Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Infantka

Okładka książki Infantka autorstwa Józef Ignacy Kraszewski
Okładka książki Infantka autorstwa Józef Ignacy Kraszewski
Józef Ignacy Kraszewski
7,0 / 10
Wydawnictwo: Wolne Lektury Cykl: Józef Ignacy Kraszewski (tom 23) powieść historyczna
Kategoria:
powieść historyczna
Format:
e-book
Cykl:
Józef Ignacy Kraszewski (tom 23)
Data wydania:
2015-12-14
Data 1. wyd. pol.:
2015-12-14
Język:
polski
Powieść z XVI w. o Annie Jagiellonce, siostrze króla Zygmunta Augusta.
Średnia ocen
7,0 / 10
0 opinii 1 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Infantka w ulubionej księgarniiPorównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Infantka

Średnia ocen
7,0 / 10
1 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
0 ocen
9
0 ocen
8
0 ocen
7
1 ocen
6
0 ocen
5
0 ocen
4
0 ocen
3
0 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

Opinie i dyskusje o książce Infantka

avatar
211
163
Ola
14.03.2026
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Bardzo cienię Kraszewskiego za wszechstronności i łączenie dbałości o realia historyczne z dobrą fabułą. Może nie są to teraz popularne książki, ale dla mnie bardzo dobre!

Bardzo cienię Kraszewskiego za wszechstronności i łączenie dbałości o realia historyczne z dobrą fabułą. Może nie są to teraz popularne książki, ale dla mnie bardzo dobre!

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
608
525
Helena
26.05.2021
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Posiadam
,
Kindle

Powieść z cyklu powieści historycznych obejmujących dzieje Polski.
Dzieje Anny Jagiellonki , " infantki" księżniczki krwi królewskiej, która po śmierci brata-Zygmunta Augusta została zdana na łaskę szlachty polskiej . Zdana na ich wolę , próżno czekała należnego jej traktowania , jak przystało na ostatnią Jagiellonkę osiadła w Polsce . To szlachta polska wybrała przyszłego króla, na jednym ze zwołanych naprędce sejmów - Henryka Walezego , bawidamka francuskiego , który ani myślał poslubić Jagiellonkę .
Po ucieczce Henryka do Francji , Anna znowu została zdana na łaskę szlachty polskiej , która była zmuszona po dworach europejskich szukać przyszłego króla i męża dla Jagiellonki

Powieść z cyklu powieści historycznych obejmujących dzieje Polski.
Dzieje Anny Jagiellonki , " infantki" księżniczki krwi królewskiej, która po śmierci brata-Zygmunta Augusta została zdana na łaskę szlachty polskiej . Zdana na ich wolę , próżno czekała należnego jej traktowania , jak przystało na ostatnią Jagiellonkę osiadła w Polsce . To szlachta polska wybrała przyszłego...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
466
255
AnnaDe
30.12.2020
10 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Ulubione

„Infantka” to książka historyczna, ale nie jest trudna w odbiorze. Przedstawia dzieje Anny Jagiellonki po śmierci jej brata, króla Zygmunta Augusta, ale tylko do połowy roku 1574. Czytając wyczuwa się, że Kraszewski bardzo pozytywnie ocenia bohaterkę swojej powieści. Anna, zapomniana i usunięta na bok, godząca się ze swoim losem za życia króla, później, w czasach bezkrólewia staje się osobą wpływową, niepozwalającą senatorom sobą manipulować. Można powiedzieć, że ona przyczynia się do wyboru na króla Polski – Henryka Walezego.
Ta córa Jagiellonów jest ukazana przez Kraszewskiego jako kochająca siostra, która nie dopuszcza, aby zostały one pokrzywdzone, np. przy podziale spadku po bracie.
Dla mnie dużym plusem jest fakt, że książka jest zgodna z prawdą historyczną. Dlatego lubię, i polecam innym, książki Kraszewskiego.

„Infantka” to książka historyczna, ale nie jest trudna w odbiorze. Przedstawia dzieje Anny Jagiellonki po śmierci jej brata, króla Zygmunta Augusta, ale tylko do połowy roku 1574. Czytając wyczuwa się, że Kraszewski bardzo pozytywnie ocenia bohaterkę swojej powieści. Anna, zapomniana i usunięta na bok, godząca się ze swoim losem za życia króla, później, w czasach...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

268 użytkowników ma tytuł Infantka na półkach głównych
  • 143
  • 121
  • 4
57 użytkowników ma tytuł Infantka na półkach dodatkowych
  • 37
  • 5
  • 4
  • 3
  • 3
  • 3
  • 2

