Patronat LC 
Patronat LC
Według stereotypu pielęgniarka to osoba idealna, łagodna, dobra, opiekuńcza, współczująca, która ma potrzebę nieść bezinteresowną pomoc. A jaka jest prawda, czy pielęgniarka to siłaczka pełna ideałów pracująca z pasji, czy wredna herod-baba? W tej książce to one mają głos, przedstawiają obraz środowiska – opowiadają o sobie, o warunkach pracy, relacjach z lekarzami i zwierzchnikami, o konfliktach. To, czego się dowiemy, każdego zszokuje.
Sądzisz, że o pracy pielęgniarek wiesz wszystko? Pracują ponad siły, zarabiają niewiele, są na każde wezwanie, każdego dnia stykają się z chorobą i śmiercią, walczą o godne wynagrodzenie i szacunek, budzą skrajne, często negatywne, emocje, są wypalone zawodowo już po kilku latach pracy. Ile w tym wszystkim prawdy, a ile mitów oraz uprzedzeń?
Po lekturze „Tajemnic pielęgniarek” przekonasz się, że nie wiesz o tym zawodzie jednak wiele. Dzięki lekturze tej książki, można zajrzeć w miejsca, w które normalnie nie można wejść.
Książka napisana przez dziennikarkę serwisu WP Kobieta, niebojącą się iść pod prąd i zadawać trudne pytania. Marianna Fijewska na co dzień odkrywa fakty i porusza kontrowersyjne tematy społeczne.
Szukamy ofert...
Każda z grup zawodowych obarczona jest pewnymi stereotypami, złośliwymi komentarzami, niewybrednymi żartami. I choć często są one krzywdzące i niesprawiedliwe, to bywa, że jest w nich ziarno prawdy. Potwierdzeniem tego jest reportaż Marianny Fijewskiej „Tajemnice pielęgniarek. Prawda i uprzedzenia”.
Dziennikarka przeprowadziła dziesiątki rozmów z pielęgniarkami – różnymi wiekiem, stażem, doświadczeniem, wykształceniem i zarobkami – z których wyłania się niejednoznaczny obraz tej grupy zawodowej, ale też realia, w jakich przyszło im funkcjonować i pracować. Niewystarczająca ilość personelu na dyżurach, braki w lekach i materiałach, zła koordynacja pracy, nadmiar obowiązków, wymagający i upierdliwi pacjenci często stawiający się w pozycji pana i władcy, lekceważenie przez lekarzy. O tym wszystkim słyszeliśmy, często z pierwszej ręki, czasami z mediów. Jednak tym, co mnie najbardziej zdziwiło i o czym do tej pory nie słyszałam i nie myślałam, to relacje między pielęgniarkami, które ciężko nazwać poprawnymi, a co dopiero przyjacielskimi.
Najprościej rzecz ujmując, są dwa obozy – starych i młodych, a jedne nie rozumieją drugich. Starsze pielęgniarki, nawet jeśli chcą zmiany, to niewiele robią by do niej doprowadzić, młode potrafią powiedzieć „nie” – starszym koleżankom, przełożonym, pacjentom. Młodsze, lepiej wykształcone, zaczynając pracę, na starcie otrzymują wyższe pensje niż koleżanki z długim stażem, ale niższym wykształceniem. I choć ryba psuje się od głowy i za wiele rzeczy winą można obarczyć źle funkcjonujący system, absurdalne przepisy, to wydaje mi się, że wzajemny szacunek jest podstawą wszystkiego. Zawsze i wszędzie.
„Tajemnice pielęgniarek. Prawda i uprzedzenia” to reportaż, który poza kilkoma słowami od autorki, składa się z rozmów oraz fragmentów wypowiedzi pielęgniarek, dzięki czemu zyskuje na wiarygodności. Poruszone są różne aspekty, część z nich może zatrważać, ale podczas lektury i po niej kołatała mi się po głowie jedna myśl – bądźmy dla siebie ludźmi. Tylko tyle i aż tyle.
Nominacja w Plebiscycie 2019 
Opinia
Marianna Fijewska w swojej książce podjęła się tematu pracy pielęgniarki. Jej relacji z pacjentami, lekarzami, rodzinami pacjentów, przełożonymi - a często relacje te bywają trudne.
