedną, ani w drugą stronę. Nie mogę uznać jej za przeciętną, gdyż to byłoby dla niej krzywdzące. Natomiast, choć zdjęcia są "w punkt", nie uznam też książki jako całości za bardzo dobrą - a tym bardziej rewelacyjną czy wybitną - przez wzgląd na potraktowanie niektórych aspektów po macoszemu. Owszem zdjęcia robią tutaj dużą robotę. Ale książka ma też tekst, niewiele bo niewiele, ale ma. I ten tekst pozostawia jednak to uczucie lekkiego niedosytu. Właśnie dlatego teraz mogę zabrać się za wszystkie inne jako uzupełnienie dla fotoreporterskiej relacji Igora Kostina.
Książkę polecam, zwłaszcza tym, którzy - tak jak ja - dopiero zaczynają czytelniczą przygodę z tematem Czarnobyla. Warto zobaczyć w zdjęciach wszystko to, o czym będzie można przeczytać w suchych tekstach innych opracowań o Czarobylu.
Opinia opublikowana także na stronie internetowej:
https://www.empik.com/czarnobyl-spowiedz-reportera-kostin-igor,p1229053820,ksiazka-p
Opinia opublikowana na moim blogu:
https://literackiepodrozebooki.blogspot.com/2021/12/czarnobyl-spowiedz-reportera.html
Igor Kostin w swojej książce poprzez własnego autorstwa fotografie pozwala czytelnikowi "wejść" na zakazane tereny Czarnobyla i okolic. Dzięki jego fotografiom (często bardzo wymownym, bywa, iż wstrząsającym) możemy zobaczyć zarówno ogrom katastrofy tuż po wybuchu (jako, że Kostin był jednym z nielicznych fotoreporterów na miejscu katastrofy niedługo po wybuchu), jak i...
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to