Inne książki autora

Więcej
więcej
Józef Ignacy Kraszewski
Józef Ignacy Kraszewski
Polski pisarz, publicysta, wydawca, historyk, działacz społeczny i polityczny, autor z największą liczbą wydanych książek i wierszy w historii literatury polskiej. Pseudonimy literackie: Bogdan Bolesławita, Kaniowa, Dr Omega, Kleofas Fakund Pasternak, JIK, B.B. i inne. Ignacy Kraszewski urodził się w Warszawie jako syn Jana i Zofii z Malskich. Rodzice mieszkali na Grodzieńszczyźnie, we wsi Dołhe koło Prużan, matka szukała w Warszawie schronienia w obawie przed wojną francusko-rosyjską. Oboje rodzice pojawiali się w późniejszej twórczości Kraszewskiego, jako wzorce postaci powieściowych. Był powieściopisarzem, poetą, krytykiem literackim, publicystą, dziennikarzem, działaczem społecznym i politycznym. Studiował literaturę na Uniwersytecie Wileńskim. W 1830 r. został aresztowany za udział w tajnym związku młodzieży. Zwolniono go w 1832 r. dzięki staraniom rodziny. Gospodarował na Wołyniu. Tworzył powieści i pisał artykuły do czasopism. W 1859 r. objął redakcję "Gazety Codziennej" (później "Polskiej"). W 1863 r. wyjechał do Drezna. Do kraju Kraszewski nadsyłał korespondencję, swoje książki, artykuły. Do 1876 r. prowadził działalność polityczną, skierowaną przeciw konserwatystom. Oskarżony o szpiegostwo, osadzony został w Magdeburgu. Ostatnie lata życia Ignacy spędził we Włoszech i Szwajcarii. W licznych utworach Józef Ignacy Kraszewski zawarł obraz współczesnego mu społeczeństwa oraz naszej narodowej przeszłości. W powieściopisarstwie Kraszewskiego wyróżnić można trzy okresy: młodzieńczy (1830-1838),wołyńsko-warszawski (1838-1863) i okres drezdeński (od 1863 r.). Po cyklu powieści współczesnych i ludowych ostatni okres twórczości obfitował w powieści historyczne, dotyczące zarówno czasów starożytnych ("Rzym za Nerona"),XV wieku ("Krzyżacy 1410"),wieku XVIII (trylogia saska oraz późniejsze "Saskie ostatki"),jak i innych, np. "Sto diabłów", "Macocha", "Warszawa 1794".
Zobacz stronę autora