W książce autorka rozmawia z pielęgniarkami, pielęgniarzami, studentami i studentkami pielęgniarstwa oraz m.in. z Naczelną Rady Pielęgniarek. Ich spostrzeżenia dają światło na zawód pielęgniarki ale też w dużej mierze na pielęgniarki jako osoby.
Taka forma reportażu jest dobrym zabiegiem. Sprawia, że książkę czyta się szybko i z zainteresowaniem. Historie pielęgniarek przeplatają się ze spojrzeniem studentek pielęgniarstwa. Dodatkowo mamy komentarze fachowców (np. radców prawnych przy temacie aneksów do umów itp.). Czytelnik ma wrażenie jakby sam był świadkiem tych rozmów a wypowiadający się w książce ludzie siedzieli obok niego i opowiadali to wszystko właśnie jemu. Fajne wrażenie, gdyż nie mamy tu do czynienia wyłącznie z suchym tekstem opartym na zebranych faktach oraz statystycznych danych, a bardziej na rzeczywistych przykładach pielęgniarek zmierzających się na co dzień z "ciemnymi stronami" swojego zawodu.
Awanturujący się, roszczeniowi pacjenci i ich rodziny? Narzekanie pielęgniarek na przełożonych? Narzekanie na zarobki, ciężką pracę ponad siły? Narzekanie na koleżanki? Zapewne sporą część czytelników zawarte w książce rzeczy zaszokują, innych - przeciwnie - nie wzruszą bo będzie to dla nich zwyczajnie obojętne. Jeszcze inni (w tym ja) powiedzą: "Cóż, samo życie i... realia pracy pielęgniarki".
I tak... w przytoczonych tu wypowiedziach pielęgniarek nie ma nic, co byłoby mnie w stanie zadziwić, zaszokować, zbulwersować - bo, istotnie, tak ta praca wygląda; tak te relacje (z innymi pielęgniarkami, z pacjentami/ich rodzinami/lekarzami/przełożonymi/kadrami wyglądają... Braki kadrowe, ciągły wyścig z czasem i związany z tym stres: "żeby zdążyć ze wszystkim"? Mobbing ze strony przełożonych i... kolejny stres z tego tytułu? Pacjent (tudzież jego rodzina), którzy najchętniej wysłaliby do wszystkich diabłów? Teksty: "siostro... przynieś, podaj". Bądź druga strona medalu: konający pacjent, który ma w oczach lęk i tę świadomość, że oto nadchodzą jego ostatnie chwile. Śmierć i bezradność. Albo wdzięczność w ludzkich spojrzeniach za uratowane życie lub... towarzyszenie w najgorszych chwilach ich życia. Witam w świecie pielęgniarki...
Oczywiście, że są też jasne strony tego zawodu, nawet były w książce wspomniane w kilku miejscach. Wiadomym jednakże jest to, iż lepiej sprzedają się dramaty. Tu mamy więcej tych mniej przyjemnych aspektów (według mnie in plus - bo tym bardziej owa książka staje się prawdziwa).
Reportaż ten oceniam jako dobry. Autorka rzetelnie przyłożyła się do swojego zadania i pokazała zawód pielęgniarki z punktu widzenia wielu osób (także pacjentów i lekarzy - jak oni widzą ich oraz ich pracę), co daje możliwość kompleksowego spojrzenia na osobę pielęgniarki.
Styl pisania autorki jest lekki. Minusem są literówki, których jest mało i choć nie mają bardzo dużego wpływu na jakość czytania, to jednak występują i czasem to niedopatrzenie wydawnictwa trochę razi.
Książkę polecam w szczególności wszystkim tym, którzy ciągle narzekają na pielęgniarki walczące o swoje prawa i godne płace. Może ta książka niektórym otworzy oczy i pomyślą dwa razy, nim powiedzą słynne: "O, znowu narzekają. Ciągle im mało, a nic nie robią tylko by piły kawkę i plotkowały w socjalnym".
Opinia opublikowana na moim blogu:
https://literackiepodrozebooki.blogspot.com/2021/12/tajemnice-pielegniarek-prawda-i.html
Marianna Fijewska w swojej książce podjęła się tematu pracy pielęgniarki. Jej relacji z pacjentami, lekarzami, rodzinami pacjentów, przełożonymi - a często relacje te bywają trudne.
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toW książce autorka rozmawia z pielęgniarkami, pielęgniarzami, studentami i studentkami pielęgniarstwa oraz m.in. z Naczelną Rady Pielęgniarek. Ich spostrzeżenia dają światło na zawód...