Liga Narodów Wybranych

"Świat z całą pewnością nie jest czarno-biały, tak więc i Liga Narodów ma wiele odcieni szarości. Abstrahując od jej genezy, podjęła ona szereg działań, które można ocenić pozytywnie - nawet jeśli cechowały się one wybitną nieskutecznością. Na temat tego eksperymentu, często traktowanego jako poligon doświadczalny, z którego korzystano, tworząc Organizację Narodów Zjednoczonych, napisano wiele, bardzo wiele książek. Uważamy jednak, że czas skończyć z oceną Ligi Narodów przez pryzmat szumnych zapowiedzi i szczytnych idei, gdyż dobrymi chęciami wybrukowane jest piekło. Nie chcemy pokazywać słabości tej organizacji, nie chcemy wpisywać się w oficjalny dyskurs, który głosi, że koniec końców bilans Ligi jest jednak pozytywny. Chcemy pokazać perspektywę dotąd w analizie Ligi Narodów pomijaną - Afryki, Ameryki Łacińskiej, Bliskiego Wschodu, Chin, Indii, Japonii czy Związku Radzieckiego. Wcześniej czy później dla wymienionych podmiotów - w większym lub mniejszym stopniu - znalazło się co prawda miejsce w ramach tej organizacji. Ale jakie to było miejsce? Czy Liga Narodów była organizacją uniwersalną czy tylko zachodnią aspirującą do westernizacji świata? Jaka była percepcja Ligi w obszarach pozaeuropejskich? Jak nowatorskie mechanizmy zbiorowego bezpieczeństwa były tam stosowane, gdy zagrożone były interesy europejskie? Jaki poziom hipokryzji można było osiągnąć, gdy się mówiło o dobru wspólnym, o pokoju, o wyrzeczeniu się wojny? To są niektóre z pytań, na które staramy się odpowiedzieć. Inna sprawa czy wyczerpująco i udanie, ale nie nam to oceniać". (od Autorów)