Czytelnicy Infantka przeczytali również

Na polu chwały Henryk Sienkiewicz
Na polu chwały
Henryk Sienkiewicz
Co by nie było, Sienkiewicz to jest jednak klasa sama w sobie i mimo, iż tą powieść, której akcja toczy się po słynnej "Trylogii" zaliczyć do najlepszych nie mogę, tak jednak na pewno jestem w stanie ją polecić dla wszystkich entuzjastów zacnych powieści historyczno-romantycznych. "Na polu chwały" funduję to, czego, sugerując się innymi powieściami Sienkiewicza, możemy się po tym autorze spodziewać. Historyczne czasy, historyczne postacie, świetna proza i romantyczny wątek, który opiewa w różne zwroty akcji. Pięknie to brzmi, aczkolwiek nie wszystko jest w ów lekturze takie kolorowe. Moim zdaniem w tej powieści kłania się pewna powtarzalność i spore podobieństwo do "Potopu" tego samego autora. Dochodzi również zakończenie, które uważam, że posiadało spory potencjał na kontynuację, bowiem gdyby dalsze losy Jacka Taczewskiego oprawić w sentymentalne ramki przekoloryzowanego obrazu Polskiego, szlacheckiego męstwa, to kto wie, jak byśmy postrzegali teraz tą powieść, która mogłaby wiele zyskać, bądź stracić, co też trzeba mieć na uwadze. Idąc dalej na plus są bohaterowie; Pągowski, Bukojemscy, ksiądz Woynowski, Krzepecki, panna Sienińska czy też główny bohater pan Taczewski są bohaterami dobrze napisanymi, z dobrze nakreślonymi cechami charakteru, którzy na pewno na długo są w stanie zapaść w naszą pamięć przypominając nam uroki tej lektury. Wątek miłości między Taczewskim, a Sienińską, na którym to opierała się ta lektura niemal całkowicie, był ciekawy i czasami chwytał za serce, jednak za emocje na pewno chwytał również ten Sienkiewiczowski patriotyzm; może przeidealizowany, ale dodający otuchy i sprawiający, że jaka by ta książka nie była, tak jednak już za samo to w jaki sposób autor ukazuje nam Rzeczpospolitą znacznie pokrzepia serce, bynajmniej moje. Polecam.
Pasjonat9998 - awatar Pasjonat9998
ocenił na72 lata temu
Pogrobek Józef Ignacy Kraszewski
Pogrobek
Józef Ignacy Kraszewski
Interesująca powieść o restytucji Korony Królestwa Polskiego za czasów Przemysła II. Jest to powieść jednowątkowa skupiona na osobie księcia i króla. Nie oglądamy tam za wiele świata kultury materialnej, nie poznajemy innych wart społecznych, nie przeżywamy przygód na polowaniu, czy w rycerskim rzemiośle. Jest polityka, również ta kościelna, rozgrywki pomiędzy piastami i dwie żony, tragiczna i energiczna. Autor odmalowuje Przemysła jako miałkiego, mało energicznego, niejako bez królewskiego charakteru, a na sam koniec kontrastuje naszego bohatera z jego przeciwieństwem, i to skutecznym przeciwieństwem, niskim księciem z Kujaw, Łokietkiem zwanym. Przemysł to osoba wręcz odpychająca, a i Nałęczom nie można odmówić racji. PS - proszę zauważyć jak daleko odmiennie, politycznie i osobowościowo, historia ta została opowiedziana w serii Odrodzone Królestwo , Elżbiety Cherezińskiej.
Krzysztof - awatar Krzysztof
ocenił na61 rok temu
Warna 1444 / O Zawiszy Czarnym opowieść Karol Bunsch
Warna 1444 / O Zawiszy Czarnym opowieść
Karol Bunsch
Dwie minipowieści napisane w odstępie 15 lat, nastawione bardzo dydaktycznie, bez szczególnych fajerwerków, jeśli chodzi o rysunek postaci. Nieco lepiej wypada atmosfera i ogólna wymowa, bo w obu utworach dominuje melancholijny nastrój końca epoki rycerstwa. "O Zawiszy Czarnym opowieść" [1958] ma dodatkową zaletę w postaci niezłego zabiegu narracyjnego: dwie scenki z punktu widzenia Zawiszy, u początków i u końca jego życia, wplecione są w "dochodzenie" Adama Świnki, który ma wygłosić laudację na symbolicznym pogrzebie rycerza, ale Zbigniew Oleśnicki kazał mu dokładnie zlustrować biografię człowieka uważanego powszechnie za bohatera. Sympatycznie wypadają rozterki Adama Świnki, który boi się strącenia swego idola z piedestału, godne uwagi jest również uwzględnienie rzeczywistego utworu Świnki po łacinie i w polskim przekładzie Bunscha. Sam Zawisza mimo mikroskopijnych chwil wahania od początku do końca pozostaje bez skazy i nie jest szczególnie porywającą postacią, ale całość zasługiwałaby na 7/10. "Warna 1444" [1971] jest już nieco słabsza, bo to w zasadzie ledwo-ledwo beletryzowany esej przedstawiający pobyt Władysława wkrótce Warneńczyka na Węgrzech i jego wyprawy przeciwko Turkom. Wyróżnia się ostatni rozdział, traktujący już o samej tytułowej bitwie, w której perspektywa się zawęża, rozwijają się dialogi, opisy i inne czysto literackie zabiegi - i w zasadzie można by pewnie ten rozdział czytać zupełnie osobno jako samodzielne opowiadanie. Dosyć ciekawa jest postać Władysława wiecznie wplątywanego w sytuacje bez wyjścia wbrew swojej woli, aż do rozgoryczonej rezygnacji - chociaż zdaje się, że można było z tej postaci wycisnąć trochę więcej.
OZM - awatar OZM
ocenił na64 miesiące temu
Smok w herbie. Królowa Bona Halina Auderska
Smok w herbie. Królowa Bona
Halina Auderska
Autorka, wnuczka zesłańca syberyjskiego. W trakcie obrony stolicy w 1939 r. pełniła służbę jako pielęgniarka. W okresie okupacji uczestniczyła w tajnym nauczaniu. Była sanitariuszką i żołnierzem ZWZ - AK, ps. Nowicka, w powstaniu warszawskim pełniła funkcję prasowego sprawozdawcy wojennego będąc bliską współpracownicą Jana Rzepeckiego. Odznaczona Orderem Virtuti Militari V klasy oraz dwukrotnie Krzyżem Walecznych, posiadała stopień kapitana. W 1964 r. podpisała list pisarzy polskich, protestujących przeciwko listowi 34 wyrażając protest przeciwko uprawianej na łamach prasy zachodniej oraz na falach dywersyjnej rozgłośni radiowej Wolnej Europy kampanii oczerniającej PRL [ sic ! ]. W latach 1983/86 prezes ZLP ( od 1986 r. prezesem honorowym ) W latach 1981/83 członek prezydium FJN, członek prezydium TRK Patriotycznego [sic !] Ruchu Odrodzenia Narodowego, następnie RK PRON. W 1983 r. wybrana w skład prezydium KR Tow. Przyjaźni Polsko - Radzieckiej. W latach 1980/89 posłanka na sejm. I co mam teraz zrobić ? Jak ocenić postępowanie pisarki ? Z taką np. Szymborską nie ma problemu, paskudny, wzorcowy komuch !!! Eee, napiszę coś o książce. Tytuł nawiązuje do herbu Sforzów, smok połykający dziecko, co symbolizowało jej włoskie pochodzenie i siłę. Akurat tej, Bonie żonie Zygmunta Starego nie brakowało. W książce łączącej fakty historyczne z fikcją literacką przedstawiona jest jako kobieta inteligentna, energiczna, ale osamotniona i niezrozumiała przez polskie otoczenie. Książka odzwierciedla z wielką dbałością o szczegóły obraz renesansowego Krakowa. POLECAM !!!
ando - awatar ando
ocenił na81 miesiąc temu
Szaleńcy Boży Zofia Kossak
Szaleńcy Boży
Zofia Kossak
Zbiór szesnastu opowiadań o życiu Świętych. Podobno jedna z najbardziej znanych książek polskiej hagiografii, a ja chyba nie znam osobiście nikogo, kto ją przeczytał. Mistrzowskie połączenie legendy i tradycji, historii i religii. Podoba mi się to, że główni bohaterowie nie są ani trochę idealizowani, to normalni ludzie, borykający się ze słabościami i problemami, ale przede wszystkim walczący ze swoimi wadami. Podoba mi się również obraz głębokiego szacunku człowieka nie tylko do drugiego człowieka, ale również do zwierząt. Warto przeczytać.
JoannaDorota - awatar JoannaDorota
oceniła na101 rok temu
Piastówny i żony Piastów Jadwiga Żylińska
Piastówny i żony Piastów
Jadwiga Żylińska
Warto mieć na półce, i warto zaglądać od czasu do czasu. Ciekawie i dość drobiazgowo przedstawione relacje, środowisko, okoliczności życia najważniejszych kobiet wczesnego średniowiecza, są smaczki np. jak Piastówny się ubierały, jakich używały perfum. Losy kobiet spokrewnionych z Piastami są na tyle ciekawe, że historyczka, Pani Jadwiga Żylińska nie musiała na siłę szukać sensacji, jak m.in. pan Sławomir Koper ma w zwyczaju. Aż szkoda, że publikacja taka skromna objętościowo.
Melissa Tygrys - awatar Melissa Tygrys
ocenił na71 rok temu
Pani Walewska Wacław Gąsiorowski
Pani Walewska
Wacław Gąsiorowski
Czy słyszeliście kiedykolwiek o polskiej kochance Cesarza Francuzów? Marii Walewskiej, której uroda podobno urzekła Napoleona? Jest to historia, która zdecydowanie ma swój klimat, niepowtarzalny, autentyczny i wyjątkowy. To książka z innej epoki. Nie każdy doceni jej walory, nie każdy wczuje się w sytuację młodej kobiety, którą wydali za mąż za starca, nie każdy doceni ją jako źródło wiedzy o epoce. Inna konwencja, maniery i inne ideały. To głęboko osadzona w ówczesnej rzeczywistości rzecz o powinnościach. Kobiety wobec mężczyzny i Walewskiej wobec Ojczyzny, złożonej na jej ołtarzu. Historia napisana z rozmachem, odrobinę afektowana i patetyczna, ale napisana z wielką wrażliwością rzecz o miłości, patriotyzmie i obowiązkach wobec powyższych. Dużo tu historii, obyczajowości i powinności, ale to też wizerunek kobiety na tle epoki. Wizerunek, którego nie chcielibyśmy dzisiaj powielać ani udostępniać. Kompletnie zależnej od innych. Nie mogącej o sobie decydować. Jej kreacja i obraz budzą sympatię odbiorcy, początkowa niewinność i opór wobec zdrady, wątpliwości i niepewność tylko dodają jej uroku. Jak to było naprawdę? Relacja Marii z bratem także wzbudziła u mnie wiele emocji. Wywołała smutek i zażenowanie. Małżeństwo z magnatem Walewskim, wycofanym juz z życia dworskiego pokazuje ogromną przepaść jaka dzieliła Marię i jej męża. Potem spotkanie z Napoleonem i " pchanie" Marii w ramiona Francuza, a nóż coś " ugra" dla Polski? Czyta sie lekko, pomimo stylizacji i francuskich wtrąceń. Bale, karoce, dwór, intrygi i cała plejada dworzan, polityków, doradców, w tle epoka napoleońska. Jej kwintesencja. Polityczne nadzieje na zmiany względem Polski. Połączenie fikcji literackiej i prawdy historycznej. Warto przeczytać. Dla wielbicielek romansów historycznych! 8/10
Ficunio - awatar Ficunio
ocenił na826 dni temu
Zaklęty dwór Walery Łoziński
Zaklęty dwór
Walery Łoziński
nigdy nie spodziewałam się, że w polskim romantyzmie znajdę powieść przygodową, awanturniczą z ciekawym wątkiem powieści gotyckiej, muszę przyznać, ze trochę nieznana perełka. choć potrzebowała czasu na rozwinięcie się, to miała momenty kiedy nie mogłam jej odłożyć, co sprawiało, że była to zdecydowanie przyjemna lektura. łączyło się tutaj trochę wątków historycznych i niepodległościowych, które znamy dobrze z utworów Mickiewicza i Słowackiego, ale w "Zaklętym dworze" łączą się z gotyckim zamczyskiem, duchami i wielką tajemnicą, która dla nas nie jest tak oczywista.
everybookisblue - awatar everybookisblue
ocenił na82 miesiące temu
Saga o Jarlu Broniszu Władysław Jan Grabski
Saga o Jarlu Broniszu
Władysław Jan Grabski
Powieść historyczna pisana podczas wojny, wydana 1945 roku. Opowiadająca o stosunkach pierwszych Piastów z Wikingami. Akcja powieści, rozgrywa się, w lach 995 - 1000. Głównymi opisanymi w niej wydarzeniami historycznymi, jest Zjazd Gnieźnieński, i bitwa morska pod Svold. Tytułowym bohaterem, jest rycerz Bronisz Ganowicz, wywodzący się z kujawskiego rodu książęcego, spokrewnionego z Piastami. Bronisz jest starszym bratem, pierwszego polskiego pochodzenia, arcybiskupa gnieźnieńskiego Bossuty, zaufanym doradcą do spraw pomorskich Bolesława Chrobrego, i jego politycznym wysłannikiem na dwór siostry władcy, Sigridy królowej Szwecji, i następnie Danii, matki króla Anglii Kanuta Wielkiego. Sam fakt, iż w książce napisanej podczas okupacji niemieckiej, narzeczona głównego bohatera nosi imię Helga, wskazuje czytelnikom, iż mamy do czynienia z dziełem nietuzinkowym. Autor, jak na czasy w których żył, stworzył powieść całkiem pozbawioną narodowej stronniczości. Polacy, Szwedzi, Duńczycy, Norwegowie, Anglicy, a nawet Niemcy, są przedstawieni w sposób pozytywny. Książka jest właściwie wielkim peanem na rzecz Zachodu. Brak tutaj czarno białych bohaterów. Wszyscy maja swoje dobrze umotywowane racje, pisarz rozumie swych bohaterów, nikt nie jest naprawdę zły, nawet jeśli czasem jego uczynki są złe. Jakaż to przyjemna odmiana, po współczesnych powieściach, pełnych złych do szpiku kości, grubo ciosanych czarnych charakterów. Jak na powieść, o Wikingach, mało tu szczęku oręża, dużo zaś, zadumy nad losem ludzkim, polityką, rolą przypadku w życiu ludzi i narodów. Dużo w tej książce, z Sienkiewicza, a najwięcej chyba, z Hanny Malewskiej, której genialną powieść ,,Przemija postać świata'', saga bardzo przypomina, w swym namyśle nad historią, i rolą poszczególnych ludzi w jej przebiegu. Wielkie dzieło.
Janszklanko - awatar Janszklanko
ocenił na101 rok temu
Ben Hur Lewis Wallace
Ben Hur
Lewis Wallace
Nie wiem czy to sentyment do filmu z 1959, ale to ten rzadki przypadek, gdy ekranizacja wydaje mi się lepsza niż książka. Tutaj jak dla mnie za mocno już pociągnięto wątek Baltazara, aż troche staje sie nachalny, jaki i niepotrzebnie rozciągnięto historię na fragmenty życia Jezusa. Wołałem historię skupioną wokół samego Judy. Messala tutaj został przedstawiony już całkowicie w negatywnym świetle co też pozbawia uroku jego relację z Judą. Jedynym ciekawym wątkiem, którego nie kojarzę z filmu to zauroczenie egipcjanką.
Piotr Siłka - awatar Piotr Siłka
oceniła na624 dni temu
Ta trzecia Henryk Sienkiewicz
Ta trzecia
Henryk Sienkiewicz
📖 „Ta trzecia” (1888 r.) – Henryk Sienkiewicz ✒️(…)” Nastaje cisza. Słyszę jak jedna z matron robi szeptem uwagę, że spodziewała się, iż mój pierścionek będzie „porządniejszy”… Mimo tej uwagi nastrój jest tak uroczysty, że muchy padają ze ścian …”(…) Cóż tu dużo pisać. Mistrz będzie Mistrzem, niezależnie od tego czy pisze pełne patosu epopeje narodowe, czy króciutkie humoreski. Krótka nowelka o objętości 82 stron, przeczytana w przerwie „Hrabiego Monte Christo”, ubarwiła mi poprzedni weekend. W tej krótkiej formie, Henryk Sienkiewicz, poruszył tak bardzo uniwersalne kwestie, że poznając tę historię w styczniu 2026 roku, człowiek parska pod nosem. Starcie cyganerii artystycznej z burżuazją i mieszczaństwem a to wszystko z humorem i sarkazmem, którego nie powstydziłby się nowoczesny sitcom. Uważam, że Henryk odnalazłby się świetnie w dzisiejszych czasach. Dziękuję Koleżance z Klubu Książki na Discordzie ❤️ za pomysł przeczytania tej książki. Potwierdziło się, że jestem zdecydowanie Team Sienkiewicz Notka „Ta trzecia”, powstała już po napisaniu trylogii. Kiedy Henryk Sienkiewicz w 1905 roku otrzymał nagrodę Nobla za całokształt twórczości, w przemówieniu wygłaszanym z tej okazji Sienkiewicz mówił, że „zaszczyt ten jest szczególnie cenny dla syna Polski. Głoszono ją umarłą, a oto jeden z tysięcznych dowodów, że żyje. Głoszono ją podbitą, a oto nowy dowód, że umie zwyciężać”. Wszyscy wiemy ze szkoły, że pisał „ku pokrzepieniu serc”. Nie mam wątpliwości, że w tamtym czasie, kiedy mnóstwa zaparcia i hartu ducha wymagało mówić, pisać i myśleć po polsku, jego dzieła realnie przyczyniły się do krzewienia tejże polskości, podtrzymywania wiary w wielkość narodu i dawania nadziei, że Polska wróci na mapy.💪❤️
Barbara-GabiKłaczek - awatar Barbara-GabiKłaczek
ocenił na83 miesiące temu
Przyłbice i kaptury Kazimierz Korkozowicz
Przyłbice i kaptury
Kazimierz Korkozowicz
9/2026 (papier 1/2026) Jeden z seriali mojego dzieciństwa! Kiedym, pacholęciem będąc, biegał po lasach wokół domu – chciałem być jak Czarny z Borów! Los zechciał, abym po trzech z okładem dekadach później, wraz z Rochem Siemianowskim, wystąpił na scenie Służewskiego Domu Kultury w Warszawie, co było dla mnie frajdą wprost niebywałą. Przegadaliśmy wtedy sporo o serialu w reżyserii Marka Piestraka i mogłem znów poczuć się tym gołowąsem z leszczynowym łukiem na plecach. Serial pamiętałem (i nawet zaraz do niego powrócę, obejrzę go z sentymentem),ale książki nigdy nie czytałem. Nadrobiwszy tę zaległość muszę przyznać, że to kawał naprawdę niezłej literatury. Powieść historyczno-przygodowa, której akcja rozgrywa się na rok przed wybuchem wojny polsko-krzyżackiej, obfituje w szereg dynamicznych epizodów składających się na, rzec można, walkę ówczesnych służb wywiadowczych Zakonu i Korony. Niepokoje na pograniczu, porwania, skrytobójstwa, ucieczki, pościgi, zbrodnie i zemsta – to główne składowe chwackiej fabuły. Jednak myliłby się ktoś sądzący, iż powieść to bardziej przygodowa niźli historyczna. Autor bardzo zadbał o historyczną rzetelność tła akcji i książka ta stanowi świetne uzupełnienie podręcznika do historii Polski w początkach XV wieku. Czytelnik może tu zaznajomić się z genezą konfliktu z Zakonem, być uczestnikiem zarówno tajnych narad w dworze królewskim, jak i oficjalnych spotkań Jagiełły z krzyżackim poselstwem, a wszystko to Autor okrasza autentycznymi fragmentami z zachowanych pism urzędowych czy poselskiej korespondencji. Sporo informacji na temat sytuacji polityczno-społecznej Autor przemyca także w mowie niezależnej narracji, kiedy bohaterowie prowadzą skrzące się od emocji wymiany zdań. Osobnym walorem jest tu też język narracji – łagodnie stylizowany, dzięki czemu nie nuży anachronicznością, ale przypomina o cudownych archaizmach rodzimego języka. Wspaniała to była przygoda. Z marszu łapię za drugi tom. Finał pierwszej odsłony kończy się na przełomie 1409/1410 roku, zatem czekają mnie teraz przygotowania do wyprawy pod Grunwald.
Simon Undervin - awatar Simon Undervin
ocenił na83 miesiące temu
Bolesław Chrobry. Puszcza Antoni Gołubiew
Bolesław Chrobry. Puszcza
Antoni Gołubiew
"Bolesław Chrobry" - dzieło życia Antoniego Gołubiewa, to czteroczęściowy cykl powieści historycznej, opowiadającej o początkach państwa polskiego drugiej połowy X i pierwszych lat XI wieku; o przemianach zachodzących w kraju, zwyczajach, polityce i dyplomacji, religii chrześcijańskiej wypierającej stare wierzenia i obrzędy. Do tego mnogość barwnych, znakomicie nakreślonych postaci, od zwykłych i pospolitych kmiotków, przez wojów, urzędników ziemskich i dworskich, aż po takie osobistości, jak cesarz Otton III, biskup Wojciech, książę Mieszko I czy w końcu jego syn, przyszły król Polski Bolesław Chrobry. Wszystko to napisane stylizowanym na archaiczny staropolskim językiem, który początkowo może sprawić kłopot i trudność w czytaniu. Wielu słów trzeba domyślać się z kontekstu, jednak jak już załapie się ten styl i rytm powieści, to potem lektura staje się już tylko przyjemnością i wspaniałą przygodą połączoną z lekcją historii. Wielka szkoda, że Gołubiew nie ukończył cyklu (ostatni tom kończy się w 1007 roku). Nie chciał kontynuować czy nie podołał ogromowi pracy i materiału? Z mojej strony najwyższa dla całości (Puszcza, Szło Nowe, Złe Dni, Rozdroża).
Calvera81 - awatar Calvera81
ocenił na1015 dni temu
Dwie królowe Józef Ignacy Kraszewski
Dwie królowe
Józef Ignacy Kraszewski
Niby 500 lat wstecz a jednak walka o władzę, wpływy taka podobna do dziś. Teściowa "matka". Syn pod wpływem mamy. Itd. Itd. Układy pomiędzy tymi co chcą być blisko władzy. Gdyby nie tlo historyczne... Lubiłam powieści Kraszewskiego. Zajrzałam do Bruhla i...Teraz chcę znowu kilka przeczytać :)
Krystyna_PR - awatar Krystyna_PR
ocenił na72 lata temu
Barbara Radziwiłłówna Zbigniew Kuchowicz
Barbara Radziwiłłówna
Zbigniew Kuchowicz
Podczas odwiedzin mojego ojca moją uwagę przyciągnęła ta książka z jego domowej biblioteczki. Wydawało mi się, że to była powieść o Barbarze Radziwiłłównej (która żyła zaledwie trzydzieści jeden lat). Jednak ta biografia okazała się nie być ujęciem beletrystycznym, lecz książką popularno-naukową z dziedziny historycznej. Urzekła mnie ta monografia ze względu na szeroki zasięg powiązań z Barbarą Radziwiłłówną. Zobaczyłem tło epoki. Dwa pierwsze rozdziały stanowiły rozbudowaną genezę. Ostatnie rozdziały pokazały późniejsze zainteresowanie postacią tytułowej królowej – aż do filmowych produkcji przemysłu kinematograficznego XX wieku. Ksiażkę napisał profesor historii z Uniwersytetu Łódzkiego (i pewnie dlatego wydrukowało ją Wydawnictwo Łódzkie – wpływ regionalizmu). Ta publikacja na tyle spodobała się mi, że postanowiłem kiedyś powrócić do jej treści.
Miłośnik-Książek - awatar Miłośnik-Książek
ocenił na92 miesiące temu
Bolesław Chrobry. Szło nowe Antoni Gołubiew
Bolesław Chrobry. Szło nowe
Antoni Gołubiew
Jeden z moich ulubionych polskich autorów. Ojciec autora był Rosjaninem. Pomimo to był polskim PATRIOTĄ !!! Podczas okupacji był w AK. Działał w konspiracji w Wilnie i Warszawie. Autorytet moralny w czasach stalinizmu. Po wojnie zamieszkał w Krakowie. Swoją powieść historyczną o Bolesławie Chrobrym pisał prawie przez całe życie, 27 lat Całość ukazała się w latach 1947/55. To epicka opowieść o początkach państwa polskiego. To książka dla miłośników historii pragnących dowiedzieć się więcej o przeszłości, ale też poczuć ducha epoki. Nie będę ukrywał, przynajmniej na początku, lektura książki wymaga trochę czasu, aby przyzwyczaić się stylu prozy. Książka napisana pięknym językiem, niesamowite opisy itd, itp. za długo by trwało wypisywanie tych wszystkich naj.. naj... Należy do najlepszej prozy w polskiej literaturze. Cały czas szukam współczesnego polskiego pisarza, obdarzonego przynajmniej namiastką talentu autora. Są dzieła literackie, które wypada i trzeba przeczytać. To jest jednym z nich. Gusty są różne. Po przeczytaniu możesz oceniać pozytywnie, negatywnie , albo wcale nie oceniać. Przeczytać tak czy tak, MUSISZ !!!. Z czystym sumieniem POLECAM !!!
ando - awatar ando
ocenił na81 miesiąc temu
Szwedzi w Warszawie Walery Przyborowski
Szwedzi w Warszawie
Walery Przyborowski
Chciałbym przypomnieć postać zapomnianego już polskiego pisarza, historyka, uczestnika powstania styczniowego, księdza katolickiego, luteranina o antyniemieckich poglądach, ale zwolennika współpracy z Rosją i popierającego jej hasła panslawizmu. Jego nazwisko nie pojawia się nawet w " Historii literatury polskiej " A. Nasiłowskiej i w " Zarysie dziejów literatury polskiej " J Kleinera !!! Jego syn walczył w powstaniu warszawskim. Jako pisarz debiutował w 1869 r. Jego powieści historyczno - przygodowe dla młodzieży zyskały ogromną popularność, przypominały wydarzenia historyczne, budziły świadomość narodową i podtrzymywały ducha walki o wolność !!! Aktualnie znanych jest ok. 100 - u jego powieści, publikował po kilka rocznie. Za antycarskie książki " Grom Maciejowski " i ... to już innym razem, został skazany na sześć miesięcy więzienia, zamieniony na areszt domowy. Autor jest uważany za twórcę polskiej POWIEŚCI KRYMINALNEJ tzw. kryminału dworkowego, powinien zainteresować miłośników tego gatunku !!! Większość była drukowana w odcinkach w " Gazecie Kieleckiej " i dopiero w ostatnich latach ukazała się drukiem !!! W 1991 r. Wł. Gołaszewski sfilmował " Szwedów w Warszawie " z A. Seniuk, P. Fronczewskim i H. Talarem. Autor tworzył ok. 150 lat temu, ma to swoje plusy i minusy. Ocenę zostawiam czytelnikom. Ja osobiście uwielbiam tego typu literaturę. AUTOR ZASŁUGUJE NA PRZYPOMNIENIE !!! Książki tego autora w większości nie mają jeszcze ocen. POLECAM !!!
ando - awatar ando
ocenił na83 miesiące temu
Przyłbice i kaptury / Nagie ostrza Kazimierz Korkozowicz
Przyłbice i kaptury / Nagie ostrza
Kazimierz Korkozowicz
Cudowne! Jestem zachwycona. W końcu książka, w której zwierzątka niemal nie giną, a wśród ludzi trup ściele się gęsto. Fabuła ciekawa, skupiona na akcjach wywiadu. Intryga za intrygą zamiast opisu nudnych bitew. W którymś momencie któraś z postaci nawet komentuje, że szpiedzy potrzebni są do ważniejszych zadań niż wdrapywanie się na mury zamku podczas szturmu. Dużo ciekawiej niż o bitwach czyta się o tym, jak agenci obcych wywiadów próbują się nawzajem przechytrzyć. Oczywiście stronie polskiej idzie lepiej i jest bardziej szlachetna, ale nikt nie jest idealny, każdemu zdarzają się błędy, a przeciwnikom też udaje się odnieść parę sukcesów. I każdy człowiek ma zalety i wady, nie ma postaci jednoznacznie, niewiarygodnie złych. Każdy, wliczając negatywnych bohaterów, ma motywację, którą do pewnego stopnia można zrozumieć. Ponadto – być może to nadinterpretacja z mojej strony, ale – motyw gwałtu wydaje mi się wstawiony po to, by skrytykować Sienkiewicza. To, co główny bohater mówi o postawie męża tamtej dziewczyny to doskonałe wyśmianie podglądów każdej jednej postaci Sienkiewiczowskiej na kwestie honoru. W tej książce mężczyzna potrafi docenić kobietę jako osobę, a nie płacze, że ktoś zepsuł mu zabawkę. No i trafiają się pogańscy kapłani wciąż odwiedzający ukryte świątynie. Takie budowanie nastroju rozumiem ^^
Katie Black - awatar Katie Black
ocenił na106 miesięcy temu
Najeźdźcy Jan Dobraczyński
Najeźdźcy
Jan Dobraczyński
Autor, uczestnik kampanii wrześniowej i powstania warszawskiego, generał brygady, poseł na Sejm PRL I i IX kadencji, działacz katolicki i narodowy. W okresie międzywojennym o poglądach antysemickich. Podczas okupacji związał się z Żydówką i współpracował z " Żegotą ", otrzymał medal Sprawiedliwego wśród Narodów Świata. Po kapitulacji powstania w obozach jenieckich. Po powrocie do Polski w 1945 r. w Stowarzyszeniu "Pax". Członek prezydium FJN, przewodniczący PRON, członek KR Tow. Przyjaźni Polsko - Radzieckiej. Nominację na gen. bryg. w 1988 otrzymał od W. Jaruzelskiego. Określany mianem pisarza głęboko religijnego (chociaż działał w stowarzyszeniu "Pax" mającym za zadanie rozsądzenie od wewnątrz i podporządkowanie komunistycznemu rządowi Kościoła katolickieg),ale uwikłanego we współpracę z władzą komunistyczną... kolaboranta. Ilu było ludzi z takimi życiorysami ??? Ilu BĘDZIE w przyszłości ludzi z jeszcze podlejszymi życiorysami ??? Ad rem Książka pisana była w czasie okupacji co nadaje jej autentyczny charakter dokumentu tamtych czasów, oparta jest na doświadczeniach autora z konspiracji. Powieść przedstawia losy dwóch młodych Niemców, ich kariery, podboje, moralny upadek i motywacje. Skupiając się na ich chciwości i poczuciu wyższości. Książka nie należy do najlepszych dzieł autora, ale mimo wszystko jest godna przeczytania. Czy ktoś jeszcze pamięta o pisarzu ?
ando - awatar ando
ocenił na71 miesiąc temu
Bursztyny Zofia Kossak
Bursztyny
Zofia Kossak
Zofia Kossak w tomie „Bursztyny” zabiera czytelników w fascynującą podróż przez polską historię i kulturę, snując opowieści, które niczym bursztynowe klejnoty lśnią pięknem, głębią i nostalgią. Ten zbiór opowiadań to prawdziwa perełka literacka, w której autorka z mistrzowską precyzją łączy fakty historyczne z literacką fikcją, tworząc portrety wybitnych postaci i oddając ducha epok, w których żyły. Wśród bohaterów opowiadań znajdziemy takie ikony polskiej historii, jak Kazimierz Wielki, Jan III Sobieski czy Stanisław Leszczyński. Każda z tych postaci jest ukazana z niezwykłą plastycznością – Kossak nie tylko odtwarza ich dokonania, ale także wnika w ich psychikę, ukazując ludzkie oblicze wielkich historycznych figur. Na przykład Kazimierz Wielki jawi się jako władca z krwi i kości, pełen ambicji, ale i dylematów, podczas gdy Jan III Sobieski emanuje ciepłem i poczuciem humoru. Szczególnie wzruszające jest opowiadanie o Stanisławie Leszczyńskim, który w Lotaryngii tęskni za ojczyzną. Kossak z wyczuciem oddaje jego melancholię i rozterki wygnanego króla, co nadaje tej opowieści uniwersalny, ponadczasowy wymiar. Nie mniej barwne są portrety przedstawicieli kultury – biskupa poety Ignacego Krasickiego, Adama Mickiewicza czy Fryderyka Chopina. Autorka z niezwykłą subtelnością ukazuje ich twórcze pasje, ale też osobiste dramaty i tęsknotę za Polską, która w ich sercach pozostaje niezastąpiona. Opowiadanie o Chopinie, którego muzyka staje się symbolem narodowej duszy, porusza swoją lirycznością i emocjonalną głębią. Styl Zofii Kossak jest jednym z największych atutów „Bursztynów”. Jej język jest bogaty, ale nieprzesadzony, pełen poetyckich metafor, które pięknie współgrają z historycznym tłem. Autorka z łatwością przenosi czytelnika w odległe wieki, malując obrazy dawnej Polski z taką plastycznością, że niemal czuć zapach lasów czy dźwięk karczemnych rozmów. Każde opowiadanie to zamknięta, dopracowana historia, która jednocześnie wpisuje się w większą mozaikę narodowej tożsamości. „Bursztyny” to lektura obowiązkowa dla miłośników historii, literatury i polskiej kultury. Zofia Kossak z pasją i talentem ożywia przeszłość, przypominając o wielkości i złożoności postaci, które ukształtowały nasz naród. To książka, która nie tylko bawi i wzrusza, ale także skłania do refleksji nad dziedzictwem, jakie nosimy w sobie. Zdecydowanie zasługuje na wysoką ocenę 9/10 – za kunszt literacki, głębię emocjonalną i ponadczasowy przekaz.
Janszklanko - awatar Janszklanko
ocenił na96 miesięcy temu

Cytaty z książki Infantka

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Infantka